Pijnstillers #590
‘Natuurlijk ga ik voor je naar de apotheek, ik laat je echt niet aan je lot over,’ zucht Dave, voor hij de deur van hun rijtjeswoning aan de Kruiskade achter zich dicht trekt. Hij steekt vlug een sigaret op, inhaleert diep en loopt hoestend het knarsende tuinpad af. Tuinpad is een groot woord voor de grindstrip van vijf meter door hun morsige voortuintje waar mos, klaver en paardenbloemen de overhand hebben genomen.
Hij kijkt nog even om en ziet het bleke bedrukte gezicht van Kevin achter het raam van hun doorzonwoning uit de jaren zestig. ‘Ik ben er helemaal klaar mee. Altijd dat eeuwig gezeik over mijn “drankprobleem” en nu weer dat gedoe met Erik,’ murmelt hij. Hij walgt van Kevin en ziet de scene van de in zijn eigen bed vrijende mannen weer als een ranzige B-film aan zich voorbij trekken. Verzonken in zijn gedachten trapt hij in een verse hondendrol. ‘Verdomme, nu dat weer.’ Hij wil schreeuwen naar de man met hond die een paar huizen verder voor hem loopt, maar houdt zich in. ‘Kalm man, geen aandacht trekken, je zit al diep genoeg in de shit.’ Bij de Jacobsdreef gaat hij rechts, richting centrum naar de apotheek aan de Beekstraat. Als hij de deur open duwt ergert hij zich als altijd aan het scherpe elektronisch belletje. Het is druk. Ongeduldig hipt hij van het ene op het andere been.
‘Twee doosjes paracetamol 500 mg, twee doosjes Ibuprofen, en de gebruikelijke omeprazol voor zijn maagpijn.’ De apotheker fronst zijn wenkbrauwen. ‘Dave, dat is een hele waslijst,’ ‘Het is voor Kevin. Hij voelt zich niet goed, hoofdpijn, braken en koorts.’ ‘Hij moet zich wel strikt aan de voorgeschreven dosering houden en ze in geen geval de pillen combineren.’ ‘Ik zal het hem zeggen, bedankt. Wat krijgt u van me?’ Dave rekent af, terwijl hij ervan baalt dat hij niet naar vier verschillende zaken is gegaan. Plekken waar ze hem niet kennen.
Lusteloos sjokt hij terug, maar kan de verleiding niet weerstaan als hij langs Café de Zwaan loopt. ‘Jenevertje Dave?’ ‘Doe maar Antoine, wat een kutdag!’
Als Dave zwalkend thuis komt, de sleutel met moeite in het slot krijgt, slaat de paniek toe. ‘Wat ga ik aantreffen,’ bedenkt hij als hij de deur open duwt. ’De pleuris zal wel weer losbarsten.’ Hij duwt de kamerdeur open en ziet tot zijn opluchting dat het arsenicum gewerkt heeft.
Hallo Huub,Hij steek vlug…
Lid sinds
14 jaar 10 maandenRol
Hallo Huub,
Hij steek vlug een sigaret op inhaleert diep en loopt hoestend het knarsende tuinpad af.
Ik zou een komma plaatsen na op (of een nieuwe zin beginnen bij Inhaleert)
Mooi woord dat grindstrip. Het morsige voortuintje en mos vlak op elkaar zou ik vermijden. Het is wel een mooi beeld, met dat klaver en paardenbloemen die de overhand nemen.
Door een enter te doen na maagpijn is het sneller duidelijk dat de apotheker diegene is die spreekt. Kent de apotheker Kevin persoonlijk? Anders is het onwaarschijnlijk zijn voornaam te laten melden door Dave. (Het is voor mijn vriend is misschien nog beter omdat je dan ook meteen de relatie tussen Kevin en Dave nog duidelijker maakt.) Na koorts weer een nieuwe enter zorgt weer voor een makkelijk leesbaarder geheel.
Gedachten kun je zonder aanhalingstekens schrijven en door bijvoorbeeld een cursivering duidelijk maken. Het einde was wat verwarrend, Dave had Kevin al vergiftigd?
Welkom Tindemans Huub, Leuk…
Lid sinds
1 jaar 5 maandenRol
Welkom Tindemans Huub,
Leuk dat je meedoet. Ik sluit me qua inhoudelijke feedback aan bij Emmy. Goeie sfeer neergezet. Mooie zinnen. Leuk debuut, helaas stopt dit onderdeel van het forum binnenkort. Hopelijk toch tot ziens op een andere plek.
Nog net op de valreep hier…
Lid sinds
13 jaar 2 maandenRol
Nog net op de valreep hier deel kunnen nemen. Welkom.
Je hebt een prettige schrijfstijl. De hondenpoep en het besluit om niet naar de eigenaar van de hond te roepen is mooi gevonden en zet met andere van dit soort voorvalletjes/ gedachtensprongen de sfeer goed neer.
Ik blijf nog wel een beetje met vragen hangen in de medicatie, die je volgens mij ook bij de drogist en zelfs supermarkt kunt halen. Waarom apotheek? (Zo werkt mijn hoofd. 😀) Een specifiek medicijn had mogelijk wat meer donkerte aan je verhaal kunnen geven. Misschien bestaat er wel een medicijn dat arsenicum weet te verbloemen.
Dat is ook mijn tweede punt: de arsenicum komt wat uit de lucht vallen. Iets meer kruimeltjes van een vooraankondiging, die pas aan het eind van het verhaal op zijn plek vallen zou ik mooi vinden.
Het zit hem voor mij vooral op het verhaal, de taal, de zinnen en de sfeertekening zitten prima op zijn plek. (En de feedback van Emmy natuurlijk ter harte nemen.)
Hij zegt het één en doet het…
Lid sinds
19 jaar 4 maandenRol
Hij zegt het één en doet het andere, maar dit is subtiel ingevuld. Want het lijkt alsof Dave inderdaad gaat doen wat hij beloofd heeft. Ook Kevin bleek hem niet trouw, wat ik kan zien als een vorm van niet doen wat je zegt. Ook de bedoeling van de pijnstillers lijkt in te gaan tegen de waarschuwing van de apotheker.
Ga vooral door met schrijven want je weet weg met personages en setting, hebt plotideeën en een prima stijl.
Erg blij met jullie…
Lid sinds
1 week 5 dagenRol
Erg blij met jullie opmerkingen en tips. Komma's en punten is voor later. Bij ons koop je aspirines e.d. bij de Pharmacie, ik was de drogist even vergeten :). Ik ga kruimels strooien.
Jammer dat dit ophoudt. Ik heb er juist zin in.
Blijf schrijven schrijvers!
Hier en daar wat aangepast…
Lid sinds
1 week 5 dagenRol
Hier en daar wat aangepast. Ik denk nog na over de kruimels...
Dag Huub, Fijn dat je bij…
Lid sinds
13 jaar 7 maandenRol
Dag Huub,
Fijn dat je bij de laatste opdracht nog kwam opduiken.
Met plezier gelezen deze eigen stem vanuit de Bourgogne.
Het einde vond ik wat minder. ‘Wat ga ik aantreffen,’ bedenkt hij als hij de deur open duwt.
Daar zou ik mee afsluiten.
En schrijvers?
Je was nog maar één van de zes.
Maar blijf vooral schrijven! Mooie stijl!
Hoi Huub, wraakzuchtig…
Lid sinds
8 jaar 11 maandenRol
Hoi Huub, wraakzuchtig tiepje, die Dave! Je weet de sfeer goed te schetsen (o.a. tuinpad, hondendrol, café).