Wekelijkse schrijfopdracht #194 – Fotogedicht
Om het even welk land
Een vlag kijkt naar onzichtbare doden,
die dwalen door een lege straat,
vol met verloren levens,
vol met mannen, vrouwen, kinderen,
die zoeken naar hun bestaan.
Een vlag herinnert zich
de bommen die de verkeerden troffen,
de schoten die mensen doodden,
vermomd als soldaten.
Een vlag herinnert en ziet oorlog overleven.
Anne C. Claes

Beste Anne, Dit gedicht heb
Lid sinds
9 jaarRol
Beste Greetje, Dank je wel.
Lid sinds
8 jaar 1 maandRol
Mooi Anne!
Lid sinds
12 jaar 7 maandenRol
Prachtig.
Lid sinds
11 jaar 11 maandenRol
Goede titel ook en mooie
Lid sinds
9 jaar 5 maandenRol
de slotzin vind ik
Lid sinds
12 jaar 1 maandRol
Anne, ... gewoon
Lid sinds
13 jaar 2 maandenRol
ja, mooi
Lid sinds
12 jaar 3 maandenRol
Annette Rijsdam
Lid sinds
8 jaar 1 maandRol
c.v.berendonk schreef: Mooi
Lid sinds
8 jaar 1 maandRol
Levina Levja
Lid sinds
8 jaar 1 maandRol
PeterFD schreef: de slotzin
Lid sinds
8 jaar 1 maandRol
Riny schreef: Anne, ...
Lid sinds
8 jaar 1 maandRol
schrijvenmaar schreef: ja,
Lid sinds
8 jaar 1 maandRol
Prachtig gedicht, dat raakt.
Lid sinds
9 jaar 3 maandenRol
Nelschrijft schreef: Prachtig
Lid sinds
8 jaar 1 maandRol
@ Anne, ... kom op jôh, geen
Lid sinds
13 jaar 2 maandenRol