UKV's van de week: Wiskunde en Traktatie

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.

Paul de Jong - Traktatie

19 februari

Een handgeschreven boodschap lijkt me persoonlijker dan een print. Maar eerst lijkt een ‘t’ net te veel op een ‘f’ in mijn boodschap:

“Genief ervan lieve collega’s, want ik ben jarig!”

De tweede keer ben ik tevreden en ik zet het briefje bij de traktatie in de pantry. Ik hoop dat ze zullen smullen.

Janet, de directiesecretaresse, komt op de afdeling. Ze veegt mijn handgeschreven briefje van tafel en verdwijnt met bananenbrood en al de directiekamer in. Voordat ze de deur achter zich sluit, hoor ik nog: “Zo, dames en heren, ik heb hier wat lekkers voor iedereen….”

Luc Vos - Echt

18 februari

'We moeten stoppen met angsthazen te zijn.’

De man werpt een blik over zijn schouder, kijkt met een schok voor zich als een deur opent.

'Het is toch niet zo dat overal mannen op de loer liggen met slechte bedoelingen.’

Hij lacht, zijn gezicht verstrakt als twee mannen verderop hem aanstaren en elke beweging volgen.

'Cijfers vertellen een verhaal, de realiteit een andere.’

Hij versnelt zijn pas als de mannen hun sigaret op de grond werpen en in zijn richting komen.

'Misschien is er wel echt een probleem,’ huivert hij als ze te dicht bij een vrouw gaan staan.

Anna Strijbos - Diamant

17 februari

Op Valentijnsdag kreeg ik een diamant van mijn partner. Nee, meerdere diamanten. Allemaal gehuld in een paar oorbellen en een forse ring, bijna te groot voor mijn kleine vingertjes.

We bestelden wat eten en keken een dom programma. Ik lag met mijn benen over hem heen, hij leunde een beetje uit mijn richting. Vier keer heb ik hem teruggetrokken naar mijn kant.

Bij een pijnschok, een spasme, die ik de laatste tijd wel vaker heb, leek hij van beton te zijn gemaakt. Ik schokte en schokte, en hij was van steen. Bij nader inzien hoef ik geen diamant.

Chamira van Valderen - Wiskunde

17 februari

Na de kerstvakantie kwam ze terug op school. Docenten condoleerden haar. Ze liep meteen door naar lokaal A110, wiskunde was geen favoriet, toch wilde ze niets liever.

Meneer Teunis, wiskundedocent en mentor van de tweede VMBO, liet haar kennismaken met de stelling van Pythagoras en gaf zo haar het vertrouwen dat ze tot meer in staat was dan drie plus drie. Na schooltijd ontstond er bijles en hoe meer ze leerde en vertrouwde, hoe meer ze praatte. Hij weet het na al die jaren nog niet, dat hij een leven redde met wiskunde.

Nel Goudriaan - Nasmaak

17 februari

‘Antoinette, kun je voortaan rekening houden met je collega’s? Door jou zitten we de hele middag in de stank.’

Met een rood hoofd sluit ze haar broodtrommel.

Ze denkt aan het weekend. Met haar zus haalde ze de laatste spullen uit het huis van haar moeder.

In de koelkast stond een glazen pot rolmopsen. Elke dag at haar moeder er een.

Zijzelf raakte die glibberdingen nooit aan, hoe vaak haar moeder er een aanbood.

Zojuist at ze haar eerste. De zoetzure nasmaak streelt haar tong.

Moeizaam slikt ze. Haar lippen tintelen nog. Wat overblijft is de geur van moeders keuken.