UKV's van de week: Reservering en Godin van de maan

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.

---

Chamira van Valderen - Reservering

1 februari

Onze tafel is bezet door een gezin van drie, zodra ik naar binnen loop, zie ik ze. Een brok in mijn keel maar het geeft niet, we hebben niet gereserveerd.
Ik vind nog een plekje, koffie uit gewoonte met bitterzoete herinneringen als koekje. Op een bierviltje staat: Hoop! Toch blijft de deur gesloten, natuurlijk kom je niet, de piste is ver weg. 
Ergens tussen hoop en dromen zie ik ons daar nog zitten, pratend over een toekomst waarvan de reservering verlopen is.

Mechtilde Meijer - HARRY

1 februari

Spelende kinderen in het water verbazen zich over het jongetje dat er bovenop staat te huilen en te dreinen dat hij er óók in wil. Onverstoorbaar in de wetenschap dat er niets aan te doen is zitten Jozef en Maria rustig uit te kijken over het strand en het meer.
Een passerende wandelaar bekijkt het tafereel afkeurend: ‘Jezus Christus, wat een aansteller!’
Jozef wil opstaan, maar Maria houdt hem tegen. Met een hand op zijn bovenbeen fluistert ze: ‘Jozef … dát was ook een mooie naam geweest voor onze Harry.’

Nel Goudriaan - Tussen vleugels en licht

2 februari

Ze zat op haar terras toen de vlinder kwam. Wit, doorzichtig in het middaglicht. Hij cirkelde boven de bloemen in de tuin, aarzelde, landde op haar uitgestrekte hand.
Zo licht. Alsof hij niets woog.
De vleugels trilden zacht tegen haar huid. Ze durfde zich niet te bewegen, wilde het moment vasthouden. Door het dunne vlies schemerden fijne aders als inkt op perkament.

Hij vloog weg, een flits die oploste in de zon.
Haar hand bleef uitgestrekt in de stilte. Zijn zachte tinteling trilde na op haar huid.
De bloemen wiegden traag. Zonder gewicht.
Haar hand voelde zwaarder dan voorheen.

Paul de Jong - Godin van de maan

2 februari

“Orion, hier Missie Controle. Laatste reeks voor lancering.”
“Missie Controle, Orion. Begrepen.”
Onder haar zakelijke oppervlak straalt Missie Specialist Christina Koch als duizend sterren.

“Orion, bevestig stabiele cabinedruk.”
“Cabinedruk stabiel.” Haar blik glijdt langs talloze schakelaars, lampjes en wijzers.

“Orion, go for launch.”
“Orion is gereed.” Achter haar vizier een brede glimlach.

“Start van de hoofdmotoren…”
De cabine begint wild te schudden en vult zich met gebulder.

….Lancering van Artemis II.”
De kracht van een honderdspan paarden drukt haar in de stoel. Haar strijdwagen Orion voert haar voorbij de maan. Nooit was iemand verder van huis.

Luc Vos - Geen titel

5 februari

Alsof de jaren niet voorbijvlogen, swing ik over de dansvloer. Met een snelle beweging draai ik naar Maartje, mijn jeugdvriendin die ik net terugzag op deze reünie. Mijn handen blijven hangen in de verzwarende lucht tussen ons. Stokstijf staat ze, tranen lopen over haar wangen. 
Ze was net nog aan het dansen!
'Wat is er?’ vraag ik. 
'Dat was ons nummer,’ stamelt ze. 
Plots zie ik de dubbele trouwring om haar vinger. 
De trillingen in haar lijf planten zich voort in mijn armen. 
'Kom.’ Het is kil buiten, en stil. 
'Vertel eens over hem. Ik wil alles weten.’