Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

# 320 Zoon

 

Papa duwt mij keihard voor zich uit.
Ik zit voorovergebogen op mijn knieën.
Het karretje dat hij heeft gemaakt van een paar planken en het onderstel van een kinderwagen dendert onder mij over de stoeptegels.
Het touw om de voorwielen mee te sturen houd ik stevig vast.
Een oude vrouw met een stok springt aan de kant en roept ons verwensingen na.
In de bochten moet ik scheef hangen.
Steeds sneller gaat het, papa kan het hardste duwen van allemaal.
We halen iedereen in, zelfs de grote jongens op hun brommers.
Op het strand schateren kinderen met emmertjes en schepjes van plezier als wij voorbij stuiven.
We gaan rechtdoor, de zee in, onder zwemmende benen door.
Een school vissen staart ons verbaasd na, zeesterren dwarrelen opzij.
Wij razen verder, alsmaar vooruit.

Pa neemt mij vanavond mee op stap. Met de auto naar de grote stad.
In een café krijg ik mijn eerste glas bier.
Het smaakt bitter, niet echt lekker. Pa zegt dat ik het lekker ga vinden, als ik er nog een neem.
Hij staat op en loopt naar achter, komt terug met een vrouw. Hij geeft haar wat papiergeld en knikt naar mij.
De vrouw komt naast mij zitten en maakt een praatje.
Haar bloesje en haar rok zijn erg klein, ik kan alles zien. Ik bloos ervan.
Ze lacht naar me en knijpt zachtjes in mijn arm. Ze aait over mijn wang, pakt mijn hand en neemt me mee naar een kamertje.

Een hand schudt zachtjes mijn schouder.
‘Meneer Badhemd, het bezoekuur is voorbij.’
Mijn vader ligt in het witte bed, verloren.
Zijn ogen zijn gesloten en zijn magere borstkas gaat langzaam op en neer.
Zachtjes zoemt en piept de apparatuur die over hem waakt.
Ik sta op en druk voorzichtig een kus op zijn voorhoofd.
‘Morgen kom ik weer, ouwe.’

 

Lid sinds

1 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Ton, fijn weer iets van je te lezen. Mooie mijmering. Het eerste leest als een droom, het tweede meer als een herinnering. Mooi verwoord.

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Dankjewel, Fief. Ik vond het ook fijn weer eens iets voor SOL te schrijven. Tja, soms komt het er gewoon niet van; kwestie van tijd en inspiratie.

Lid sinds

5 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Niet helemaal een droom, behalve het eerste deel, dat ik ook meteen het fantasierijkst vind. Maar alá, ik lees dat je ook weinig tijd voor dromen hebt😉

Lid sinds

2 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ton, lang niet gezien/gelezen! Interessant verhaal, mooi hoe de HP droomt over vervlogen tijden met een vader die nog volop leefde. Is er een reden dat je om de 1 of 2 zinnen een enter hebt neergezet? Hierdoor voelt het af en toe een beetje als een opsomming, maar het heeft ook wel weer wat.

Graag gelezen!

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Mike, dank voor je reactie.
Wat de enters betreft: In het begin was het een klein kind dat zo sprak, ik maakte korte zinnen. Daarna is dat erin gebleven, zonder opzet.
En ja, ik vond ook dat het wel wat had, zo.