Start » Forum » Themaforums » Wekelijkse schrijfopdracht » #237 Victor en Bob

#237 Victor en Bob

5 reacties [Laatste bericht]
MaartjeMM
Laatst aanwezig: 4 uren 24 min geleden
Sinds: 26 Jan 2018
Berichten: 31

#237 Victor en Bob

‘Kom even naast mij zitten,’ zegt Bobbie. Hij opent de knoopjes van zijn donkergrijze colbertje en klopt even op de lege plek naast hem. De voorbij razende groene weilanden zijn nauwelijks zichtbaar door de ramen van de coupé; de regen komt met de spreekwoordelijke bakken uit de lucht vallen. Victor staat op, hijst wat aan zijn afzakkende zwarte spijkerbroek met gaten op de plek waar de knieën zitten en trekt met zijn linkerhand zijn capuchon van zijn hoofd. Hij ploft neer naast Bobbie en veegt zijn lange haren uit zijn ogen.
‘Kijk,’ zegt Bobbie en klapt zijn kleine laptop open op zijn grijze pantalon. Samen turen ze naar het scherm met getallen, lijnen en grafieken. ‘Begrijp je wat ik bedoel?’
Victor kijkt door het raam. ‘Waarom staan we hier stil?’ Hij ziet de gevormde plassen op de velden, de schapen die troosteloos met hun kont in de wind staan. Even krijgt hij de neiging zijn jas aan te trekken, zo guur ziet het er buiten uit. Bobbie haalt zijn schouders op en zijn blik niet van het scherm. Hij praat door, over de beste investeringen, opties en andere mogelijkheden.
‘Weet je Bob, je doet maar. Het geld kan mij niet zoveel schelen,’ zegt hij en wrijft zijn handen tegen elkaar. Het kan hem ook niet zo veel schelen. Geld. De erfenis. Als ze vanmiddag weer terugrijden van Utrecht naar Eindhoven en de crematie achter de rug is stapt hij toch op het vliegtuig. Ze zoeken het maar uit met hun geld, hun prestige en aanzien.
Dan begint naast hem zijn broer op het toetsenbord te rossen. ‘Godver, hij was nog tachtig procent,’ klinkt er gefrustreerd. Een plukje blond haar schiet naar voren uit de verder gladde, korte coupe. Bobbie haalt zijn mobiel uit zijn jaszakje en constateert dat ook deze leeg is. Opeens.
‘Bob, kijk,’ zegt Victor en veegt de condens van het raam. ‘De schapen. What the fuck man! Ik knipper met mijn ogen en ze zijn weg.’ Ongeloof klinkt door in zijn stem. ‘En waarom staan we stil?’
‘Kijk, jij eens op je telefoon,’ oppert zijn broer. Victor strekt zijn benen om zijn mobieltje uit zijn broekzak te halen. Behalve een drietal dikke barsten laat het scherm verder niets zien. ‘Echt serieus. Hoe kan dit?’ Bobbie pakt de telefoon over en drukt nog eens op de knop.
‘Kan zijn dat ik hem niet goed heb opgeladen,’ zegt Victor en haalt zijn schouders op. Als hij weer naar buiten kijkt lijken de weilanden hun groene kleur te hebben verloren. Hij wrijft in zijn ogen. Een donkere waas hangt over de wereld buiten. De wereld lijkt langzaam weg te vloeien.

Iemand schraapt zijn keel.

Victor staat op en kijkt over de rijen lege stoelen en ziet een beweging op de stoel zes rijen verder. Snel gaat hij zitten en kijkt zijn broer aan. Deze roept: ‘Pardon. Weet u misschien wat er aan de hand is?’
De lichten, waarvan ze eerst nog weinig notie hadden, knipperen drie keer voordat ze niets meer doen. De schemer van buiten vult nu ook de bijna lege treincoupé.
Bam, tik, slof, bam, tik, slof. Het geluid komt de kant van de broers op. Een grote schaduw valt over beide jongemannen, de laptop valt met een klap op de grond wanneer Victor de hand van zijn jongere broer Bobbie grijpt. ‘Wat i…is dat?’ fluistert Bob zonder zijn ogen van het immense donkere gestalte af te houden. Victor sluit zijn ogen. Hij zit weer even in de trein, de rijdende trein te praten met zijn broertje wanneer een klap-licht en donker tegelijk- een einde maakt aan alles.

maartje-molenaar.com

Reacties

N.D.D.
Laatst aanwezig: 2 weken 2 dagen geleden
Sinds: 3 Jan 2014
Berichten: 559

Spannend. Daar is al iemand achter de erfenis aan. thumbsup

LizettevanGeene
Laatst aanwezig: 2 weken 6 dagen geleden
Sinds: 6 Apr 2018
Berichten: 122

Een beklemmend en beeldend verhaal Maartje en je einde laat ruimte voor allerlei interpretaties. In je dialoog en de situatieschets (de erfenis, de kleding) introduceer je hier je personages duidelijk. De broers verschillen van elkaar en dat laat je zien zonder dat het geforceerd overkomt. Bobbie die maar over de erfenis en de telefoon blijft praten terwijl ze daar stil staan in het weiland. De lange haren van Victor die hij uit zijn ogen wrijft.

Ook mooi dit 'Een plukje blond haar schiet naar voren uit de verder gladde, korte coupe.' Dat plukje haar kan zomaar de chaos symboliseren die in het leven uit het niets kan ontstaan, en wat daar in die coupe dus ook gebeurt. Graag gelezen dit verhaal!

Een suggestie die niets met die personages van doen heeft maar je verhaal krachtiger maakt; schrap wat bijvoeglijke naamwoorden (donkergrijze colbertje, groene weilanden, zwarte spijkerbroek e.d.)

Schrijfcoach

MaartjeMM
Laatst aanwezig: 4 uren 24 min geleden
Sinds: 26 Jan 2018
Berichten: 31

Bedankt voor het lezen en het compliment. (Jij ook natuurlijk, N.D.D.) En ook
bedankt voor de tip betreffende de bijv. naamwoorden. Alleen die van de zwarte spijkerbroek zou
Ik niet willen schrappen, maar dat is persoonlijke voorkeur.
Het einde had ik wel duidelijk voor ogen maar als het op meerdere manieren op te vatten is: des te beter.
Coupe en coupé- ik had er over nagedacht

maartje-molenaar.com

mw.Marie
Laatst aanwezig: 1 dag 8 uren geleden
Sinds: 3 Mrt 2016
Berichten: 3360

Lekker spannend, ik wil het verder weten!

Goed gelukt dus, knap.

Mooie aanwijzingen van de schrijfcoach, zal je tekst zeker nog beter maken.

Graag gelezen en ik wens je een fijne zondag.

Riny
Laatst aanwezig: 36 min 36 sec geleden
Sinds: 16 Apr 2013
Berichten: 4734

Maartje MM,

… je verhaal verwart me. Wie of wat is die donkere figuur?
Er gebeurde iets in de trein. Bobbie kon ook al niet goed naar buiten kijken. De weilanden verloren hun kleur - een donkere waas hangt over de wereld.

Valt jouw verhaal onder Phantasie? … of nee, ik zie het al, het is een treinbotsing.

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!