Lid sinds

1 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#337 The Bloodsugarmirror

 

Er was eens een vrouw die Rosalie Zilverblad heette. De meeste mensen noemden haar een heks en dat was ze ook. Ze was een goede heks die altijd voor anderen klaarstond. Ze woonde in een knus huisje met een torentje in het woud. Ze had een fijn bed, een mooie luie stoel, een open haard, natuurlijk een bezem, een houten tafel met een grote kaars erop en een kast met kruiden en toverdranken.  

Via een kleine deur ging ze eenmaal per week naar het torentje waar helemaal bovenin een kamertje was. Daar was niets behalve haar oude spiegel die aan de muur hing. Ze ging ervoor staan en sprak: ‘spiegeltje, spiegeltje, aan de wand, wie is de zoetste van het land?’ En de spiegel dacht even na en antwoordde (je kon er dan vaag een gezicht in zien). Altijd ging het om een kind dat veel teveel suikergoed of zuurtjes had gegeten. Rosalie reisde dan door het land naar het kind, vertelde het over de gevaren van teveel suiker eten en bood groenten en fruit aan ter alternatief. 

Op een dag, toen Rosalie de spiegel vroeg wie de zoetste van het land was, dacht de spiegel lang na en zei aarzelend dat Rosalie Zilverblad de zoetste van het land was. Rosalie kon dat niet geloven, want ze at nooit ongezonde dingen. Ze liet de spiegelmaker komen en vertelde hem over haar probleem. De spiegelmaker glimlachte. Hij ging aan het werk en deed alsof hij heel druk bezig was met het repareren van de spiegel. Intussen keek hij via de spiegel steeds naar Rosalie. Hij kon zijn ogen niet van haar afhouden. Eenmaal kruisten hun blikken in de spiegel en Rosalie besefte dat het gezicht van de spiegelmaker haar bekend voorkwam, maar ze kon zich niet herinneren waarvan.  

Toen de spiegelmaker klaar was zei hij tegen Rosalie: ‘Ik ben eruit. Degene aan de andere kant bedoelde niet zoetste, maar liefste.’ Wat? Liefste? Rosalie begreep er niets van. Maar net toen ze wilde protesteren wist ze het ineens. Haar ogen werden groot... Daarna viel ze flauw. De spiegelmaker ving haar op en gaf haar (voor één keer) iets zoets zodra ze weer bijkwam. Ze keek hem in de ogen en toen zoenden ze elkaar. 

En ze leefden nog lang en gelukkig. 

 

Lid sinds

4 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Vincent, daar kunnen Hans Andersen, de Gebroeders Grimm en consorten (Vlaams voor gelijkaardige)  een puntje aan zuigen.
Suggesties: de vierde zin zou ik beginnen met: Ze woonde in het woud in...5e zin 2e alinea: Altijd ging... er ontbreken woorden in die zin (Altijd ging het om EEN kind DAT...)
P.S. Vanmorgen op de markt zag ik een vrouwtje dat op Rosalie leek. Ze kocht een nieuwe bezem (om sneeuw te ruimen?) en de marktkramer vroeg : "Moet ik hem inpakken, schat, of vlieg je er meteen mee naar huis."

Lid sinds

6 maanden 3 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Hai Vincent,

Wat een mooi, romantisch sprookje!
Leuk idee, zo'n bloedsuikerspiegel, alleen doe je niets met dat 'bloed'. Je kunt daar iets voor verzinnen, maar je kunt ook gewoon 'Blood' uit de titel schrappen.

De eerste alinea is een prachtige beschrijving. Vooral de tweede zin is een pareltje. Wel zou ik ervoor kiezen in de eerste zin haar naam voluit te schrijven, anders komt de achternaam later ineens uit de lucht vallen.

In de tweede alinea lijk je minder aandacht aan het schrijfwerk te besteden; de zinnen 'En de spiegel dacht even na en antwoordde (je kon er dan vaag een gezicht in zien). Altijd ging het om kind veel teveel suikergoed of zuurtjes had gegeten.' zijn minder mooi en die laatste is zelfs erg krom. Probeer deze te herformuleren.
In de laatste twee zinnen laat je wat kansen liggen. Waarom laat je haar niet met de bezem door het land vliegen en snoep en chocola omtoveren in groente en fruit?

Bij de beginzin van de derde alinea zou ik gevoelsmatig 'weer' toevoegen: toen Rosalie de spiegel weer vroeg.
De frase dacht de spiegel lang na zou ik vervangen door was de spiegel lang stil, zodat de lezer het zelf in kan vullen.
In de zin Rosalie kon dat niet geloven, zou ik 'dat' vervangen door 'haar oren'.
Gevoelsmatig klopt besefte in de laatste zin niet. Dit zou ik vervangen door bedacht.

Ik denk dat het mooier is om traditioneel af te sluiten met En ze leefden nog lang en gelukkig

Met plezier gelezen!

Groet,
Mus

Lid sinds

2 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Vincent, een zoet sprookje. Grappig, letterlijk een bloedsuikerspiegel. 

@Musonius: je kunt het bloed niet uit de titel halen. Bloedsuiker hoort bij elkaar. De heks zakt in elkaar omdat haar bloedsuikerspiegel te laag is. Waarschijnlijk is ze diabeet.

Lid sinds

2 maanden 3 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Altijd gedacht dat komkommers en tomaten slechter zijn dan cakes en marshmallows! Eens met opmerkingen boven. Je idee en verhaal is sterk, sommige zinnen kunnen nog wat scherper. Als je toch voor de sprookjesstijl gaat, kan je het nog wat archaïscher en vervelender maken.

Desondanks weer erg origineel en genoten!

Lid sinds

9 maanden 4 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Vincent,

Een mooi sprookje dat heel erg leuk aan de opdracht voldoet. 

Je wisselt wel een beetje van toon gedurende de tekst. De eerste twee alinea's hebben een traditionele sprookjestoon om de regels van je fantastische wereld vast te stellen. Daarna is je toon nog af en toe verklarend van toon, wat dan niet meer nodig is. Dan kun je beter overgaan op een verhalende toon. 

Rosalie kon dat niet geloven, want ze at nooit ongezonde dingen. Ze liet de spiegelmaker komen en vertelde hem over haar probleem

Rosalie liet de spiegelmaker komen. Ze was verbaasd omdat de spiegel een fout gemaakt leek te hebben. 

Ik heb genoten van je creatieve ingeving!

Groetjes, 

Nadine

Lid sinds

1 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Gi

Gi, dankjewel voor je compliment. Yes, die zin daar heb ik een tijdje mee lopen stoeien, om hem uiteindelijk nog verkeerd op te schrijven.

Mooie ervaring op de markt! Ik voetbalde ooit in een vriendenteam en één van mijn maatjes stond bekend als Captain Oneliner. Hij was aanvoerder en beschikte over een onuitputtelijke voorraad oneliners; eentje voor elke situatie. Het mooiste vond iedereen altijd als hij weer verkondigde dat hij een sprookjeshuwelijk had: als hij thuiskwam zat de heks op de bank. Geloof het of niet, maar zij kon het ook waarderen.

Lid sinds

1 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Musonius

Hey Musonius, dankjewel voor je fijne en uitgebreide feedback. Superfijn.

Wat een supertof idee om de heks op haar bezem door het land te laten vliegen. Dat ga ik veranderen.

Wat betreft je andere suggesties; in de eerste ruwe versie zat ik een eindje over de 500 woorden dus ik heb flink geschrapt. Maar ik ga er nog eens goed naar kijken. Dankjewel.