Lid sinds

6 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

# 498 Elke dag hetzelfde rondje

19 maart 2024 - 15:59

 

Rechtdoor, bij het Keizersplein linksaf de Hogeweg op dan na 100 meter de rotonde op en dan de derde afslag en zo door, en zo door… Willem, met de handen op het grote stuur van de bus kon zijn route dromen. Hij wierp een snelle blik op de grote spiegel boven hem. Zes passagiers, half elf s ‘avonds voor de laatste drie kilometer. Waarschijnlijk stapten ze uit bij het appartementencomplex. De laatste halte voor hij weer terugreed naar het Centraal Station. Hij zuchtte en verstevigde zijn greep op het stuur. Al meer dan tien jaar hetzelfde rondje. In de felle koplampen doemde de laatste halte op. Steunend en piepend remde de bus af. Toen hij volledig tot stilstand was gekomen opende Willem de deuren. Alle passagiers stroomden eruit. Willem vroeg zich opeens af waarom de passagiers niet klapten voor hem als hij ze weer veilig had afgeleverd. Een paar jaar terug, in het vliegtuig op vakantie naar Spanje klapten de passagiers ook toen ze waren geland.

Tot zijn verbazing stond er een lange, knappe vrouw te wachten. Willem stopte en opende de deuren.
‘Goedenavond, chauffeur. ‘
Haar stem had een melodieuze klank. Ze hield haar pasje voor de lezer en ging achter hem zitten.
‘U ook, ‘ stamelde Willem en werd rood. Het gebeurde nooit dat iemand hem een goede avond wenste.
‘ Uw laatste rit? ‘
‘ Euh, ja, dat is te zeggen. Tot half twaalf. Dan ben ik klaar. ‘
‘En dan? ‘
Ze glimlachte en deed haar benen iets uit elkaar.
Willem reed weg van de halte. ‘En dan morgen weer vroeg op en hetzelfde ritje. ‘
‘ Dat moet wel een sleur voor u zijn. Heeft u geen zin in een keer iets anders. ‘
Ze glimlachte hem verleidelijk toe.
Hij haalde zijn schouders op. ‘Weet u. Ik zie het anders. Het is routine. Geen sleur. Het geeft me houvast en structuur in mijn leven. ‘
‘Oh. Dus u heeft geen zin om een keer uit de band te springen . ‘
Ze klonk teleurgesteld.
‘Nee hoor, ‘antwoordde Willem vlot.’ Omdat ik de route goed ken kan ik erop anticiperen en ben beter voorbereid op eventuele problemen. ‘
Haar mondhoeken zakten omlaag, verveeld keek ze achter zich en drukte op het stopknopje.
Willem begon nu op dreef te komen.’ Bovendien geeft het een invulling aan mijn leven en op een bepaalde manier maakt me dat gelukkig. ‘
‘Ja, ja… Ik stap uit bij de volgende halte. ‘
Ze stond op en wachtte bij de deur. ‘Uw vrouw mag zich gelukkig prijzen met u. ‘
Willem lachte breed en remde de bus af. ‘Ik heb een man. ‘

 

 

 

 

 

Lid sinds

5 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
20 maart 2024 - 12:38

Hoi John Doe, Willem ervaart het zelf niet als sleur, is er zelfs wel tevreden mee. Goed gevonden.
Volgens mij wordt het nog sterker als je het in de tegenwoordige tijd zet.

half elf s ‘avonds  ---> 's avonds

‘ Uw laatste rit? ‘  ---> de spatie na het eerste en voor het laatste ah-teken hoort niet. Je blijft er hardnekkig aan vasthouden, ik vraag me iedere keer weer af waarom. 

Lid sinds

3 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
20 maart 2024 - 19:08

Sorry voor de late reactie, John! 

Heel leuk hoe een sleur naar een erotisch verhaal dreigt te gaan, maar alsnog bij het onderwerp blijft. Je beschrijft de ´routine´ inderdaad op zo´n manier dat die aantrekkelijk lijkt: mensen helpen goed thuis te komen, daarbij je wat dingen afvragen en zo lekker op z'n gemakje door het leven heen. Wat dat betreft ben ik blij dat je chauffeur een man heeft: het zou jammer zijn geweest als die gelukkige sfeer zou stoppen omdat  een dame behoefte aan gezelschap heeft. 

Fijn tempo, mooi verwoord, goed gedaan!

 

Groet, 

Nadine

Lid sinds

10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
21 maart 2024 - 14:30

Ik vind vooral de switch van sleur naar tevredenheid goed gedaan, John Doe. Dat zij zijn mogelijke vrouw enigszins dierbaar benoemt, vind ik een beetje onrealistisch ten opzicht van de voorgaande zin, waarin ze duidelijk de interesse verliest en zich laat kennen. Willem had voor mij gewoon fier in zijn bus mogen zitten zonder die vrouw-man kwinkslag.