Principes, regels, wetten?

De regels van een goed verhaal… ik denk dat een van de belangrijkste (zo niet de alerbelangrijkste) regels is dat een verhaal ‘spanning’ moet hebben. Niet thriller-spanning, maar spanning als in: de lezer verleiden en voortstuwen door het verhaal, tot en met de laatste zin. Of zelfs voorbij de laatste zin. Volgens mij is dat de enige regel die nooit geschonden mag worden, tenminste, als je als schrijver gelezen wilt worden. Het probleem met textbookregeltjes als zinnen opknippen, lijdende vorm en naamwoordstijl vermijden, etc etc. is dat de lezer een eenheidsworst krijgt voorgeschoteld.

Ik had het niet beter kunnen verwoorden. Schrijven is een creatief proces en dat laat zich nu eenmaal niet aan banden leggen. Natuurlijk zijn er een aantal basisprincipes waar een verhaal aan moet voldoen; als je al niet weet hoe je moet sturen, is de kans klein dat je ooit je rijbewijs zal halen. Ikzelf sta weliswaar open voor tips en instructies waarmee ik mijn techniek verder mee kan verfijnen - op dit moment de techniek van dialogen schrijven -, maar wil mezelf niet ontmoedigen door te constateren dat mijn verhalen in strijd zijn 'de regels'. Ik blijf immers een gevoelsschrijver en schrijf in de eerste instantie voor mezelf: als iets niet goed 'voelt', heb ik het niet goed geschreven.

Er zijn meerdere regels waaraan ik me altijd houd, en de belangrijksten vind ik: Het begin van het verhaal, vooral de eerste zin, moet je het verhaal in sleuren. En anders de eerste 10 regels wel, zo niet, dan haakt de lezer af. Vragen oproepen, niet teveel, maar ook niet te weinig. En nooit, maar dan ook nooit, een verhaal en/of hoofdstuk beginnen met de hoofdpersoon, zelfs liever niet met een onderwerp beginnen. Beginnen met een actie. Alleen nu sta ik op het punt mijn laatste regel te verbreken. Ik wil schrijven: "Ik hield van hem. Oh god, wat hield ik van hem" Do of don't?

Je laatste regelbreker moet een eerste zin worden? Ik vind hem nogal cliché, (Don't) maar ik vraag me wel af waarom het VT is, dus het doet wel wat.

Haha ja, dat is ook een reden dat ik twijfel. De bedoeling is inderdaad ook om in verleden tijd te schrijven en de lezer dus nieuwsgierig te maken. Ik denk dat ik het beter eerst kan schrijven en dan in proeflezen plaatsen, en dan ook nadrukkelijk vragen naar die eerste zin. Dan is de context ook duidelijk. Dankjewel voor je reactie!