Lid sinds

5 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#274 fantasie

Zoals elke week zit ik in het café, maar niet helemaal zoals elke week, want ditmaal ben ik alleen. Ik sla mijn beiden handen om mijn theekop en glimlach zonder veel overtuiging naar de serveerster. Een uurtje ontsnappen aan de sleur van alledag is lang zo leuk niet in je eentje. Ik neem een slok. Te snel. Gloeiende pijn langs mijn gehemelte en een ruw nazeuren. Dat doet het hem. Ik sta op.

‘Mevrouw,’ begint de serveerster. Haar ogen groot, één hand opgeheven voor haar mond, één naar mij uitgestrekt.
‘Ik ben het zat.’
‘Maar mevrouw ...’
‘Zo ontzettend zat.’ Mij houdt ze niet tegen. Ik stap van mijn stoel op tafel. En in mijn thee.

Ik ga kopje onder met gesloten ogen, voel de warmte op mijn huid drukken en de stroming aan mijn haar trekken. Pas als er iets onder mijn voeten kriebelt, open ik mijn ogen weer. Twee sponzen kijken tussen mijn tenen door. Ze giechelen, stoten elkaar aan en beginnen opnieuw te kietelen. Ik hoest blauwe bloemen van het lachen en de theïden vlechten ze in hun haren. Ze zingen van de krabbeldieren, de groen gevlekte kat, de leguaan. Maar ik ben degene die de bellen blaast en meneer De Groot lacht mij toe. Of uit, maar het kan me niet meer schelen. Met grote slagen zwem ik nog een rondje.

Als ik mijn hoofd weer uit het kopje steek, stapt Rob het café binnen. Hij zet drie grote stappen door het middenpad, kijkt om zich heen. Nog twee stappen. Een draai. Nog een blik over zijn schouder. Dan hijs ik me op aan de rand.
‘Ah,’ zegt hij, ‘daar was je. Sorry dat ik zo laat ben.’

Lid sinds

1 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

 

Schrijvenmaar, ik vond dit een heel fijn verhaaltje! Je gaat heel vanzelfsprekend over van de normale wereld op het fantastische element, wat goed werkt. Ik zou dat ook wel willen kunnen, af en toe gewoon rustig verdwijnen in mijn drinken, als ik even geen zin meer heb in de wereld.

Graag gelezen!

 

Lid sinds

8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Nou dacht ik dat ik gereageerd had op jouw verhaal, maar ik kan het niet terugvinden.

Met plezier gelezen in ieder geval. Knap hoe je overgaat in de fantasie.

Lid sinds

2 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Wat goed bedacht Schrijvenmaar. Het doet mij denken aan een hele grote koffiekop met schotel die bij ons op zolder staat. Alleen is het koffiewater iets troebeler...

Graag gelezen!

Lid sinds

6 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Schrijvenmaar, wat een kunst om jaloers op te worden. Van het soms pijnlijk alledaagse zo te kunnen verdwijnen in de meest krankzinnige fantasie. Chapeau!