Inspiratie, creatief schrijven, goed schrijven

Kom naar de schrijfdriedaagse en je weet het. :D

:D

Allemaal, Jeri.

Allemaal, Jeri.

Dat is zo, ik weet alleen niet of het het persoonlijke recept is. Julia Cameron zegt dat je iedere dag op een vast tijdstip moet gaan zitten en schrijven. Dat werkt voor mij niet. Toch heb ik genoeg discipline om dagelijks iets op papier te zetten, neer te pennen ( hoe noem je dat als je vooral op de pc schrijft?) Voor mij is keuzes maken het allermoeilijkst. Ik lees schrijfboeken, romans, korte verhalen, werk aan mijn weblog en daarnaast probeer ik mijn boeken te herschrijven. Dat gaat van de hak op de tak en ik ben er niet tevreden over. De schrijfdriedaagse zou me misschien kunnen helpen, wie weet volgend jaar. Ik maak een plan voor de dag maar wijk daar ook net zo gemakkelijk weer van af. Smoezen genoeg. Ik ga er vanuit dat het bij me hoort al leg ik me er niet bij neer. Ik zal dus ooit strijdend ten onder gaan, met de muis in de hand. Dan laat ik een heleboel ideën, halve verhalen, impressies van de langpootmug op het gordijn, mijn visie op de politiek achter. Kunnen ze postuum misschien toch nog een boek van me uitgeven en ik hoef me geen zorgen te maken over negatieve kritiek. Dan hoef ik ook niet meer bang te zijn voor het oordeel van de nabestaanden over alles wat ik over hen schreef, tenminste als ze zich erin herkennen. }) Oh ja, de schrijfdokter complimenteerde me met één zin in het stukje dat ik stuurde. Eén zin, kon ik altijd zo schrijven. Of zou het dan juist te mooi worden? Alles waar te voor staat....

Inderdaad allemaal. Met Julia Cameron ben ik nu bezig, schrijf al tweeeneenhalve week iedere dag drie bladzijden, en het werkt prima!. Alleen zijn het soms i.p.v. een ochtenpagina's voor mij ook wel vaker avondpagina's. Maar dat zal zoveel niet uitmaken denk ik. Ga nu weer beginnen met mijn drie "ochtend-pagina's" Tussendoor verder met mijn andere schrijversactiviteiten.

@ stasje: avondpagina's zijn beter dan helemaal geen pagina's. Maar het zijn niet voor niets ochtendpagina's. Als je net wakker bent, ben je veel dichter bij jezelf dan later op de dag, als je al door van alles en nog wat afgeleid bent. Dorothea Brande, in haar klassieke 'Becoming a Writer', raadt ochtendpagina's aan voor iedere periode in het leven van een schrijver dat het niet wil lukken, ik citeer: 'Throughout your writing life, whenever you are in danger of the spiritual drought that comes to the most facile writer from time to time, put the pencil and paper back on the bedside table, and wake to write in the morning'. Het idee om mezelf te disciplineren zoals ik hierboven beschreven heb, ontleen ik aan hetzelfde boekje van Brande. Brande zegt: je schrijft een bepaalde tijd op in je agenda en op die tijd ga je schrijven, wát er ook gebeurt. Op die manier train je je onderbewuste om te leveren op bestelling. Zoals Brande het opschrijft, is te moeilijk voor mij, dan weet ik te veel smoezen te verzinnen. Maar niet eten, dat snapt mijn onderbewuste helemaal ;) .

Toch ging het bij mij zo werken vanaf het moment dat ik met een uitgever in zee stapte. Ik was het verhaal nog aan het schrijven toen, maar iedere avond ging ik zitten, zette ik de computer aan en schreef ik. Zin of geen zin. En het ging meestal vrij gemakkelijk eigenlijk. Daarmee wil ik niet zeggen dat het allemaal ineens goed was, maar wel dat het verhaal zichzelf schreef (dus mijn onderbewuste begon echt te leveren op bestelling) Dat ik 's avonds schrijf zie ik trouwens niet als nadeel zoals jij suggereert. Ik heb vaak de hele dag om na te denken (tussen alle bedrijven door) en raak daardoor al gefocust op wat ik die avond wil gaan doen. Ik merk wel dat het moeilijker is om mezelf weer in het ritme te krijgen, nu ik wil beginnen aan een nieuwe roman. De innerlijke drive is er nog niet, maar misschien hangt dat wel samen met de klik met het verhaal en de hoofdpersoon. Die moet nog komen.

@ Set: die ochtendpagina's, dat is niet het eigenlijke schrijven, dat is een soort therapie. Bij Brande schrijf je ochtendpagina's in fase 1. Daarna ga je naar fase 2: schrijven op een van tevoren door je zelf bepaald tijdstip, op een ander moment van de dag, iedere dag een andere tijd. Dat lukt mij dus niet, die fase 2 op die manier, en daarom doe ik het voor het ontbijt. Schrijven voor een uitgever is weer anders: dan verwacht iemand werk van je, heb je dus een deadline. Dat is makkelijker dan oefening 2 van Brande. Brande heeft haar boekje geschreven voor mensen die graag schrijver wilden worden en allerlei cursussen gingen volgen over techniek - perspectief, spanningopbouw, je kent het wel - maar die er niet aan toe kwamen om die technieken toe te passen omdat het ze niet lukte om hun leven in te richten als schrijver. Julia Cameron zit nog een stap daarvóór: als je het nodig hebt om jezelf toestemming te geven om creatief te zijn. Toch lijken de ochtendpagina's van Cameron erg op die van Brande. Als ik ochtendpagina's doe, dan doe ik ze nog vóór mijn nuchtere sonnet. En dan heb je ook nog het freewriting van Goldberg natuurlijk. Dat zou je kunnen doen in fase 2 van Brande. De oefeningen van Goldberg zijn goed voor je stijl.

Ben je in staat en bereid om elke ochtend, elke middag en elke avond vijf minuten aaneengesloten te schrijven over een banaan en dat een week lang vol te houden - zonder naar de vorige teksten te kijken? Ik ben wel benieuwd wat dat oplevert. In elk geval waarschijnlijk heel wat nieuwe gezichtspunten omtrent de banaan. Dit valt onder de categorie inspiratie, gericht op één onderwerp. Het mag natuurlijk ook een tractor zijn, een speldenknop, een vitaminepil, een shampoofles of je (groot)moeder, áls je maar de opdracht drie maal daags doet - op vaste tijdstippen die je zelf bepaalt. Dit is mijn antwoord op je eerste vraag. De andere komen daarna. Maar nu ben jij eerst weer aan de beurt.

Je hebt gelijk Tantebetje, het is beter 'smorgens de ochtenpagina's te schrijven, maar als het me niet kan lukken, en dat is niet vaak, dan doe ik ze alsnog 's avonds. Ik heb het boek van Goldberg ook besteld. Fijn die boekentips tussendoor!!

Ben blij dat je het waardeert, Stasje. Heb zelf tientallen jaren gezocht naar deze info - er was nog geen internet. Wou dat ik die drie boeken had gehad toen ik 30 was, of nog jonger zelfs.