hoelang voorbereiden voor het schrijven

@Waleran: wat bedoel je met; 'interessante kenmerken van een personage'?

Iertje, ik denk dat je eenvoudig moet beginnen. Je hebt het nu al over twee zware ontdekkingen. Je kan ook gewoon een ontdekking nemen en daar een verhaal over schrijven. Ik wil je niet belemmeren in je creativiteit, maar denk ook dat te veel hooi op je vork nemen niet goed is. Begin met een onderwerp en schrijf daar een eenvoudig verhaal bij.

Ik denk dat je op jouw leeftijd moet schrijven zonder al te veel na te denken. Gewoon lekker beginnen en dan maar zien waar het schip strandt. Ik vind het trouwens wel een mooi verhaalidee: een sporttalent blijkt een spierziekte te hebben. Even googelen op spierziektes en je bent al een heel eind (Duchenne kan bijvoorbeeld volgens mij niet, omdat die ziekte op jongere leeftijd al begint). Doe je zelf aan een sport? Dan weet je namelijk al het nodige van de sport van je hoofdpersoon af. Dat scheelt alweer. En er dan niet te veel bij slepen. Geen adoptieverhaal of zo. Je hoeft ook nog geen boek te schrijven, als je een mooi afgerond kort verhaal maakt, is dat al een staande ovatie waard. :thumbsup:

@MichaM; da's nou advies wat een beginnende schrijver niet wil horen, maar het is wel wáár. Been there, done that, bought the t-shirt.

Okee bedankt allemaal. Als het te zwaar/moeilijk is, zie ik dat later wel, dan kan ik het misschien makkelijker maken!

Ik heb nu dit: Ruwe verhaallijn: *ze word wakker en kan haar voet niet meer bewegen (dan blijkt ze aan haar voet/enkel verlamd te zijn) *op diezelfde dag vertrekt haar beste vriendin voorgoed . zonder afscheid *ze hoort haar ouders zeggen: ‘zullen we het haar nu vertellen?’ *project op school over foto’s van ouders, dan ziet ze dat ze helemaal niet op hen lijkt. *ouders vertellen van adoptie. Moeder is bij geboorte overleden en vader is gevlucht wegens oorlog *ze ontmoet een jongen in het ziekenhuis, het klikt wel. & hij leert haar graffiti spuiten. Dat is namelijk zijn hobby IS HET NIET VEEL TE LASTIG? Ik ben bang dat ik opgegeven moment niet meer weet wat ik moet doen... of moet ik gewoon beginnen en maar kijken waar het schip strand? Advies graag:D

Als ik dit allemaal zo lees dan denk ik dat je wel erg veel hooi op je vork neemt. Begin eenvoudig. Je wil teveel problemen behandelen. Kijk met welk thema je het beste uit de voeten kan. Waar je het meeste over kan verzinnen. De spierziekte? De adoptie? Of de jongen met de graffiti? Je ideeen vind ik leuk bedacht, maar om ze allemaal in een verhaal te stoppen lijkt me voor een beginner niet verstandig. En ook professionele schrijvers doen dat niet altijd. Verder heb ik wel wat aanmerkingen bij sommige van je gebeurtenissen, maar ik wil je ook niet ontmoedigen in je schrijven. Als je daar commentaar op wilt hebben moet je het maar even aangeven. In elk geval: Maak het jezelf niet al te lastig. :)

Dat commentaar hoor ik graag!:) Ik ben wel wat gewent, ook in het dagelijks leven dus dit kan ik wel aan :D Dan zou ik toch voor de spierziekte gaan denk ik. Ja het zijn inderdaad een beetje veel problemen.. maar, dat commentaar hoor ik dus graag:D

@MichaM; da's nou advies wat een beginnende schrijver niet wil horen, maar het is wel wáár. Been there, done that, bought the t-shirt.

En het wordt vrolijk genegeerd.

wat?

Je bent zeker fan van Francine Oomen, huh?

*op diezelfde dag vertrekt haar beste vriendin voorgoed . zonder afscheid ( Dit wekt erg veel nieuwsgierigheid op bij een lezer en die zal het net als jouw hoofdpersonage vreemd vinden dat ze zomaar vertrekt) *ze hoort haar ouders zeggen: ‘zullen we het haar nu vertellen?’ ( Ik dacht eerst: Gaat dit over die spierziekte, over dat sinterklaas niet echt is of gaan ze haar over de bloemetjes en de bijtjes vertellen ?) *project op school over foto’s van ouders, dan ziet ze dat ze helemaal niet op hen lijkt. ( Waarom ziet ze dat dan pas? Lijkt me dat je als twaalfjarige er toch wel eerder achter komt dat je eigenlijk niet op je ouders lijkt. Maar misschien vergis ik me) *ouders vertellen van adoptie. Moeder is bij geboorte overleden en vader is gevlucht wegens oorlog ( Ook dit is al genoeg om over te schrijven. Gaat ze haar vader opzoeken? Met de spierziekte en dan ook nog willen weten waarom haar vriendin weg gegaan is. Je ziet dat wordt al lastig om al die losse eindjes tot een goed eind te knopen) *ze ontmoet een jongen in het ziekenhuis, het klikt wel. & hij leert haar graffiti spuiten. Dat is namelijk zijn hobby ( Graffiti spuiten. Doet me denken aan een foute jongen. Maar misschien is hij wel heel aardig. Zelf doet het me aan loverboys denken. Kan je ook al een heel verhaal over schrijven. Nogmaals je ideeen zijn goed, al vind ik sommige wat ongeloofwaardig. Je kan beginnen met een thema en als je niets meer weet er nog een tweede bij pakken. Succes.

wat?

Mijn vorige reactie.

Je stopt te veel onderwerpen in een verhaal, Iertje. Dat kan niet goed gaan.

:o @nachtdichter Ha! Ja inderdaad, helemaal gelijk! Bedankt! Nog een vraagje, misschien een beetje een rare vraag :o : ALS, ja als, je zelf verhalen schrijft, hoeveel A4tjes zijn die dan gemiddelt? @ MichaM: niet echt fan ofzo maar ik heb er wel boeken over gelezen... hoezo dan? Dat graffiti?

De verhalen die ik zelf schreef waren ongeveer 10 a4-tjes in word met lettertype times new roman. 12 punten. Maar dat verschilt en er zijn geen regels voor. Er zijn zelfs verhalen van een regel. Het gaat niet om de kwantiteit maar om de kwaliteit :)

Okeee. Ja klopt. Toen ik 10 was heb ik een verhaal van 30 a4-tjes geschreven( lettergrootte 12 of 14) Maar dat was natuurlijk helemaal niet goed ofzo..

Ja, beetje erg "gejat" uit de Hoe overleef ik-serie. Modder nou maar gewoon een paar jaar lekker aan, vind je eigen stijl en stem, affiniteit met onderwerpen, breid je vocabulaire uit, leer dialogen schrijven etc. Als je hier moet komen vragen WAT je moet schrijven, klopt er sowieso iets niet. Dan wil je schrijven om het schrijven en dan komt er niks bijzonders uit. Schrijf over iets waar je echt over wil vertellen, iets dat uit jezelf komt.

Dat is het juist. Ik heb té veel inspiratie, en dat kan ik niet allemaal in een verhaal verwerken. En soms ben ik het alweer vergeten voordat ik ergens een pen heb gevonden. BTW, wat heb ik gejat? Het woord graffiti? :smirk: Ik heb niet eens aan die serie gedàcht toen ik dat opschreef. Dus ik heb het niet gejat.

Als je zoveel inspiratie hebt: Beginnen met schrijven. Niet te veel vragen stellen en als je klaar bent het even laten lezen door iemand thuis of op dit forum( onder proeflezen)

Stel jezelf vragen, en geef antwoord hierop. Leer je personages kennen. Hoe heet ze? Waar woont ze? Wat is haar lievelingsdier/eten/kleur/muziek/schoolvak/tv programma? Wat voor sport doet ze? Heeft ze brusjes? Hoe zijn haar ouders? Kan ze goed met hun opschieten? Heeft ze vrienden of vriendinnen? Wat is het belangrijkste in haar leven? Wat waren persoonlijke diepte- en hoogtepunten? Wat wil je per se in het verhaal vermelden? Micha is nogal hard in zijn bewoordingen, en hij denkt ook dat hij het altijd bij het rechte eind heeft. Dat is niet zo. Maar hier heeft hij wel een punt. Als je niet weet wat je moet schrijven, en dit aan ons moet vragen, is de tijd er dan al wel rijp voor? Ik heb al vanaf mijn 6e gezegd dat ik een boek wilde schrijven, maar het heeft jaren geduurd voordat hier iets van gekomen is. Nu ben ik alsnog erg jong voor serieuze schrijfsels (ik ben 16 jaar jong), maar ik ken de wereld al zo'n stuk meer dan toen ik 12 was. Wat ik wil zeggen, de onderwerpen die jij nu aankaart, zijn als je het zo ziet nogal bedacht en redelijk cliché. Dit hoeft echter niet zo te zijn, maar dit ligt aan de uitwerking. Ben jij als 12-jarige in staat om dit goed uit te werken? Ik ben bang van niet. Niet om je de grond in te boren of te kleineren, maar je begint veel te groot. Ga eens wat korte verhalen schrijven over dingen die dicht bij je liggen. Neem gebeurtenissen van jezelf, en werk die uit (waar je dus best wat bij mag fantaseren, het is tenslotte fictie wat je wilt schrijven!). Hou het dicht bij jezelf. Je bent nog jong, dus je kijkt anders tegen de wereld aan. Toch wil je schrijven als een volwassene. Doe dat niet! Wees origineel, en schrijf zoals jij bent. Schrijf vanuit een kind. Dat ligt je beter, en zal uiteindelijk ook fijner zijn om te lezen. Raak niet ontmoedigd, ga vooral door! Succes!

Dat is het juist. Ik heb té veel inspiratie, en dat kan ik niet allemaal in een verhaal verwerken. En soms ben ik het alweer vergeten voordat ik ergens een pen heb gevonden. BTW, wat heb ik gejat? Het woord graffiti? :smirk: Ik heb niet eens aan die serie gedàcht toen ik dat opschreef. Dus ik heb het niet gejat.

Roos leert Neuz in het ziekenhuis kennen en hij leert haar spuiten. Verder stond gejat tussen aanhalingstekens. Je negeert trouwens wel consequent de rest van mijn posts.

@ eversleeping Phoee, wat een verhaal. Je hebt wel hélemáal gelijk! Bedankt voor de hulp, ik heb er zeker wat aan. Maar dat van een vriendin die plotseling vertrekt is zeker niet te lastig... ik heb het namelijk zelf meegemaakt, 3 jaar geleden. Mijn beste vriendin was van de ene op de andere dag verhuist naar de andere kant van het land. Ik heb nog even met haar gemailt en toen heb ik haar een paar jaar niet meer gesproken. Nu heb ik zo nu en dan contact met haar op hyves. Sorry, ik moest het even kwijt!:D @MichaM: Sorry, ik kan nou niet op elke post reageren. Ik heb het al druk genoeg. Ik had er ook helemaal niet aan gedacht dat ze elkaar in het ziekenhuis hadden ontmoet.

Voorbereiden tot je genoeg weet voor je verhaal, lijkt me.

Hey Iertje, ik vind het heel leuk om te horen hoe jij als 12-jarige bezig bent met schrijven. Ik deed dat zelf op jouw leeftijd ook graag. Heerlijk was het om me te verliezen in het verhaal en vooral in mijn spannende hoofdpersonen. Houd je vast aan dat gevoel en ga je eigen weg. Laat je niet ontmoedigen en denk ook nog niet aan het eindresultaat. Echt waar: ik heb nog steeds heimwee naar het onbevangen gevoel dat ik toen had bij het schrijven. Jaren lang heb ik geen fictie meer kunnen schrijven omdat ik er teveel bij nadacht. Dat pure wat jij nu hebt is heel veel waard. Niet te veel over nadenken, maar gewoon schrijven wat er in je opkomt en waar jij je prettig bij voelt. Mijn leraar Nederlands riep vroeger: waarom schrijf je niet eens wat anders dan sprookjes en dat heb ik me indertijd te veel aangetrokken. Niet doen!!! Lekker achter je pc of laptop of schrijfblok gaan zitten en laat de verhalen maar komen. En wat de anderen ook al zeggen: maak het niet te ingewikkeld, doe gewoon wat het eerst in je op komt en ga daar eerst eens mee aan de slag. Ingewikkeld doen kan altijd nog! Succes en zet 'em op!

Ha. Fijn dat je snapt hoe het is om 12jaar te zijn en te willen schrijven! Bedankt voor je advies, ik ga het zeker opvolgen!

Ik heb nu dit: De beste vriendin van(naam) is van de ene op de andere dag voorgoed vertrokken. Waarheen? Waarom? Met wie? Haal mobiel is onbereikbaar en de huistelefoon ook. Ze gaat op zoek en tijdens haar zoektocht ontdekt ze toch wel een hele leuke jongen! Als ze een briefje vind, krijgt (naam) de grootste schok van haar leven… Ik zit nu nog wat namen te bedenken... Ik dacht aan Julia of Dewi... Is dit bovenstaande stukje beter? Ik hoor het graag!

:D Ik weet niet of ik dat hier moet plaatsen, als dat niet zo is hoor ik het graag. Maar nu heb ik dit hieronder. Ik ga zo (over een kwartiertje ofzo) beginnen! eindelijk! iemand nog suggesties? Personage *snel gekwetst *Lichtblond haar *Knap *verlegen *Pony, haar tot ¼ van rug *Rijk *onzeker *Lichtbruine ogen *Piano *lief/aardig *1.60 *betrouwbaar *43 kilo *meelevend *Turnen *bezorgd *slim Hoe heet ze? Nog onbekend Waar woont ze? Plaats word niet genoemd, maar in een groot dorp, ongeveer 40.000 inwoners. ( Dat is dan toch nog een dorp?) Wat is haar lievelingsdier/eten/kleur/muziek/schoolvak/tv programma? Poes, pizza, rood, pop, talentenjachten Wat voor sport doet ze? Turnen & ze wil op dansen, ze zit ook op piano Hoe zijn haar ouders? Aardig, Kan ze goed met hun opschieten? Ja, Heeft ze vrienden of vriendinnen? Ja, 1 beste en later krijgt ze er nog een goede bij Wat is het belangrijkste in haar leven? Piano& turnen Wat waren persoonlijke diepte- en hoogtepunten? Diepte punt: toen haar oma overleed, op de dag dat ze een turnwedstrijd had, Hoogte punt: 1ste bij turnen, piano gekregen, (naam) is een verlegen, rijk meisje. De klas vind haar maar een rijkeluismeisje en daarom heeft ze niet veel vriendinnen. Ze heeft eén beste vriendin, en voor de rest nog een aardig goede. De beste vriendin van(naam) is van de ene op de andere dag voorgoed vertrokken. Waarheen? Waarom? Met wie? Haal mobiel is onbereikbaar en de huistelefoon ook. Ze gaat op zoek en tijdens haar zoektocht ontdekt ze toch wel een hele leuke jongen! Als ze een briefje vind, krijgt (naam) de grootste schok van haar leven… Ideeën namen: Marjolein Angelique Sabine Dewi Julia Joanne Femke Claire Nickey

Juist, dit is precies wat ik bedoelde! Hartstikke goed! De beste vriendin van(naam) is van de ene op de andere dag voorgoed vertrokken. Waarheen? Waarom? Met wie? Haal mobiel is onbereikbaar en de huistelefoon ook. Ze gaat op zoek en tijdens haar zoektocht ontdekt ze toch wel een hele leuke jongen! Als ze een briefje vind, krijgt (naam) de grootste schok van haar leven… Dit stukje maakt dat ik nieuwsgierig word. Ja, wat is er eigenlijk met haar gebeurd? Dat wil ik weten! Voor de naam: denk eens aan haar. Zie haar uiterlijk voor je. Wat past bij haar? Is het plaatje in je hoofd een echte Joanne? Of meer een Claire? Zou een rijkeluiskind Femke heten? Of juist eerder Angelique? Of wil je dat helemaal erbuiten laten? Iemand komt op haar af lopen. Wat hoor je diegene roepen? 'Hé, Dewi!'? ' Succes meid!

Ahh bedankt! Ja ik heb haar Julia genoemd. Dat vind ik wel een naam die bij haar past. Ik zet zo wel een stukje bij 'proeflezen'