Lid sinds

7 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#436 Klasbakken

 

Een oude klasfoto uit de jaren dat wij tot verstand kwamen, heb ik niet. Terwijl ik het opschrijf bedenk ik dat dit mogelijk geen correct Nederlands is. Het blijkt inderdaad een Vlaamse uitdrukking te zijn. Alsof men in Nederland nooit tot de jaren van verstand is gekomen.

Ironisch genoeg kwam onze leraar Nederlands uit Zeeland. Hij vond ons cultuurbarbaren en vele decennia later, vind ik dat hij overschot van gelijk had. Ik heb geen foto nodig om ze mij voor de geest te roepen, de klasgenoten van weleer.

Wim was een wandelende encyclopedie. In alles was hij het haantje-de-voorste van de klas, behalve tijdens de turnles, daar had hij niet enkel twee linkerhanden, maar ook twee linkerbenen. 

Onze leraar Frans had er een mooie uitdrukking voor. Aan Sylvain, met zijn mooie Franse naam, zei hij: «Tu n’es pas seulement une personne maladroite mais également malagauche. »

Jos wist wel waar Abraham de mosterd haalde, als het op voetballen aankwam tenminste. Ster van het veld met zijn ongeëvenaarde dribbels en loepzuivere schoten op het doel, was hij ook een ongelikte beer, die medespelers amper de bal gunde en enkel oog had voor de schenen van zijn tegenspelers.

Raymond bekeek alles vanuit de hoogte. Hij mat dan ook bijna twee meter. Regelmatig vroegen leraren hem om neer te zitten.

Melanie was als een zacht weiland op een Beierse bergflank. Ze bezat een hoog sound of music-gehalte en speelde harp. Menig klasgenoot betrapte er zichzelf op van haar te dromen, ook na schooltijd. Ze beroerde de snaren van velen.

Bij Josefien stroomde zelfs zonder dat ze boos was heet bloed door de aderen. Als ze iets of iemand begeerde, ging ze recht op de man af. Ze wist niets van opera, maar zei van zichzelf: “Ik ben de Carmen van het speelplein.”

Henk, Jan, Joke, Marcel en Karel waren de types die liever geen witte voetjes haalden en liepen netjes in het gareel. Ze blonken nooit uit in iets, maar hun aanwezigheid als publiek was primordiaal voor de anderen die gevraagd of ongevraagd de aandacht opeisten.

Over mezelf zei iemand: “Je had toen sluik haar en een voorliefde voor cowboyhemden. “  Geruite hemden draag ik niet meer en als ‘eminence grise’ denk ik nu met heimwee terug aan mijn zwarte lokken.

 

Lid sinds

3 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Gi, ook bij jouw verhaal vraag ik mij af of dit was wat de schrijfcoach voor ogen had.
Wat een prachtige uitdrukking: 'tot verstand komen'.
Een Zeeuwse leraar moet wel de waarheid in pacht hebben, maar ik denk dat men in Vlaanderen beter met de Nederlandse taal omspringt dan de Nederlanders.

Lid sinds

4 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Gi, een mooie mijmering over oude klasgenoten. Het leest voor mij ook wel als een opsomming, maar je zet de karakters mooi neer. Als ik iets tussen de regels zou moeten lezen, is het een gevoel van heimwee naar weleer. 

In alles was hij het haantje-de-voorste, ---> volgens mij mag "het" weg.

 «Tu n’es pas seulement une personne maladroite mais également malagauche. » --> verkeerde ah-tekens? 

Raymond bekeek alles van uit de hoogte. --> vanuit de hoogte

Lid sinds

3 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Dag Gi, 

Dank voor je inzending. Hier zijn mijn tips.

Ten eerste zie ik niet echt veel van de opdracht terug in de tekst. Dat zou aan mij kunnen liggen, maar ik zie nergens echt een metafoor. Ik zie wel een aantal vergelijkingen, maar geen metaforen. Hier vind je meer uitleg: https://www.ikzegookmaarwat.nl/2018/10/hoe-zat-het-ook-alweer-vergelijking-personificatie-en-metafoor/ 

Verder lees ik veel heugenissen, maar consistentie zit er niet echt in. Ik vraag me af waarom ik dit lees en wat precies het doel van de tekst is. Waarom lezen we van alles over iemand die terugdenkt aan de schooltijd? Wat heeft dat voor doel? 

Het is belangrijk om in teksten 1) een doel te hebben, 2) spanning te creëren. Deze dingen missen hier, dus zal de lezer niet geboeid zijn door het verhaal. 

Ik vind ook dat je erg veel vergelijkingen gebruikt. Het is een beetje mechanisch en het schiet z’n doel voorbij. 

Ik hoop dat je iets aan mijn commentaar hebt!

Lid sinds

7 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

@ Musonius: ik ben er haast zeker van dat de coach dit niet voor ogen had, net als jij ben ik niet zo straf in metaforen. Tof dat je Vlaamse uitdrukkingen weet te waarderen. 
@ Mercedes: dat je het graag hebt gelezen betekent al vee voor mij. Een conclusie kan zijn dat de tijd razendsnel voorbij gaat. 
@ Fief: Wat er tussen de lijntjes staat, heb je goed begrepen. Van zodra ik in het Frans begon te typen, kwamen deze ah-tekens te voorschijn. In mijn jeugd kenden wij geen andere ah-tekens, die dus perfect passen in een nostalgisch stukje. 
@ Anna: ik heb duidelijk de 'vergelijking' verward met de 'metafoor'. Niet erg origineel maar wel een kanjer van een metafoor is de 'wandelende encyclopedie'. Is de harpspeelster die de snaren van velen beroerde ook geen metafoor? Bij het begin van de fb schrijf je dat je een aantal vergelijkingen zag en je eindigt met te zeggen dat ik erg veel vergelijkingen gebruikte. Is dat de mechaniek van de herhaling? :-)  Bij jouw volgende opdracht zal ik er meer van trachten te bakken. 

Lid sinds

2 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hallo Gi, ik vind jouw nostalgie, opgeroepen door de schoolfoto mooi verwoord. Dat het niet aan de opdracht voldoet staat hier los van.( Het insturen van een verhaal met deze lastige opdracht vind ik sowieso moedig.)

Net als Musonius denk ik dat men in Vlaanderen beter omspringt met de Nederlandse taal dan de Nederlanders. Ook vaak gezien bij de deelnames in ' het Groot Dictee' ( Nederlandse tv-uitzending).

 

 

Lid sinds

7 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Dag Elrie, ik schreef toch dat ik géén schoolfoto had? Tussen de lijntjes heb ik enkele steekjes onder water gegeven naar die Nederlanders die geen interesse hebben voor de typisch Vlaamse gezegden of voor de finesses van de Franse taal. Aan het Groot Dictee heb ik meermaals deelgenomen tot het helaas afgeschaft werd. Voor het Frans bestaat straks al vier eeuwen  de 'Académie Française' waarvan taalgeleerden en beroemde schrijvers deel uitmaken. Voor het  Nederlands  werd pas in 1980 de Taalunie opgericht  door de Nederlandse en Belgische overheden ten behoeve van een gemeenschappelijk beleid op het gebied van de Nederlandse taal en letteren in NederlandVlaanderen en Suriname.

Lid sinds

3 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Ha Gi, met plezier je beschrijvingen van klasgenoten van vroeger gelezen. Je gebruikt kleurrijke uitdrukkingen om hen neer te zetten en ik zie ze ook echt voor me. Das knap. Over het metaforen-gehalte laat ik me niet uit, een moeilijke materie...

Lid sinds

11 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid

Ik vind het wel mooi om in gedachten een foto te vormen en die langs te lopen. Dan wordt het een opsomming, maar dat klopt wel met het beeld 

Ik kom niet echt in het/ een verhaal, omdat je voor mijn gevoel geen verbinding in die opsomming aanbrengt.

Je stijl blijft onmiskenbaar Gi dat pakt de ene week beter uit dan de andere. In dit geval voor mij wat minder, maar de volgende week dient zich al bijna aan.

Lid sinds

7 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hadeke, het betekent voor mij al heel wat dat je mijn stijl herkent. De verbinding in de opsomming waar Anna ook al naar verwees ligt voor mij in het feit dat personen van totaal verschillend pluimage willens nillens (dat is een Vlaamse uitdrukking voor tegen wil en dank) tot dezelfde klas behoren. Zelf vond ik: een meisje vergelijken met een zacht weidelandschap toch erg beeldend, niet?