#586 - Goed tegen kwaad De keuze van Carola

Welkom Simcha op dit schrijversforum. Wat een debuut! Carola die slaat en zalft, als er een ranking zou gegeven worden aan inzendingen staat de jouwe op een onbetwiste hoogte. Blijf maar lang lid, ik kijk uit naar je volgende deelname. 

Bedankt voor jouw leuke reactie. Ik ga ook jouw verhalen lezen.

Bij boekscout is een Simcha Bakker die een boek met drie verhalen heeft geschreven. Ben jij dit? 

Ja, dat ben ik maar ik schreef vroeger niet zo goed als dat ik nu doe. Ik zag ook dat jij een boek had geschreven voor boekscout. Bedankt dat je hierop reageerde, erg leuk.

Ha Simcha,
Wat een goed verhaal heb je geschreven. Ik heb het met plezier gelezen. Je trekt de lezer meteen in het verhaal door die openingszin en wat daarna komt is erg sterk! Die nacht bleef haar haard koud, mooi! Het is goed in balans en de boodschap heel mooi omschreven in het slotakkoord Goed doen maakte niets ongedaan, dacht ze. Maar het gaf haar wel zin om wakker te worden.

Bedankt Emmy, Ik heb zojuist ook commentaar geleverd op jou verhaal. 

Dag Simcha,

Inmiddels je verhaal gevonden. Nogal obscuur, maar dat maakt het juist aantrekkelijk. Petje af.

Lein

Dag Simcha,

Op de eerste plaats: Welkom.
En dan...kwestie van smaak. Kundig geschreven, maar niets voor mij. Teveel tell voor mij.
Ik lees mooie zinnen, maar word nergens het verhaal ingezogen. 
Maar nogmaals: Kwestie van smaak.

Wat een heerlijk verhaal Simcha. Sprekende eerste alinea, waarin ik bijna de modder voel waar Carola instaat, het donkere, spiegelende water. Zo zie ik meer fijne beelden, in korte zinnen, zonder opsmuk. Het water dat de tuinen inkruipt, en kelders en gangen vindt. Het meisje met modder op haar enkels en laarzen die bij elke stap zuchten; ik vind het fijn ‘klein’ geschreven. ‘De volgende ochtend rook het dorp naar nat hout,’ een geur die voor mij als lezer herkenbaar is en beelden oproept. Mooi ‘ouderwets’ einde, met een soort moraal. Ik heb het graag gelezen!

De enige zin die hier voor mij wat uit het verhaal haalde, was, ‘dieren die niet meer opstonden.’ Misschien iets te algemeen, iets te weinig beeldend, in verhouding tot de rest van je verhaal? 

Hallo Simcha,

Beeldend geschreven met poëtische zinnen. Een heldere moraal,  samengevat in de slotzin. 

Deze zin haalde mij even uit het verhaal:'Mannen in hartjesonderbroek de straat op.' Te specifiek :-)

En bij deze zin: 'In haar hoofd werd een scherpe stem luid', kreeg ik geen beeld. Is een scherpe stem niet al.luid?

Verder met heel veel plezier gelezen. 

Hoi Lizette,

Ik wilde je toch even een berichtje terug sturen, omdat jouw reactie maar in mijn hoofd bleef rondhangen. In de goede zin dan.

Ik vond het echt heel leuk dat juist jij reageerde. Niet alleen als lezer, maar ook als schrijfcoach. De laatste tijd was ik al half aan het rondkijken naar iemand met zo’n professionele maar niet kille blik, en toen stond daar ineens jouw naam onder mijn verhaal. Dat voelde een beetje alsof iemand zei: oké, hier, dit is waar je naar zocht.

Ik merkte ook dat ik je reactie niet één keer las, maar een paar keer. Juist omdat je zo concreet benoemt wat werkt: die kleine beelden, de korte zinnen, dat ‘klein’ vertellen. Daar was ik best bewust mee bezig, dus het is fijn om te horen dat het aan de andere kant van het scherm ook echt zo binnen komt.

En bij die zin ‘dieren die niet meer opstonden’ heb je gewoon gelijk. Sinds jij ’m eruit haalde hoor ik hem zelf nu ook als de minst scherpe van het stel. Het is meer een mededeling dan een beeld, en daar wil ik nog even aan gaan sleutelen tot het beter past bij de rest.

Ik wilde vooral even zeggen dat ik het enorm waardeer dat je de tijd hebt genomen om zo naar mijn tekst te kijken, en dat je hem ook nog serieus neemt. Dat soort dingen helpt echt om verder te schrijven, te twijfelen, weer te proberen en langzaam beter te worden.

Dankjewel daarvoor :)

Ik vond de twee stemmen in Carola’s hoofd heel herkenbaar en mooi gedaan, en de sfeer is door het hele stuk sterk zonder zwaar te worden. Vooral het moment met het meisje en de kat bleef bij me hangen. Gg.

Dank je wel voor je verhaal. De stijl past over het algemeen goed bij me. Snel en toch beeldend, een kort sprookje over de moraal van goed en kwaad. De woorden heb je over het algemeen prima gekozen.
ik leg je een paar dingen voor die me opvielen. Wie weet heb je er iets aan.

geen groot moment -> geen groots moment [Een moment is altijd kort]
niemand zegt nog heks tegen je zonder te slikken. [Niet een hele zware vloek]
de boom die haar als kind verstopte [De boom komt hier in actie.] -> Hier verstopte ze zich toen ze kind was.
Glas sprong [hoe? Omhoog?] -> Glas sprong in scherven.
Bij de kade zag Carola mensen elkaars kinderen tellen en dekens delen. -> Bij de kade zag Carola mensen elkaars kinderen tellen. Ze deelden dekens uit.
Die nacht bleef haar haard koud. [? Ik kreeg niet duidelijk wat je bedoelde. Is ze eenzaam, het hout te nat??]
In haar ogen zat geen eerbied, geen scherpe angst. Alleen een laatste restje vertrouwen. [Hoe ziet dat er uit? Heb je daar woorden voor?]

Tot zo ver