#104 Tommy

Een heel mooi gedicht, Willemina. verder zat er al iemand anders aan mij, roept bij mij koude rillingen op.

Mooi gedicht, echte verliefdheid tussendoor, terwijl een vriendje al echt in beeld was? Kan gebeuren toch! Ik vond je zwarte krullen en je brede lach - jaren later - leunend op een ander lijf. Prachtig, later weer ontmoet en..? Ja zo kan het gaan, herinnering is soms zo mooi, je moet het niet naast de werkelijkheid leggen.

Een heel mooi gedicht, Willemina. verder zat er al iemand anders aan mij, roept bij mij koude rillingen op.

Dankjewel, Meta. En dat laatste is terecht.

Mooi gedicht, echte verliefdheid tussendoor, terwijl een vriendje al echt in beeld was? Kan gebeuren toch! Ik vond je zwarte krullen en je brede lach - jaren later - leunend op een ander lijf. Prachtig, later weer ontmoet en..? Ja zo kan het gaan, herinnering is soms zo mooi, je moet het niet naast de werkelijkheid leggen.

Het ligt net even iets anders, mw. Marie. Niet alle herinneringen zijn even mooi. Dank voor je reactie.

Dag Willemina, Ik krijg het gedicht niet helemaal duidelijk. -leunend op een ander lijf we vrijden, maar ik zal nooit weten hoe jij me had gekust en of ik jouw zoen dan wel had gelust- Je kwam hem weer tegen en vervolgens verliep het niet zoals wenselijk was? Het leest wel fijn. Met name de eerste twee strofen. Die geven mij een mooi beeld.

@Willemina, ik denk je gedicht volledig te begrijpen en heb geen vragen. Ik hik ietwat tegen een sjaal versus een kledingstuk. Een trui bijvoorbeeld is dit wel voor mij, niet een sjaal. Het 'vrije glijden op het ijs' voelt voor mij niet als dwangrijm. Het gedicht is van een zekere schoonheid door het intrieste (iemand anders zat al aan mij) en de krullenbol die als een sosie fungeerde.

ik lees je gedicht veel lieflijker dan jij het kennelijk hebt bedoeld; zal een ervaring zijn waaraan ik toevallig niet kan relateren.

Die ene zin maakt het triest, en kleurt je herinnering van toen door de mooie gedachten heen. Maar dat bedoelde je waarschijnlijk ook zo.

Dag Willemina, Ik krijg het gedicht niet helemaal duidelijk. -leunend op een ander lijf we vrijden, maar ik zal nooit weten hoe jij me had gekust en of ik jouw zoen dan wel had gelust- Je kwam hem weer tegen en vervolgens verliep het niet zoals wenselijk was? Het leest wel fijn. Met name de eerste twee strofen. Die geven mij een mooi beeld.

Annemieke, Ik kwam hem niet weer tegen, wel iemand met dezelfde uitstraling. :) Wordt het daar iets duidelijker van? Dank voor het lezen en reageren.

@Willemina, ik denk je gedicht volledig te begrijpen en heb geen vragen. Ik hik ietwat tegen een sjaal versus een kledingstuk. Een trui bijvoorbeeld is dit wel voor mij, niet een sjaal. Het 'vrije glijden op het ijs' voelt voor mij niet als dwangrijm. Het gedicht is van een zekere schoonheid door het intrieste (iemand anders zat al aan mij) en de krullenbol die als een sosie fungeerde.

Mili, Ik denk inderdaad dat jij het gedicht volledig begrijpt. Een trui zou teveel zijn geweest. Een sjaal kon nog net (en valt onder 'kledingstuk'). Dank voor je compliment en voor het prachtige woord 'sosie'.

ik lees je gedicht veel lieflijker dan jij het kennelijk hebt bedoeld; zal een ervaring zijn waaraan ik toevallig niet kan relateren.

Schrijvenmaar, Dank voor je reactie. Je zou het inderdaad kunnen lezen als lieflijk, denk ik. Al zou een losstaande zin, zoals ik die geschreven heb tussen de strofes, mij wel te denken geven, maar ja, ik zoek wel vaker ergens iets achter :o .

Die ene zin maakt het triest, en kleurt je herinnering van toen door de mooie gedachten heen. Maar dat bedoelde je waarschijnlijk ook zo.

Maddbrug, En niet alleen de herinnering. Ervaringen, zowel de goede als de slechte, neem je met je mee. Ze bepalen mede je houding en gedrag gedurende de rest van je leven. Bedankt voor je fijne reactie.

Juist het 'aan elkaar zitten' associeer ik met eerste liefdes, waar gefriemeld en geëxperimenteerd wordt en je nog niet helemaal zeker weet of dit ware liefde is of dat je er nog met een knappe schaatser vandoor kan gaan. Het roept bij mij enkel associaties met plezierige spanning op. Hoe vaak ik het ook lees, ik kan er niets anders in zien.

Juist het 'aan elkaar zitten' associeer ik met eerste liefdes, waar gefriemeld en geëxperimenteerd wordt en je nog niet helemaal zeker weet of dit ware liefde is of dat je er nog met een knappe schaatser vandoor kan gaan. Het roept bij mij enkel associaties met plezierige spanning op. Hoe vaak ik het ook lees, ik kan er niets anders in zien.

En de tussenzin in combinatie met de laatste zin? Klemtoon op het schuingedrukte woordje 'wel'? Nog steeds plezierige spanning? Dat verrast me.

ik dacht dan wel, itt eerder niet

ik dacht dan wel, itt eerder niet

Ik vermoed dat dat komt door het woordje 'dan'. Misschien kan ik dat beter weglaten. Dank voor het opnieuw reageren.

Dubbele post

en nu we het er toch over hebben ... ik zat ook een beetje met 'leunend' - het suggereert zo dat hij op iemand anders leunt; ik moest lang en diep nadenken hoe eea nou zat met de wel of niet herkansing voor de krullenbol en weetniet of ik eruit gekomen was zonder je uitleg in #9

Weet je nog dat wij rondjes draaiden op de ijsbaan dat jij niet begreep waarom ik kwaad was terwijl jij aardig was voor mij Ik hield zo van het vrije glijden op het ijs wilde wel een kledingstuk van jou je sjaal bijvoorbeeld dan was je toch dichtbij verder zat er iemand anders al aan mij Ik vond je zwarte krullen en je brede lach - jaren later - leunend op een ander lijf we vrijden, maar ik zal nooit weten hoe jij me had gekust en of ik jouw zoen dan wel had gelust

Hallo Willemina, Leuk herinneringsgedicht aan een (bijna-)jeugdliefde. Mooi dit: 'verder zat er iemand anders al / aan mij'. En 'gekust / gelust' vind ik leuk gerijmd. Grappige gedachte ook, achteraf. Stel dat het kussen wel gebeurd was, misschien was het dan niet eens lekker geweest. Een paar vragen: - ik word ook nieuwsgierig waarom de 'ik' nou kwaad was. Het zou iets kunnen zeggen over de relatie met de 'jij-figuur'. - hier raak ik een beetje in de war: Ik vond je zwarte krullen en je brede lach - jaren later - leunend op een ander lijf we vrijden, maar Wie leunde er nu op een ander lijf? Het onvoltooid deelwoord 'leunend' kan slaan op de 'ik', maar ook op de 'jij'. En wij vrijde er nou met wie? Ik neem aan niet de ik- met de jij-figuur, tenzij er gevrijd werd zonder zoenen. Het zou wel mooi zijn om dit te verhelderen. Veel succes en dichtplezier! Wilma van den Akker / Mevrouw SchrijfTaal

Wilhelmina, zoals ik het lees, is "verder zat iemand anders al aan mij" een sleutelzin die naar iets naars verwijst. Daardoor kan de "ik" geen nabijheid verdragen, hoe graag ze het ook zou willen. Een sjaal is het hoogst haalbare. Heel triest hoe ze zo haar kans voorbij laat gaan. Het heimwee naar de jongen met de krullen blijft en later ziet ze iemand die op hem lijkt. Maar nooit komt dat gevoel van vroeger terug. Heel mooi en ontroerend gedicht

Weet je nog dat wij rondjes draaiden op de ijsbaan dat jij niet begreep waarom ik kwaad was terwijl jij aardig was voor mij Ik hield zo van het vrije glijden op het ijs wilde wel een kledingstuk van jou je sjaal bijvoorbeeld dan was je toch dichtbij verder zat er iemand anders al aan mij Schrijfcoach Wilma, Bedankt voor je uitgebreide reactie. Ik begrijp dat er nog wat te raden overblijft in mijn Ik vond je zwarte krullen en je brede lach - jaren later - leunend op een ander lijf we vrijden, maar ik zal nooit weten hoe jij me had gekust en of ik jouw zoen dan wel had gelust

Hallo Willemina, Leuk herinneringsgedicht aan een (bijna-)jeugdliefde. Mooi dit: 'verder zat er iemand anders al / aan mij'. En 'gekust / gelust' vind ik leuk gerijmd. Grappige gedachte ook, achteraf. Stel dat het kussen wel gebeurd was, misschien was het dan niet eens lekker geweest. Een paar vragen: - ik word ook nieuwsgierig waarom de 'ik' nou kwaad was. Het zou iets kunnen zeggen over de relatie met de 'jij-figuur'. - hier raak ik een beetje in de war: Ik vond je zwarte krullen en je brede lach - jaren later - leunend op een ander lijf we vrijden, maar Wie leunde er nu op een ander lijf? Het onvoltooid deelwoord 'leunend' kan slaan op de 'ik', maar ook op de 'jij'. En wij vrijde er nou met wie? Ik neem aan niet de ik- met de jij-figuur, tenzij er gevrijd werd zonder zoenen. Het zou wel mooi zijn om dit te verhelderen. Veel succes en dichtplezier! Wilma van den Akker / Mevrouw SchrijfTaal

Schrijfcoach Wilma, Bedankt voor je uitgebreide reactie. De ´ik´ is niet kwaad op de krullenbol maar niet in staat zich anders te gedragen dan kwaad - gefrustreerd als zij (al zou het ook een hij kunnen zijn) is door ongewenste intimiteiten (er zat al iemand anders aan mij). Voor wat betreft de krullen en de brede lach op een ander lijf: Mili gebruikte in een eerdere reactie #6 daarvoor het prachtige woord Sosie (dat ik heb moeten opzoeken in het woordenboek :) ). Zij heeft het begrepen. Het is voor mij voldoende dat het gedicht tenminste door één iemand begrepen werd zonder uitleg en hoewel ik je suggestie op prijs stel, en er over heb nagedacht, laat ik het zoals het is. Ik vind het niet erg dat de inhoud van dit gedicht een beetje lastig te duiden is. Nogmaals dank!

Wilhelmina, zoals ik het lees, is "verder zat iemand anders al aan mij" een sleutelzin die naar iets naars verwijst. Daardoor kan de "ik" geen nabijheid verdragen, hoe graag ze het ook zou willen. Een sjaal is het hoogst haalbare. Heel triest hoe ze zo haar kans voorbij laat gaan. Het heimwee naar de jongen met de krullen blijft en later ziet ze iemand die op hem lijkt. Maar nooit komt dat gevoel van vroeger terug. Heel mooi en ontroerend gedicht

Nel, Je hebt het helemaal begrepen :) . Bedankt voor je mooie reactie, en vooral voor het woord 'ontroerend'. Daar ben ik erg blij mee.

en nu we het er toch over hebben ... ik zat ook een beetje met 'leunend' - het suggereert zo dat hij op iemand anders leunt; ik moest lang en diep nadenken hoe eea nou zat met de wel of niet herkansing voor de krullenbol en weetniet of ik eruit gekomen was zonder je uitleg in #9

Schrijvenmaar, 'leunend op' is een synoniem voor 'rustend op'. "Rust' vind ik in dit gedicht niet passend - 'leunend op' koos ik vanwege de beginletterrijm. Ik begrijp dat het een beetje vaag is en voor meerdere uitleg vatbaar, maar het is te doen ;) .

Kleine toevoeging: 'leunend' is voor mij zelfs zeer goed (poëtisch) gekozen. De latere man had - zonder dat hij het wist - profijt van het eerdere gelijkende lijf.

Prima, Willemina. Het blijft hoe dan ook jouw gedicht. Je kunt van mijn adviezen gebruiken wat je wilt en ze ook rustig naast je neerleggen. Het is vaak ook zo dat verschillende mensen andere betekenissen in een gedicht ontdekken. Veel dichtplezier verder!

Kleine toevoeging: 'leunend' is voor mij zelfs zeer goed (poëtisch) gekozen. De latere man had - zonder dat hij het wist - profijt van het eerdere gelijkende lijf.

Een waardevolle toevoeging, Mili. Dankjewel.