Lid sinds

6 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Schrijfopdracht Wees een Sadist - Spelen met Vuur

Dit is allemaal min of meer waar gebeurd. Helaas. Maandagochtend struinde ik de speelplaats op, frituurvet in mijn ene, gettoblaster in mijn andere hand. Twee attributen, twee lessen, twee uitdagingen. Bij de ingang wachtte de directrice, in vol ornaat, haar glimlach zo nep dat zelfs ik er pijn van in mijn kaken kreeg. Mijn komst verjoeg de glimlach. ‘Wat heb jij daar allemaal bij je?’ snerpte het over de speelplaats. ‘Mijn lesvoorbereiding mevrouw Kamps,’ stamelde ik. ‘Lesvoorbereiding?’ beet ze me toe. ‘Had ik je voorstel voor die gymles dan goedgekeurd?! Nou?’ ‘Uh, nee. Ik dacht dat u daar misschien niet aan toe was gekomen.’ ‘Jawel hoor. Dat feest gaat niet door. Veel te gevaarlijk. Als ik ook niet alles in de gaten houd met die stagiaires tegenwoordig.’ Trudy, mijn stagebegeleidster, merkte meteen dat ik vreselijk baalde. ‘Foute been uit bed gestapt?’ ‘Nee,’ brieste ik, ‘foute directrice zul je bedoelen. Wat een naar mens! Puh, net alsof ik niet weet wat ik doe.’ Ze knikte. Zwijgend, begripvol. ‘Dan maar vrolijk aan de slag met vetbollen,’ probeerde ik positief te klinken. Tevergeefs. ‘OK, we gaan vogeltjes helpen,’ vertelde ik de kinderen, die achter de tafeltjes stonden te dringen. Tafeltjes die ik als buffer had neergezet. Safety first. Ik zou eens laten zien dat een stagiaire wist hoe het hoorde. Zonder bemoeienis van hogerop. ‘Ga je dat hete vet in die plastic bekertjes doen?’ vroeg Trudy, een frons op haar voorhoofd. ‘Ja hoor, no worries. Ik heb het thuis uitgeprobeerd.’ Ik legde de kids de bedoeling uit. Opgewonden graaiden ze in de zak vogelzaad. Dat slechts de helft in de bekertjes belandde mocht de pret niet drukken. ‘Nu even goed opletten. Dat hete vet is best gevaarlijk. Kunnen jullie het zien zo?’ Opgewonden geroezemoes. Totale aandacht. Zalig. Plotseling kringelde er een grijze walm uit het pannetje omhoog. Ik kon me niet herinneren dat ik dat thuis had gezien. Maar goed, het was warm. Voorzichtig goot ik wat vet in een plastic bekertje. ‘Nee! Stop!’ schreeuwde Trudy. Te laat. Het vet had een gat in de bodem gebrand. ‘Oh shit, ik heb het te warm gemaakt.’ Snel wierp ik het bekertje in de gootsteen en griste de rol keukenpapier van de standaard. Vanuit mijn ooghoek zag ik een zwarte rookwolk ontstaan. Wat was dat nou weer? ‘Brand, brand!’ gilden de kinderen. Verschrikt deinsden ze achteruit. Mijn kookplaatje leek een schoorsteen. Sneller dan Usain Bolt stond ik ernaast en sloeg het vetmengsel weg. Op de tafel rookte het vrolijk verder. Trudy gooide de deur open. Langzaam verdween de rook naar de gang. Gelukkig, probleem opgelost. Wieeoewieeoewieeowieeo Oh nee! Het brandalarm op de gang. ‘Kom kinderen, de hele school moet even naar buiten.’ Trudy wierp mij een vernietigende blik toe. Verslagen zakte ik langs de muur ineen. Op de gang riepen juffen dat het allemaal best meeviel. Maar het viel niet mee. Ik had de directrice geen goedkeuring gevraagd. Mijn getob werd onderbroken door sirenes van vier grote brandweerwagens die het schoolplein opscheurden.

Lid sinds

6 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Welkom Magura, sinds een paar uur lid zie ik en nu al op het forum verschenen. Je verhaaltje leest snel alleen weet ik niet waarom je ook een gettoblaster meeneemt (die verdwijnt in het verhaal) en haal ik niet goed het sadisme eruit. Doet er verder ook niet toe, je hebt je eerste schreden gezet :-). Mili

Lid sinds

6 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Mili: bedankt voor je constructieve feedback. De gettoblaster was het attribuut voor de gymles die niet mocht worden gegeven (ik zal kijken of ik dat kan verduidelijken zonder de 500 woorden grens te passeren). En de sadist was ikzelf door haar dit te laten meemaken :-)

Lid sinds

13 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik vind het een goed verhaal. Het sadisme zit in de kwellingen die de hoofdpersoon ondergaat: het zal je maar overkomen.

Lid sinds

6 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@ PetraO: bedankt voor je bijval over de kwellingen. Begon me al zorgen te maken over mijn eigen incasseringsvermogen :-)

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik mis het uitvoeren van de schrijfopdracht in dit verhaal.
‘Nee,’ brieste ik, ‘foute directrice zul je bedoelen.
Een fractie sadisme hangt in de lucht.
‘OK, we gaan vogeltjes helpen,’ vertelde ik de kinderen, die achter de tafeltjes stonden te dringen.
Een tweede splinter - er ligt een metafoor te loeren.
‘Ga je dat hete vet in die plastic bekertjes doen?’ vroeg Trudy, een frons op haar voorhoofd.
Ik zie een trechter.
Ik had de directrice geen goedkeuring gevraagd.
De sadist vraagt geen goedkeuring. Ik zou de directrice - in bijzijn van de kinderen - opdracht laten geven een kind vast te binden op de tafel - een strop strak om de keel - een plastic bekertje in de mond - duck-tape over haar neusgaten plakken - en heet vet! Drup ... voor ... drup ... Maar dit is een simpel voor de schrijfhand liggende oplossing.

Lid sinds

6 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hi Yrret, bedankt voor je feedback. Volledig terecht indien ik een sadistisch verhaal had willen schrijven. Ik heb de opdracht echter anders geinterpreteerd; "Wees een sadist. Hoe aardig en onschuldig je personages ook zijn, zorg dat ze verschrikkelijke dingen overkomt zodat de lezer kan zien hoe ze reageren" staat er bij punt 5 van de opdracht. Dit heb ik als uitgangspunt genomen voor de oefening (waarbij je dan natuurlijk kunt betwisten of mijn verschrikkelijke dingen verschrikkelijk genoeg zijn :-) )

Lid sinds

11 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
De een vindt dit sadistisch en een ander dat. Gewoon schrijven wat je zelf prettig vindt.