Geertje Couwenbergh over schrijfvakanties: “Schrijf eerst, denk later”

Overweeg je zelf op schrijfvakantie te gaan? De komende tijd delen we verhalen van schrijfcoaches en in Schrijven Magazine nummer 1 van 2026 lees je nog meer. Deze keer ondervragen we Geertje Couwenbergh, auteur en schrijfcoach, over haar schrijfvakanties. 

1. Wat is de beste schrijftip die je ooit hebt gehad bij een schrijfvakantie?

De beste tip blijft: schrijf eerst, denk later. Op een schrijfvakantie hebben veel mensen de neiging om eerst alles goed te willen begrijpen of plannen, maar schrijven gebeurt pas als je daadwerkelijk gaat zitten. Zodra je ophoudt met proberen om “goed” te schrijven en gewoon begint, ontstaat er ruimte.

En juist in het samenschrijven – in dezelfde ruimte, met anderen die ook worstelen of ontdekken – gebeurt er iets bijzonders. Dat gedeelde ritme helpt mensen hun eigen stem sneller te vinden dan thuis achter een laptop in hun eentje. 

2. Wanneer is een schrijfvakantie volgens jou geslaagd?

Een schrijfvakantie is voor mij geslaagd wanneer iemand zichzelf verrast, maar ook wanneer iemand zich iets minder alleen voelt in het schrijven. Dat is ook een van mijn grootste missies: schrijven minder onnodig eenzaam maken. Dat is waarom we überhaupt schrijven, geloof ik: om zich verbonden te voelen, met zichzelf en met anderen.

Mijn ervaring, na twintig jaar retreats, is dat het gezamenlijke aspect uiteindelijk de grootste impact heeft. Mensen schrijven beter en vrijer wanneer ze zich gedragen voelen door een groep. Het is niet voor niets dat veel deelnemers vrienden blijven, groepjes vormen en jaren terugkomen. Die ervaring van: 'ik ben niet de enige, iedereen draagt een verhaal'  overstijgt bijna alles. Ik zei het nog aan het begin van mijn vorige zomerretraite: nu zijn dit nog vreemden, maar over vijf dagen gebruiken jullie elkaars tandenborstel. Haha! Dat geloofden ze denk ik niet echt, maar het klopt wel. Er gaan al veel van mijn schrijfgroepen samen op vakantie inmiddels; er ontstaan diepe vriendschappen.

3. Wat zou voor een beginner of gevorderde schrijver de prioriteit moeten zijn op een schrijfvakantie?

Voor beginners: ritme opbouwen. Niet wachten op inspiratie, maar ontdekken dat schrijven een handeling is, geen mystiek moment.

Voor meer ervaren schrijvers is het denk ik heel waardevol om te vertragen en opnieuw te leren luisteren naar je eigen stem. En beseffen dat de wereld groter is dan je 'schrijftrucjes', waar je uiteindelijk vaak in vast komt te zitten. Opnieuw is dit iets waar het samen schrijven en samen zijn in helpt.

4. Wat is een fout die jij hebt gemaakt of anderen hebt zien maken op een schrijfvakantie?

De grootste valkuil is te veel willen in te weinig tijd. Een roman hoeft niet in vijf dagen te ontstaan. Het werkt veel beter om de tijd te gebruiken om te openen, te onderzoeken, te spelen.

Een andere fout is om alles in je eentje te blijven dragen. Veel mensen schrikken ervan hoeveel zachter en lichter schrijven voelt wanneer ze het niet alleen hoeven te doen. De groepsenergie is geen afleiding; het is eigenlijk de kern van waar schrijven over gaat: je gedeelde menselijkheid. De moed om eerlijk te zijn en jezelf te delen met elkaar. 

En tot slot: je blindstaren op één plan. Vaak wil het werk zelf ergens anders heen. Een schrijfvakantie werkt het best wanneer je dat durft toe te laten.