Lid sinds

9 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#474 Zinnen op zinnen

 

Ik heb geen (goede) zin, luidt de schrijfopdracht.
Dát gevoel herken ik. Ik loop er, om eerlijk te zijn, al een paar weken mee rond. Deze opdracht komt dus als geroepen. Ze is precies wat ik nodig heb!

Verwachtingsvol dwalen mijn ogen van het computerscherm naar buiten. Naar de herfstbomen die nog flink in het blad staan, naar de straat met het voorbijsnellend verkeer en geparkeerde auto’s. Naar wolken in een blauwe hemel boven de huizen aan de overkant. Op zoek naar de zin ...

Eerst maar even koffie drinken dan en de krant doorbladeren. De was uit de machine halen en aan het wasrek hangen. Het zonlicht, de frisheid, de wind.
Het aroma van zelfgemaakte soep lokt me aan tafel – oh help, is het al lunchtijd? Scheppen, blazen en zachtjes naar binnen laten glijden. Hmm.
Maar geen zin ...

Naar buiten dan maar. Ik raap dennenappels op en beukennootjes, verzamel bladeren van allerhande bomen en prik me aan de stekels van kastanjebolsters. Maar eikels …? Zelfs waar het gras bedekt is met die karakteristiek gelobde bladeren, vind ik ze niet. Onwillekeurig dringt de parallel zich aan me op – zoek ik verkeerd? Of zit de zin juist in datgene wat ik níet zoek?

En dan zit ik weer achter mijn computer. Schrijf een mail naar een vriendin die ik lang niet gezien heb en scrol wat door mijn Facebookpagina. Zo verstrijkt de tijd.

De was is droog. Terwijl de zon traag wegdraait, beginnen de kleine gebeurtenissen van de dag zich in mijn hoofd aaneen te rijgen.

 

Lid sinds

3 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Mooi. Er hangt iets droevigs over het verhaal. Of is het mijn interpretatie? Want inhoudelijks gebeurt er niets dramatisch.

Het wisselen van 'ik' naar 'wij' verwarde mij; wie is 'wij'? De soep die al klaarstaat doet vermoeden dat er een wederhelft en/of kinderen aanwezig is/zijn. Het kan, maar meer deelnemers voegen niets toe aan het verhaal en het lijkt mij mooier dit achterwege te laten. Maar dat is persoonlijk en wellicht denken andere lezers gier anders over.

'Opgelezen bladeren' begrijp ik niet.

Lid sinds

4 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Annetteke, het is een mooi verhaal, maar ik sluit me aan bij de opmerking van Musonius dat er niets dramatisch gebeurt. Het leest wat kabbelend.
Ik zou ook bij de "ik" blijven en niet naar "wij" overgaan.
Opgelezen bladeren heb ik ook nog nooit van gehoord. Ook Google geeft geen antwoord.
Het nummer van de opdracht is 474. In het overzicht staat het verkeerd. Als je de opdracht opent zie je dat er 474 staat. Vorige week was het 473.

Lid sinds

9 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Dag Musonius en Fief,

Dank voor jullie commentaren. Idd is van 'ik' naar 'wij' niet logisch. Ik heb het veranderd en merk direct dat de zoektocht naar zin nog eenzamer wordt. Die sfeer zoek ik.

'Opgelezen bladeren': ik dacht aan het  bijbelverhaal waarin Ruth aren opleest (verzamelt). Ik vind het wel passen in een verhaal over het zoeken naar woorden.

En bedankt voor de hernummering. Ik had al tevergeefs gezocht naar nummer 474 🙂

Lid sinds

3 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

'Opgelezen bladeren': ik dacht aan het  bijbelverhaal waarin Ruth aren opleest (verzamelt). Ik vind het wel passen in een verhaal over het zoeken naar woorden.

Dank, Annetteke, ik bleef haken bij het woord, het deed in de verte een belletje rinkelen, maar ik kon het niet thuisbrengen. Nu je het zegt, komt het inderdaad weer boven. Erg mooi gevonden. Wel blijf ik vallen over het vouwen, want je vouwt ze toch niet, maar legt ze toch tussen de kranten? Je vouwt toch ook geen boekenlegger in een boek?

Ik vind de herschrijf inderdaad mooier. Goede verbetering.

 

Lid sinds

4 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Annetteke, de herschrijf leest beter. Graag herlezen.

Met mijn ogen op de grond ---> ik zou hier nog "gericht" achter zetten. 

Thuis vouw ik de opgelezen bladeren te drogen in wat kranten.  --> "ik vouw de bladeren te drogen" leest vreemd. Ik zou eerder zeggen: Thuis leg ik de bladeren te drogen tussen kranten.

De boomvruchten en bolsters op een bord, een beetje herfst in huis. --> deze zin klopt voor mij niet zonder werkwoord. Het klopt wel als je van de punt van de zin ervoor een komma maakt.  ... te drogen in wat kranten, de boomvruchten en bolsters op een bord voor een beetje herfst in huis.

 

Lid sinds

11 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid

Voor mij is het iets te kabbelend, maar zeker realistisch neergezet. Ook de eenzame zoektocht haal ik eruit. Toch wordt het voor mij nog niet echt een verhaal en blijft het wat hangen in een opsomming. 

Lid sinds

3 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Annetteke,

Je verhaal kabbelt en doet dat zowel goed als iets minder. 
Om met de mindere kant te beginnen: het kabbelt over verschillende 'onderwerpen'.  Het geheel gaat over het zoeken naar de goede zin, maar dat uit zich in fijne momenten van bijvoorbeeld lekkere soep, die tegelijkertijd ook gaat over de onderliggende ergernis dat die zin maar niet komt. Dat leest een beetje als geen keuze kunnen maken tussen die twee opties. 

Echter is het wel zo dat je verhaal ook prettig kabbelt, omdat het wel realistisch is. Het gebrek aan echt plot is iets wat ik daardoor  wel kan overzien, daardoor, al zou net iets meer actie wel welkom zijn. Actie hoeft niet altijd de vorm aan te nemen van explosies, ruzies en dat soort extremen, maar kan ook iets zijn wat het 'patroon' doorbreekt. In dit geval zou iets anders dan een dagelijkse activiteit/observatie daar ook al genoeg voor zijn. 

Niet slecht, maar met een paar enkele verbeterpuntjes kan je eruit halen wat er wel degelijk in zit. 

Groet, 

Nadine

Lid sinds

9 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Dank voor de commentaren.
Inderdaad, er gebeurt niets; ik weet dat in elke kleine, ogenschijnlijk nietszeggende gebeurtenis een verhaal kan schuilen, maar ik zie het simpelweg niet ...

De zin met opgelezen bladeren in kranten gevouwen, enz ... heb ik geschrapt. Dat kon ook ;-)