Lid sinds

7 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

# 470 – De herintreder

Het licht en de warmte maken me sloom. Achter het raam groeien hoge stelen. Ik ben hier half terug in het dorp waar meester Verbaas ons op de bloeiwijzen en het bomenloof wijst. Maar dat was op de basisschool. Nu is de vakantie om.
‘Raf, let jij ook op?’ bast Van Keppel.
De klas kijkt naar mij. ‘Ja, meneer?’ vraag ik daarom.
‘Dit is de brugklas. Hier maak je aantekeningen bij biologie.’
Ik pak mijn pen en schrijf wat cijfers en termen over van het bord.
‘Nee, ook van wat ik zeg. Gerda, laat hem je schrift straks kopiëren. Hij betaalt.’
Gegrinnik klinkt vanachter een paar tafels.
‘En een onvoldoende voor wie nu niet oplet.’
Iedereen is dan weer vol aandacht voor de vele aspecten van het beginnende leven. Behalve Noor, want zij schuift me een briefje toe.
‘Mag ik dat ook even bekijken?’ vraagt Van Keppel afgemeten. Of die man ziet alles, of ik heb nu al een reputatie. Gedwee geef ik het briefje aan de leraar. Hij bekijkt het, wordt rood en moffelt het weg.
‘Voor. Le. Zen!’ waagt Karel, die helemaal achterin zit, en steeds meer kinderen jennen steeds harder mee. Iedereen durft het nu.
Van Keppel beent naar het bord, draait zich om en kijkt Noor aan. ‘Hier komen.’ De dreiging in zijn stem verraadt zijn stress.

De vorige lessen hadden we plakband afgerold langs alle tafels, en propjes gegooid, en vliegtuigjes, en gummen. Van Keppel is zo saai.
De deur gaat open en conrector Jozias komt de klas in. Noor blijft nog even zitten waar ze zit.
‘Keppel. Telefoon. Ik neem je klas.’ Van Keppel lijkt dolblij met zijn bevrijding.
‘Goed, waar waren we?’ vraagt Jozias retorisch. ‘Het leven, zie ik op het bord. Nogal ruim. Weten jullie de laatste stand van zaken al, jongelui?’
‘Mijn dna is verwant aan Linnaeus.’ Gerda kan zich weer niet inhouden en meteen heeft Jozias haar in de tang. Hij weidt uit over erfelijkheid, ziektes, flora, fauna en de monnik met de erwt.
‘Dat was toch Gregor Mendel?’ vraagt Gerda, die zielsgraag naar het VWO wil doorstomen.
Zelf ben ik weer bij meester Verbaas, die ook zo kon vertellen. Maar hier leven leuke meisjes. 

Als de bel gaat, schuift iedereen zijn spullen in de splinternieuwe schooltas. Ik sta op en wil gaan.
‘Noor. Raf,’ beveelt Jozias.
Door de deur komt Van Keppel binnen, alweer gered door de bel. Hij geeft Jozias het briefje. De conrector leest het en wordt rood. ‘Noor. Jij schrijft honderd keer foutloos: De leraar stiekem beledigen is flauw en kinderachtig. Raf, jij krijgt overmorgen een mondelinge overhoring vóór de klas, over het veranderende lichaam.’
Op de gang slaat raddraaier Karel me op de schouders. Ik weet niet of ik daar nu zo blij mee ben.
‘Kom je mee?’ vraagt Noor. ‘Dan helpen we elkaar.’
Die aantekeningen van Gerda kan ik morgen ook nog wel kopiëren. Ze keek ons na, zegt Noor later tegen me, achter haar bureautje, waar ik oefen op haar handschrift en waar zij me overhoort met de foto’s die Gerda naar me appte.

Lid sinds

3 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Raf betaalt, Gerda is te koop, Noor schuift vettige briefjes. Karel en Jozias zingen na schooltijd samen in de toiletten. En dan een publieke tentoonstelling van het veranderende lichaam.

Geile boel. Raf en Noor die elkaar van wat afhelpen. Dan appt die Gerda nog wat foto's.

Kinky! Om nog maar te zwijgen van de dubbelzinnige titel. Goed gevonden!

GG!

 

 

Lid sinds

7 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Haha Tony, het is maar wat je erin leest 😀! Veel dank voor je juicy interpretatie en woordenstroom. Tja, het is de middelbare - de hormonen zitten in de schoolbankjes de leerstof te versjteren.

Lid sinds

7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik heb het meerdere keren moeten lezen om helemaal te snappen, Kruidnagel en pas toen vatte ik hoe dat zit met Verbaan en half in het dorp zijn. Dan vind ik het mooi gevonden, maar iets minder cryptisch zou ervoor zorgen dat ik niet de verwarring ervaar die ik ervoer. Zelfde met de introductie van de naam Van Keppel. Laat zijn eerste opmerking even een "zegt Van Keppel" zijn en de naam is geïntroduceerd als de leraar. Het zijn zo van die dingetjes. Eén ding deed je in ieder geval: ik was onmiddellijk terug. Dankjewel.

Lid sinds

7 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Raymond, wederom veel dank voor je eloquente, aardige en nuttige reactie. Ik betrapte me alweer niet tijdig op de genoemde fratsen. Her en der heb ik dat daarnet aangepast 

Lid sinds

3 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik snap het verhaal niet helemaal, maar dat doet niet af aan je leuke manier van (om)schrijven, dus toch graag gelezen!

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Ja leuk! Deze zin bracht me in verwarring omdat ik dacht dat we een sprong in de tijd gingen maken, en dat was niet zo:

De vorige lessen hadden we plakband afgerold langs alle tafels, en propjes gegooid, en vliegtuigjes, en gummen. Van Keppel is zo saai.

Voor de rest een fijne tekst met een hele eigen toon.

Lid sinds

7 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ha Ostinato, leuk je weer te zien! Thanks voor dat compliment en de tip: ik snap je verwarring, hij staat aan het begin van een nieuwe alinea. 

Lid sinds

5 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

dag Kruidnagel

Ik heb je tekst verschillende keren moeten lezen en ben niet zeker dat ik nu helemaal mee ben. Het schetst wel op een goede manier een scène uit een klaslokaal. Dat doe je zeker goed, maar inderdaad, het wat moeilijker toegankelijk zijn van je verhaal is wel jammer omdat je mogelijk lezers laat afhaken...

De strakheid waarmee je alles neerpent, kan me zeker bekoren.

Johanna

 

 

   

Lid sinds

7 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ha Johanna, thanks! Fijn te horen dat het weliswaar ontoegankelijk, maar wel strak is, en dat je het vaker hebt gelezen en niet bent afgehaakt. Even tellen: Raf, Noor, Verbaas, Gerda, Karel, Van Keppel, Jozias. Het zijn niet een, twee, drie, vier, vijf, zes maar wel zeven personages (negen, voor de purist: Linnaeus en Mendel). En sprongetjes in de tijd, dat zal het zijn.