Lid sinds

2 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#463 - Gaarkeuken (herschreven)

 

Waar ben ik aan begonnen? Waarom houd ik nu gewoon mijn bek niet eens dicht wanneer er vrijwilligers worden gevraagd. Ik moet veel meer op de achtergrond blijven. Soep willen ze hebben. Kippensoep voor het hele bejaardenhuis en ik steek mijn hand op. Dom.

Het duurt lang voordat honderd liter water kookt, maar nu is het dan eindelijk zover. De blokjes bouillon lossen snel op. Ik hoop dat ze de soep lekker gaan vinden, maar ik hoop vooral dat ze niks merken.

Even nadenken, een kip moet anderhalf uur trekken en weegt pakweg een kilo. Moet tachtig kilo dan twee dagen trekken? Of werkt dat niet zo? Misschien moet ik het eerst in stukken hakken. Ik huiver bij het idee. Nee, zover ben ik nog niet.

Mijn blik gaat over de metalen tafels en blijft hangen bij een tafel waar de bult onder het laken een stuk kleiner is. Hoe oud zou die zijn? Vier? Vijf? Weegt een kilo of twintig denk ik. Ja, dat is beter.

Ik loop naar de tafel, haal het meisje onder het laken vandaan en pak haar bij de gebogen arm. Door de rigor mortis kan ik haar aan die arm optillen alsof ze een soort handtas is.

Bij de pan twijfel ik nog even. Ze vermoorden was fijn geweest. Ben er goed in. Het uitzoeken, volgen en op het juiste moment toeslaan, heb ik tot een kunst verheven. Koken is toch iets heel anders. Het is wel een uitkomst om op deze manier van ze af te komen. Maar toch, het blijft wennen.

Ik zet mijn gedachten uit, laat haar in het kokende water zakken en zet het vuur hoger. Het is kwart over drie, nog genoeg tijd om de soep af te maken.

 

Originele versie:

 

Waar ben ik aan begonnen? Waarom houd ik nu gewoon mijn bek niet eens dicht wanneer er vrijwilligers worden gevraagd. Ik moet veel meer op de achtergrond blijven. Soep willen ze hebben. Kippensoep voor het hele bejaardenhuis.

Het duurt lang voordat honderd liter water kookt, maar nu is het dan eindelijk zover. Ik gooi er de blokjes bouillon in en wacht tot ze opgelost zijn. Ik hoop dat ze de soep lekker gaan vinden, ik hoop vooral dat ze niks merken.

Even nadenken, een kip moet anderhalf uur trekken en weegt pakweg een kilo. Moet tachtig kilo dan twee dagen trekken? Of werkt dat niet zo? Misschien moet ik de armen er af zagen en apart koken. Ik huiver bij het idee. Nee, zover ben ik nog niet.

Mijn blik gaat over de metalen tafels en blijft hangen bij een tafel waar de bult onder het laken een stuk kleiner is. Hoe oud zou die zijn? Vier? Vijf? Weegt een kilo of twintig denk ik. Ja, dat is beter.

Ik loop naar de tafel en haal het meisje onder het laken vandaan. Ik pak haar bij de gebogen arm. Door de rigor mortis kan ik haar aan die arm optillen alsof ze een soort handtas is.

Bij de pan twijfel ik nog even. Ze vermoorden was fijn geweest. Ben er goed in. Het uitzoeken, volgen en op het juiste moment toeslaan, heb ik tot een kunst verheven. Koken is toch iets heel anders. Het is wel een uitkomst om op deze manier van ze af te komen. Maar toch, het blijft wennen.

Ik zet mijn gedachten uit, laat haar in het kokende water zakken en zet het vuur hoger. Het is kwart over drie, nog genoeg tijd om de soep af te maken.

 

Lid sinds

3 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Lekker sompig. Daar merken de kunststoftandendragers toch niets van, slurpend wachtend op het toetje.

Geinig, al zou ik de clue iets meer durven proberen uitstellen, met 

Misschien moet ik de armen er af zagen en apart koken.

was het voor mij al  verklapt.

GG!

 

Lid sinds

4 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Taco, weer lekker op dreef. Ik sluit me aan bij Tony om de clou nog even uit te stellen. Met plezier gelezen.

Ik gooi er de blokjes bouillon in en wacht tot ze opgelost zijn. Ik hoop dat ze de soep lekker gaan vinden, ik hoop vooral dat ze niks merken.  ---> Ik gooi, ik hoop, ik hoop. Kijk eens of je kunt variëren in het begin van de zin.

de armen er af zagen  ---> eraf

Lid sinds

4 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Taco, veel beter zo. Op het eind mis ik wel de krachtsinspanning waarmee je die tachtig kilo in het water laat zakken. Het leest nu te eenvoudig. Daarnaast heb je een wel hele grote pan nodig om een heel persoon in te kunnen koken. Dat haalt voor mij de geloofwaardigheid uit het verhaal. 

Lid sinds

7 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Taco, wat een heftig verhaal. Eerst dacht ik na over het aantal bouillonblokjes dat je voor 100 liter water nodig zou hebben, daarna bleef ik in de cijfers hangen; voor 80 kilo heb je vier van die kinders nodig. En in wat voor pan kun je dit allemaal kwijt?
Dit alles is best wel gruwelijk allemaal, maar ach, de soep wordt meestal niet zo heet gegeten ... Je boeide me wel met dit intrigerende verhaal. En gelukkig is het fictie. Eh ... ja toch?

Lid sinds

2 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Fief en Ton, ik merk dat het niet helemaal duidelijk is dat alleen dat meisje in de pan gaat. Fijn dat jullie het gelezen hebben.

Durven jullie nog wel soep te eten bij me?

Grtz,
Taco

Lid sinds

3 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik vind het alleszins leuker nu de clue verderop zit. Je hebt weinig woorden, maar ik wil graag meer weten over HP, en dat is een goed teken.

Ik kom geen soep eten, entrecote daarentegen!

 

Lid sinds

17 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Gruwelijk! Helaas lijken kippenbotten en kippenvlees in niets op mensenbotten en mensenvlees en blijft de soepbereider zitten met onder andere een schedel, waardoor de geloofwaardigheid niet erg groot is. Toch gruwel ik wel.