Lid sinds

11 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#550 Als de laatste toren stort

23 maart 2025 - 17:05

 

 

De Sultan leek wat weggezakt, maar Sheherazade moest het kwijt. Ze schudde zijn kussens, schonk nog eens in, diep buigend voor zijn kin, haar geur voor de grijp. Aan haar hand ging hij naar het raam over de stad van duizend torens. Ze opende het en wees.

Er was eens net zo'n stad in een ver land, Sultan. De mensen waren rijk van de handel met hun buren en vrienden. Maar tevreden waren ze niet. Misschien hadden ze in plaats van twee, wel drie paarden kunnen stallen. Wie weet? Dus toen een rondreizende fakir wel vier of vijf paarden beloofde, als de buren en de vrienden niet werden gehuldigd maar beroofd, leek dat meteen een goed idee. Alle mensen liepen in optocht achter die fakir aan naar het paleis waar de oude kalief van de troon werd geholpen. De fakir ging zitten en de grootvizier sleep aan een kromme dolk.

De koning van een land in oorlog kwam op bezoek. Er was die koning beloofd dat als hij zijn gevaarlijke vliegende tapijten wegdeed, de kalief hem zou beschermen. Maar dat gebeurde niet en die koning kwam hulp vragen. De fakirkalief lachte en de grootvizier besneed per ongeluk met zijn kromme dolk, de koning van een land in oorlog het linkeroor.

Wat? De Sultan schudde zijn hoofd in ongeloof. Meid, je vertelt me hier toch geen sprookjes? Want daar houd ik niet van. En dan loopt het slecht af.

Nee Sultan dit is echt gebeurd. Maar toch liep het slecht af. Want alle buren en vrienden gingen bij elkaar zitten en besloten Kalief Fakir niet meer zoveel goud te sturen. Het overgebleven goud ging naar de koning van het land in oorlog.
Dat maakte de Kalief natuurlijk boos en omdat hij de meeste kamelen, ezels en vliegende tapijten had, verklaarde hij eerst oorlog aan de buren en toen aan de vrienden.

Haha, zei de Sultan. Fantastisch! Een man naar mijn hart. En hij verschroeide ze allemaal natuurlijk.

Niet allemaal, zei Sheherazade en gaf de Sultan een licht zetje. Van boven groette ze zijn ontstelde gezicht met het stijve saluut van een Romeins veroveraar. Ze sloot het raam en draaide zich om. Dus jij hebt het gezien, zei ze. 

 

Lid sinds

18 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
24 maart 2025 - 10:05

Bij herlezing begreep ik pas het verhaal en dan nog niet volledig. Tegen wie zegt ze aan het einde: ' Dus jij hebt het gezien?' Waarom zegt zij dat?

Het verhaal met de kalief is neem ik aan een metafoor die inzichtelijk maakt waarom Sheherazade de Sultan het raam uit duwt, namelijk de manier van omgaan met buren en vrienden. Dat doet wel denken aan de actualiteit.

Wanneer je geen aanhalingstekens gebruikt wordt het verhaal onnodig moeilijker te volgen.

Lid sinds

3 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
24 maart 2025 - 17:12

Hallo HaVeeWee (HvW?),

Het decor van de sprookjes van 1001 nacht maakt je verhaal anders dan anders en daardoor bijzonder. Ik herken er actuele wereldleiders in. Door de veelheid van karakters is het wel moeilijk te volgen, verder eens met de Schrijfcoach: wat bedoelt ze aan het eind?