Afbeelding
Jeremy Wong via Pexels
Jeremy Wong via Pexels
Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.
7 februari
‘Ja,’ zei hij.
‘Voor altijd,’ hoorde zij.
Het bleek een illusie.
Alles brak, hun plannen, hun wegen, hun verbond.
Haar hart.
Hij vertrok alsof alles niets was geweest.
Ze bleef verbijsterd achter.
Mensen fluisterden dat het zonde was.
Dat ze het niet hadden verwacht.
Zij ook niet.
8 februari
Gesticulerend met een aardappelschilmesje vuurde ze uit het niets een salvo verwijten op hem af. De eerste lading raakte hem voluit. Hij verstijfde, dook in elkaar, zocht en vond het platgetreden pad: verdwijn in je cocon, blik naar binnen, voel je lijf, adem in, vasthouden, langzaam loslaten. Ging best goed.
Tot iets witheets vanuit zijn tenen omhoog schoot. En hij, zonder scheldwoorden zelfs, haar verwijten pareerde. Twee kemphanen, in de coulissen gesouffleerd door kuddes ouwe koeien. Van haar, van hem, van hen samen.
Pas ‘in the calm after the storm’, herinnerde hij zich de vuistregel: liefde. Voelen, uitspreken, geven, delen.
8 februari
Aan de kust van Zoutelande heeft de wind niets omhanden, gaat liggen terwijl de zee bij doodtij een siësta houdt. Was het op zondag ooit zo stil tussen eb en vloed? Geen ruisende golven, slechts een zacht kabbelende beeknabootsing.
Hoger op het strand herinnert een diep ribbelpatroon aan de trekkracht van vloed; een groet, voorspelt revanche.
Nog hoger, in de duinen waart een andere spanning rond, het doodtij tussen winter en lente, de natuur houdt zich in, terwijl alle knoppen tegelijk open zouden willen springen, - bijna gezwicht door zonnewarmte, zonnelicht - toch blijven ze vol spanning dicht.
8 februari
‘Mamaaaa!’ schreeuwt haar dochtertje. ‘Ik wil niet mee!’ Huilend bonkt ze met haar vuistjes op het lichaam van de Jeugdzorgmedewerker, terwijl ze gillend het huis wordt uitgedragen.
Ondertussen verzet Saskia zich uit alle macht tegen de dwingende handen die haar in de woonkamer tegen de grond drukken. Ze snapt het niet. Zo erg is het toch niet dat ze drinkt en coke snuift? Dat doet ze alleen maar om een goede moeder voor Sofie te zijn.
10 februari
Hubert leest Virginia Woolf op het terras
hij was timmerman tot hij door een steiger zakte
zijn lichaam viel, zijn geest bleef boven
hij vertelt over Barend Servet en Jezus
die hij drie keer ontmoette na het blowen
zijn korte-termijngeheugen hapert
hij leeft van een krappe AOW
en droomt van zijn veel omvattende trilogie
‘de golven van de tijd’
een bij elkaar geharkt verhaal
van iemand die zijn eigen boek
nooit meer af krijgt
de reacties zijn laaiend enthousiast
maar geen redacteur, die er aan wil beginnen
Met een combinatie-abonnement Schrijven Magazine en Boekenkrant krijg je 50% korting én veel leesplezier.
Nog beter leren schrijven? Volg dan een online schrijfcursus bij Schrijfcurssen.nu! In 4 lessen + feedback, te doen wanneer het jou uitkomt. Met korting voor abonnees!
Meld je aan voor de Schrijven Nieuwsbrief.