Start » Forum » Themaforums » Wekelijkse schrijfopdracht » Bijzonder sprookje #245

Bijzonder sprookje #245

4 reacties [Laatste bericht]
kobusk
Laatst aanwezig: 3 weken 4 dagen geleden
Sinds: 29 Aug 2018
Berichten: 11

Bijzonder sprookje #245

Kood-Rapje en de Woze Bolf
Nu de inburgering van de wolf een feit is kun je er op wachten totdat het echt grimmig gaat worden. Ja hoor, de houthakkers komen er al aan. Ze hebben allemaal kunnen lezen dat de centrale wordt vervangen en ze haasten zich om genoeg bomen te kappen en tot pellets te verwerken. De hele familie komt mee en ze wonen in een asielzoekers centrum, dat leeg staat omdat de asielzoekers een woning hebben mogen kraken op de Herengracht.
Het lijkt er net een klein dorp en men woont gezellig op korte afstand van elkaar. De houthakkers met hun vrouw en kinderen vooraan en de oudere mensen achter in een uithoek aan de rand van het centrum. Er is ook nog ruimte voor volgelingen en andere negotie zoekers. Bij deze laatste groep horen ook de jagers die afkomen op een overvloed aan herten en zo zorgen zij dat iedereen zich rond kan eten aan hertenbout.
Omdat dat hakken en zagen veel stof veroorzaakt is het bij de vrouwen de gewoonte een theedoek over het hoofd te dragen. De mannen zijn niet bang voor vuil haar en dragen zelfs allemaal een baard. In deze familie treffen we een modebewuste dochter en die draagt een knal rode doek over haar hoofd. Haar vader noemt haar schertsend Kood-Rapje.
Gisteren is Huub op bezoek geweest, Huub is een bevriende jager, en die heeft een grote hertenbout achter gelaten. Moeders heeft die heerlijk gebraden en iedereen heeft zijn buikje rond gegeten. Toch is niet alles op. Nu zegt paps, dit is een lekker hapje voor Omi. Kood, als jij dit nu even weg brengt dan zal ik wel afdrogen.
Kood-Rapje gaat met de tafel resten op stap naar Omi, die achter in de Uithoek woont. Ze houdt erg van bloemen en planten en geniet van dit uitstapje. Daar ziet ze opeens een hond lopen, wat een groot beest. Hij komt heel rustig naar haar toe en zij zegt: dag hond. Zegt dat beest ik ben geen hond ik ben Woze-Bolf. Oh leuk zegt Kood-Rapje, dit lijkt nu wel een sprookje. Nee zegt Woze-Bolf, dit is helemaal echt. Wat zit er in dat rugzakje? Oh dat zijn de restjes van de hertenbout en die breng ik naar Omi. Mag ik een stukje hebben zegt Woze-Bolf, ik heb zo’n honger. Hoezo honger? Er lopen hier toch overal schapen. Ja, zegt Woze-Bolf, maar die boeren hebben schrikdraad gezet en nu loop ik er kwijlend langs, maar kan ze niet vangen. Dat is zielig, maar weet je wat. Ik vraag aan Omi of ze de restjes buiten zet, dan kun je die gaan opeten. Ga vanavond maar kijken, Omi woont in de Uithoek het vierde hutje.
Kood-Rapje loopt zingend verder, plukt nog wat bloemetjes en ziet in de verte het hutje van Omi.
Woze-Bolf is echter niet van plan om tot de avond te wachten en dan alleen maar om de restjes, let wel de restjes van de restjes te kunnen eten. Hij rent vlug naar de Uithoek, naar het 4de hutje. Hij wringt zich naar binnen en ziet dat oude scharminkeltje zitten. Wat heeft hij een honger, met een grote schrok vreet hij Omi op. Hij drinkt wat water uit de toiletpot en gaat liggen slapen.
Een uurtje later komt Kood-Rapje binnen. Het is vrij donker en ze denkt dat Omi in bed ligt. Dag Omi. Gut, jij bent er ook niet knapper op geworden, voel je je wel goed? Woze-Bolf springt op en met een grote schrokhap vliegt Kood-Rapje zijn buik in.
Als het een paar uur later donker wordt begint mams ongerust te worden en zegt tegen paps dat hij eens moet gaan kijken waar de kleine meid blijft. Paps loopt even bij vriend Huub langs, die pakt zijn geweer, mes, touw en lamp en samen gaan ze op weg. Bij het hutje aangekomen steken ze eerst de lamp aan en gaan naar binnen. Dat is schrikken als je daar zo’n volgevreten monster in de bedstee ziet liggen. Gelukkig kwamen snel herinneringen uit de kindstijd boven waardoor ze wisten hoe te handelen. Schieten mocht niet. Herten mag je schieten, maar dit is een beschermde diersoort. Het mes kwam dus goed van pas. Met een ferme haal snijd Huub de buik van Woze-Bolf open en daar springen Omi en Kood-Rapje, gezond en wel uit de buik. Nu vlug wat keien in het gat gestopt en de zaak weer dichtgenaaid. Als Woze-Bolf wakker wordt merkt hij niet dat zijn buik leeg is.
Paps, Huub, Omi en Kood-Rapje lopen blij terug naar huis. Inmiddels heeft mams nog een lekkere wildernis biefstuk gebraden en gaan ze allemaal hun eigen buikje vullen. Je begrijpt dat ze nog lang en gelukkig willen blijven leven. Voor Woze-Bolf hoeven ze niet meer bang te zijn, want die is opgevangen in het Binnenhofje en wordt gekoesterd door een lief boerinnetje, Mieme Tharian.

Kobus Kortmann
www.kobus.tv

Reacties

mw.Marie
Laatst aanwezig: 2 dagen 10 uren geleden
Sinds: 3 Mrt 2016
Berichten: 3031

Kobusk of moet ik nu Bokusk schrijven?

Leuk origineel gevonden de wolf in onze maatschappij verwerkt in Roodkapje en boze wolf.

Persoonlijk hou ik niet van die verbouwde namen, het leest voor mij niet lekker door, maar dat is echt iets van mij hoor, mss vinden anderen het wel super.

Graag gelezen en fijne avond.

N.D.D.
Laatst aanwezig: 2 dagen 23 min geleden
Sinds: 3 Jan 2014
Berichten: 416

Mooie persoonlijke vertelling. Graag gelezen. thumbsup
De verhaspeling van de namen hoeft voor mij ook niet.

kobusk
Laatst aanwezig: 3 weken 4 dagen geleden
Sinds: 29 Aug 2018
Berichten: 11

De achtergrond voor de letter verdraaiingen ligt in de tijd dat mijn kinderen nog klein waren en er nog geen smartphone bestond. Dan vertelde ik sprookjes in de auto en maakte daarbij opzettelijk fouten. Zo ontstonden WeeuwSnitje, KoodRapje, etc etc. Omdat het hier niet gaat om het sprookje in de originele versie, vind ik dat dit daar goed bij past en zeker bij de opdracht 'bijzonder'. Ieder echter zijn meug, misschien vindt ook iemand het wel leuk.

Kobus Kortmann
www.kobus.tv

Schrijfcoach Ka...
Laatst aanwezig: 4 weken 4 dagen geleden
Sinds: 18 Dec 2018
Berichten: 141

Grans en Hietje had ik al voorbij zien komen, dus Kood Rapje e de Woze Bolf trek ik ook wel. Ik vind het het storend en zie het als best een geschikte manier om aan te geven dat er iets 'vreemds' aan de hand is met het verhaal. Maar smaken verschillen nu eenmaal! Bij het lezen van de naam Kood Rapje vroeg ik me wel even af wat daar precies de betekenis van was (ze had misschien als hobby kunnen rappen, voor de moderne twist), maar achteraf begrijp ik dat er het gescherts van de vader dus puur op de klankruil gericht is. Wel een beetje een gemist kansje misschien.
Het is een leuke variatie van het originele verhaal en je hebt netjes het hele verhaal verteld, zonder tegen het eind toe de plot te gaan afraffelen. Daar staat tegenover dat het wel meer dan 800 woorden zijn geworden in plaats van de gevraagde 500, dus men zou ook kunnen zeggen: ja zo kan ik het ook smile
En wat mij betreft had het verhaal nog wel wat meer 'afwijkende' elementen mogen bevatten. Nu bestaat het toch wel voor het overgrote deel uit het traditionele sprookje. Het had van mij dus wel net wat raarder gemogen.

Aan je profielfoto te zien zouden we hier te maken moeten hebben van iemand van voor de Engelse ziekte-epidemie, maar toch lijkt die hier behoorlijk te hebben toegeslagen. Met Engelse ziekte bedoel ik: de neiging om samenstellingen niet gewoon aan elkaar te schrijven, maar met spaties tussen de samenstellende delen, zoals 'asielzoekers centrum' en 'negotie zoekers' (hoewel ook 'negotiezoekers' geen bestaand woord is - ik denk dat je 'goudzoekers' bedoelt). Dat is een van de stukjes die me overigens niet echt duidelijk zijn: om wat voor centrale en wat voor volgelingen gaat het hier bijvoorbeeld? (om nog maar te zwijgen over het feit dat een term in de trant van 'goudzoekers' vlak na vermelding van een asielzoekerscentrum me enorm tegenstaat - maar die discussie zal ik hier maar niet aangaan).
Ten slotte toch nog een opmerkinkje over de plot: de keien in de buik van de wolf dienen vooral om ervoor te zorgen dat hij in de put dondert en zo aan zijn einde komt als hij water gaat drinken, dus als je die put niet vermeldt, zou ik de keien ook gewoon overslaan.

De geschetste omgeving vind ik een beetje halfslachtig gekozen: bij de Herengracht denken we natuurlijk aan het centrum van Amsterdam en daar ligt niet echt een heel natuurgebied vlakbij... De Uithoek lijkt me dan weer een fictieve benaming. Ik denk dat het beter zou werken als je dan de hele omgeving fictief houdt (of natuurlijk juist alles wel 'echt' maakt).

Lees Schrijven Magazine

THEMA: Week van het Schrijven | Overzicht schrijfcursussen

  • Kritiek geven en ontvangen: o zo moeilijk!
  • Ellen Deckwitz: zo word je een geweldige dichter
  • Schrijftips van Bert wagendorp (Ventoux)
  • Talent pools bij uitgeverijen: hoe kom je erbij?
  • Leer liedjesschrijven van Jan Rot
  • Hoe voorkom je fouten in perspectief?
  • Scenarioschrijven: zo geef je een personage vorm
  • Wat romanschrijvers van speechschrijvers kunnen leren (en vice versa)
  • Hoe vorm je familieverhalen om tot een roman?

Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 21 juli 16:00 u., dan krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór maandag 16:00 u.!

Word abonnee