#551 Allegorie van de troost
De bierglazen op tafel, - de mijne leeg maar met sporen van een vol verleden, dat van Franz nog voor een derde gevuld,- maakten mij onzeker. Hoe lang zaten we al in dit café te praten? Een slagveld van gebroken pindadoppen lag op tafel, had ik die ook gedachteloos naar binnen gewerkt?
‘Het spijt me, het is het slaapgebrek, of de alcohol dat kan ook.’
Ik liet mijn tong vlug langs mijn tanden gaan, maar ontdekte daar geen pindaresten.
‘Wees maar niet bang, snurken deed je niet.’
Terwijl hij zijn hand bij deze woorden kort op mijn schouder liet rusten, voelde ik de schaamte wat wegebben.
‘Ik heb in de tussentijd iets voor je geschreven, wie weet vrolijkt het je wat op.’ Hij veegde wat pindadoppen van tafel en serveerde mij een volgeschreven bierviltje. In de buitenste ring, naast het logo van Staropramen had Franz geschreven:
Voor de schone slaper.
Het handschrift ontroerde me. Ik keek even op, mijn blik trof zijn fris geschoren gezicht.
Een vertrouwd kraakgeluid klonk vanuit zijn halfgeopende hand, de kapotte pindadoppen liet Franz tussen zijn vingers door op tafel glijden.
‘Lees nu maar verder.’ knikte hij me toe en wees al kauwend op het viltje.
Ik besloot de tekst hardop voor te lezen.
Door de deur van het kwaad kan zoveel goeds komen en door de deur van het goede zoveel kwaad. Ze zijn gemaakt uit hetzelfde hout en komen uit op dezelfde kamer.
Geroerd begon ook ik van de pinda’s te eten. Hoewel ze in Café Louvre onbeperkt en gratis verkrijgbaar waren, at ik ze zelden. De vettig-ruwe sensatie die bij het doppen in mijn handen achterbleef was mij onaangenaam en ook de droge nasmaak vond ik bij al dat gepeuter een magere beloning. Het viltje heb ik helaas niet meer in mijn bezit. Het geeft niet, zijn woorden zal ik toch nooit vergeten. Ze troosten mij opnieuw in deze donkere tijd.
In deze roerige tijd gaf…
Lid sinds
14 jaar 1 maandRol
In deze roerige tijd gaf me de wekelijkse schrijfopdracht precies dat wat ik op dit moment nodig heb. Alsof er met mijn eigen gezondheidsperikelen (Ik kamp met grote nog onopgeloste hartproblemen) niet al genoeg ellende was, ligt mijn moeder sinds afgelopen zaterdag in kritieke toestand -ze had een hartstilstand- in coma in het ziekenhuis. Mocht het wat stil zijn van mijn kant, dan begrijpen jullie waarom.
Ik heb voor dit korte verhaal wat geput uit wat darlings die ik in mijn roman niet geschrapt heb, maar die daar in een iets andere vorm te vinden zijn. Wie weet brengt het verhaal jullie ook troost. De allegorie die ik in dit verhaal beschrijf droomde ik ooit. In de droom zat ik als Oskar Baum in een café met Franz Kafka te praten. Ik ben hem nooit vergeten door zijn intensiteit en ook nu brengt hij mij dat wat ik nu nodig heb.
Dank je Emmy voor het delen…
Lid sinds
8 jaar 6 maandenRol
Dank je Emmy voor het delen van dit verhaal en sterkte!
Emmy mooie tekst die ik met…
Lid sinds
9 maandenRol
Emmy mooie tekst die ik met plezier gelezen heb.
Hoi Emmy, Wat een heftige…
Lid sinds
1 jaar 1 maandRol
Hoi Emmy,
Wat een heftige tijd voor je. Heel knap dat je ondanks alles dit bijzondere verhaal kon schrijven. Troostrijk voor jou, maar vast en zeker ook voor anderen. Sterkte!
Ha Emmy, Mooi beeld van een…
Lid sinds
8 jaar 5 maandenRol
Ha Emmy,
Mooi beeld van een hartelijke vriendschap, graag gelezen! Veel sterkte met de moeilijke tijd waarin je nu leeft.
Dankjewel voor jullie lieve…
Lid sinds
14 jaar 1 maandRol
Dankjewel voor jullie lieve en warme commentaren!
Dag Emmy, Op de eerste…
Lid sinds
12 jaar 10 maandenRol
Dag Emmy,
Op de eerste plaats heel veel sterkte voor je! In zware tijden kunnen kleine lichtpuntjes misschien iets van energie geven.
Of mijn reactie een heel klein lichtpuntje is, weet ik niet. De pretentie heb ik ook niet.
Maar wat een mooie bijdrage!
Zeker niet schrappen uit je roman!
Ik liet mijn tong vlug langs mijn tanden gaan, maar ontdekte daar geen pindaresten. Een zin zoals deze brengt mij als lezer echt in het verhaal. Want herkenbaar. Dit soort ogenschijnlijke details doen mij smullen.
Daarbij is het een afgerond geheel, dat geen toelichting nodig heeft, met een heel mooi afgewogen taalgebruik.
Gelukkig niet zeemzoet, en ook geen tekstuele vorm van een slaapliedje, maar voor de HP rustgevend.
Het toverde een brede glimlach op mijn gezicht.
Zeer zeer graag gelezen!
Dank Angus, je reactie is…
Lid sinds
14 jaar 1 maandRol
Dank Angus, je reactie is zéker een lichtpunt!
Hallo Emmy, ik wens je…
Lid sinds
3 jaar 4 maandenRol
Hallo Emmy, ik wens je veel sterkte. Hopelijk heb je in het echte leven ook vrienden, die je kunnen bijstaan, al is het maar met een goed gesprek. Fijn dat je nog de tijd vond om te schrijven. Schrijven kan soms helpen om moeilijke periodes door te komen.
Dankje Emily, Ik heb zulke…
Lid sinds
14 jaar 1 maandRol
Dankje Emily,
Ik heb zulke lieve mensen om me heen. Mijn man en dochter, vrienden en mijn broer en zussen. (Ik kom uit een gezin van 5 kinderen). Deze verdrietige periode brengt ons dichter bij elkaar (we wonen over het hele land verspreid). Gisteren, toen ik weer opnieuw in Enschede aankwam om mijn moeder te bezoeken stond een vriendin mij spontaan op het perron op te wachten en begeleidde me naar het ziekenhuis. Dit soort momenten zijn heel dierbaar. Ook is het verplegend personeel en de artsen warm en hartelijk. Dit alles maakt het voor mij deze zware tijd wat lichter.
Oskar en Franz bij een…
Lid sinds
3 jaar 1 maandRol
Oskar en Franz bij een zoveelste Tsjechisch Staropnamen biertje in een Praagse kroeg. Net of je bij hen aan tafel zit en dan de wijsheid op het bierviltje om het af te maken. Mooi, Emmy.
Hoi Emmy, allereerst heel…
Lid sinds
8 maandenRol
Hoi Emmy,
allereerst heel veel sterkte alles waar je nu doorheen moet. Fijn dat er zoveel mensen om je heen staan.
Je verhaal is echt mooi, goed afgerond en knap hoe je in zo'n korte tekst de sfeer weer kan geven. Erg graag gelezen!
dag Emmy Je verhaal is mooi…
Lid sinds
6 jaar 3 maandenRol
dag Emmy
Je verhaal is mooi opgebouwd en erg beeldend. En dan komt de boodschap op het bierviltje, kort maar krachtig.
Knap gedaan.
Laat me je ook sterkte toewensen en een snelle uitgang hopelijk uit het donker.
Johanna