Nieuwe regel in verhaal/tekst.

Is dit misschien wat je zoekt? http://www.schrijvenonline.org/forum/103753 http://www.schrijvenonline.org/forum/108442

Je moet gewoon doen wat je gevoel je ingeeft! Nieuwe spreker? Nieuwe regel ? Jij schrijft toch het verhaal? Bobcat.

@ DeEllis: Niet echt, het maakt het allemaal nog verwarrender eerlijk gezegd. @ Bobcat: Mijn huidige verhaal is er eentje voor een wedstrijd. bij een vorige wedstrijd werd ik o.a hiervoor afgestraft. Ik zou liever geen herhaling willen. Ik wil gewoon zeker zijn. Ik zal even een voorbeeld geven: Op het gevoel (zonder mijn vraag): ‘Moet ook wel een leuke douche zijn geweest.’ zei Scarlet terwijl ze een slang pakte en hem op Ryan richtte. Ze glimlachtte duivels, hij grijnsde. Ze draaide de hendel open open, maar er kwam geen druppel uit. Ryan was opgelucht, hij keek omhoog en verstijfde. ‘Wat is er?’ vroeg Scarlet bezorgd. ‘Spie, spiegel.’ bracht hij moeizaam uit. Ze keek nu ook omhoog en zag de grote spiegel die aan het plafond was vastgemaakt. Met mijn vraag: ‘Moet ook wel een leuke douche zijn geweest.’ zei Scarlet terwijl ze een slang pakte en hem op Ryan richtte. Ze glimlachtte duivels. Hij grijnsde. Ze draaide de hendel open open, maar er kwam geen druppel uit. Ryan was opgelucht, hij keek omhoog en verstijfde. ‘Wat is er?’ vroeg Scarlet bezorgd. ‘Spie, spiegel.’ bracht hij moeizaam uit. Ze keek nu ook omhoog en zag de grote spiegel die aan het plafond was vastgemaakt. Welke van de twee is nu correct?

Allebei niet helemaal... het heeft met perspectief te maken. Wat je in allebei de stukken doet, is heel snel van de ene persoon naar de andere schakelen. Niet per definitie fout, maar het leest als een tenniswedstrijd. Daar houden veel lezers (en juryleden) niet van. Je kunt het ook zo doen: ‘Moet ook wel een leuke douche zijn geweest.’ zei Scarlet terwijl ze een slang pakte en hem op Ryan richtte. Ze glimlachtte duivels en zag hoe een grijns op zijn smoel verscheen. Ze draaide de hendel open open, maar er kwam geen druppel uit. Even ergerde haar dat, toen richtte ze haar blik weer op Ryan. Hij leek opgelucht, tot hij naar boven keek en leek te verstijven. ‘Wat is er?’ ‘Spie, spiegel.’ bracht hij moeizaam uit. Ze keek nu ook omhoog en zag de grote spiegel die aan het plafond was vastgemaakt. "Een nieuwe regel" wil zeggen een nieuwe alinea (tenzij het een dubbele nieuwe regel is, dan is het een paragraaf). Taaladvies, Taalwinkel. Voor wat betreft "hoe lang is een alinea?" In literaire teksten zijn doorgaans langer dan in "lectuur" of populaire boeken. In de literatuur zijn alinea's die een hele pagina beslaan geen uitzondering (en daar kan het ook voorkomen dat een zin een hele of halve pagina beslaat). Idealiter wordt de alinea niet alleen korter gemaakt, maar wordt de inhoud van de alinea er ook op aangepast: kleine porties informatie, anders volgt de niet-literaire lezer het niet meer. De suggestie bij Taaladvies om rekening te houden met de lay-out van een pagina is voor een manuscript nauwelijks van toepassing: je weet niet waar in het uiteindelijke boek de pagina ophoudt. Als je zorgt voor een inhoudelijke samenhang ben je al een stuk verder.

Zoals Schli zegt is het perspectief inderdaad niet helemaal duidelijk. Je kunt zeggen dat alles vanuit Scarlet geschreven is, maar net zo goed kan het een derde (een verteller op afstand) zijn die de scene waarneemt. MetaBull, wat was jouw opzet? Vanuit wie heb jij het willen schrijven? Maar volgens mij is er ook een probleem met de eenheid van handeling. Welke handelingen horen logisch bij elkaar, die moeten in een alinea. Schli trekt alles bij elkaar, dat kan. Maar voor mijn gevoel treedt er een scheiding op tussen "Ryan was opgelucht" en "hij keek omhoog... [etc]" Daar eindigt de slangscene en begint de omhoogkijk/spiegel scene. Naar mijn idee moet je deze zin dus splitsen. Dus ook hier de vraag, wat wil je als schrijver, MetaBull? Wil je een overgang van slang naar spiegel aangeven. Dan nieuwe alinea. Horen ze bij elkaar? Dan niet. Primair is wat jij als schrijver wilt, secundair wat welke jury er ook van zegt.

Dan gooi ik er nog een paar correcties van spel- en taalfouten tegenaan: zijn geweest komma (geen punt), glimlachte (één t), één maal "open" schrappen, een hendel kan je niet opendraaien, kan een mens duivels glimlachen? Een glimlach is lief, de duivel is slecht dus m.i. kan dat niet samengaan. Om de aarzeling in "spiegel" te tonen: spie... spiegel. Ik weet dat je niet om correcties vroeg maar ook dit soort fouten is storend voor een jury. En voor elke andere lezer. Veel succes!

(Aangezien het hier een voorbeeld voor een vraag over alinea's betrof, ben ik niet op andere fouten ingegaan en heb ze integraal overgenomen. Dit is immers geen proeflezen). Voor het stukje ontbreekt eigenlijk de inleidende zin (wat gaat eraan vooraf?): je weet niet waar het over moet gaan. Wordt het een uitleg van een kernzin, of doorloopt het stuk bepaalde fasen van een handeling? Je kunt het "probleem" op verschillende manieren oplossen, afhankelijk van wat je over wilt brengen.

Precies. En daar is enter/nieuwe regel ook heel geschikt voor. Door een zin al dan niet op een nieuwe regel te laten beginnen leg je nadrukken in je zin, waardoor de geoefende lezer automatisch aanvoelt wat je wil zeggen. Scarlet pakte de waterslang en richtte hem op Ryan. Ze glimlachtte duivels, hij grijnsde. Ze draaide de hendel open open, maar er kwam geen druppel uit. Ryan leek opgelucht, hij keek omhoog en verstijfde. ‘Wat is er?’ vroeg ze bezorgd. Het perspectief ligt nu volledig bij Scarlet. Dat Ryan opgelucht is, is haar observatie. Scarlet pakte de waterslang en richtte hem op Ryan. Ze glimlachtte duivels, hij grijnsde. Ze draaide de hendel open open, maar er kwam geen druppel uit. Ryan was opgelucht, hij keek omhoog en verstijfde. ‘Wat is er?’ vroeg Scarlet bezorgd. Nu ligt het perspectief bij de verteller. Steeds als iemand iets doet, krijgt dat zijn eigen ruimte, idvv een nieuwe zin.

Misschien toch dit fragmentje in Proeflezen plaatsen, want er schort best wel meer aan de tekst, waardoor de vraag naar de nieuwe regel niet de belangrijkste is. Het is wat ik noem 'een zwalkende tekst' (zie ook Johans opmerking in # 5). Als je de zinnen in een andere volgorde zet, komen de nieuwe regels bijna als uit zichzelf tevoorschijn. De dingetjes die Déesse in # 6 aangeeft, aanpakt, zijn ook belangrijk. Vandaar het idee om te je tekst verhuizen naar Proeflezen.

Het perspectief ligt nu volledig bij Scarlet. Dat Ryan opgelucht is, is haar observatie.

Dat ben ik niet met je eens. Dat Ryan opgelucht is kan ook een mededeling zijn van de alwetende verteller.

Nu ligt het perspectief bij de verteller. Steeds als iemand iets doet, krijgt dat zijn eigen ruimte, idvv een nieuwe zin.

Het perspectief ligt altijd bij de verteller, de vraag is alleen is hij alwetend, personaal of ik. Ik neem aan dat jij hier de alwetende bedoelt. Maar alles wat hier staat kan ook vanuit Scarlets perspectief worden waargenomen. Kortom, wat wel duidelijk is: het perspectief is niet helder. De vraag is of dat in dit fragment opgelost kan cq moet worden. Als uit het voorgaande duidelijk is waar het perspectief ligt, hoeft dat niet.

Yep. De alwetende verteller, die bedoel ik. In het eerste fragment ligt het perspectief weldegelijk bij Scarlet, omdat ik in de zin daaronder: 'Wat is er?’ vroeg ze bezorgd. ' ze gebruik ipv Scarlet. Dat geeft aan dat we haar perspectief niet hebben verlaten, dit alles speelt zich nog steeds af in de wereld van Scarlet, die uitkijkt op de wereld van Ryan. Voor al het overige, Therese heeft gelijk, de tekst is nog niet toe aan punten, enters en komma's.

ik heb de verschillende reacties gelezen. Even wat vragen beantwoorden; @Johan & Cedriwen: Mijn bedoeling was om het vanuit een derde persoon te vertellen, eentje die zelf niet meedoet, als ik dat goed heb is dat de alwetende verteller. Dus niet vanuit Scarlet of Ryans standpunt geschreven. Ja het was de bedoeling om een overgang van de slang naar de spiegel te beschrijven. @Déesse: Ik weet het niet, het kwam zo in me op. Ja van dat glimlachte met één t weet ik ondertussen al. @Schli: Maakt dat nou zoveel uit wat er hiervoor of hierna gebeurt? Het was maar een voorbeeld om mijn vraag te illustreren. @Thérèse: Het is al ingestuurd en becommentarieerd bij een vorige wedstrijd, dus dat lijkt mij niet echt meer nodig. Oef, daar zijn we door. Nu ben ik eerlijk gezegd er nog niet uit, het is enkel moeilijker geworden. Moet elke actie/handeling/mededeling van de verteller/... van elk ander personage (hier Scarlet of Ryan) nu op een nieuwe regel (enter) of niet? Waar wel, waar niet?

Oef, daar zijn we door. Nu ben ik eerlijk gezegd er nog niet uit, het is enkel moeilijker geworden. Moet elke actie/handeling/mededeling van de verteller/... van elk ander personage (hier Scarlet of Ryan) nu op een nieuwe regel (enter) of niet? Waar wel, waar niet?

Wie zei er dan schrijven makkelijk was? :unibrow: Nee, niet na iedere losse actie. Maar wel na een aantal logisch bij elkaar horende acties/handelingen. Het is aan jou als schrijver om te bepalen wat bij elkaar hoort. Daarmee kan je namelijk sturen wat je de lezer wilt vertellen. Waarbij je er wel rekening mee moet houden dat dan niet iedere lezer of jury direct snapt wat je wilt vertellen.

Gewoon doen op logische gevoel dus, als er niets anders opzit dan doen we het zo. Of de jury er blij mee is zal wel blijken.