Lid sinds

7 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Het benoemen van een moeder

Na uitvoerig zoeken op deze site kon ik geen topic over dit onderwerp vinden, dus hierbij open ik er een. In mijn boek schrijf ik vanuit een meisje van twaalf. Natuurlijk heeft zij een moeder. Mijn vraag is: hoe benoem ik die? Mam, mijn moeder, mama, of bij haar naam? Hoe doen jullie dit?

Lid sinds

7 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik zal als ik jouw was mam zeggen. Ikzelf ben ook 12 en zeg altijd mam. Ik vind het ook altijd lekker lezen en zeggen. Mama vind ik te kinderachtig. mijn moeder vind ik gewoon niet goed. Bij haar naam vind ik raar. Dan klinkt het (voor mij) alsof het een kennis is ofzo.

Lid sinds

7 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ja, sluit me aan bij Lex. Mam is gewoon prima. Wel zou ík 'mijn moeder' zeggen bij enkele stukken. VB: 'Ga je nog naar het feest,' vroeg ze. Ik schudde mijn hoofd, 'ik weet niet of mijn moeder dat wel zo een goed idee vind.'

Lid sinds

9 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Als het een alternatiefachtig gezin zou zijn, bij de voornaam. Bij een gezin dat aan de conservatieve kant zit, "Moeder" en "u". Speelt het zich in Brabant af, dan "ons moeder". Je kunt dus een bepaalde sfeer neerzetten met de oplossing die je kiest.

Lid sinds

8 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik zou zeggen: gebruik de termen die het beste bij de tijdsperiode passen waarin je schrijft (dus het jaar of de eeuw) Tegenwoordig zijn mam en mama gangbaar, maar er zijn wel degelijk mensen die hun ouders bij de naam noemen (komt volgens mij weinig voor onder twaalfjarigen) en 'moeder' zou ook nog kunnen, al klinkt dat ineens heel deftig. @ lex Hoezo is 'mama' kinderachtig? Ik ben bijna vierentwintig en noem mijn moeder gewoon mama :P De meeste van mijn vriendinnen zeggen trouwens ook nog altijd mama. Kwestie van gewoonte, meer niet.

Lid sinds

9 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Galadriel: de juiste term wordt gedicteerd door je hp. Het gaat er niet om wat IK zou zeggen of JIJ of LEX hier. Kies de term die past bij de tijd, regio, gezinsverhoudingen waarin jouw verhaal zich afspeelt. Schli heeft een treffend en waardevol advies. Ik zou dat volgen, ondanks dat het gratis is. Voor wat het waard is: mijn moeder noemde haar moeder (mijn oma) altijd 'moe'. Ja, zo oud ben ik al en ik zit er niet eens mee.

Lid sinds

9 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik noem mijn moeder ook altijd 'Mam'. Soms 'Ukkie', omdat ze klein is en ik dat grappig vind en zij het ook kan hebben :p Het ligt aan de relatie van de HP met zijn/haar ouders, de manier van opvoeding, wat Schlimazlnik en Leonardo ook al aangeven. Een vriend van mij heeft een 'vrije opvoeding' gehad en noemt zijn vader gewoon bij zijn voornaam.

Lid sinds

14 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik had vroeger een meisje in mijn klas die haar moeder per se bij de voornaam moest noemen en niet anders. Weet ook niet waarom. :P Even terzijde... het kan dus allemaal!

Lid sinds

14 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Als het een alternatiefachtig gezin zou zijn, bij de voornaam. Bij een gezin dat aan de conservatieve kant zit, "Moeder" en "u". Speelt het zich in Brabant af, dan "ons moeder". Je kunt dus een bepaalde sfeer neerzetten met de oplossing die je kiest.
Haha, daar heeft mijn vader nog een variatie op gevonden (hij is Brabants - mijn hele familie van die kant is dat): Ons mam. Soms zegt hij zelfs "Smams" of "Smoeders" XD :P

Lid sinds

11 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Bij ons in Vlaanderen is het vooral ma, al wordt steeds vaker mama gebruikt, al vind ik net als Lex dit kinderachtig klinken. Als ik boos ben dan is het "moeder". In het dialect klinkt dat zoiets als "mooooedre"

Lid sinds

7 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mama gebruik ik nog wel eens als ik tegen mijn zus of mijn vader praat over mijn moeder. Iets als: "Mama zei net dat we eten gaan halen." of "Heb je mama al gesproken?" Om haar aan te spreken zeg ik "ma" of "mam". Als ze me niet hoort en ik tig keer moet roepen wil er nog wel eens een verloren "mama" tussendoor vliegen trouwens :p. Als ik iets nodig heb "mamsje", gekscherend "moesje" of "allerliefstemoedervandeheeeeeelewereld", maar dat lijkt me niet echt een optie voor dagelijks gebruik. Oh ja, ik ben 24.

Lid sinds

8 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ma, mama, moeder, mam, mams ... maar ik noem mijn moeder 'koperen keelgat' :p. Een van mijn broers neemt de naam van mijn ouders en hangt daar het achtervoegsel -us (klinkt als uus) aan vast, wat tevens een grappig effect heeft. Het hangt er gewoon vanaf wie je HP is, en dewelke zijn relatie is met zijn/haar ouders.

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
In mijn verhaal is het hoofdpersonage een meisje van 10. Op het moment dat de verteller vertelt schrijf ik: "haar moeder." Laat ik het meisje iets zeggen tegen haar moeder schrijf ik: "Ja mam, dat weet ik toch." Moeder vind ik een te ouderwets woord voor een kind/puber. Mama zou eerder gezegd worden door een peuter/kleuter en ma is denk ik meer voor echte pubers.

Lid sinds

9 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Om oma's van beide kanten te onderscheiden wordt bij ons onderscheid gemaakt tussen mam en moe (we gaan naar pap en moe versus we gaan naar mam en pa). Moe klinkt wel erg ouderwets...

Lid sinds

9 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Het kan natuurlijk dat een tiener om stoer over te komen net een afstandelijker term gebruikt tegen vrienden. Ik zou op die leeftijd tegen niet-familieleden over "mijn/ons moeder" gesproken hebben, terwijl ik nu bijna altijd "mijn mama" zeg. Moeke wordt hier ook wel gebruikt als aanspreking. Ik had een schoolvriend die zijn ouders inderdaad met de voornaam aansprak, want "je noemt je broer toch ook niet broer". Zijn moeder was kinderpsychologe, dus er zal wel een theorie hebben achtergezeten.

Lid sinds

7 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mijn broer noemt mijn moeder d'Oale Grieze :P (de oude grijze) Ik zeg gewoon mam/mama en pap/papa. En als ik over ze praat: Mijn moeder of mijn vader. Maar dat doe ik al heel mijn leven zo. Mijn oma zei tegen mijn moeder toen mijn oudste zus geboren was dat ze haar nu maar bij haar naam moest noemen. Dat heeft mijn moeder nooit gedaan :P

Lid sinds

7 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mijn ouders hebben mijn grootouders ook nooit anders benoemd dan ma of pa in mijn bijzijn.

Lid sinds

11 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
Gek, nu ik dit zo lees, realiseer ik me dat ik er altijd omheen heb gedraaid. (Als klein kind niet) Geen idee waarom. Net als je schoonouders pa of ma te noemen. Is ook nooit gelukt. Bij de voornaam noemen is van de laatste tijd. Niet dat ik het een punt vind, maar je hebt maar één moeder en één vader. In dit geval zou ik ook voor mam en pap gaan.

Lid sinds

10 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Bij een eventueel 'Vlaamse' uitgave zou dat dan wel nog veranderd worden naar 'mama' of 'ma', want 'mam' hoor je hier echt nooit.

Lid sinds

7 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Knap dat iedereen al precies weet wie dat meisje van twaalf is en hoe ze haar moeder noemt. ;-) Wat voor meisje van twaalf is het? Waar is ze opgegroeid? Wat voor band heeft ze met haar moeder? Uit welk milieu komt ze? In welke tijd speelt het verhaal? Dat heeft allemaal invloed op welke term je gebruikt. Kruip eens in je hoofdpersoon.... wat zou zij zeggen als ze haar moeder roept?

Lid sinds

7 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Stefan: Het verhaal speelt zich af in deze tijd. Haar vader is gestorven aan een ongeluk, en het meisje heeft het hier moeilijk mee. Bedankt voor de reacties!

Lid sinds

7 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik las je topictitel en ik was er laatst ook over aan het denken. Wat mij heel leuk lijkt is om er een zware lading aan te geven. Nu weet ik niet de context van jouw verhaal en hoe de band is met haar moeder, maar uitgaande van een puberende dochter zou je kunnen denken aan: 'onze heks', 'de vrouw van mijn vader', 'sloerie', 'draak', 'mevrouw achternaam', etc. Vooral als het om gedachten gaat is dat praktisch en maakt het een beeld. Als het om dialogen gaat is het dan weer leuk om de dochter 'moeder' te laten zeggen en dat haar moeder zich er aan ergert dat haar dochter niet gewoon mam zegt zoals normale kinderen. :-) Maar leuk onderwerp.