De fantastische feelgood: samen eten

Een feelgood is vrolijk, niet al te ingewikkeld en heeft voor de spanningsboog nog een beetje drama. Maar dat betekent niet dat het verhaal weinig inhoud heeft of eenvoudig is om te schrijven. In deze serie leer je hoe je het meest haalt uit een ‘simpel’ genre en hoe je dat het nodige gewicht geeft. Deze week: gezellig samen eten.

De symboliek van eten

Voedsel is iets waar je niet zonder kan. Maar lekker eten of samen eten heeft nog een andere belangrijke rol. Enkele punten op een rij:

Genot: het is gewoon fijn om van een lekkere snack of een heerlijk maal te kunnen genieten.
Beloning: als je een rotdag hebt gehad of als de werkweek voorbij is, kan iets lekkers troost bieden of een houvast zijn om naar iets fijns uit te kunnen kijken.
Sociale schakel: in de zakenwereld wordt er samen geluncht om deals te sluiten en in gezinnen of tijdens dates leer je elkaar beter kennen en biedt eten een manier om sociaal contact te maken of te onderhouden.

Kortom: (lekker) eten biedt en staat symbool voor een zekere mate van geluk en troost.

Eten als afleiding van het verhaal

Met de symboliek van eten is het feelgoodgenre gevoelig voor een gezellig sfeertje, maar ook om eventuele narigheid iets te makkelijk te maskeren.
Dat kan de vorm aannemen van troosteten met snacks, één enkele maaltijd met een gezellige groep of oma’s bekende soep: ‘Als je maar een keer lekker gegeten hebt, of jezelf iets toestaat, komt het vanzelf weer goed.’

Daarmee kan je in de valkuil trappen dat je ‘feelgood’ net iets te letterlijk neemt. Hoe lekker of troostend eten ook kan zijn, het mag geen wondermiddel zijn om alles mee op te lossen. Zelfs als je personage zich ervan bewust is dat het aan troosteten doet met chips, wijn, of iedere week bij familie gaat eten om eenzaamheid te onderdrukken, vergeet dan niet dat de onderliggende problemen weer terugkomen op het moment dat je personage niet meer aan een tafel zit.

Of het probleem nu met eten zelf te maken heeft, of dat het een ander of groter probleem maskeert, zorg ervoor dat eten voorkomt dat het centrale conflict ruimte krijgt in je verhaal.

De plaats van eten in het verhaal

Als je gezellig samen eten in een sociale kring nog steeds als oplossing wil gebruiken in je verhaal, kan dat. Maar zorg en dan wel voor dat je die oplossing meer als uitkomst benadert, in plaats van het middel.

Laat je bedroefde, eenzame personage dus niet zomaar aansluiten bij een wekelijkse buurtlunch. Als dat het wekelijkse lichtpunt wordt dat alle zorgen laat vergeten, loopt je verhaal vroeg of laat vast. Zorg er dan bijvoorbeeld voor dat je personage een vriend heeft van de brunch die ook buiten dat wekelijkse contactmoment een vinger aan de pols houdt en je personage helpt om bestaande obstakels te overwinnen.

Zodra er belangrijke mijlpalen zijn bereikt of dingen worden overwonnen, smaakt die maaltijd als uitkomst stukken beter. En zal je lezer ook meer juichen, omdat je personage de strijd niet te makkelijk heeft opgegeven.

Over de auteur

Nadine van de Sande is freelance copywriter en schrijfster. Op verhaalentaal.blog post ze wekelijks een uitgebreide tip voor creatief schrijven. Als manuscriptredactrice en schrijfcoach helpt ze schrijvers het beste uit hun werk te halen. Ze geeft ook een cursus dialogen schrijven.