Lid sinds

6 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#169 - Een paar hectare sneeuw

16 november 2017 - 13:29
De theedoek wapperde in de gure novemberwind aan zijn vishengel. Nog een paar hectare sneeuw en hij zou Fort St. John bereiken. De houten sneeuwschoenen onder zijn laarzen kraakten dof in de witte stilte. Hij had sinds de ochtend zijn voeten niet meer gevoeld. De expeditie was vruchteloos. Ze hadden geen zalm gevangen. De dood van de jonge private James was voor niks geweest. Een indiaan had hem met zijn musket van achter een oude douglasspar uit deze kou verlost. De maagdelijke sneeuw kleurde donkerrood. Na zijn wraak had lieutenant Bradley zijn bajonet weer uit de buik van de verraste inheemse soldaat getrokken, afgeveegd en rustig toegekeken hoe het leven uit zijn geschilderde gezicht wegvloeide. Het lot van een ieder die zich bij die vuile Fransen aansloot. Nog even moest hij volhouden. Hij kon de warme bruinebonensoep al bijna ruiken. De wind en sneeuw sloegen tegen zijn pelsmuts. Zijn handen en kin diep verstopt in zijn lange jas. Hij dacht aan zijn vrouw en zijn dochtertje Lucy in Halifax, waar hij dertien maanden geleden vertrokken was om de Britse koloniën te verdedigen. Langzaam, heel langzaam kwam hij vooruit. Stapje voor stapje. Het doek wapperde nog altijd boven zijn hoofd, in de ijdele hoop dat iemand hem zou zien. De ijzige lucht sneed bij elke ademhaling door zijn borst. De bomen in de verte waren donkere schimmen geworden. Hij was moe. Zo moe. Even uitrusten. Heel even maar. Even liggen in de zachte sneeuw en dan heel even de ogen sluiten.

Lid sinds

11 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
16 november 2017 - 14:37
RikRoldeveen, Mooi historisch verhaal - geloofwaardig uitgevoerd. Qua stijl kan je wat schaven. 'Hij had sinds de ochtend zijn voeten niet meer gevoeld.' - mag in ovt: sinds de ochtend voelde hij zijn voeten niet meer. Je kan iets zuiniger zijn met voor de hand liggende bijvoeglijke naamwoorden; witte bij stilte, warme bij bruinebonensoep, donkere bij schimmen - dat zijn typische aanduidingen die de lezer zelf aanvult, schrap ze daarom ;)

Lid sinds

7 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
16 november 2017 - 16:03
Ik vond ook een prachtig beeldend verhaal. De tips van JanP zijn goud waard, ook ik leer daar altijd van. Je nam me mee in de voettocht van je HP, goed gedaan dus! Het einde is mooi, je laat zo wat aan de verbeelding over.

Lid sinds

7 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
16 november 2017 - 22:08
Hoi Rik, inderdaad een beeldend geschreven verhaal. Het einde doet het ergste vrezen, maar dat is aan de lezer om verder in te vullen. Eén klein detail; in de titel en de tekst gebruik je de oppervlaktemaat hectare, terwijl het verhaal gaat over een tocht waarbij ik eerder denk aan een afstand i.p.v. een oppervlakte. En gezien de omgeving waar het verhaal zich afspeelt en de gekozen namen zou m.i. de keuze voor mijlen meer voor de hand liggen.

Lid sinds

6 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
17 november 2017 - 9:11
Qua stijl kan je wat schaven...
Bedankt Jan! Zeer nuttig tips waar ik erg blij mee ben. Deze adviezen neem ik met me mee bij het schrijven van volgende verhalen.
Eén klein detail; in de titel en de tekst gebruik je de oppervlaktemaat hectare, terwijl het verhaal gaat over een tocht waarbij ik eerder denk aan een afstand i.p.v. een oppervlakte...
Hoi Ton, Het verhaal is een ode aan mijn favoriete bordspel ‘A Few Acres of Snow’ die hier naast me in de kast staat. Dat vertaalt zich naar het Nederlands als ‘Een paar hectare sneeuw’. Het spel speelt zich af tijdens de ‘French and Indian War’ (1754–1763). Ik begrijp je verwarring. Zelf had ik ook even getwijfeld of dit wel kan. Maar mijn conclusie was: je kan over een paar hectare sneeuw lopen naar iets. En ik vond het ook mooi klinken.

Lid sinds

7 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
17 november 2017 - 10:48
Rik, ik heb niks meer teo te voegen aan de voorgaande commentaren. ook ik vond het een prachtig en beeldend geschreven verhaal. Goede tips van janp. Daar sluit ik mij bij aan.

Lid sinds

9 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
17 november 2017 - 19:08
Knap, hoe je in zo'n kort stukje een beeld schetst van het verleden en de lezer meeneemt in een spannend verhaal waar de fantasie door geprikkeld wordt.

Lid sinds

10 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
22 november 2017 - 19:48
Fijn verhaal zeg! En bij het open eind zie ik de eerdergenoemde indiaan opduiken, om de HP wakker te maken of zachtjes op hem te gaan liggen om hem te warmen en tegelijkertijd zijn paard naar zich toe te fluiten zodat ze samen te paard naar het indianenkamp kunnen gaan waar de HP een mooie hoofdtooi krijgt en en en.... Zó zalig zo'n open eind bedoel ik :lol: