Leeftijdsdrempel publicatie?

Als je de zoekfunctie zou hebben gebruikt, dan zou je de vraag niet hebben gesteld en tevens hebben ontdekt dat hier al veel topics over zijn. Succes met zoeken.

Je mag alles en als je twijfelt, vermeld je je leeftijd gewoon niet. Goede proeflezers gebruiken van tevoren en zelfkennis hebben. Nadenken over het verhaal en bedenken waarom een uitgever het zou willen hebben. Je goed oriënteren op uitgevers en een pakkende begeleidende brief schrijven. Het verschil tussen POD en regulier weten en van te voren bedenken waaraan je begint. Dat is wat ik altijd hoor over het opsturen van manu's en voor iemand van vijftien is dat niet anders dan voor iemand van vijfenvijftig. :) Zelf heb ik op mijn vijftiende een fout gemaakt door een manu waarin ikzelf eigenlijk niet geloofde op te sturen, maar daar heb ik wel van geleerd en dat had niets met mijn leeftijd te maken. Meer informatie over minderjarig zijn en uitgegeven willen worden vind je met de zoekfunctie. Succes ermee.

En als aanvulling op Spirits tips: luister naar Spirit. :D Houdt er wel rekening mee dat je ouders achter je moeten staan. Zij moeten - mocht een uitgeverij je ms uit willen geven - ook hun handtekening onder je contract zetten. Hier zijn inderdaad al veel topics over en dat terwijl die onzekerheid echt niet nodig is. Als jij gelooft in je schrijfkunsten en achter je verhaal staat, wat let je dan om het op te sturen? Ja, je zult vervelende reacties krijgen. Niet iedereen is even blij met jongeren die schrijven. Daar moet je je vooral niets van aantrekken. Lekker doorgaan met schrijven. Dat is het belangrijkste. Zorg ervoor dat je het plezier daarin niet verliest door je te veel te focussen op het uitgeefproces. ;) Heel veel succes. :)

Bedankt voor jullie reacties! ;) Mijn boek is nog lang niet klaar maar ik hoop dat als het klaar is, een uitgever het goed genoeg zal vinden om het te publiceren. Niet dat ik schrijver wil worden van beroep maar ik zou het leuk vinden om te weten dat anderen je boeken goed vinden, dat moet volgens mij een enorme voldoening geven van al dat werk. Groetjes!

Irmgard Smits schreef op haar elfde jaar een boek, toen ze twaalf was werd dat uitgegeven.

Dat is wel een iets andere situatie, Wirrewapper. Via Wikipedia vind ik:

[...]Haar eerste boek verscheen in 1966 toen zij pas twaalf jaar oud was. Door dat opmerkelijke feit werd zij beroemd als ‘Nederlands jongste schrijfster’, verscheen op radio en televisie en in verschillende dag- en weekbladen werden artikelen over haar geschreven. Haar debuut Blijf lachen Irmgard is gebaseerd op haar eigen ervaringen als TBC-patiënt in een sanatorium.

Ze zal ongetwijfeld redelijk hebben moeten kunnen schrijven om (regulier) uitgegeven te worden, maar waarschijnlijk was vooral het verhaal interessant. Een boek van een meisje van elf (twaalf) jaar over hoe zij haar ziektetijd ervaren heeft willen mensen lezen. Dat verkoopt toch wel. Zeker als je haar leeftijd eraan koppelt (en de media ingelicht wordt). Ik weet niet of het rechtvaardig is zoiets te vergelijken met een fictieboek. Aan de titel te zien was ze duidelijk zelf de hoofdpersoon in haar eerste (en enkele latere) boek. Bij fictie is dat meestal niet het geval. Vanaf 1974 heeft ze overigens niets meer gepubliceerd.

Lekker doorschrijven, FantasyUK. Het is maar goed dat je er niet je beroep van wil maken; het is erg moeilijk om te kunnen leven van het schrijven. Dat is maar voor enkelen weggelegd. Vaak moeten ze er toch nog iets "bij doen", al is het maar scholen bezoeken (voor een kleine vergoeding). Als een uitgeverij je ms overigens niet uit wil geven betekent dat niet automatisch dat het niet goed is. Het kan zijn dat het niet in hun fonds past (bijvoorbeeld een genre dat ze niet of liever niet uitgeven) of dat ze al te veel soortgelijke boeken hebben. De meeste gepubliceerde auteurs ontvangen eerst een aantal afwijzingen voordat ze een uitgeverij vinden die hun werk wel uit wil geven. Eén goed advies: laat je verhaal goed proeflezen door mensen die niet bang zijn hun eerlijke mening te geven. Familie en vrienden willen vaak te aardig zijn. Het is ook belangrijk dat zo veel mogelijk taal-, spel- en typfouten eruit gehaald zijn. Daar kijkt een uitgever (bewust of onbewust) ook naar. Tot slot: natuurlijk is uitgegeven worden de droom van de meeste amateurschrijvers. Vanzelfsprekend geeft dat écht voldoening. Maar het belangrijkste blijft toch dat je die voldoening uit het schrijven haalt. :) Succes verder!

Dat is wel een iets andere situatie, Wirrewapper. Via Wikipedia vind ik:

[...]Haar eerste boek verscheen in 1966 toen zij pas twaalf jaar oud was. Door dat opmerkelijke feit werd zij beroemd als ‘Nederlands jongste schrijfster’, verscheen op radio en televisie en in verschillende dag- en weekbladen werden artikelen over haar geschreven. Haar debuut Blijf lachen Irmgard is gebaseerd op haar eigen ervaringen als TBC-patiënt in een sanatorium.

Ze zal ongetwijfeld redelijk hebben moeten kunnen schrijven om (regulier) uitgegeven te worden, maar waarschijnlijk was vooral het verhaal interessant. Een boek van een meisje van elf (twaalf) jaar over hoe zij haar ziektetijd ervaren heeft willen mensen lezen. Dat verkoopt toch wel. Zeker als je haar leeftijd eraan koppelt (en de media ingelicht wordt). Ik weet niet of het rechtvaardig is zoiets te vergelijken met een fictieboek. Aan de titel te zien was ze duidelijk zelf de hoofdpersoon in haar eerste (en enkele latere) boek. Bij fictie is dat meestal niet het geval. Vanaf 1974 heeft ze overigens niets meer gepubliceerd.

Hoi Scarlet, Ik had dezelfde leeftijd, en heb het boek als 11-jarige stukgelezen. Zoals ik het me het herinner, schreef ze op een boeiende manier, waardoor ik als kind heel erg meeleefde met haar verhaal en haar beschrijvingen over andere mensen. Ik heb het boek allang niet meer, maar ik zal nooit vergeten hoe ik zat te huilen bij haar beschrijving over hoe Josje was gestorven. Groet, Wirrewapper

Ik ken het boek niet, maar geloof je op slag. Zeker voor leeftijdsgenoten zal het een bijzonder aangrijpend verhaal zijn. :) Toch blijf ik erbij dat zo'n manuscript voor een uitgeverij vele malen aantrekkelijker is dan dat van een gewone elf-jarige die een fictieboek geschreven heeft en zelf niets ingrijpends meegemaakt heeft. Voor haar boek was een markt. Om haar boek uit te mogen geven waren redacteurs bereid iets meer werk dan gemiddeld (want hoewel ik de discussie over leeftijd onzin vind is het logisch dat je op je elfde (vaak referentieniveau 1F) over het algemeen de taalregels toch iets minder goed beheerst dan wanneer je op referentieniveau 2, 3 of 4F zit) in haar ms te steken om dat taalkundig in orde te krijgen. Het zal ongetwijfeld ook geholpen hebben dat ze door een moeilijke tijd is gegaan waardoor ze vast al wat volwassener was dan veel leeftijdsgenootjes. Meeslepend kunnen schrijven heeft overigens niets met leeftijd te maken. :)

Irmgard Smits heeft dat boek met haar moeder geschreven. Die moeder schreef al toneelteksten en dergelijke en heeft haar enorm geholpen. Dat staat in het vervolg. Aangezien ik ervan uitga dat 'wij' onze eigen verhalen schrijven, is zij dus geen goed voorbeeld.

Lekker doorschrijven, FantasyUK. Het is maar goed dat je er niet je beroep van wil maken; het is erg moeilijk om te kunnen leven van het schrijven. Dat is maar voor enkelen weggelegd. Vaak moeten ze er toch nog iets "bij doen", al is het maar scholen bezoeken (voor een kleine vergoeding). Als een uitgeverij je ms overigens niet uit wil geven betekent dat niet automatisch dat het niet goed is. Het kan zijn dat het niet in hun fonds past (bijvoorbeeld een genre dat ze niet of liever niet uitgeven) of dat ze al te veel soortgelijke boeken hebben. De meeste gepubliceerde auteurs ontvangen eerst een aantal afwijzingen voordat ze een uitgeverij vinden die hun werk wel uit wil geven. Eén goed advies: laat je verhaal goed proeflezen door mensen die niet bang zijn hun eerlijke mening te geven. Familie en vrienden willen vaak te aardig zijn. Het is ook belangrijk dat zo veel mogelijk taal-, spel- en typfouten eruit gehaald zijn. Daar kijkt een uitgever (bewust of onbewust) ook naar. Tot slot: natuurlijk is uitgegeven worden de droom van de meeste amateurschrijvers. Vanzelfsprekend geeft dat écht voldoening. Maar het belangrijkste blijft toch dat je die voldoening uit het schrijven haalt. :) Succes verder!

Bedankt! Dat ga ik zeker doen! ;) Ik heb morgen mijn laatste examendag van dit trimester en daarna twee weken kerstvakantie. Dan kan ik bijna drie volledige weken in alle rust aan mijn boek werken. Ik kijk er naar uit! Proeflezen, daar heb ik al heel wat forumberichten over gelezen en ik weet ondertussen wel wat het is, maar waar vind ik zo'n mensen die mijn boek kunnen en willen proeflezen als het klaar is? Dankje, jij ook! :) Groetjes! FantasyUK

Dat wist ik niet, Spirit. Zoiets was eigenlijk ook wel te verwachten. Ik ging al uit van de nodige hulp van redacteurs. @ FantasyUK: Succes met je laatste examens. Heerlijk zeg, nu al vakantie. Ik moet helaas nog tot vrijdag wachten en heb dan pas echt tijd om te schrijven. Ik heb net zo'n mooi voornemen als jij. Of ik me eraan ga houden is echter nog maar de vraag. Als je volledig objectieve mensen wil hebben kun je het beste een oproep doen via SOL. Dat kan in het subforum "Algemene oproepen" (wel even de regels lezen - anders krijg je de Modjes op je kop - maar volgens mij kan je daar bijna niets fout doen). Kijk er wel mee uit, want niet iedereen is natuurlijk te vertrouwen. Al moet je er soms wel van uitgaan dat er niets met je ms gebeurt. Voor specifieke controle op de taal zelf kun je misschien je docent Nederlands eens lief aankijken. Tenminste, als je een beetje een leuke leraar hebt. Daarnaast zou je - als je vrienden hebt die je de waarheid durven te zeggen en die binnen je doelgroep vallen - je vrienden kunnen vragen wat zij van het verhaal vinden. Of je moet een paar onbekenden uit je doelgroep benaderen via een school. Het is ook belangrijk te weten wat mensen van die leeftijd ervan vinden. Om een idee te krijgen wat andere schrijvers van je schrijfstijl vinden kun je ook een stukje van maximaal 500 woorden plaatsen in het onderdeel "Proeflezen". Hier zeker even de regels lezen. Je krijgt vaak bruikbare tips die niet alleen toe te passen zijn op dat fragment, maar waar je voor je hele verhaal en voor al je toekomstige verhalen iets aan hebt.

Bedankt Scarlet! ;) Jammer dat je nog tot vrijdag moet wachten. :( Ik zal voor jou duimen dat het snel vrijdag is. ;) Mijn docent Nederlands, dat is een goed idee! Daar had ik nog niet aan gedacht. ;) Wel mijn vrienden zijn niet bepaald fervente lezers dus dat is niet echt een optie. Ik ken wel iemand die op mijn school zit een ook graag boeken in dat genre leest. Haar zus heeft zelf ook al een boek geschreven maar ik denk niet dat dat in hetzelfde genre is. Ik kan het haar in ieder geval eens vragen of ze het is wil bekijken. Kan je bij proeflezen ook een column plaatsen? Ik heb er onlangs nog een geschreven over de standpunten van mensen over Facebook en Twitter. Bedankt voor je advies Scarlet! ;) Groetjes! FantasyUK

Haha, bedankt. Gelukkig zijn het nog maar vier dagen. Die overleef ik ook nog wel. Soms ligt de oplossing zó voor de hand dat het je domweg ontgaat. :) Dat zou ik zeker vragen. Wie weet. Misschien hou je er nog wel een mooie vriendschap aan over ook. Tuurlijk mag dat. Alle soorten schrijfsels zijn daar toegestaan, zolang je het maar zelf geschreven hebt. Het is alweer een tijdje geleden dat ik een column voorbij heb zien komen daar. :) Graag gedaan.

Graag gedaan. ;) Inderdaad, al een geluk dat jij er wel aan denkt. :) Dat ga ik doen, misschien dat haar zus me ook wat tip kan geven aangezien ze zelf ook een boek heeft geschreven. Super! Daar ga ik meteen werk van maken! ;) Groetjes! FantasyUK

@Scarlet: Mijn column staat op de site. Het is wat een rare opmaak voor een column, ik weet het maar op mijn pc stond het in een PDF-bestand met wat foto's er bij en zag het er veel beter uit. Maar het gaat om de tekst he. Mocht je hem willen lezen: http://www.schrijvenonline.org/forum/110990 Groetjes! FantasyUK :)