Lid sinds

1 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Dromen van de zon

Zon, lieve Zon,

De ramen zijn vies en het gerimpelde glas vervormt de huizen aan de overkant. De lucht is strakblauw, jij komt net boven de dakpannen uit. Zo zal het iedere ochtend gaan. Het maakt me woedend, Zon, dat ik niks anders mag zien dan dit. Het maakt me woedend dat de wereld een ontelbare hoeveelheid aan de mogelijkheden heeft en dat ik alleen deze heb. Ik heb alleen jouw opkomen, rond een uur of tien, als je de eerste zonnestralen langs het dak laat glippen en dan rond twaalf mijn raamkozijn weer verlaat.

Zon, ik wil dromen! Ik wil een ander raam, een andere zon, een ander leven mogen dromen. Ik wil het geluid van zingende vogels kunnen dromen en regen uit wolken. Ik wil groeiende bomen dromen. Zon, ik wil de geur van de lente en de smaak van de bloemen. Ik zou zo veel willen mogen kunnen dromen. Zon, ach Zon. Ik wil dromen. Soms zeg ik het tegen je, maar je praat nooit terug. Ach, je bent ook maar de Zon. 

Misschien ben jij wel dat licht waar mijn droom de schaduw verlaat, de wereld in vliegt. Misschien kan ik ook alleen maar dromen van dromen achter dit raam. 

Mocht je dit briefje ontvangen, schijn dan eens een keertje niet. Dan weet ik dat ik niet alleen de wereld, maar de wereld mij ook ziet. 

 

 

 

Lid sinds

1 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Tacenda, een deprimerend stukje, terwijl de titel iets anders beloofd. Ik kan niet goed uit de tekst halen wat het is dat je zo deprimerend maakt. Je zit ergens gevangen. Is het vanwege het Corona virus. 
Misschien iets minder vaak het woord Zon gebruiken. Ik haakte op een gegeven moment af. En ... teveel zon is nooit goed. ;-)

Lid sinds

3 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Tacenda, deze HP is in ieder geval niet helemaal Zen. Opgesloten in woede en onmacht, verlangend naar, ja naar wat eigenlijk? Dromen over van alles en nog wat? Dromen; meer niet?
Eens met de opmerking over het overdadig gebruik van het woord 'zon'.
Kijk ook nog eens naar 'ik besef me', '... ontelbare hoeveelheid aan de mogelijkheden ...' en 'een groeiende bomen dromen'.

Mvg Ton Badhemd

 

Lid sinds

1 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Hey, heel erg bedankt voor de feedback! Ik heb een aantal dingen veranderd, ik hoop dat het nu iets minder deprimerend is ;)

Lid sinds

1 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Tacenda, ik zie dat je een en ander hebt aangepast. Wat bedoel je met die laatste zin:
Mocht je dit briefje ontvangen, schijn dan eens een keertje niet. Dan weet ik dat ik niet alleen de wereld, maar de wereld mij ook ziet. 

 

 

 

Lid sinds

1 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Fief, 

het hele stuk is een brief naar de zon. De ik-persoon verlangt naar een ander leven. In de laatste twee zinnen vraagt ze als het ware aan de zon deel te mogen nemen aan de buitenwereld door waargenomen te worden door de wereld buiten het raam.