Image

zoeken

Pixabay

Meneer Van Dale voelt zich genaaid

Grote zoon gaat naar de middelbare. Een mijlpaal, die gepaard gaat met de nodige voorbereidingen. Hij heeft schriften nodig, een passer, zes verschillende HB potloden én woordenboeken Nederlands, Engels, Frans en Duits. Zoon vraagt zich af of zijn school niet op de hoogte is van het bestaan van Google Translate, scheelt een hoop gewicht.
Ik krijg al snel de tip dat je woordenboeken bij de Action moet kopen, want daar zijn ze lekker goedkoop. Daar was ik zelf niet opgekomen. Man ook niet.
Hij is op pad geweest met Zoon. Ze hebben een mooi shirt gekocht, voor zijn eerste brugklasfeest, en schoolspullen. Man legt triomfantelijk een stapel gloednieuwe woordenboeken op tafel. ‘O nee!’ roep ik ‘Die heb je toch niet bij de boekhandel gekocht hè?’. ‘Ik heb ze niet bij de slager gehaald nee’ zegt hij. Ik vertel hem over de Action aanbieding. Hij kan het niet geloven en zoekt online bewijs. En jawel, een woordenboek bij de Action kost €2,69 en bij de boekhandel €9,99. Zijn reactie: ‘Ik voel me genaaid’. ‘Meneer Van Dale ook’ zeg ik.

Die dikke Van Dale draait zich om in zijn graf, als hij hoort dat zijn bestseller is verworden tot een goedkope prul bij een low budget winkel. De vraag is waarom ze daar zoveel goedkoper zijn. Staan er spelfouten in? Nemen ze het niet zo nauw met de betekenis hier en daar? Of is het omdat de nieuwste woorden, zoals balanstrutje en mangomoment, er niet in staan? Ik hoor het graag.

Op het voetbalveld sta ik bij een woordenboekengesprek tussen moeders die niet voor elkaar willen onderdoen (een veelvoorkomend verschijnsel). De een heeft ze bij de Action gekocht, de ander bij de Hema. ‘De Hémá?’ denk ik. ‘Daar ga ik naar toe voor sokken en paraplu’s die in m’n tas passen.’ Het schijnt zelfs dat de Aldi woordenboeken verkoopt. Vervolgens zegt de meest gewiekste van het stel: ‘Als ze er één keer in kijken is het veel, ik heb ze helemaal niet gekocht!’. Met deze opmerking oogst ze bewondering bij de andere moeders die balen dat ze hier zelf niet opgekomen zijn. Ik wil ook iets zinnigs toevoegen aan dit gesprek, maar kom niet veel verder dan: ‘Wij hebben ze gewóón bij de boekhandel gekocht. Dus.’ Dit vindt niemand gewoon.

Ik kijk naar de stapel op het bureau van Zoon. Een schat aan woorden ligt hier, waarmee de wereld aan zijn voeten ligt. Zullen ze er over vijf jaar nog zo fonkelnieuw uitzien? Ik pak Nederlands-Frans, blader er doorheen en zoek de vertaling van ‘woordenboek’. Le dictionnaire. Mooi. Tevreden leg ik het boek terug op de stapel. Deze is alvast één keer gebruikt.

Over de auteur

Sietske Kroon-Pennings schrijft er op los, zowel thuis als onderweg. Inspiratie krijgt ze van muziek, haar drie mannen (een grote en twee kleine) en alles wat haar verwondert. Ze heeft zich gespecialiseerd in columns en blogs bij de Schrijversacademie en zich verder ontwikkeld als creatief schrijver bij de Universiteit van Leiden. Haar (sterke) verhalen met muziek kun je lezen op www.musiconhermind.nl. 

Comments

Lid sinds

7 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik hoor het graag.
Zoek maar eens waar ze worden gedrukt. China?
‘O nee!’ roep ik ‘Die heb je toch niet bij de boekhandel gekocht hè?’.
Ik zal er geen punt van maken.

Lid sinds

5 maanden 1 week

Rol

  • Gewone gebruiker
Ah, hoe herkenbaar, Sietske! Ze worden inderdaad haast niet gebruikt, die woordenboeken. Wel een goed excuus om een set mooie woordenboeken te kopen en af en toe open te slaan. Bij de boekhandel natuurlijk, want ik moet er niet aan denken dat die gaan verdwijnen en dat de kasten vol boeken die nog de geur hebben van drukinkt en nieuw papier, plaats maken voor schappen waar de boeken naast de bakvormen en rustieke kaarsen komen te staan!