#354 - Punthoofd

Lid sinds

4 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

#354 - Punthoofd

Wat duurde deze dag toch lang.

Het begon 's ochtends al. Ogen die tegenpruttelden, het donkere gat van het niets inwisselen voor het schemer van de kamer. Vanuit foetushouding de wereld ingesleurd worden.
Nee, vreugdekreetjes slaakte ik niet bij het ontwaken. Wel zonder struikelen over kat of boorling de deur uitgeraakt, wat op een dag als vandaag zijn eigen olympische medaille verdiende. Brons ofzo. Goud had dan weer overdreven geweest. Sowieso associeer ik dat edelmetaal niet met mijn eigen wandel.
Vervolgens de rug rechten, op het perron staan turen naar 'verliefd blank puberkoppeltje' numero 26. Hoe origineel. Waarom niet eens iets inventief proberen te verzinnen, dag? Twee lebberende transseksuele Noord-Afrikanen misschien? Konden we nog eens lachen.
Ongetwijfeld droegen Adam en Eva daar aan de overkant ook hun rugzak met zich mee, besefte ik maar al te goed, maar vanop afstand zagen ze er toch voor 50% of meer gelukkig uit. Je gelukkig voelen voor minstens 50% van je dag, was dat niet een realistischer, haalbaarder streven dan het totalitaire 'gelukkig willen zijn'? 
Ik wist het niet. En gelukkig maar.
Veel kennis bezitten sleurt je namelijk fel naar beneden. En de dag was al zo een gedoe.

Toegekomen op het werk, ruim twintig minuten te laat. Niet dat iemand er een zier om gaf. Buiten de baas natuurlijk; echt schelen kon het die ook niet, maar het stond nu eenmaal in zijn jobomschrijving om werknemer nr. 236 een standje te geven wanneer deze te laat arriveerde. Taak mooi volbracht, eelthond, tijd om terug je mand in te duiken, schoot er toen door m'n hoofd.
Op het werk werd ik weer eens omgeven door prachtexemplaren. Allemaal fitte steekproeven van het menselijk ras. De ene al wat scherper dan de andere, maar toch... Ongetwijfeld waren ook zij voor meer dan 50% van hun dag gewoon oprecht zielsgelukkig. Natuurlijk was er Magda van de boekhouding, waar dat kind in de buik vorig jaar verloren was gelopen. Maar inmiddels was ze weer 4 maand zwanger van een nieuw 'bolletje geluk' zoals ze het zelf omschreef, dus die 50% werd nu toch moeiteloos gehaald. 
Geluk kwam blijkbaar in allerlei vormen en meetkundige figuren. Ikzelf had als kind bij geboorte een punthoofd; desondanks zagen mijn ouders er op de foto's ook best verheugd uit met het afgeleverde resultaat. 

Na de middag lange vergadering met Theo van ICT. Zoals hij er toen bijzat, had je kunnen vermoeden dat hij niet voor minstens de helft van de tijd gewoon gelukkig was, maar volgens mij fakete hij het. Nog maar pas getrouwd, promotie gemaakt na amper twee jaar in dienst...
Nee, hem ging het vast voor de wind. Ok, er was dat overlijden van zijn vader aan darmkanker, maar ik hoorde van Anneleen van de directie dat hun band niet al te best was, dus dat heengaan had hij vast al een plaats gegeven.
Net zoals de urne op de schouw. Ik moest gniffelen bij de gedachte.
Verast geluk in een potje.

Op weg naar huis 's avonds. De rug al wat minder recht. Gebukt onder taak numero 7 en 12 die eigenlijk af had moeten zijn, maar gewoon toch tot morgen zouden moeten wachten. Een ouder koppel nam zelfvoldaan het laatste lege plekje in op de trein, waardoor ik moest blijven rechtstaan. Ook al liep de klok voor het paartje onvermijdelijk richting middernacht, toch straalden ze beiden. Hij was slecht te been en zij had duidelijk moeilijkheden met praten, maar voor de rest kon ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid vaststellen  dat ook zij gewoonweg godverdomd voor minstens 50% van hun sukkeldaagjes gelukkig waren.
Nu ik 's avonds hier in bed lig te turen naar niets vraag ik me af hoe al die mensen dat toch voor mekaar krijgen. Zo ontzettend gewoon voor minstens de helft van de tijd gelukkig zijn. 
Nou, daar kwam dat punthoofd als vanzelf weer aanzetten.


Ach, wat duurde de dag toch lang.
 

 

Lid sinds

2 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Tudor, het herhalen van de eerste zin op het eind vind ik wel sterk. Het zes keer herhalen van 50% wat minder. Wellicht zou je als titel "50%" kunnen kiezen, punthoofd komt in het verhaal niet zo sterk naar voren.

Ogen die tegenpruttelen,  ---> tegenpruttelden

Verstrooid geluk in een potje.  ---> als de as nog in de urn zit, is het niet verstrooid. Misschien: onverstrooid geluk in een potje?

Een ouder koppel nam zelfvoldaan het laatste lege plekje in op de trein, waardoor ik moest blijven rechtstaan.  ---> zo leest het alsof er op de trein plaatsen waren. Je bedoelt dat ze het laatste lege plekje in de trein innamen.
"Blijven rechtstaan" leest ook minder. .... waardoor ik moest blijven staan. 

Lid sinds

4 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Fief,

Opnieuw waardevolle feedback, waarvoor dank! Die herhaling van 50% is bewust gekozen als rode draad door het verhaal, maar misschien komt dit eerder storend over voor jou.

Opmerking 1 en 2: helemaal terecht en aangepast.

Wat betreft opmerking 3 zitten we hier met het verschil in standaardtaal tussen België en Nederland, vermoed ik. "Op de trein/tram/bus zitten" is algemeen aanvaard hier in B. Het anders schrijven zou voor mij 'raar' aanvoelen.

 

Lid sinds

3 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Een zwartgallige gniffelende dagboekschrijver hier Tudor24, tot het einde van de dag volgehouden. Om als lezer chagrijnig van te worden, maar dat doe ik maar niet. Mooi gevonden; dat streven om voor 50% van de dag gelukkig te zijn, en hoe dit punthoofd zich vertwijfeld afvraagt hoe mensen dat voor mekaar krijgen. Ook rake observaties. En fijne zin dit; 'Geluk kwam blijkbaar in allerlei vormen en meetkundige figuren. Ikzelf had als kind bij geboorte een punthoofd; desondanks zagen mijn ouders er op de foto's ook best verheugd uit met het afgeleverde resultaat.' 

Het begin van je tekst kan wat mij betreft krachtiger; ik moest de zin een paar keer lezen voordat ik begreep wat er stond, en om wie het ging. En daardoor trok je me het verhaal niet in. Dat kun je denk ik eenvoudig oplossen door hier al ergens 'ik' toe te voegen.  Verder nog eens kritisch naar de lengte en opbouw van je zinnen kijken. Je gebruikt veel lange zinnen, en je tekst heeft hierdoor voor mijn gevoel wat 'slordigs.'
 

Lid sinds

8 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik kwam er door de lengte van de zinnen en de zinsconstructies niet helemaal 'in'. Dat is wel jammer, want het verhalende is sterk.

Lid sinds

4 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Hey Lizette/Hadeke,

Bedankt voor jullie constructieve feedback. Lengte en opbouw van de zinnen zijn dus duidelijk twee werkpunten binnen deze tekst ;-).

Aangezien ik zelf nooit een dagboek heb bijgehouden (zonde?), vond ik deze opdracht best wel moeilijk. Heb dan ook geprobeerd om in het hoofd van mijn fictief hp te kruipen, en van daaruit is de tekst tot stand gekomen. Misschien niet helemaal gelukt. Ik bekijk of ik het nog herwerk.