Lid sinds

6 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Schrijfopdracht #1 Balans

Balans In het ruim, twee dekken lager dan mijn hut, wordt “het” vervoerd in een stalen kist. Tijdens het inschepen had ik de grote waarschuwingstekens, onder het door de wind opbollende zwarte doek, gezien. De tekst "Built To Kill” zaait de eerste twijfels over mijn beslissing. Slapeloze nachten volgen door jammerend hulpgeroep. Het verontrust mij dat niemand van de crew of mijn collega’s erover praat. Ik ben geen actieheld maar de nerd met bril, die in dit vage B.T.K. project verantwoordelijk is voor de ICT en daarom zwijg ik. Een jaar lang werkend mijn hobby uitvoeren ver weg op Antarctica leek mij, na mijn onverwachte scheiding, een goede uitweg om weer in balans te komen. Maar nu twijfel ik. De ijzige wind snijdt in mijn gezicht als ik op het dek het smetteloze witte landschap bewonder. Voordat de nacht van de laatste zomerse dag eind maart valt, meert het schip aan. De zon laat zich pas weer eind september zien. Verstopt onder mijn kooi, hoor ik iedereen angstaanjagend schreeuwen. Huilend in het donker wacht ik op doodse stilte. Dan schuif ik verstijft onder de benauwde ruimte uit en langs de wand van de gang schuifel ik naar het kombuis. Onderweg wordt een menselijk gehuil hoorbaar. Ik gil als ik een imposante rug zie en schokkerig draait hij zich naar mij om. Zijn harnas zit vol bloed en rillend kijk ik van hem weg. Met zijn stalen vinger onder mijn kin dwingt hij mij omhoog te kijken. Ik vind groene ogen in zijn masker waarin spijt plaats maakt voor kilte. ‘Ik kan mijn balans tussen mens en machine niet vinden’, hoor ik zijn mechanische stem zeggen terwijl het koude metaal mijn keel dichtknijpt. Mijn leven flitst voorbij, ik zie mijn lieve gezin en denk spijtig: dat was ook mijn probleem.

Lid sinds

13 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Verontrustend verhaal dat veel vragen oproept. Ik zal het moeten herlezen om de pointe te begrijpen. Bij de eerste lezing raak ik tegen het einde in verwarring. Waar gaat het verder? Het gaat om een gescheiden mens die naar de noordpool reist en een kist met waarschuwing. Bij tweede lezing vallen de puzzelstukjes meer op zijn plaats, niet bij het lezen van de laatste zin.

Lid sinds

5 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik zit ook in de war. Ik kan niet volgen bij 'verstopt onder mijn kooi... Daar ben ik de draad kwijt. Er zit 1 of ander mechanische robot op het schip? Dat heb ik er uit begrepen. Maar ik weet niet of ik het juist heb.

Lid sinds

6 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Misschien wil ik teveel in 300 woorden! :) In de geheimzinnige kist zit een killing machine, half mens half robot die alle mensen aan boord vermoord. De HP verstopt zich onder zijn kooi en heeft als laatst overlevende een korte ontmoeting met de robot die hoewel de mens in hem spijt heeft, de HP ook vermoord. Uit de laatste zin blijkt dat ze beide de balans tussen mens en machine ( =de HP zijn werk, de computers waardoor hij zijn gezin verliest door een scheiding) niet hebben kunnen vinden. Wat precies is er voor jullie onduidelijk?

Lid sinds

13 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik vond het duidelijk en heel spannend. De uitsmijter in de laatste zin is erg geestig. Knap hoor, een volledig verhaal in 300 woorden.

Lid sinds

6 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
@Odile, Mmmmm- Insomnia is een mogelijkheid. Al vind ik het zelf niet zo origineel: Robocop 4 draait nu in de bioscoop! En terwijl ik het schreef moest ik denken aan een andere film die zich afspeelt op de noord- of zuidpool en waar zich iets onheilspellends afspeelt. Mijn zoon kwam met het kenmerk - bionische arm- voor de reizende persoon zodoende kwam ik op de half mens/robot figuur. Maar ik zal eens een poging wagen! Bedankt! :thumbsup:

Lid sinds

8 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Voor iemand, die niet van horror, thrillers, SF en fantasy verhalen houdt, was dit een hele klus om te lezen. Krachtige termen, en spannend. Ik hoop dat ik kan slapen.

Lid sinds

6 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Voor iemand, die niet van horror, thrillers, SF en fantasy verhalen houdt, was dit een hele klus om te lezen. Krachtige termen, en spannend. Ik hoop dat ik kan slapen.
Dan maak ik je wel weer wakker als mijn roman klaar is!! :) Goedenacht!

Lid sinds

5 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mooi verhaal, maar ik vond het wel wat onduidelijk. Pas toen ik het na je korte uitleg nog een keer las, snapte ik het. Maar misschien ligt dat ook wel aan mij ;)

Lid sinds

6 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Mooi verhaal, maar ik vond het wel wat onduidelijk. Pas toen ik het na je korte uitleg nog een keer las, snapte ik het. Maar misschien ligt dat ook wel aan mij ;)
Kan jij vertellen wat jij onduidelijk vond? Waardoor kon jij het niet volgen? Dan kan ik misschien wat aan de tekst verbeteren! Dank je wel alvast!

Lid sinds

5 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik vond het onduidelijk dat hij zich verstopte onder zijn kooi, waarom heeft hij een kooi? Hoezo kan hij eronder kruipen? Ook vond ik het onduidelijk dat hij toch zijn kooi verliet en op pad ging, hij was toch juist bang? Ook snapte ik eerst de combinatie mens/machine niet.

Lid sinds

6 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik vond het onduidelijk dat hij zich verstopte onder zijn kooi, waarom heeft hij een kooi? Hoezo kan hij eronder kruipen? Ook vond ik het onduidelijk dat hij toch zijn kooi verliet en op pad ging, hij was toch juist bang? Ook snapte ik eerst de combinatie mens/machine niet.
Dank voor jouw reactie!: Een kooi is een bed op een schip maar ik begrijp dat jij dat verwarrend vindt want ook 'Het" zit in een kooi. Een kooi op een schip hangt aan de muur of aan plafond en daarom kan hij eronder kruipen. Doordat hij verstijft onder de benauwde ruimte van zijn kooi uit schuift wil ik laten zien dat hij daar al uren heeft gelegen. En pas bij doodse stilte verlaat hij zijn verstop plek. Hij kan daar toch niet voor altijd blijven liggen en gaat op onderzoek uit. De combinatie mens/robot is niet dagelijks maar ik had maar 300 woorden om het geheel duidelijk te maken. Ik wilde gewoon teveel! ;)

Lid sinds

5 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik zie de onduidelijkheid niet! Mens-machine wordt moord-machine is op zich misschien niet superorigineel, maar hier prima uitgewerkt en de link naar het stukgelopen huwelijk vond ik een heel verrassende uitsmijter. Knap verhaal in weinig woorden.

Lid sinds

9 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Marietje, Spannend verhaal! Lijkt me een goed plan om hier iets mee te doen voor de verhalenwedstrijd Insomnia, zoals Odile aangeeft. Veel succes!!