# 172 - Geen titel
Na jaren stond ik stil voor het huis waar mijn passiebloem nog de gevel sierde en dacht aan de overdrachtsakte die ik met een poppetje uitmonsterde. Hij was alleen naar de notaris gegaan.
De mij onbekende vrouw die het huis kocht stuurde een brief waarin zij bedankte voor de liefde die zij zag. De op de muren getekende poppetjes, de wiegende planten in de achtertuin, een vergeten gieter.
Ik vroeg mij af of zij het kraken van de treden kende, een pluk haar in de afvoer vond.

Heel bijzonder, heel Mili! Je
Lid sinds
9 jaar 1 maandRol
pijnlijk maar mooi
Lid sinds
12 jaarRol
Eigenzinnig. Je beweegt veel
Lid sinds
10 jaar 3 maandenRol
Ben het met mjjbogert eens,
Lid sinds
19 jaar 6 maandenRol
Mili, ... triest en tegelijk
Lid sinds
12 jaar 11 maandenRol
Fascinerend!
Lid sinds
8 jaar 10 maandenRol
Ach. Tragisch, treffend en
Lid sinds
14 jaar 2 maandenRol
Je woorden roepen een trieste
Lid sinds
9 jaarRol
Dag Mili, Om stil van te
Lid sinds
17 jaar 9 maandenRol
Deze dringt langzaam tot me
Lid sinds
8 jaar 4 maandenRol
Een hele sterke bijdrage,
Lid sinds
18 jaarRol
@Ton Badhemd en
Lid sinds
12 jaarRol
Het is afgeleid van handpalm
Lid sinds
19 jaar 6 maandenRol
Dank, Odile, ik lees je net.
Lid sinds
12 jaarRol
(Geen onderwerp)
Lid sinds
19 jaar 6 maandenRol