Start » Forum » Themaforums » Wekelijkse schrijfopdracht » # 232 Blauwe maandag

# 232 Blauwe maandag

29 reacties [Laatste bericht]
Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471

# 232 Blauwe maandag

'Wat wilt u drinken meneer?'
Ik kijk op mijn polshorloge, het is net na twaalven. 'Een rode wijn van het huis mevrouw.'
'Ik kom het zo bij u brengen.' De serveerster noteert vlug de bestelling.
De deurbel rammelt, ik staar naar de deuropening. Mijn hart maakt een vreugdedansje bij het zien van een knappe blondine. Ze kijkt om zich heen en is op zoek naar een zitplek. Ik leg mijn notitieboekje even neer. De knappe blondine stapt op mij af. Ze lijkt mijn aantrekkingskracht te hebben gevoeld. Ze besluit het tafeltje naast de mijne te nemen in de hoek. Ik glimlach haar toe en zeg: 'Wat een slecht weer vandaag mevrouw...'
'Zeg dat wel meneer!'
Ze legt de paraplu in de hoek en trekt vlug haar jas uit. Behoedzaam gaat ze met haar hand door haar half lang krullend haar. Ze ploft neer op een stoel en grabbelt in haar handtas.
'Alstublieft meneer, uw rode wijn.'
'Wilt u ook iets te drinken mevrouw...'
Ze schrikt even van mijn vraag, maar herstelt zich direct. 'Nou, als u het dan toch aanbiedt, een kopje koffie graag. En zeg maar Miek.'
Ik geef een stevige handdruk en stel mij aan haar voor. Mieks lichtblauwe ogen zorgen voor een vleugje opwinding. Doch realiseer ik mij meteen dat ik van nette afkomst ben.
Ik nip aan mijn alcolholische versnapering. Als ik een glas wijn drink, word ik een ander mens, en die ander heeft altijd geweldige dorst.
'Uw kopje koffie mevrouw.'
Ze knikt vriendelijk naar de serveerster. Ze heft het kopje in de lucht en zegt: 'Proost, Simon.'
'Proost Miek, op het leven.' Zeg ik zo blij als een jongetje van tien dat voor het eerst in zijn leven verliefd is. Mijn ego is voor een poosje gestreeld.
Ze grabbelt weer in haar handtas, een klein bruin make-up doosje komt tevoorschijn. Ze opent het en bekijkt in het spiegeltje haar gezicht. Met haar wijsvinger wrijft ze een paar keer onder haar ogen en klapt het doosje weer dicht.
'Je ziet er beeldschoon uit Miek.' De woorden verlaten zo snel mijn mond, dat ik het amper in de gaten heb. Ze glimlacht gelukkig uitbundig. Een paar kraaienpootjes verraden haar middelbare leeftijd. 'Dankjewel Simon, dat hoor ik graag.'
Ik neem een flinke slok wijn, en open weer mijn notitieboekje.
'Can't Help Falling In Love' van Elvis Presley weerklinkt door het bruine café. Het nummer streelt mijn oren. Laat dit nu de perfecte gelegenheid zijn om Miek ten dans te vragen...
Ik raak volledig de controle over mijn lichaam kwijt. Ik sta op, strijk mijn beige colbertje recht en steek galant mijn rechterhand naar haar uit.
Ze houdt gelijk twee handen voor haar mond, ze kan het nauwelijks geloven. Verrassend en tot mijn genoegen pakt ze hem beet. We lopen samen naar het kleine stukje dansvloer naast de bar. Haar hand grijpt de mijne. Ik duw haar warme lichaam zachtjes tegen mij aan. We schuifelen over de houten vloer. Ik droom weg in haar ogen die zo blauw zijn als de Middellandse Zee. Wat is het leven toch mooi. Dansen is de verticale uiting van een horizontaal verlangen, zwijmel ik in gedachten verder.
Mijn droom duurt jammergenoeg maar kort, het liefdesliedje is alweer voorbij. Ik breng haar netjes terug naar haar tafeltje. 'Wil je nog iets te drinken?' vraag ik beleefd.
'Nee, dank je Simon, ik moet zo weer gaan.'
De deurbel klingelt, ik zie een nette mevrouw met kort donker haar op ons afkomen. Ze loopt regelrecht naar Miek, ze glimlacht en kust haar op haar mond. 'Ga je mee Miek?' vraagt ze vrolijk. Ze trekt haar jas aan en zegt: 'Dank je voor je aangename gezelschap Simon.'
Hand in hand gaan ze naar buiten.
Wat zonde zeg... Een vleugje teleurstelling raakt mij diep. Ik wenk naar de serveerster, en bestel nog een drankje. Als ik een glas wijn drink word ik een ander mens, en die ander heeft altijd geweldige dorst.

Kronkel.

Reacties

Levina Levja
Laatst aanwezig: 4 uren 13 min geleden
Sinds: 12 Jul 2014
Berichten: 1513

Heel erg leuk. Ook de titel goed gekozen.

Ostinato
Laatst aanwezig: 1 uur 38 min geleden
Sinds: 12 Jan 2013
Berichten: 1617

Geslaagd! De Simon in deze kronkel is wel een beetje een sneue versierder, terwijl de echte Simon volgens mij keurig getrouwd was ... hoewel, er was ook sprake van een verhouding met ... Renate Dorrestein? Misschien is jouw Simon toch wel heel goed getroffen. Ik weet het even niet meer en heb geen zin om te googlen. In ieder geval leuk om te lezen.

Eerst behoedzaam met je hand door je haar gaan en vervolgens neerploffen, dat strookt niet helemaal met elkaar.

Deze zin vond ik wat curieus:

Citaat:

Doch realiseer ik mij meteen dat ik van nette afkomst ben.

Ook hier lijken de twee zinnen elkaar een beetje tegen te spreken. Als je de controle over je lichaam kwijt bent, strijk je niet je colbertje recht en steek je niet galant je hand uit.

Citaat:

Ik raak volledig de controle over mijn lichaam kwijt. Ik sta op, strijk mijn beige colbertje recht en steek galant mijn rechterhand naar haar uit.

Nb Perfect is met een c.

Graag gelezen.

Ontdekker van de Lekkerkerkerkerkerkerkerker.
Echter niet de enige.

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471
Levina Levja schreef:

Heel erg leuk. Ook de titel goed gekozen.

Dankjewel Levina Levja, ik ben heel blij met je reactie wink

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471
Ostinato schreef:

Geslaagd! De Simon in deze kronkel is wel een beetje een sneue versierder, terwijl de echte Simon volgens mij keurig getrouwd was ... hoewel, er was ook sprake van een verhouding met ... Renate Dorrestein? Misschien is jouw Simon toch wel heel goed getroffen. Ik weet het even niet meer en heb geen zin om te googlen. In ieder geval leuk om te lezen.

Eerst behoedzaam met je hand door je haar gaan en vervolgens neerploffen, dat strookt niet helemaal met elkaar.

Deze zin vond ik wat curieus:

Citaat:

Doch realiseer ik mij meteen dat ik van nette afkomst ben.

Ook hier lijken de twee zinnen elkaar een beetje tegen te spreken. Als je de controle over je lichaam kwijt bent, strijk je niet je colbertje recht en steek je niet galant je hand uit.

Citaat:

Ik raak volledig de controle over mijn lichaam kwijt. Ik sta op, strijk mijn beige colbertje recht en steek galant mijn rechterhand naar haar uit.

Nb Perfect is met een c.

Graag gelezen.

Hoi Ostinato,

Volgens mij had hij een verhouding wat ik ergens op internet heb gelezen. Wie dat was weet ik (ook) even niet meer.
Hij had ook bepaalde citaten over vrouwen. Ik kreeg een beetje het gevoel dat hij de vrouwelijke schoonheid niet altijd vermeed...

De tegenstrijdigheden die je aangeeft begrijp ik. Misschien moet ik ze wel veranderen, ik wacht nog even en laat deze tekst staan (voor andere lezers).
Hij wil een heer zijn, maar aan de andere kant wil hij Miek zo snel mogelijk veroveren. Hij worstelt een beetje met zijn (veroverings) gevoel.

Dank je voor je fijne en uitgebreide reactie!

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471
Ostinato schreef:

Geslaagd! De Simon in deze kronkel is wel een beetje een sneue versierder, terwijl de echte Simon volgens mij keurig getrouwd was ... hoewel, er was ook sprake van een verhouding met ... Renate Dorrestein? Misschien is jouw Simon toch wel heel goed getroffen. Ik weet het even niet meer en heb geen zin om te googlen. In ieder geval leuk om te lezen.

Eerst behoedzaam met je hand door je haar gaan en vervolgens neerploffen, dat strookt niet helemaal met elkaar.

Deze zin vond ik wat curieus:

Citaat:

Doch realiseer ik mij meteen dat ik van nette afkomst ben.

Ook hier lijken de twee zinnen elkaar een beetje tegen te spreken. Als je de controle over je lichaam kwijt bent, strijk je niet je colbertje recht en steek je niet galant je hand uit.

Citaat:

Ik raak volledig de controle over mijn lichaam kwijt. Ik sta op, strijk mijn beige colbertje recht en steek galant mijn rechterhand naar haar uit.

Nb Perfect is met een c.

Graag gelezen.

Hoi Ostinato,

Volgens mij had hij een verhouding wat ik ergens op internet heb gelezen. Hij had ook bepaalde citaten over vrouwen. Ik kreeg een beetje het gevoel dat hij de vrouwelijke schoonheid niet altijd vermeed...

De tegenstrijdigheden die je aangeeft begrijp ik. Misschien moet ik ze wel veranderen, ik wacht nog even en laat deze tekst staan (voor andere lezers).
Hij wil een heer zijn, maar aan de andere kant wil hij Miek zo snel mogelijk veroveren. Hij worstelt een beetje met zijn (veroverings) gevoel.

Dank je voor je fijne en uitgebreide reactie!

schrijvenmaar
Laatst aanwezig: 14 min 25 sec geleden
Sinds: 17 Mrt 2014
Berichten: 3053

Wat een sympathiek verhaal!

Het steeds herhalen van de namen vind ik erg onnatuurlijk overkomen, weet niet of het bewust is, in nabootsing van kneuterige Carmiggeltstijl? (Let ook op komma's vooe meneer, mevrouw, een naam; ik miste er volgens mij een paar.) Ook denk ik dat het geheel her en der wat compacter kan, maar ook dat is wellicht minder des Carmiggelts, dan.

De zin over de nette afkomst viel mij ook op als eigenaardig en daarbij vind ik nippen niet passen bij die geweldige dorst. Misschien meer iets simpels in de trand van: maar ik ben van goede afkomst dus concentreer ik me op mijn drankje - maar dan mooier.
Tot slot zag ik volledig de controle over zijn lichaam kwijtraken heel anders voor me dan bedoeld: ik dacht dat dat ene wijntje onverwacht hard was aangekomen en meneer bij het dansen onbeheersbaar bleek te zwalken. Grote hik in het verhaal dus dat het heel anders verderging.

Ostinato
Laatst aanwezig: 1 uur 38 min geleden
Sinds: 12 Jan 2013
Berichten: 1617
Anke Kessels schreef:

Volgens mij had hij een verhouding wat ik ergens op internet heb gelezen.

Toch even gegoogled. Het was niet Dorrestein, maar die andere Renate, Rubinstein.
https://www.groene.nl/artikel/de-zaak-carmiggelt

Ontdekker van de Lekkerkerkerkerkerkerkerker.
Echter niet de enige.

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471
Ostinato schreef:
Anke Kessels schreef:

Volgens mij had hij een verhouding wat ik ergens op internet heb gelezen.

Toch even gegoogled. Het was niet Dorrestein, maar die andere Renate, Rubinstein.
https://www.groene.nl/artikel/de-zaak-carmiggelt

Dank je Ostinato voor het speurwerk thumbsup
Het is een interessant artikel.

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471
schrijvenmaar schreef:

Wat een sympathiek verhaal!

Het steeds herhalen van de namen vind ik erg onnatuurlijk overkomen, weet niet of het bewust is, in nabootsing van kneuterige Carmiggeltstijl? (Let ook op komma's vooe meneer, mevrouw, een naam; ik miste er volgens mij een paar.) Ook denk ik dat het geheel her en der wat compacter kan, maar ook dat is wellicht minder des Carmiggelts, dan.

De zin over de nette afkomst viel mij ook op als eigenaardig en daarbij vind ik nippen niet passen bij die geweldige dorst. Misschien meer iets simpels in de trand van: maar ik ben van goede afkomst dus concentreer ik me op mijn drankje - maar dan mooier.
Tot slot zag ik volledig de controle over zijn lichaam kwijtraken heel anders voor me dan bedoeld: ik dacht dat dat ene wijntje onverwacht hard was aangekomen en meneer bij het dansen onbeheersbaar bleek te zwalken. Grote hik in het verhaal dus dat het heel anders verderging.

Hoi Schrijvenmaar,

Enkele namen heb ik veranderd, het viel mij ook op. Ik was me er niet van bewust.
Ik heb geprobeerd om in de huid van Carmiggelt te kruipen. Dat was best lastig... Daar hoort inderdaad het langdradige bij. Misschien schrijf ik zelf ook wel op die manier...
De zin over de nette afkomst ga ik later aanpassen. De tegenstrijdigheden houden mij wel bezig, ik wacht even op de reactie van Katja.

Bedankt voor je uitgebreide reactie.

Riny
Laatst aanwezig: 1 uur 59 min geleden
Sinds: 16 Apr 2013
Berichten: 4643

Anke,

… wat een gezellig verhaal. Met plezier gelezen.

Ja, die Simon.

Hadeke
Laatst aanwezig: 2 dagen 13 uren geleden
Sinds: 18 Okt 2012
Berichten: 406

Leuk verhaal. Toch denk ik dat Carmiggelt wat terughoudender was richting vrouwelijk schoon. Meer observerend, wel mijmerend, maar nooit veroverend. Daar zit de melancholie ook in verscholen.
Desalniettemin: Met genoegen gelezen.

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471
Riny schreef:

Anke,

… wat een gezellig verhaal. Met plezier gelezen.

Ja, die Simon.

Dank je Riny voor je leuke reactie wink

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471
Hadeke schreef:

Leuk verhaal. Toch denk ik dat Carmiggelt wat terughoudender was richting vrouwelijk schoon. Meer observerend, wel mijmerend, maar nooit veroverend. Daar zit de melancholie ook in verscholen.
Desalniettemin: Met genoegen gelezen.

Hoi Hadeke,

Misschien heb ik hem een stapje te ver laten gaan in mijn verhaal. Carmiggelt was wel een man...
Mijn ervaring met mannen is dat het vaak veroveraars zijn. Ik zal er verder maar niet over uitweiden...

Dank je voor je fijne reactie.

mw.Marie
Laatst aanwezig: 1 dag 17 min geleden
Sinds: 3 Mrt 2016
Berichten: 2566

Anke, bijzonder verhaal en in het licht van de jaren 80 een trouvaille.

Of de dames elkaar zo gezoend hebben in die tijd, dat weet ik niet goed.

Mooie eindzinnen van de echte S.C. die hier heel goed passen.

Graag gelezen en fijn weekend alvast.

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471
mw.Marie schreef:

Anke, bijzonder verhaal en in het licht van de jaren 80 een trouvaille.

Of de dames elkaar zo gezoend hebben in die tijd, dat weet ik niet goed.

Mooie eindzinnen van de echte S.C. die hier heel goed passen.

Graag gelezen en fijn weekend alvast.

Dank je Mw.Marie voor je fijne reactie.
Wat leuk dat je zijn citaten opmerkt, ik heb er twee in mijn verhaal verwerkt.
Klopt van die zoen, ik vond het stiekem wel leuk om hem te vermelden.

Een fijn weekend!

Thea Josephine
Laatst aanwezig: 1 dag 7 uren geleden
Sinds: 7 Okt 2014
Berichten: 530

Anke wat een leuk verhaal. Ik heb het met plezier gelezen. Heeft hij zich toch een beetje laten verleiden, terwijl ik hem daar niet de figuur voor vind, om zomaar te gaan dansen. Maar ja in drank kunnen dus zomaar buikvlinders ontwaken, zelfs bij Simon. nod

fijn weekend
.

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471
Thea Josephine schreef:

Anke wat een leuk verhaal. Ik heb het met plezier gelezen. Heeft hij zich toch een beetje laten verleiden, terwijl ik hem daar niet de figuur voor vind, om zomaar te gaan dansen. Maar ja in drank kunnen dus zomaar buikvlinders ontwaken, zelfs bij Simon. nod

fijn weekend
.

Misschien heb ik een andere (onbekende) kant van Simon laten zien... wink

Dank je voor je leuke reactie Thea Josephine en nog een fijne zondag.

Schrijfcoach Ka...
Laatst aanwezig: 5 uren 39 min geleden
Sinds: 18 Dec 2018
Berichten: 111

Carmiggelt werd wel ‘de meest getrouwde man van Nederland genoemd. Een tafereel zoals in deze tekst wordt geschetst zou dus onmogelijk van zijn hand kunnen zijn. En hij was volgens mij ook meer van de jenever en het bier, niet van de wijn. Dat hij zoiets niet zou schrijven betekent natuurlijk nog niet dat hij zoiets niet zou kunnen beleven. Hij had inderdaad een relatie met Renate Rubinstein, waarover zij in haar boek 'Mijn beter ik' (één van mijn absolute lievelingsboeken overigens) uitgebreid vertelt.
Kortom, voor een echte kronkel kan dit niet doorgaan, maar het is wel een leuk stukje, met hier en daar zeker kronkelige aspecten. Als er twee citaten van Carmiggelt zelf in staan, waaronder de slotzin (waarvan ik ook kan waarderen hoe je hem twee keer hebt gebruikt), dan gok ik dat de andere zin deze is: 'Dansen is de verticale uiting van een horizontaal verlangen’. En zo niet, dan is het in ieder geval toch een heel mooie zin!
De tekst bevat een ‘klein’ verhaal, precies zoals Carmiggelt dat zelf ook zou doen, zonder al te veel zijpaden. Ook heel goed hoe aan het eind blijkt dat de ik-persoon een en ander heel anders had beleefd dan hoe het werkelijk in elkaar zat. De dame in kwestie was waarschijnlijk helemaal niet zo in haar nopjes met de mannelijke aandacht (ze kan natuurlijk ook op zowel mannen als vrouwen vallen, maar dat is voor de jaren tachtig dan wel een nóg ‘vooruitstrevender’ thema). Heel Carmiggeltiaans hoe hij zichzelf dan feitelijk aan het eind te kijk zet als sukkel die zichzelf vlak daarvoor als een ware Don Juan was gaan zien. Ook een woord als ‘polshorloge’, in plaats van simpelweg 'horloge', vind ik heel goed gelozen. De titel vind ik in tegenstelling tot eerdere 'commentatoren’ niet zo geweldig. Ik zie de link naar ‘een blauwtje lopen’ wel, en misschien ook nog wel het blauwe van te veel gedronken hebben, maar de uitdrukking ‘blauwe maandag’ zelf kan ik niet echt in verband brengen met de tekst. En ik vind dat dat wel zou moeten kunnen.

Dan nog wat taaltechnische punten:

‘De serveerster noteert vlug de bestelling.’: ik heb wat moeite met het woordje ‘vlug’. Ik zie er vooral het nut niet van in hier. En een paar regels verderop gebruik je dat woord weer. Ik zou het hier gewoon weglaten. Waarom zou ze dat noteren 'vlug' doen? Heeft ze haast?

‘De deurbel rammelt’: is de deurbel kapot? Een deurbel rammelt toch niet?

‘'Wat een slecht weer vandaag mevrouw...': iemand anders maakte al een opmerking over het gemis aan komma’s. Hier mis ik er zeker een. Oook in de volgende zin, voor ‘meneer’, maar als je voor ‘mevrouw' geen komma zet, komt niet echt over wat je met de zin wilt doen (dat de puntjes staan voor de achternaam die hij ‘openlaat’, zoals verderop blijkt). Dit geldt uiteraard ook voor zijn tweede poging met ‘mevrouw…’).

‘ Ze ploft neer op een stoel en grabbelt in haar handtas.’: ik zou ‘op een stoel’ weglaten (of er iets ‘interesanters’ van maken door iets specifiieks over te melden. Alleen het kale ‘op een stoel’ voegt niets aan de zin toe: ‘neerploffen’ kan het in zijn eentje allemaal wel af.

‘Ik geef een stevige handdruk en stel mij aan haar voor.’: Ik vind dat het geven van een hadndruk wel een meewerkend voorwerp verdient, dus liever ‘Ik geef HAAR een stevige handdruk’.

‘Mieks lichtblauwe ogen zorgen voor een vleugje opwinding.’: ik mis hier toch een element waarmee die opwinding specifiek bij hem wordt neergelegd.

‘Doch realiseer ik mij meteen dat ik van nette afkomst ben.’ -> ‘doch lijkt me hier zo’n woord dat je erin het gegooid om een wat ouderwetser tintje aan de tekst te geven. Maar die poging is geen onverdeeld succes hier: ‘doch’ is een nevenschikkend voegwoord, wat betekent dat er geen inversie optreeedt. ‘doch’ gedraagt zich precies hetzelfde als ‘maar’. Het moet dan dus zijn: ‘Doch ik realiseer mij…’ Zie https://onzetaal.nl/taaladvies/voegwoord (vooral het laatste stukje tekst op die pagina) en https://taaladvies.net/taal/advies/term/96/voegwoord/
Ook denk ik dat je met 'realiseer ik mij’ hier eigenlijk bedoelt: 'herinner ik mezelf er in gedachten aan'. Zo zou ik het dan ook opschrijven. Met zich 'realiseren' zeg je in feite dat hij tot aan dat moment niet besefte dat hij van nette afkomst was. Dat lijkt me niet je bedoeling.

‘Ik nip aan mijn alcolholische versnapering.’: versnaperingen zijn altijd om te eten en is hier dus niet op zijn plek. Alternatieven zijn bijvoorbeeld: ‘consumptie’, 'traktatie’ of natuurlijk gewoon ‘drankje’ (en er staat natuurlijk een typfoutje in ‘alcoholische').

‘'Proost Miek, op het leven.' Zeg ik zo blij als…’: dat scrhijf je anders, met een komma aan het eind van de dialoog en daarna geen hoofdletter: ‘'Proost Miek, op het leven,' zeg ik zo blij als..’

‘Mijn ego is voor een poosje gestreeld.’: 'gestreeld zijn’ lijkt me geen gewaarwording die een langer nawerkend effect heeft. Je kunt bijvoorbeeld wel zeggen 'Mijn geweten is voor een poosje gesust', maar voor het strelen van een ego zou ik toch een heel andere constructie kiezen, zoals ‘Mijn ego wordt erdoor gestreeld en daar zit ik nog een poos van na te genieten.'

‘Ze grabbelt weer in haar handtas, een klein bruin make-up doosje komt tevoorschijn. ‘: niet echt iets taaltechnisch, maar Carmiggelt was er de man niet naar om aan een klein bruin doosje te zien dat er make-up in zit. Die informatie zou ik dus pas toevoegen als het doosje eenmaal wordt opengemaakt.

‘Ze opent het en bekijkt in het spiegeltje haar gezicht.' : dit is een beetje een onnatuurlijke zinsvolgorde. Liever: ‘Ze opent het en bekijkt haar gezicht in het spiegeltje.’

‘Met haar wijsvinger wrijft ze een paar keer onder haar ogen en klapt het doosje weer dicht.’: je past hier een samentrekking toe door in de tweede zin (het is een nevenschikking van twee zinnen, van elkaar gescheiden door het voegwoord 'en) het onderwerp 'ze' weg te laten. Dat betekent hier in de praktijk dat ze het doosje ook 'met haar wijsvinger' dichtklapt'. Met een beetje goede wil kan dat nog wel, maar ik vermoed dat dat meer geluk dan wijsheid is. Zie ook https://www.braint.nl/taalgids/stijlfouten/foutiev... en https://taaladvies.net/taal/advies/vraag/725/samen...

‘Ze glimlacht gelukkig uitbundig.’: glimlachen vind ik niet iets om uitbundig te doen.

‘Een paar kraaienpootjes verraden haar middelbare leeftijd.’: ik zou ‘middelbare’ hier absoluut weglaten. Dat is juist hetgene dat door de kraaienpootjes wordt verraden. Straks gaat de lezer nog denken dat de schrijver zichzelf slimmer vindt dan de lezer en dat de lezer de betekenis van die kraaienpootjes dus uitgespeld moet krijgen.

‘Ik raak volledig de controle over mijn lichaam kwijt. Ik sta op, strijk mijn beige colbertje recht en steek galant mijn rechterhand naar haar uit.’ Exact wat Ostinato hier ook al over heeft gezegd!

‘jammer genoeg’ moet los van elkaar worden geschreven

‘Een vleugje teleurstelling raakt mij diep.’: Ik vind een vleugje’ een beetje in tegenspraak met het ‘diep raken’.

‘Ik wenk naar de serveerster,…’: Liever ‘Ik wenk de serveerster’ (zonder ‘naar’)

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471
Schrijfcoach Katja de Vries schreef:

Carmiggelt werd wel ‘de meest getrouwde man van Nederland genoemd. Een tafereel zoals in deze tekst wordt geschetst zou dus onmogelijk van zijn hand kunnen zijn. En hij was volgens mij ook meer van de jenever en het bier, niet van de wijn. Dat hij zoiets niet zou schrijven betekent natuurlijk nog niet dat hij zoiets niet zou kunnen beleven. Hij had inderdaad een relatie met Renate Rubinstein, waarover zij in haar boek 'Mijn beter ik' (één van mijn absolute lievelingsboeken overigens) uitgebreid vertelt.
Kortom, voor een echte kronkel kan dit niet doorgaan, maar het is wel een leuk stukje, met hier en daar zeker kronkelige aspecten. Als er twee citaten van Carmiggelt zelf in staan, waaronder de slotzin (waarvan ik ook kan waarderen hoe je hem twee keer hebt gebruikt), dan gok ik dat de andere zin deze is: 'Dansen is de verticale uiting van een horizontaal verlangen’. En zo niet, dan is het in ieder geval toch een heel mooie zin!
De tekst bevat een ‘klein’ verhaal, precies zoals Carmiggelt dat zelf ook zou doen, zonder al te veel zijpaden. Ook heel goed hoe aan het eind blijkt dat de ik-persoon een en ander heel anders had beleefd dan hoe het werkelijk in elkaar zat. De dame in kwestie was waarschijnlijk helemaal niet zo in haar nopjes met de mannelijke aandacht (ze kan natuurlijk ook op zowel mannen als vrouwen vallen, maar dat is voor de jaren tachtig dan wel een nóg ‘vooruitstrevender’ thema). Heel Carmiggeltiaans hoe hij zichzelf dan feitelijk aan het eind te kijk zet als sukkel die zichzelf vlak daarvoor als een ware Don Juan was gaan zien. Ook een woord als ‘polshorloge’, in plaats van simpelweg 'horloge', vind ik heel goed gelozen. De titel vind ik in tegenstelling tot eerdere 'commentatoren’ niet zo geweldig. Ik zie de link naar ‘een blauwtje lopen’ wel, en misschien ook nog wel het blauwe van te veel gedronken hebben, maar de uitdrukking ‘blauwe maandag’ zelf kan ik niet echt in verband brengen met de tekst. En ik vind dat dat wel zou moeten kunnen.

Dan nog wat taaltechnische punten:

‘De serveerster noteert vlug de bestelling.’: ik heb wat moeite met het woordje ‘vlug’. Ik zie er vooral het nut niet van in hier. En een paar regels verderop gebruik je dat woord weer. Ik zou het hier gewoon weglaten. Waarom zou ze dat noteren 'vlug' doen? Heeft ze haast?

‘De deurbel rammelt’: is de deurbel kapot? Een deurbel rammelt toch niet?

‘'Wat een slecht weer vandaag mevrouw...': iemand anders maakte al een opmerking over het gemis aan komma’s. Hier mis ik er zeker een. Oook in de volgende zin, voor ‘meneer’, maar als je voor ‘mevrouw' geen komma zet, komt niet echt over wat je met de zin wilt doen (dat de puntjes staan voor de achternaam die hij ‘openlaat’, zoals verderop blijkt). Dit geldt uiteraard ook voor zijn tweede poging met ‘mevrouw…’).

‘ Ze ploft neer op een stoel en grabbelt in haar handtas.’: ik zou ‘op een stoel’ weglaten (of er iets ‘interesanters’ van maken door iets specifiieks over te melden. Alleen het kale ‘op een stoel’ voegt niets aan de zin toe: ‘neerploffen’ kan het in zijn eentje allemaal wel af.

‘Ik geef een stevige handdruk en stel mij aan haar voor.’: Ik vind dat het geven van een hadndruk wel een meewerkend voorwerp verdient, dus liever ‘Ik geef HAAR een stevige handdruk’.

‘Mieks lichtblauwe ogen zorgen voor een vleugje opwinding.’: ik mis hier toch een element waarmee die opwinding specifiek bij hem wordt neergelegd.

‘Doch realiseer ik mij meteen dat ik van nette afkomst ben.’ -> ‘doch lijkt me hier zo’n woord dat je erin het gegooid om een wat ouderwetser tintje aan de tekst te geven. Maar die poging is geen onverdeeld succes hier: ‘doch’ is een nevenschikkend voegwoord, wat betekent dat er geen inversie optreeedt. ‘doch’ gedraagt zich precies hetzelfde als ‘maar’. Het moet dan dus zijn: ‘Doch ik realiseer mij…’ Zie https://onzetaal.nl/taaladvies/voegwoord (vooral het laatste stukje tekst op die pagina) en https://taaladvies.net/taal/advies/term/96/voegwoord/
Ook denk ik dat je met 'realiseer ik mij’ hier eigenlijk bedoelt: 'herinner ik mezelf er in gedachten aan'. Zo zou ik het dan ook opschrijven. Met zich 'realiseren' zeg je in feite dat hij tot aan dat moment niet besefte dat hij van nette afkomst was. Dat lijkt me niet je bedoeling.

‘Ik nip aan mijn alcolholische versnapering.’: versnaperingen zijn altijd om te eten en is hier dus niet op zijn plek. Alternatieven zijn bijvoorbeeld: ‘consumptie’, 'traktatie’ of natuurlijk gewoon ‘drankje’ (en er staat natuurlijk een typfoutje in ‘alcoholische').

‘'Proost Miek, op het leven.' Zeg ik zo blij als…’: dat scrhijf je anders, met een komma aan het eind van de dialoog en daarna geen hoofdletter: ‘'Proost Miek, op het leven,' zeg ik zo blij als..’

‘Mijn ego is voor een poosje gestreeld.’: 'gestreeld zijn’ lijkt me geen gewaarwording die een langer nawerkend effect heeft. Je kunt bijvoorbeeld wel zeggen 'Mijn geweten is voor een poosje gesust', maar voor het strelen van een ego zou ik toch een heel andere constructie kiezen, zoals ‘Mijn ego wordt erdoor gestreeld en daar zit ik nog een poos van na te genieten.'

‘Ze grabbelt weer in haar handtas, een klein bruin make-up doosje komt tevoorschijn. ‘: niet echt iets taaltechnisch, maar Carmiggelt was er de man niet naar om aan een klein bruin doosje te zien dat er make-up in zit. Die informatie zou ik dus pas toevoegen als het doosje eenmaal wordt opengemaakt.

‘Ze opent het en bekijkt in het spiegeltje haar gezicht.' : dit is een beetje een onnatuurlijke zinsvolgorde. Liever: ‘Ze opent het en bekijkt haar gezicht in het spiegeltje.’

‘Met haar wijsvinger wrijft ze een paar keer onder haar ogen en klapt het doosje weer dicht.’: je past hier een samentrekking toe door in de tweede zin (het is een nevenschikking van twee zinnen, van elkaar gescheiden door het voegwoord 'en) het onderwerp 'ze' weg te laten. Dat betekent hier in de praktijk dat ze het doosje ook 'met haar wijsvinger' dichtklapt'. Met een beetje goede wil kan dat nog wel, maar ik vermoed dat dat meer geluk dan wijsheid is. Zie ook https://www.braint.nl/taalgids/stijlfouten/foutiev... en https://taaladvies.net/taal/advies/vraag/725/samen...

‘Ze glimlacht gelukkig uitbundig.’: glimlachen vind ik niet iets om uitbundig te doen.

‘Een paar kraaienpootjes verraden haar middelbare leeftijd.’: ik zou ‘middelbare’ hier absoluut weglaten. Dat is juist hetgene dat door de kraaienpootjes wordt verraden. Straks gaat de lezer nog denken dat de schrijver zichzelf slimmer vindt dan de lezer en dat de lezer de betekenis van die kraaienpootjes dus uitgespeld moet krijgen.

‘Ik raak volledig de controle over mijn lichaam kwijt. Ik sta op, strijk mijn beige colbertje recht en steek galant mijn rechterhand naar haar uit.’ Exact wat Ostinato hier ook al over heeft gezegd!

‘jammer genoeg’ moet los van elkaar worden geschreven

‘Een vleugje teleurstelling raakt mij diep.’: Ik vind een vleugje’ een beetje in tegenspraak met het ‘diep raken’.

‘Ik wenk naar de serveerster,…’: Liever ‘Ik wenk de serveerster’ (zonder ‘naar’)

Hoi Katja,

Dank je voor de zeer uitgebreide en leerzame reactie! Ik waardeer het hoeveel energie je erin steekt. En hoe gedetailleerd je mijn verhaal hebt ontleed.
Ik moet eerlijk toegeven dat na het lezen van je feedback de moed in mijn schoenen zakte. Ik dacht: mijn hemel, wat moet ik nog veel leren...
Op welk niveau schrijf ik eigenlijk?

Jammer dat het mij niet is gelukt om in Carmiggelts huid te kruipen. Ik had nog nooit van hem gehoord, dat maakte het ook wat lastiger denk ik.

'Dansen is de verticale uiting van een horizontaal verlangen,' is inderdaad het tweede citaat!

Misschien heb je wel gelijk wat de titel betreft. Ik houd het voorlopig in gedachte.

Ik weet eigenlijk ook niet waarom de serveerster 'vlug' de bestelling noteert. Ze wilt Carmiggelt waarschijnlijk snel van dienst zijn...

In mijn ogen kan de deurbel prima rammelen. Dit is een voorbeeld van het (Limburgs) dialect. Ik weet zeker dat je die 'foutjes' vaker tegen zult komen. Wij zeggen b.v. ook: 'ik schud een kopje koffie in.' Dat moet natuurlijk 'schenk' zijn.
Mijn schoonvader uit Breda zei altijd: 'Limburgers zijn een volk apart. Limburg ligt toch in het buitenland?' nod

Ik vond Mieks blauwe ogen wel iets opwindend hebben. Misschien moet ik die verbeelding aan de lezer overlaten?

'Doch realiseer ik mij meteen dat ik van nette afkomst ben,' klopt inderdaad niet helemaal. Doch klinkt ouderwets, en heb het om die reden ook gebruikt.

Alcoholische versnapering heb ik ergens Gegoogeld. Daar moet ik dus beter bij opletten, niet alles klakkeloos overnemen.

‘Ik raak volledig de controle over mijn lichaam kwijt. Ik sta op, strijk mijn beige colbertje recht en steek galant mijn rechterhand naar haar uit.’
Mee eens, die zinnen ga ik aanpassen.

Ik ga met je advies aan de slag!

Levina Levja
Laatst aanwezig: 4 uren 13 min geleden
Sinds: 12 Jul 2014
Berichten: 1513

Hallo schrijfcoach Katja,

Met belangstelling alle aanwijzingen gelezen. Wat betreft blauwe maandag wil ik graag hiernaar verwijzen: https://onzetaal.nl/taaladvies/blauwe-maandag/

Schrijfcoach Ka...
Laatst aanwezig: 5 uren 39 min geleden
Sinds: 18 Dec 2018
Berichten: 111
Anke Kessels schreef:

Ik moet eerlijk toegeven dat na het lezen van je feedback de moed in mijn schoenen zakte. Ik dacht: mijn hemel, wat moet ik nog veel leren...
Op welk niveau schrijf ik eigenlijk?

Jammer dat het mij niet is gelukt om in Carmiggelts huid te kruipen. Ik had nog nooit van hem gehoord, dat maakte het ook wat lastiger denk ik.

Laat je niet ontmoedigen Anke. Als ik niet dacht dat je tekst de moeite waard was, had ik die moeite er immers ook niet in gestoken! En als je Carmiggelt helemaal niet kende, is het zeker extra lastig. Ik vond het wel grappig dat je die citaten erin hebt verwerkt. Ik was ook benieuwd of er misschien iemand al dan niet voor de grap gewoon een bestaande kronkel van de echte Carmiggelt integraal zou overnemen, om te kijken wat voor feedback ik daar dan op zou geven. Ik heb nog niet alles gelezen, maar ik ben het tot nu toe niet tegengekomen smile

En tja, regionale uitdrukkingen zijn altijd een lastige kwestie. Als je zelf al weet dat iets regionaal is kun je in ieder geval de bewuste keuze maken om het toch of dan maar niet te gebruiken. Het wordt pas echt lastig als je je van geen 'kwaad' bewust bent. Een regionaal accent kan heel leuk zijn, maar Carmiggelt zou nooit iets typisch Limburgs schrijven (want geboren in Den Haag en het grootste deel van zijn leven in Amsterdam gewoond). Zo'n regionaal accent kan in andere teksten vaak wel prima werken, maar als iets regionaals door mensen uit een andere regio verkeerd begrepen zou kunnen worden (zoals ik bijvoorbeeld een rammelende deurbel met een defect associeer, en koffie in schudden vooral bizar zou vinden, en ook niet zou denken: o misschien is dat wel Limburgs), dan denk ik dat je het beter kunt vermijden.

Schrijfcoach Ka...
Laatst aanwezig: 5 uren 39 min geleden
Sinds: 18 Dec 2018
Berichten: 111
Levina Levja schreef:

Hallo schrijfcoach Katja,

Met belangstelling alle aanwijzingen gelezen. Wat betreft blauwe maandag wil ik graag hiernaar verwijzen: https://onzetaal.nl/taaladvies/blauwe-maandag/

Bedankt Levina, dat is zeker een interessante pagina met heel veel achtergrondinformatie. Maar de betekenis van de uitdrukking 'blauwe maandag' kende ik op zich wel. En die vond ik hier dus niet van toepassing. De uitdrukking zou m.i. bijvoorbeeld goed passen als er wordt gesproken over iemand die na korte tijd een studie heeft afgebroken ('hij heeft ooit nog een blauwe maandag rechten gestudeerd').

Levina Levja
Laatst aanwezig: 4 uren 13 min geleden
Sinds: 12 Jul 2014
Berichten: 1513
Schrijfcoach Katja de Vries schreef:
Levina Levja schreef:

Hallo schrijfcoach Katja,

Met belangstelling alle aanwijzingen gelezen. Wat betreft blauwe maandag wil ik graag hiernaar verwijzen: https://onzetaal.nl/taaladvies/blauwe-maandag/

Bedankt Levina, dat is zeker een interessante pagina met heel veel achtergrondinformatie. Maar de betekenis van de uitdrukking 'blauwe maandag' kende ik op zich wel. En die vond ik hier dus niet van toepassing. De uitdrukking zou m.i. bijvoorbeeld goed passen als er wordt gesproken over iemand die na korte tijd een studie heeft afgebroken ('hij heeft ooit nog een blauwe maandag rechten gestudeerd').

Ha Katja, strikt gezien inderdaad de betekenis van de uitdrukking. Misschien ging mijn fantasie op de loop. Ik zag het in verband met de korte amoureuze verwikkeling van de HP, dronken van verliefdheid en helaas toch een blauwtje lopen. Ook dacht ik aan de hype van tegenwoordig met Blue Monday. Juist Carmiggelt verzon ook vaak nieuwe woorden. Zo zag ik hier de titel.

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471
Schrijfcoach Katja de Vries schreef:
Anke Kessels schreef:

Ik moet eerlijk toegeven dat na het lezen van je feedback de moed in mijn schoenen zakte. Ik dacht: mijn hemel, wat moet ik nog veel leren...
Op welk niveau schrijf ik eigenlijk?

Jammer dat het mij niet is gelukt om in Carmiggelts huid te kruipen. Ik had nog nooit van hem gehoord, dat maakte het ook wat lastiger denk ik.

Laat je niet ontmoedigen Anke. Als ik niet dacht dat je tekst de moeite waard was, had ik die moeite er immers ook niet in gestoken! En als je Carmiggelt helemaal niet kende, is het zeker extra lastig. Ik vond het wel grappig dat je die citaten erin hebt verwerkt. Ik was ook benieuwd of er misschien iemand al dan niet voor de grap gewoon een bestaande kronkel van de echte Carmiggelt integraal zou overnemen, om te kijken wat voor feedback ik daar dan op zou geven. Ik heb nog niet alles gelezen, maar ik ben het tot nu toe niet tegengekomen smile

En tja, regionale uitdrukkingen zijn altijd een lastige kwestie. Als je zelf al weet dat iets regionaal is kun je in ieder geval de bewuste keuze maken om het toch of dan maar niet te gebruiken. Het wordt pas echt lastig als je je van geen 'kwaad' bewust bent. Een regionaal accent kan heel leuk zijn, maar Carmiggelt zou nooit iets typisch Limburgs schrijven (want geboren in Den Haag en het grootste deel van zijn leven in Amsterdam gewoond). Zo'n regionaal accent kan in andere teksten vaak wel prima werken, maar als iets regionaals door mensen uit een andere regio verkeerd begrepen zou kunnen worden (zoals ik bijvoorbeeld een rammelende deurbel met een defect associeer, en koffie in schudden vooral bizar zou vinden, en ook niet zou denken: o misschien is dat wel Limburgs), dan denk ik dat je het beter kunt vermijden.

Hoi Katja,

Wat leuk dat je weer even 'langs' komt. Ik heb er een nachtje over geslapen en heb mij weer herpakt!
Daar heb je gelijk in, als mijn tekst niet de moeite waard was geweest, zou je er minder energie insteken.
Wat jammer dat ik daar niet eerder aan heb gedacht om een bestaande kronkel te gebruiken. Dat had ik zeker gedaan!

Soms ben ik mij bewust van de regionale uitdrukkingen, maar niet altijd. Dat maakt het schrijven (voor mij) af en toe lastig. Het was dan ook niet mijn bedoeling om die uitdrukking in dit verhaal toe te passen. Misschien zorgde het wel voor een glimlach bij Carmiggelt. Ik probeer er meer op te letten.

Veel leesplezier op de site. Deze is voor jou... 'Houdoe en bedankt!'

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471
Levina Levja schreef:
Schrijfcoach Katja de Vries schreef:
Levina Levja schreef:

Hallo schrijfcoach Katja,

Met belangstelling alle aanwijzingen gelezen. Wat betreft blauwe maandag wil ik graag hiernaar verwijzen: https://onzetaal.nl/taaladvies/blauwe-maandag/

Bedankt Levina, dat is zeker een interessante pagina met heel veel achtergrondinformatie. Maar de betekenis van de uitdrukking 'blauwe maandag' kende ik op zich wel. En die vond ik hier dus niet van toepassing. De uitdrukking zou m.i. bijvoorbeeld goed passen als er wordt gesproken over iemand die na korte tijd een studie heeft afgebroken ('hij heeft ooit nog een blauwe maandag rechten gestudeerd').

Ha Katja, strikt gezien inderdaad de betekenis van de uitdrukking. Misschien ging mijn fantasie op de loop. Ik zag het in verband met de korte amoureuze verwikkeling van de HP, dronken van verliefdheid en helaas toch een blauwtje lopen. Ook dacht ik aan de hype van tegenwoordig met Blue Monday. Juist Carmiggelt verzon ook vaak nieuwe woorden. Zo zag ik hier de titel.

Hoi Levina Levja,

Ik begrijp je uitleg, daar kan ik mij ook in vinden. De link heb ik gelezen over blue monday,(alvorens ik het verhaal had geplaatst). Ik begin een beetje te twijfelen, maar houd het in gedachten!

Bedankt voor je feedback.

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471

Blauwe of roze maandag?

'Wat wilt u drinken, meneer?'
Ik kijk op mijn polshorloge, het is net na twaalven. 'Een rode wijn van het huis mevrouw.'
'Ik kom het zo bij u brengen.' De serveerster noteert de bestelling.
De deurbel klinkt luid, ik staar naar de deuropening. Mijn hart maakt een vreugdedansje bij het zien van een knappe blondine. Ze kijkt om zich heen en is zo te zien op zoek naar een zitplek. Ik leg mijn notitieboekje even neer. De knappe blondine stapt op mij af. Ze besluit het tafeltje naast het mijne te nemen in de hoek. Ik glimlach haar toe en zeg: 'Wat een slecht weer vandaag hè, mevrouw?'
'Zeg dat wel, meneer!'
Ze legt de paraplu in de hoek en trekt haar jas uit. Behoedzaam gaat ze met haar hand door haar half lang krullend haar. Ze gaat rustig zitten en grabbelt in haar handtas.
'Alstublieft meneer, uw rode wijn.'
'Wilt u ook iets te drinken, mevrouw?'
Ze lijkt even te schrikken van mijn vraag, maar herstelt zich direct. 'Nou, als u het dan toch aanbiedt, een kopje koffie graag. En zeg maar Miek.'
Ik geef haar een stevige handdruk en stel mij aan haar voor. Mieks lichtblauwe ogen en haar zachte uitstraling zorgen voor een vleugje opwinding. Maar ik herinner mezelf er in gedachten aan dat ik van nette afkomst ben.
Ik neem een grote slok wijn. Als ik een glas wijn drink, word ik een ander mens, en die ander heeft altijd geweldige dorst.
'Uw kopje koffie mevrouw.'
Ze knikt vriendelijk naar de serveerster. Ze heft het kopje in de lucht en zegt: 'Proost, Simon.'
'Proost Miek, op het leven,' zeg ik zo blij als een jongetje van tien dat voor het eerst in zijn leven verliefd is. Mijn geweten is voor een poosje gesust.
Ze grabbelt weer in haar handtas, een klein bruin doosje komt tevoorschijn. Ze opent het en bekijkt haar gezicht in het spiegeltje. Met haar wijsvinger wrijft ze een paar keer onder haar ogen en ze klapt het doosje weer dicht.
'Je ziet er beeldschoon uit Miek.' De woorden verlaten zo snel mijn mond, dat ik het amper in de gaten heb. Ze lacht gelukkig uitbundig. Een paar kraaienpootjes verraden haar leeftijd. 'Dankjewel Simon, dat hoor ik graag.'
Ik neem een flinke slok wijn, en open weer mijn notitieboekje.
'Can't Help Falling In Love' van Elvis Presley weerklinkt door het bruine café. Het nummer streelt mijn oren. Laat dit nu de perfecte gelegenheid zijn om Miek ten dans te vragen.
Ik sta op, strijk mijn beige colbertje recht en steek galant mijn rechterhand naar haar uit.
Ze houdt gelijk twee handen voor haar mond, ze kan het nauwelijks geloven. Verrassend en tot mijn genoegen pakt ze hem beet. We lopen samen naar het kleine stukje dansvloer naast de bar. Haar hand grijpt de mijne. Ik duw haar warme lichaam zachtjes tegen mij aan. We schuifelen over de houten vloer. Ik droom weg in haar ogen die zo blauw zijn als de Middellandse Zee. Wat is het leven toch mooi. Dansen is de verticale uiting van een horizontaal verlangen, zwijmel ik in gedachten verder.
Mijn droom duurt jammer genoeg maar kort, het liefdesliedje is alweer voorbij. Ik breng haar netjes terug naar haar tafeltje. 'Wil je nog iets te drinken?' vraag ik beleefd.
'Nee, dank je Simon, ik moet zo weer gaan.'
De deurbel klingelt, ik zie een nette mevrouw met kort donker haar op ons afkomen. Ze loopt regelrecht naar Miek, ze glimlacht en kust haar op haar mond. 'Ga je mee Miek?' vraagt ze vrolijk. Ze trekt haar jas aan en zegt: 'Dank je voor je aangename gezelschap Simon.'
Hand in hand gaan ze naar buiten.
Wat zonde zeg... De teleurstelling raakt mij diep. Ik wenk de serveerster, en bestel nog een drankje. Als ik een glas wijn drink word ik een ander mens, en die ander heeft altijd geweldige dorst.

Kronkel.

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471

Ik heb mijn verhaal herschreven. Ik weet alleen niet zeker of ik alle komma's goed heb toegepast. Dan hoor/lees ik dat graag.

Schrijfcoach Ka...
Laatst aanwezig: 5 uren 39 min geleden
Sinds: 18 Dec 2018
Berichten: 111

Goed gedaan! Maar ik heb - verrassing! - natuurlijk toch nog wat puntjes:

'Ze kijkt om zich heen en is op zoek naar een zitplek.' -> hoe weet de ik-persoon dat? Houd je perspectief altijd goed in de gaten. Als je vanuit de ik-persoon schrijft, kun je alleen dingen zeggen (weten) die diegene kan weten. Hier zou iets extra's als 'schijnbaar' of 'zo te zien' al soelaas kunnen bieden.

'Ze lijkt mijn aantrekkingskracht te hebben gevoeld.': dit zinnetje doet mij denken aan een gesprekje tussen Nada van Nie en Wim Kok dat ik heel lang geleden eens op tv heb gezien en waarin Nada van Nie tegen Wim Kok zei: 'Ik ben uw grootste idool'. Kok antwoordde heel droog iets van 'o ja, is dat zo?'
Als ze 'zijn aantrekkingskracht' voelt, betekent dat dat zij hem aantrekkelijk vindt, en ik denk dat je het precies andersom bedoelt. Je bedoelt vast iets van 'Ze lijkt aan te voelen dat ik haar aantrekkelijk vind.' (wat nog niet zo'n mooie zin is, maar het gaat me even om de betekenis.)

'Ze besluit het tafeltje naast de mijne te nemen in de hoek.': deze zin stond er in je eerste versie ook al, maar heb ik toen per ongeluk overgeslagen. Ik heb een beetje moeite met 'ze besluit', opnieuw omdat de ik-persoon aan het woord is en dit meer iets is wat een alwetende verteller zou 'zeggen', maar met een beetje goede wil kan het wel, want het blijkt immers uit haar actie. Wat in ieder geval wel een echt probleem is, is 'de mijne'. Het is 'het tafeltje', dus moet het ook 'het mijne' zijn.
En even verderop 'Ze schrikt even van mijn vraag' is ook weer zo'n perspectiefdingetje. Liever 'Ze lijkt even van mijn vraag te schrikken.' Dat perspectief is altijd wel een heel belangrijke kwestie. Probeer je bewust te zijn van het standpunt van waaruit je een verhaal vertelt, en lees het daar uiteindelijk ook nog een keer op na: is het allemaal wel logisch zo, vanuit de verteller?

Verder echt heel goed gedaan, vind ik. Ik hoop (en denk) dat je er zelf ook blij mee bent.

Katja

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 2 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 471

Dank je Katja voor de verrassing wink en de nieuwe inzichten.
Ik ben tevreden met het eindresultaat!

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
Schrijftips van Murakami? Lees Schrijven Magazine
  • De 9 grootste schrijfvalkuilen – en hoe je ze voorkomt
  • Het geheim van goede personages
  • Tutorial schrijven met al je zintuigen.
  • Schrijftips krijgt van de Japanse grootmeester Haruki Murakami.
  • Jaap Robben over het  geheim van de perfecte zin.
  • Schrijven gelukkig maakt - nu wetenschappelijk bewezen!.
  • Schrijftips van Paolo Giordano (De eenzaamheid van priemgetallen).
  • Bouw je eigen fantasywereld.
  • Show don't tell in non-fictie/

Wie zich vóór maandag 21 januari 16:00 u. heeft aangemeld als abonnee, krijgt dit nummer thuisbezorgd.

MELD JE AAN