Dubbel kritisch?

Ik denk, en daar is al vaker over gesproken, dat er een behoefte is aan twee Proefleesforums. Eentje voor de mensen die, voorzichtig, hun eerste teksten ooit willen laten lezen, en eentje voor de mensen die zichzelf als pro beschouwen en een steviger aanpak niet uit de weg gaan. Verder ben ik ervan overtuigd dat iedereen hier met positieve bedoelingen proefleest. Alleen, en dat zie ik in het onderwijs om me heen ook, is de een handiger met doelgroep A en de ander met doelgroep B. @Chris: Ik denk dat de man in ieder geval de verkeerde uitgevers heeft gekozen en dus zijn markt niet goed heeft verkend. De gevestigde uitgevers in een moeizame markt kiezen vooral voor zeker; iets anders kunnen ze zich m.i. niet veroorloven.

Ik vind dat manuscript van die man dus heel interessant (al de derde keer dat ik dat filmpje zie). Hij heeft een mediterrane, barokke schrijfstijl. Een lucht die 'incontinent' is. Zegt toch alles? Ik vond het al goed vanaf de eerste keer. Uiteindelijk zegt iedereen dat het slecht is omdat iedereen zegt dat het slecht is plus een uitgever. Er zijn lezers die dit wel willen lezen en ervan kunnen genieten. Misschien heeft die man pech dat hij in het koude Nederlands schrijft. Hij had die tekst beter in het Frans geschreven of in zijn moedertaal. Die man heeft dikke pech. Dat denk ik ervan. Laat me kiezen tussen hem en Brusselmans, dan twijfel ik geen ogenblik en dan kies ik zijn ms.

Ochnee. Dat meen je niet. Ik heb me helemaal kapot gelachen om dit filmpje. Zó slecht was het.

Bavarois, ik weet wel zeker dat het Spirit niet om consternatie of commotie te doen is. Er is wel degelijk afgezeikt. Proeflezen is er inderdaad om elkaar te helpen. Dat kan fatsoenlijk maar ook grof. Aan grof heeft echter niemand iets.

Ik weet meestal precies wat ik zeg en niet zeg, en ik kan meestal wel de gevolgen van mijn woorden zien aankomen. Dat Spirit zoiets zegt creëert per definitie consternatie. Ik ga er dus vanuit dat zij dus ook weet dat ze hiermee de knuppel in het hoenderhok heeft gegooid (wat ik helemaal niet erg vind, maar ik wacht nog steeds op voorbeelden van dat zogenaamde afzeiken). Noem man en paard in plaats van in het luchtledige te spreken. Want ik heb nergens echt iemand afgezeken zien worden.

Wat de een afzeiken noemt, vindt een ander misschien niet. Daar zal het verschil wel liggen. Ik hou er niet van om jonge mensen keihard aan te pakken. Oudere trouwens ook niet. Dat wil niet zeggen dat ik heel braaf ben en niet voor mijn mening durf uit te komen. Ik doe het alleen milder. Ik ga echt niet alle proefleesstukjes bijlangs om te zoeken waar het afzeiken allemaal stond. Die tijd besteed ik liever aan schrijven.

Wat de een afzeiken noemt, vindt een ander misschien niet. Daar zal het verschil wel liggen. Ik hou er niet van om jonge mensen keihard aan te pakken. Oudere trouwens ook niet. Dat wil niet zeggen dat ik heel braaf ben en niet voor mijn mening durf uit te komen. Ik doe het alleen milder. Ik ga echt niet alle proefleesstukjes bijlangs om te zoeken waar het afzeiken allemaal stond. Die tijd besteed ik liever aan schrijven.

O, dus het ligt aan de tolerantie-en pijngrens van mensen, en niet zozeer om het afzeiken an sich. Tja, dan moeten die mensen hun pijngrens opkrikken. Of naar de maan verhuizen. Daar kan niemand hen pijn doen. Trouwens: petje af voor de mensen die hier hun stukken op proeflezen plaatsen. Je geeft jezelf bloot en durft daarmee de kritiek aan. Ik zou persoonlijk niemand afzeiken. Ik heb het ook nog niet gezien. De moderators hier zijn al zodanig streng dat ze hier zeker iets van zouden zeggen. Maar blijkbaar is het voor sommigen niet streng genoeg, en verlangen zij naar een dictatuur waar alleen nog maar geknuffeld kan worden.

Afzeiken ben ik ook nergens tegen gekomen. Sarcasme wel, maar ik houd wel van een beetje sarcasme, zelfs als het tegen míjn tekst is gericht ;)

Ik denk, en daar is al vaker over gesproken, dat er een behoefte is aan twee Proefleesforums. Eentje voor de mensen die, voorzichtig, hun eerste teksten ooit willen laten lezen, en eentje voor de mensen die zichzelf als pro beschouwen en een steviger aanpak niet uit de weg gaan.

Op zich is het best een aardig idee, maar wanneer ben je een beginner en wanneer een pro? Ik zou persoonlijk niet meer weten waar ik iets zou moeten plaatsen. Ik ben zeker geen pro, maar ik wil wel eerlijke (desnoods groffe) kritiek op mijn tekst.

Waar ik meteen aan dacht toen ik het schreef was die nieuwe site die op PF werd aangekondigd (Woordenwoud.nl). Daar heb je ook twee proefleesfora, de Draaimolen en de Gehaktmolen. Je mag zelf kiezen: de eerste is voor milde, inhoudelijke commentaren en de tweede voor de keiharde variant. Dus de enige die bepaalt waar je wilt posten ben je zelf.

Nee Bavarios, dat bedoel ik helemaal niet. Ik bedoel wel afzeiken. Mensen moeten hun pijngrens opkrikken als ze iets op proeflezen plaatsen? :confused: Je daagt me bijna uit om iets te plaatsen. :ninja: Het punt is dat ik me er niets van aantrek wat iemand ervan zegt. Als het nuttig is, doe ik er mijn voordeel mee. Maar dat wil niet zeggen dat anderen net zo denken als ik.

Bavarios, blijf jij maar lekker binnen Nederland schrijven. In Frankrijk schrijven ze niet alleen zo, ze praten ook zo in bepaalde programma's, pure literatuur gesproken, watervallen van adjectieven als tussenwerpsels bv. Welcome to the world. Ik heb zelfs zin om aan die man te vragen zijn ms helemaal te lezen. Ik wil wel eens zelf oordelen wat er exact schort aan zijn ms. Jij hebt zijn ms toch ook niet gelezen? Hoe kan je dan oordelen? Omdat het een filmpje was? Omdat het vooraf al beslecht was hoe de kijker het voorlezen van die man diende te interpreteren? De opzet van dat filmpje stel ik veel eerder in vraag. Als schrijver dien je jezelf die vragen te stellen: wie wat zegt en waarom, en wat er achter de coulissen aan de gang is. Kortom de hele context. Dat filmpje is hier al menige maal vermeld geweest. Het lijkt dus wel een uitgemaakte zaak. Alles wat een uitgemaakte zaak is, stel ik in vraag. Ik vind dat die man wel goed schrijft. Soms heb ik de indruk dat vanwege een te strakke structuur, teveel schrijfboeken en cursussen die de wet uitmaken, teveel cliché's in het advies verstrekken aan beginnende schrijvers (jong of oud, maakt niet uit), het kind met het badwater wordt weggegooid. Er schort iets met de zeeftechniek. Je kan er m.i. niet alleen de uitgevers van beschuldigen. Het begint soms in een veel vroeger stadium. Hier op proeflezen bv en elders. Ik heb het over mensen buiten mezelf (voor alle duidelijkheid, ik trek mijn plan sowieso).

Bavarios, blijf jij maar lekker binnen Nederland schrijven. In Frankrijk schrijven ze niet alleen zo, ze praten ook zo in bepaalde programma's, pure literatuur gesproken, watervallen van adjectieven als tussenwerpsels bv. Welcome to the world. Ik heb zelfs zin om aan die man te vragen zijn ms helemaal te lezen. Ik wil wel eens zelf oordelen wat er exact schort aan zijn ms. Jij hebt zijn ms toch ook niet gelezen? Hoe kan je dan oordelen? Omdat het een filmpje was? Omdat het vooraf al beslecht was hoe de kijker het voorlezen van die man diende te interpreteren?

Nee joh, hou toch op met die onzin :). Het is gewoon TECHNISCH slecht. Gewoon technisch fout, niet meer niet minder. Dat heeft niks met barokke stijl te maken . ''Massieve winderigheid'', ''gelukkig getrouwd met Bola en vier vrienden'', luchten die zich misdragen etc. Het gaat gewoon helemaal nergens over. Enja, ik zou heel graag zijn manuscript willen lezen, puur om me kapot te lachen. En ik weet precies hoe Fransen praten. Frans is namelijk mijn moedertaal.

De opzet van dat filmpje stel ik veel eerder in vraag. Als schrijver dien je jezelf die vragen te stellen: wie wat zegt en waarom, en wat er achter de coulissen aan de gang is. Kortom de hele context. Dat filmpje is hier al menige maal vermeld geweest. Het lijkt dus wel een uitgemaakte zaak. Alles wat een uitgemaakte zaak is, stel ik in vraag. Ik vind dat die man wel goed schrijft.

Ja, als je vindt dat hij goed schrijft dan heb je een probleem.

Soms heb ik de indruk dat vanwege een te strakke structuur, teveel schrijfboeken en cursussen die de wet uitmaken, teveel cliché's in het advies verstrekken aan beginnende schrijvers (jong of oud, maakt niet uit), het kind met het badwater wordt weggegooid. Er schort iets met de zeeftechniek. Je kan er m.i. niet alleen de uitgevers van beschuldigen. Het begint soms in een veel vroeger stadium. Hier op proeflezen bv en elders. Ik heb het over mensen buiten mezelf (voor alle duidelijkheid, ik trek mijn plan sowieso).

Nee joh, je haalt twee zaken door elkaar. De techniek is de basis, en die laat vrij weinig ruimte voor subjectiviteit. Het gaat dan om de taal-en spelling, de zinsconstructies en de logica van het verhaal. Dat is de basis en die moet goed zijn. En daarbovenop heb je als schrijver heel, heel veel ruimte om je eigen invulling te geven.

Nee Bavarios, dat bedoel ik helemaal niet. Ik bedoel wel afzeiken. Mensen moeten hun pijngrens opkrikken als ze iets op proeflezen plaatsen? :confused: Je daagt me bijna uit om iets te plaatsen. :ninja: Het punt is dat ik me er niets van aantrek wat iemand ervan zegt. Als het nuttig is, doe ik er mijn voordeel mee. Maar dat wil niet zeggen dat anderen net zo denken als ik.

Nee, mensen die nergens tegen kunnen, die moeten hun pijngrijns verhogen. Ik heb het niet over jou, het zit bij jou wel goed. Het valt me ook op dat mensen nogal lopen te klagen over hoe een ander overkomt, dat hij dit en dat niet mag zeggen, dat hij een toontje lager moet zingen, dat hij zus, dat hij zo. Constant het belerende vingertje opheffen, en in bijna elke topic waar er gewoon harde stellingen worden genomen onuitgenodigd hun mening ventileren over de toon, terwijl de discussie niet eens om hen ging. Sterker nog, sommige proeflezers die hun stukken in proeflezen hebben geplaatst, klagen zelf niet eens over de toon van de kritiek. Maar anderen menen dat ongevraagd voor HEN te moeten doen. Ofom een specifieker voorbeeld te geven: in een andere topic waarin Schli en ik een woordenwisseling hadden, terwijl de discussie gewoon doorliep en we allebei gewoon op die manier met elkaar de discussie wilden aangaan: dan komt er iemand anders de topic binnen die dan loopt te klagen over het toontje dat schli en ik tegen ELKAAR aan het opzetten zijn. Hoezo? Vanwaar die bemoeienis? Twee mensen kiezen ervoor om elkaar op die manier verbaal te benaderen, maar een derde, die helemaal niets met die discussie van doen heeft, meent zich moreel boven iedereen te kunnen verheffen, en de discussie tussen 2 personen af te breken omdat het toontje hem niet bevalt....

Rianne11 ervaart het commentaar op proeflezen ieg als onvriendelijk. En ik kan me dat ook prima voorstellen. Ook het aannemen en verwerken van kritiek is iets wat je moet leren. Als mijn moeder vroeger zei dat ik ergens een spelfout had gemaakt, dan werd ik ook boos, want ik wilde juist graag weten of ze mijn verhaaltje leuk vond. Het duurde heel lang voor ik begreep dat ik aan een 'leuk schatje' niets gehad had.

...mensen die nergens tegen kunnen, die moeten hun pijngrijns verhogen. ...

Waarom?

Rianne11 ervaart het commentaar op proeflezen ieg als onvriendelijk. En ik kan me dat ook prima voorstellen.

Ja, ik vind mijn huisbaas ook niet vriendelijk. Wat kan ik daartegen doen? Iemand advies?

...mensen die nergens tegen kunnen, die moeten hun pijngrijns verhogen. Waarom?

Omdat in de normale samenleving elke grapjas die een gesprek tussen twee mensen probeert af te breken door te roepen: ''hohoho ik wil niet dat jullie zo tegen elkaar praten'', gewoon een verbale draai om zijn oren krijgt dat ie zich er niet mee moet bemoeien. Als mensen met een lage pijngrijns gaan bepalen wat de norm is bloedt een discussie dood.

Bavarios, doe jij het dan maar op jouw manier. Ik doe het op de mijne. Zo hoort het ook. Ik blijf erbij dat het proeflezen op een constructieve manier dient te gebeuren, ondanks het kaf in het koren en de verwarring daaromtrent. Wat voor de ene kaf is, is voor de andere koren. Die persoon op het flmpje werd zelfs aangesproken op zijn naam Godfried. Wat was daar nu mis mee. Hij pleitte voor verniewing. En daar geef ik hem helemaal gelijk in. De lector met het brilletje lijkt me iemand die vrij weinig kaas heeft gegeten van de wereld. Hij kon zich niets voorstellen bij het ene en bij het andere. Herkent die wel een hoge boom als die 'm ziet of lijdt hij aan winderigheid zodat hij een instinctieve afkeer had van het woord? De Ikea-gebruiksaanwijzing man dus. Ik zou hem eerder plaatsen op één of ander Belgisch ministerie als bediende; neen, in een bank. Roeping gemist. En een vergissing maken was mogelijk, zei hij. Wel die vergissing heeft hij gemaakt. Hij heeft geen iota gesnapt van dat ene stukje tekst, en ik zit er helemaal in en wil meer. Misschien moeten lezers die wat kwaliteit betreft op hun kin kloppen zich eens organiseren en duidelijk maken dat ze dat 'andere' willen lezen. Zo is het dus ook met proeflezen. Er zijn geen ruime visies op literatuur. Iedereen lijkt te denken binnen de Nederlandstalige grenzen. De cliché's in de manier van schrijven stapelen zich op, in die mate zelfs dat ze elkaar tegenspreken en uiteindelijk verstikken. Gestroomlijnd wordt alles, gekeurslijfd als je het mij vraagt. Ik heb niets opgemerkt qua mankementen techniek enz. Die man las de tekst voor en was daar duidelijk niet op voorbereid. Hij is zelf een beetje goedgelovig en daar hebben de makers van het filmpje gretig gebruik van gemaakt. De tekst zelf was heel goed. Misschien was wat hij schreef niet politically correct: homoseksualiteit linken aan de term multicultureel... oh, ik kan zo al een grote kudde paarden zien steigeren want dat multiculturele moet toch oh zo heilig en intact blijven. Er mogen wel platte grappen over gemaakt worden in dit of in dat programma, maar er dieper op ingaan... neen, hoor. Dat past niet voor het aura rond die of rond die uitgeverij. Dat ze dan ook ophouden over 'vernieuwing' te praten. Wie praat er eigenlijk over vernieuwing. Eigenlijk niemand. Niemand. Het protectionistische is aan de gang. Heeft niemand dat door? En dat weerspiegelt zich in de uitgeverijen. Als ik kapitaal had zou ik zo een uitgeverij starten en eigenhandig manuscripten selecteren aan de basis. Ik zou het toezenden van manuscripten niet toelaten maar zelf op zoek gaan. Niet voor de Nederlandstalige markt. Direct vertalen en exporteren. Wat geïmporteerd wordt is niet beter. Op die manier kom je tot een heel ander resultaat. Kleuren dan, en geen beige. Beige is altijd een camouflagekleur, kleuren ook maar niet altijd.

Jaja...het was gewoon wazige bullshit waar technisch niets van klopte. Maar blijf jij maar grandioos slechte teksten verwarren met iets vernieuwends, en denken dat je hiermee uitgevers kunt imponeren. Je noemt iemand die als een kleuter schrijft en in één zin meer dan vijf technische fouten maakt een hoge boom? Ik noem het een plantje dat heel veel water behoeft, of hooguit een verdorde rietstengel, die iets anders moet gaan doen in zijn leven, in plaats van uitgevers lastig te vallen met waardeloos prutswerk. De man is een clown die zichzelf gigantisch overschat, en hier gewoon terecht geconfronteerd wordt met zijn eigen onkunde.

Hoe dan ook, met hoe hier gereageerd wordt, wacht ik nog veel langer voor ik überhaupt weer op Proeflezen ga kijken. Pfff.

Laat je niet kisten, Waus! Doe wat je hart je ingeeft!

Dat doe ik al :D

:D

Ja, Bavarios, ik denk over de mensheid met normen die niet vrij gangbaar zijn. Er zijn mensen die geconcipieerd zijn in een diepfreezer en anderen die het niet zijn. Het is de laatste groep die me interesseert. Ik durf nog weleens het gehalte deepfreezer te peilen. Wat is jouw gehalte, jij met je emotie triggering betogen? Laat me je ms lezen, en vertel me niet dat het amper 120.000 woorden is. Ik zou teleurgesteld zijn. En met welke excuses ga je afkomen? Jij die aan iedereen in krachtige termen je zienswijze etaleert. De handschoen is geworpen. Ben je een salon orator of heb je ook iets geschreven? Wat zeg je? Met al die wijsheid en overtuiging moet je toch een stevig ms hebben? Of is het alleen maar salondiscours à la Pompadour?

Wat ik zie: Veel schrijvers schijnen zich niet te beseffen dat een tekst geen onderdeel uitmaakt van hunzelf. Een "aanval" op je tekst is geen aanval op je persoon. Je verhaal heeft geen oren. Die afstand moet je kunnen nemen als schrijver: jij bent je tekst niet en het is ook je kindje niet. Het is gewoon een product dat je levert. Dat accepteren gaat overigens een stuk makkelijker als je meer dan één tekst aan je lezers kunt voorleggen: als de ene tekst met de grond gelijk wordt gemaakt, kun je het publiek altijd verrassen met de andere tekst. Er is een groot verschil tussen: - deze tekst deugt niet - jij deugt niet Suggesties ter verbetering van je tekst zijn altijd opbouwend bedoeld. Het zijn geen suggesties om je persoonlijkheid aan te verbeteren, al vind jij misschien dat je ziel en zaligheid in die tekst liggen. Vergeet daarbij niet dat iemand de moeite heeft genomen je tekst te lezen en tijd heeft geïnvesteerd om het commentaar te geven. Niet om af te zeiken (ik ben dat hier niet tegengekomen) maar om je te helpen een betere schrijver te worden. Besef daarbij dat in een beetje commentaar al snel een half uur werk zit. Professionele lezers vragen daarvoor makkelijk een euro of 30. En dat krijg jij gratis. Wil je een gegeven paard in de bek kijken? Je kunt je beter in je handjes knijpen en er je voordeel mee doen. Ongezouten kritiek maakt je weerbaar tegen redacteuren en uitgevers: je zult moeten leren wat een echt voorstel tot verbetering is, en wat "gezeik" is. Bij een uitgever moet je daarin een balans zien te vinden: als je veel toegeeft "ja, de wijziging is akkoord" dan kun je ook een keer op je strepen gaan staan "nee, daar ben ik het niet mee eens, en wel hierom". Vooralsnog ben jij de schrijver en dus beslis jij hoe je tekst wordt gepubliceerd. Als je je laat intimideren door uitgevers en redacteuren is het je tekst misschien niet meer. En in proeflezen kun je dat leren. Al zie ik weinig mensen vragen stellen over de kritiek die ze krijgen. Als iemand zegt "dat moet je zus en zo doen" dan kun je toch gewoon vragen "Waarom?" Dat is voor jezelf leerzaam, maar ook voor anderen. Ook mis ik een beetje de feedback van anderen op proeflezen: de inhoudelijke kritieken op de kritieken. Als erover wordt gediscussieerd kan dat een nieuw licht op de zaak werpen. Vooralsnog is het A zegt B en C zegt D en de proeflezer heeft geen idee wat "juist" is. Voor wat betreft het filmpje: vergeet niet dat uitgevers een investering moeten doen. Als ze denken hun investering niet terug te verdienen, geven ze het boek niet uit. Dat is hun vreten. Ze laten als het even kan geen goedbelegde boterham liggen. Uitgeven is een vak, en daarin telt ervaring mee. Als een uitgever denkt dat het niet gaat verkopen, zal hij de investering niet doen. Als ieder ander zegt "maar het is een geweldig boek", kun je de schrijver aanmoedigen het manuscript op Ten Pages te zetten. En dan maar kijken of anderen het het risico van een investering wel waard vinden.

Rianne11 ervaart het commentaar op proeflezen ieg als onvriendelijk. En ik kan me dat ook prima voorstellen.

Ja, ik vind mijn huisbaas ook niet vriendelijk. Wat kan ik daartegen doen? Iemand advies?

Iemand moet beginnen met aardig zijn Bavarois, en kwaad kan dat nooit, want dat werkt nog aanstekelijk ook. :) Ik hou van flowy powy seventies soft.

Ja, Bavarios, ik denk over de mensheid met normen die niet vrij gangbaar zijn. Er zijn mensen die geconcipieerd zijn in een diepfreezer en anderen die het niet zijn. Het is de laatste groep die me interesseert. Ik durf nog weleens het gehalte deepfreezer te peilen. Wat is jouw gehalte, jij met je emotie triggering betogen? Laat me je ms lezen, en vertel me niet dat het amper 120.000 woorden is. Ik zou teleurgesteld zijn. En met welke excuses ga je afkomen? Jij die aan iedereen in krachtige termen je zienswijze etaleert. De handschoen is geworpen. Ben je een salon orator of heb je ook iets geschreven? Wat zeg je? Met al die wijsheid en overtuiging moet je toch een stevig ms hebben? Of is het alleen maar salondiscours à la Pompadour?

Hehehe. Ik mag jouw wel. Over mijn manuscript doe ik niet moeilijk. Als iemand die wilt inzien dan krijg hij/zij hem te zien. Probleem is dat ik nog niet weet wanneer hij precies klaar is. Ik schat dat ie binnen drie maanden klaar is. In principe is hij al klaar (140.000 woorden ong.), alleen moet ik echt grofschalig veel fouten eruit halen. Dat duurt nog wel een tijdje. Het ergerlijke is dat het proces steeds slomer gaat als je gaat fijnslijpen. Ik wou dat er 48 uur op één dag zaten. Met je eerste zin ben ik het trouwens eens. Ik maak echter wel onderscheid tussen iets vernieuwends en prutswerk. Echt, als je deze meneer goed vindt, dan weet ik niet wat je niet goed vindt.

Rianne11 ervaart het commentaar op proeflezen ieg als onvriendelijk. En ik kan me dat ook prima voorstellen.

Ja, ik vind mijn huisbaas ook niet vriendelijk. Wat kan ik daartegen doen? Iemand advies?

Iemand moet beginnen met aardig zijn Bavarois, en kwaad kan dat nooit, want dat werkt nog aanstekelijk ook. :) Ik hou van flowy powy seventies soft.

Je moet niet zo'n zwart-wit kijk hebben en inzien dat dit een forum is waar je elkaars gezichtsexpressie niet ziet etc. Dan komen dingen soms harder aan. Echt, in het dagelijks leven zou het gewoon zo kunnen zijn dat iedereen die hier op dit moment loopt te kibbelen gewoon aan het zwembad zit met een bacardi cola in de hand en op een rustig toontje over schrijven discussieert. Ik vind Schlimatznik bij tijd en wijle een vreselijk narrige vent, maar het zou best kunnen zijn dat we in het dagelijks leven zonder enige wrevel een biertje kunnen drinken. Maar dit is internet, en ergens vind ik het goed ook dat ik mensen als Schlimatznik niet persoonlijk ken. Het zorgt voor boeiende discussies op z'n scherpst, wat geest en ziel scherp houdt.

Ik meen me te herinneren dat dit forum geen psychologisch hulpforum is voor de vertwijfelden die zich afvragen "wordt ik wel aardig gevonden?" Dat is hier namelijk vooralsnog niet de vraag. De kernvraag is over het algemeen "hoe wordt ik een betere schrijver?" Het antwoord daarop kun je aannemen of niet. Je kunt de gever van de kritiek aardig vinden of niet. Desondanks kun je van alle kritiek leren. Als jij alleen wilt leren van mensen die je aardig vind omdat zij jou aardig vinden, dan kom je over het algemeen niet ver. Met mijn kritiek hoop ik in ons beider belang dat jij, schrijver, betere producten gaat leveren, zodat ik, lezer, weer een voorraad voer heb om mijn leeshonger te stillen. Het is niet mijn doelstelling aardig gevonden te worden. Als ik daar op uit was, zou ik me op een datingsite registreren.

Als ik proeflees, Bavarios, gaat het er niet om of ik iets goed vind of niet. Het gaat erom of er een potentie in zit, en dat is afhankelijk van het genre, het thema en de manier waarop het geschreven is. Afhankelijk van het intellectueel niveau, om het cru te zeggen, afhankelijk ook van de lezersdoelgroep. Meestal is die gemakkelijk te herkennen. Wat mij interesseert zijn manuscripten waarbij het niet zo voor de hand ligt voor welke lezersdoelgroep ze bestemd zijn. In je ms heb je toch de emotionele triggering toegepast of niet? Die wil ik nu wel eens meemaken. Ik wil ook zien of ik als universele lezer aan mijn trekken kom. Jij een pb of ik een pb?

Als ik proeflees, Bavarios, gaat het er niet om of ik iets goed vind of niet. Het gaat erom of er een potentie in zit, en dat is afhankelijk van het genre, het thema en de manier waarop het geschreven is. Afhankelijk van het intellectueel niveau, om het cru te zeggen, afhankelijk ook van de lezersdoelgroep. Meestal is die gemakkelijk te herkennen. Wat mij interesseert zijn manuscripten waarbij het niet zo voor de hand ligt voor welke lezersdoelgroep ze bestemd zijn.

Ja...ik kan in bijna elk manuscript potentie zien. Er is sommige manuscripten of proefstukken zelfs heel veel potentie. Maar de potentie doet er niet toe. Ik kijk ook gewoon naar het rauwe eindresultaat.

In je ms heb je toch de emotionele triggering toegepast of niet?

Dat heb ik geprobeerd ja. Het is echter een continu proces dat waarschijnlijk nooit ophoudt. Mijn toekomstige manuscripten zullen wat betreft emotionele triggering ongetwijfeld beter zijn, maar tot nu toe ben ik vrij tevreden over het gehalte van de emotionele triggering. Ik heb echter geleerd dat de lezer uiteindelijk beslist.

Die wil ik nu wel eens meemaken. Ik wil ook zien of ik als universele lezer aan mijn trekken kom.

Juist. Ik heb twee mensen op mijn lijst staan: Bordewijk en jij. Dus krijgen jullie het ook te lezen. Maarja, wanneer het dus af is.

Jij een pb of ik een pb?

Hoezo? Wil je me uit eten vragen? :) Ik ben onbeschikbaar ;)

Ik denk dat ze je boek mee uit eten wil nemen. :D

Ja, Bavavarios, jij moet de diplomatie ingaan. 'Wanneer het af is.' Uit eten vragen? Vanwege een pb? Jij bent ook wel een beetje raar, hoor. Wat bedoel je in godsnaam met 'onbeschikbaar'? Ben je zeker dat je geen chicklit hebt geschreven? :) Ik ben alleen maar practisch ingesteld. Meer niet. Maar het proeflezen kan niet vanwege 'nog niet af'. Ik zal maar niet vragen of je mijn ms wilt lezen alleen maar om te kijken of ik emotionele triggering heb toegepast. Voor het ene hoort het andere. Wat denk je?

Ik dacht hetzelfde. :unibrow: Maar mag lachen nog wel? Het is wel een emotie.