Lid sinds

5 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Schrijfopdracht #303 - Legnood

De tram komt met veel lawaai tot stilstand bij de halte. Door de dringende meute weet Femke de uitgang te bereiken en ze ademt enthousiast de frisse buitenlucht in. Vanaf de halte is het nog vijf minuten lopen naar haar kantoor, en dat doet ze op een rustig tempo terwijl ze ondertussen de drukte om zich heen gadeslaat. Om haar heen lopen vele zakenlieden en boven haar hoofd vliegen de Gevleugelden. Ze werpen voorbijsnellende schaduwen op het wegdek wat bijdraagt aan de chaos van het straatbeeld.

Als Femke na tien minuten achter haar bureau heeft plaatsgenomen en de computer heeft opgestart, valt het haar op dat alleen Debora er al is. 'Hé meid, weet jij waar Olga is?'

Debora kijkt haar met een verdrietige blik aan. 'Ik hoorde vanmorgen van de manager dat ze in het ziekenhuis is opgenomen met legnood.'

De schrik slaat Femke om het hart. 'Nee, wat erg! Hoe gaat het met haar?!'

'Geen idee, maar ik neem aan dat we straks meer te horen krijgen.'

Femke strijkt beschermend met haar hand over haar eigen dikke, gevederde buik.

'Lieverd, maak je geen zorgen. Het komt wel goed bij jou.' Debora ontgaat ook nooit iets. Maar ja, het blijft natuurlijk makkelijk gezegd.

'Maar er kan nog zo veel misgaan! Mijn legdatum is pas over een maand, en de broedperiode is dan nog drie weken!' Debora slaat haar vleugel om haar heen, en Femke nestelt zich tegen haar aan. De knuffel is zo geruststellend dat ze zich op slag beter voelt. In gedachten doet ze een schietgebedje voor Olga en voor haar eigen ei, en komt dan weer overeind. 'Zullen we dan maar een kaartje sturen naar Olga?'

'Ik vlieg wel even op en neer om er één te halen. Maar dan niet zo'n lullige "Beterschap" kaart, maar één met een leuke uitsmijter.'

 

Lid sinds

2 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hé NVB,

Leuk verhaal! Ik vond het mooi hoe ineens de "gevleugelden" geïntroduceerd werden, na zo'n standaard-dag. Dat maakt nieuwsgierig. Uiteraard nodig ook het niet uitleggen van "legnood" uit om verder te lezen. En "haar gevederde buik" wordt ook vloeiend getoond. Het einde is ook echt prima (al had dat misschien ook wel een laatste geintje mogen zijn / iets bijzonders aan die wereld.)

Qua feedback: Ik heb hieronder een paar zeurtjes. Wat vaker voorkomt is dat je iets nog toelicht, terwijl je het eigenlijk al mooi laat zien! Zonde!

Zeurtjes: 
5 = vijf
"enthousiast" mag er wat mij betreft uit dat laat je al zien
"Debora is er al wel." mag er wat mij betreft ook uit en dan gewoon "Hé Debora, waar is Olga vandaag?" ofzo
"overstuur geraakt door het nieuws" mag er wat mij betreft uit, ook dat laat je al zien.
"op een geruststellende toon" mag er wat mij betreft uit, dat laat je al zien.
"troostend" mag er wat mij betreft uit, dat laat je al zien.
(oh, dat waren er meer dan ik dacht. Nou, probeer het eens uit :)!)

Lid sinds

1 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi NvB, met een grote glimlach heb ik je verhaal gelezen. Zo moet het dus zijn voor een gevederde dame. Origineel verhaal.
Karel heeft al het gras al voor mijn voeten weggemaaid, dus ik heb niets te zeuren. 

Lid sinds

5 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Origineel verhaal.

Deze zin vind ik erg mooi: Ze werpen voorbijsnellende schaduwen op het wegdek wat bijdraagt aan de chaos van het straatbeeld.

groetjes, Nynke

Lid sinds

5 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Karel123

Hoi Karel, 

Erg bedankt voor je feedback. Goede punten!

Ik heb ze toegepast, en mijn hersenen gekraakt over een beter einde. Ik kom helaas op niets anders dan deze (flauwe) grap, dus ik vrees dat we het hiermee moeten doen. 

Nogmaals bedankt!

Lid sinds

2 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hi N.v.B., leuke invulling van de opdracht! Mooi hoe je langzaam duidelijk maakt dat hem om gevleugelde mensen/vogels gaat. De anderen hebben reeds de verbeterpuntjes aan het licht gebracht :)

Graag gelezen!