Lid sinds

13 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Wat maakt een verhaal van Roald Dahl nou Roald Dahl?

Ik kom er niet echt uit. Wat maakt de sfeer in de boeken van Roald Dahl, bijvoorbeeld Sjakie en de chocoladefabriek, nou typisch een boek van Roald Dahl? Wie weet dat?

Lid sinds

13 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
In Wikipedia staat over Roald Dahl: "Zijn schrijfstijl was bijzonder: de verhalen voor volwassenen zijn vaak bizar en die voor kinderen grappig, vreemd, onvoorspelbaar, griezelig en af en toe een beetje sadistisch". Dat is inderdaad de sfeer die de boeken van Dahl zo uniek maakt.

Lid sinds

12 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mathilda.. helemaal geweldig! Dat boek doe ik nooit weg! Ik heb hem ook in het engels gelezen.

Lid sinds

12 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik denk dat in de kinderboeken de typetjes wel meespelen en ook de bizarre situaties. En volgens mij zijn de volwassenen ook vaak typetjes (neem juffrouw Bulstronk, dat beeld vergeet je als kind nooit meer ;) ). In de volwassenenverhalen zijn het vaak ook de bizarre situaties die me aantrekken. En misschien stiekeme of juist venijnige dingen? De man die een vrouw door een schilder laat schilderen die erg goed is, naar het schijnt omdat hij zijn modellen eerst naakt schildert en daarna pas de kleren eroverheen. Welke zieke geest komt dan op het idee om met een mesje het schilderij laagje voor laagje van zijn verf te ontdoen? ;). Of de lamsbout, het bewijsmateriaal van een moord die door het gehele team van politieagenten wordt verorberd? Ik ben een groot bewonderaar van Roald Dahl :).

Lid sinds

12 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik denk dat het ook te maken heeft met types. Volgens mij werkt het hetzelfde als bij Harry Potter, namelijk dat er een vaderfiguur en/of een moederfiguur inzit, een held en een anti-held, etc, etc. Het is eigenlijk een groot rollenspel. Ook komen er situaties in voor die je kan terugkoppelen naar het echte leven. Verder kan het ook zo zijn dat de fantasie die erin verwerkt zit, kinderen leert te relativeren, doordat het zo overdreven wordt.

Lid sinds

13 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Dus door de sfeer en het maken van niets tot iets? Hij creëert zelf zijn problemen, zeg maar? Hij laat je naar jezelf kijken? Door een bizarre bril?

Lid sinds

11 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
hij is een van de weinige schrijvers die van iets ongeloofwaardigs, iets geloofwaardigs kan maken. volgens mij is dat zijn kracht.

Lid sinds

13 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Dat zocht ik, Lucatero: van iets ongeloofwaardigs, iets geloofwaardigs maken. Dat is het! Dank je wel! :)

Lid sinds

12 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dat zeggen ze toch van Kafka ook? Dat je bij bijvoorbeeld 'De gedaantewisseling' niet hele tijd hebt dat je je dood ergert aan het feit dat het over iets gaat wat niet kan? (Hmm, een rare zin.)

Lid sinds

12 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Volgens mij komt het omdat Roald Dahl zich niets aantrekt van wat normaal is, van wat wel of niet kan. Hij schrijft wat hij wil schrijven, niet gehinderd door bepaalde maatschappelijke normen én 'schrijfregels'.

Lid sinds

13 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Ook waar! Dankzij al deze reacties heb ik een goed idee van het speciale sfeertje. Dank jullie wel!

Lid sinds

14 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Wat ook belangrijk is, is dat hij geen rekening houdt met tere zieltjes. Het kan niet gruwelijk genoeg zijn, ook in de kinderverhalen. Heerlijk.

Lid sinds

12 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ga je nu zelf een Roald Dahlverhaal schrijven, Mara? Je maakt me wel nieuwsgierig. Het begin van Harry Potter vond ik ook wel wat Roald Dahlachtig, juist door die typische pleegouders van hem (niet echt geloofwaardig als je een kind onder de trap laat wonen, maar als het goed gebracht wordt, is het om van te smullen ;) ).

Lid sinds

13 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Eh... ja. Ik probeer het gewoon, alles is te leren, toch? Enne... ik weet al dat Thérèse Major mijn redactrice wil zijn! Jippie! Ik hecht echt bijzonder veel waarde aan haar oordeel, plus: zij kent mijn stijl door mijn tweede boek over Mara. Dat scheelt ook. Ik heb af en toe van die chaotische taferelen. Zie ik even door de bomen het bos niet meer maar als zij dan advies geeft en me zo de goede kant op stuurt gaat het weer oké. Puik! :thumbsup:

Lid sinds

15 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Misschien kun je dan ook eens iets lezen van Edgar Allen Poe, Mara. Ik geloof dat ze dat genre 'suspense'' noemen. Het is heel eng, want daar gebeuren ook van die dingen die eigenlijk niet kunnen, en die je zelf ook niet zou bedenken, maar zoals hij het schrijft, ga je heel gemakkelijk mee met het verzinsel. (Ik houd trouwens niet van suspense, maar het is wel heel knap om het te kunnen schrijven - denk ik).

Lid sinds

13 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik ken die verhalen van Poe, ja, ten tijde van Jack the Ripper... dat feit alleen vind ik al eng genoeg. Maar ik bedoel niet alleen 'het enge' maar ook 'het geheimzinnige.' Zoals in Sjakie en de chocoladefabriek. Heel normaal wat er allemaal met die kinderen gebeurt (dus niet.) Maar hij schrijft het zo makkelijk, je ziet het gewoon voor je. Zoiets, snap je?

Lid sinds

13 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Van Edgar kon ik niet slapen toenik nog jong was. Doodeng! Ik vraag me af of ik het nu met andere ogen zou lezen. Toch eens proberen. (v)-echtgenoot heeft de hele serie.

Lid sinds

13 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Heb je gisteren die occulte thriller ook gezien, Pluisebol? Over een therapeut die een meisje moest laten praten... Ik heb de hele nacht niet geslapen... schijterd ben ik. :retard:

Lid sinds

11 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Roald Dahl is absoluut een van de grootste kinderboekenschrijvers van de vorige eeuw. Zijn boeken zijn boeiend en spannend en fantasierijk. Het belangrijkste kenmerk van Dahl is voor mij dat hij horror en griezel op zo'n manier weet te brengen dat het verteerbaar wordt: met humor. Ik houd totaal niet van horrorverhalen. En dat is vooral omdat ze zo humorloos en serieus zijn. Dahl kan de meest afschuwelijke, zwarte dingen vertellen zonder dat je er een naar gevoel aan over houdt. Zelf zat ik met een wat specifiekere vraag over deze schrijver. Zijn vertelstructuur is heel eigenzinnig. Hij doet dingen die in de gangbare literatuur helemaal niet mogen. Wat vinden jullie bijvoorbeeld van De Griezels? Qua structuur een raar verhaal. Het is rond, omdat alles op zijn plaats valt, maar de structuur is verre van rond. Zo komt het grote conflict tussen Meneer Griezel en de aapjes pas op het allerlaatst aan bod. De apen van het onderstebovencircus worden pas geintroduceerd in de tweede helft van het boek. Eerst krijgen we een lange introductie van meneer en mevrouw Griezel die elkaar op alle mogelijke manieren dwars zitten. En net als je denkt dat dit de lijn van het verhaal wordt zegt Dahl doodleuk: Genoeg over die twee. We kunnen niet blijven kijken naar de walgelijke dingen die deze twee walgelijke mensen met elkaar uitspoken. Dan pas begint het eigenlijke verhaal: Meneer Griezel wil vogels vangen voor zijn pastei. De apen die hem al lang zat zijn bedenken een plan om een einde te maken aan de vreselijke eetgewoontes van meneer Griezel. De verteltraditie zegt echter dat je al in het eerste hoofdstuk de basis van je plot moet leggen. Belangrijke karakters introduceren en de contouren van het conflict schetsen. Dahl brengt in de conflictlijn ook nooit diepere lagen aan, lijkt het wel. Zo laat hij geen conflict ontstaan tussen Sofie en de GVR, als ik me goed herinner (iets wat je vaak ziet gebeuren, dat de twee helden ook nog eens met elkaar over weg moeten leren gaan vb: Rattatouille Minoes ...) Het is vaak een simpele scheiding tussen de goeden en de kwaden. Plannetjes zijn slim zoniet gewiekst, maar verlopen altijd vloeiend en vlekkeloos. Toch is Dahl een heel krachtig verteller. Dat zit hem denk ik vooral in zijn originele fantasie en zijn humorvolle schrijfstijl. Hij heeft geen ingewikkelde plots nodig om het geheel tot een spannend verhaal te smeden. Ben benieuwd naar jullie idee hierover. Groet, Micha

Lid sinds

15 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator
  • Beheerder
Ik denk dat de korte verhalen, de kinderboeken en de autobiografische boeken (Boy, Solo, Kookboek) van Roald Dahl allemaal stijltechnisch heel anders in elkaar zitten. Je zou deze vraag dus eigenlijk drie keer moeten beantwoorden.

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Wat betreft de lange inleiding in zijn kinderboeken: ik denk dat dertig jaar geleden, toen hij die boeken schreef, dit soort regels niet zo scherp lagen als nu. Het zijn echte vertellingen, daarin hoefde je niet zo snel kennis te nemen met het conflict. Bovendien schrijft hij als een alwetende verteller, over Sjakie, over de Griezels, over ieorg idur. Tegenwoordig zie je dat niet meer in kinderboeken. Van mij zou het niet geaccepteerd worden... :angry:

Lid sinds

11 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Waarom eigenlijk niet? De boeken van Roald Dahl zijn twintig tot dertig jaar oud, maar nog steeds actueel. Waarom zou men dat van jou niet accepteren?

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Handige naam :') Hopen dat mensen niet in de war gaan raken nu... Dries, kun je er anders Micha Meinderts van maken voor de zekerheid?

Lid sinds

11 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik vind niet alle boeken van hem geweldig.. Sjakie b.v. wel...die keek ik vroeger op t.v. Ik vind die wel mooi...maar Mathilda b.v. weer niet... Maar andere ook met die twee heksen ofzo..ja in 1 woord geweldig... Hoewel ik die eigenlijk alleen op t.v. heb gezien....Maar goed...het komt uiteindelijk vanuit het verhaal... En ik vind hem eerlijk gezegd ook heel fantasie vol...en ik denk dat, dat het nu net leuk vind... Fantasie waar je eigenlijk niet bij nadenkt..EN wat geen streven is... als ik b.v. kijk nu naar Hannah montana..goed dat is een serie MAAR wel een hit...omdat, vooral meiden zich ermee kunnen verbinden...bij de verhalen van Ronald dahl is dat niet...en ik vind dat HEEL leuk... Lekker anders, Misschien een stomme vraag maar leeft hij nog???