Lid sinds

6 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Wekelijkse schrijfopdracht #113 - Kunstbende

Het grote scherm achter het podium laat in een rap tempo verschillende beelden zien. De muziek staat hard aan. Een man en een vrouw springen rond op het podium en schreeuwen in hun microfoons. ‘Dan nu naar de categorie Taal,’ roept de vrouw enthousiast uit. Ze heeft groen, paars en blauw haar. Ze draagt iets wat lijkt op een jutezak. Mijn hart gaat enorm tekeer, ik ga wat rechtop staan en mijn gedachten vallen uit. Gespannen staar ik naar de presentatoren. ‘De derde prijs in de categorie taal gaat naar…’ Ik houd mijn adem in, de man schreeuwt een onbekende naam uit. Op het enorme scherm verschijnt dezelfde naam. Ik glimlach en klap mee op de maat van de muziek. Het geeft niet, zeg ik tegen mezelf. Misschien wel tweede prijs. ‘De tweede prijs in de categorie taal gaat naar…’ Ik denk aan mijn moeder en vriendinnen die op het balkon over de zaal heen kijken. Weer een onbekende naam wordt omgeroepen, dit keer klap ik niet meer mee, maar draai ik me om. Ik zet een paar stappen in de richting van de trap die naar het balkon gaat. Het was een leuke dag, zeg ik tegen mezelf. Je kwam hier niet om te winnen. Zodra ik de andere verhalen had gehoord die meededen in de wedstrijd had ik geweten dat ik niet kon winnen. ‘De eerste prijs in de categorie taal gaat naar…’ Ik draai me om, sta even stil. Het scherm flikkert. Anne Borneman Ik stop met ademen, tranen springen in mijn ogen. Nee, dat kan niet waar zijn. Er is een fout met de technici, dat moet wel. ‘Anne Borneman!’ De vrouw juicht mee met het publiek. Mensen naast mij beginnen al met klappen. Het podium, ik moet het podium op is wat ik denk wanneer ik ernaar toe loop.

Lid sinds

7 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Anne Borneman, De herrie om je heen, het onleesbare scherm. Het ongeloof en dan naar het podium met de benen van iemand anders. :) Goed neergezet.

Lid sinds

6 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Anne, wil jij ons eens heel snel vertellen of je inderdaad een prijs won? Welke en waarvoor? Het klinkt fantastisch wat je vertelt!

Lid sinds

6 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Janpmeijers, maddburg en Marietje, bedankt voor jullie reacties. Het is leuk om weer eens langs te komen ;). Mili, ik heb inderdaad een prijs gewonnen. Ergens in maart dit jaar won ik de voorrondes van de Kunstbende, in de categorie taal van de provincie Overijssel. Daarna moest ik naar de finale in Utrecht waar ik verder helaas niet in de prijzen viel. Begin september dit jaar won ik een eervolle vermelding van de Baarnse literatuurprijs in de categorie jongeren, waar ik ook heel erg blij mee was (er was in de categorie jongeren alleen een prijs voor één verhaal, maar ze vonden mijn verhaal toch een eervolle vermelding waard :o). En eergisteren kwam ik erachter dat ik in de redactie van de lemniscaatkrant zit! Daarvoor moest je een boekrecensie opsturen en aan de hand daarvan ben ik samen met zes andere jongeren uitgekozen. Het is een heel goed jaar voor mij kun je wel zeggen ;)

Lid sinds

6 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Anne, en het jaar is nog niet afgelopen ... Het wordt zeker iets met jou! :) Helemaal top.

Lid sinds

8 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Anne, examens achter de rug, fijn dat je er weer bent. Blijf je ook? Een toepasselijk verhaal heb je geschreven en ook nog eens geen fictie. Goed geschreven met opgebouwde spanning. Geen wonder dat je de eerste prijs gewonnen hebt. Gefeliciteerd. Twee opmerkingen: maar draai ik me om >> maar draai me om ik moet het podium op is wat ik >> ik moet het podium op, is wat

Lid sinds

5 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Anne, Wat goed om te lezen. Gefeliciteerd! Je hebt hier de onzekerheid van het afwachten mooi omschreven. Toen mijn echtgenoot ooit eens een uitslag moest afwachten, zag ik bij de derde en zeker bij de tweede prijs, dezelfde emotie.

Lid sinds

50 jaar 8 maanden

Rol

  • Anoniem
Hallo Anne Borneman, Eén geluksmoment gevolgd door een hele serie van die momenten. De eerste zal het meest verrassend geweest zijn, daarna ga je het misschien stilletjes een beetje verwachten. Of kan geluk zich stapelen en het opgeteld nog weer sterker voelen. Ach, ook dat zal wel voor iedereen anders zijn. Bedankt voor het delen van dit geluksmoment. Vergeet vooral niet om ze goed tot je door te laten dringen. Schrijfcoach Corrie

Lid sinds

6 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Anne, examens achter de rug, fijn dat je er weer bent. Blijf je ook? Een toepasselijk verhaal heb je geschreven en ook nog eens geen fictie. Goed geschreven met opgebouwde spanning. Geen wonder dat je de eerste prijs gewonnen hebt. Gefeliciteerd.
Dankjewel Dos. Helaas nog steeds geen examens gedaan. Dat is dit jaar pas. Ik zal blij zijn als ik volgend jaar op kamers ga. Zes jaar is best lang. Ik denk niet dat ik blijf. Het kost me veel tijd. Ik vind het fijner als het vrijblijvend blijft ;). Annemieke, Joke en Corrie bedankt voor jullie reacties.