Lid sinds

12 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#95 Ontbijt

De stroop lekte van haar lepel terwijl ze hem aan de ontbijttafel vroeg of hij lekker had geslapen. Hij zweeg, waarop ze voorstelde een eitje voor hem te bakken. Zijn blik weerhield haar daarvan. 'Oké, geen eitje dus. Wat wil je dan wel?' Haar man nam de krant op van de tafel en verborg er zijn gezicht achter. 'Wil je een pannenkoekje als ontbijt? Met spek? Daar hou je toch zo van, lieverd?' De krant ritselde. 'Of een bord havermoutpap? Toe, zeg eens wat.' De krant zakte niet toen hij met lage stem zei: 'Laat-me-met-rust.'

Lid sinds

4 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Veel informatie in de eerste zin. Die mag wat mij betreft wat korter om meteen lekker het verhaal in te stappen als lezer. Ben benieuwd of je hem of haar in gedachten had bij de karakterschets? Mooie schets in ieder geval!

Lid sinds

4 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
De eigenschap van de vrouw komt goed eruit, belangstellend en dienstbaar inderdaad. De man humeurig en ongeïnteresseerd. Ik ben het met SonjavPdeB eens, dat de eerste zin wat lang is. "aan de ontbijttafel" kan je wel weg laten, het is duidelijk dat het aan het ontbijt is. Leuk stukje!

Lid sinds

6 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Willemina, een treffende karakteristieke schets van hoe het kan gaan/zijn. Ik begrijp dat lekte en lekker, lekker bekken. Alleen, wat is dat voor een stroop? Uit een fles op de lepel? Eet zij al een pannenkoekje alvorens er een de saggerijn aan te bieden? Of eet zij een beschuitje met appelstroop? Die lepel je op, uit een potje, die lekt niet. [Haar man nam de krant op van de tafel ...] Een krant opnemen? Suggestie: haar man nam/pakte de krant van tafel. (Dit terzijde; had ze die klaargelegd en wellicht van tevoren gestreken? Lol.) Heb je de streepjes bewust in laat-me-met-rust gezet om te benadrukken? Vandaar de lage stem?

Lid sinds

13 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik vermoed een ruzie, die voor hem nog niet achter de rug is. Zij probeert weer gewoon te doen, maar we weten natuurlijk niet wat ze de avond daarvoor heeft uitgevreten. Als hij altijd zo doet, wordt het tijd dat ze bij hem weggaat. Leuk stuk.

Lid sinds

12 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Gezellig ontbijtje daar. Humeurigheid? De vrouw is wel erg dienstbaar.
Inderdaad, Annemieke. De vrouw is zeker erg dienstbaar - nauwelijks overdreven :) .

Lid sinds

12 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Veel informatie in de eerste zin. Die mag wat mij betreft wat korter om meteen lekker het verhaal in te stappen als lezer. Ben benieuwd of je hem of haar in gedachten had bij de karakterschets? Mooie schets in ieder geval!
Dankjewel, Sonja. Ik heb vooral haar in gedachten, maar ze kan niet zonder hem ;) . Ik denk dat de ontbijttafel inderdaad wel weg kan.

Lid sinds

12 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
De eigenschap van de vrouw komt goed eruit, belangstellend en dienstbaar inderdaad. De man humeurig en ongeïnteresseerd. Ik ben het met SonjavPdeB eens, dat de eerste zin wat lang is. "aan de ontbijttafel" kan je wel weg laten, het is duidelijk dat het aan het ontbijt is. Leuk stukje!
Bedankt voor je mooie reactie, Marianne. Ik ga de ontbijttafel weghalen :) .

Lid sinds

12 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Willemina, een treffende karakteristieke schets van hoe het kan gaan/zijn. Ik begrijp dat lekte en lekker, lekker bekken. Alleen, wat is dat voor een stroop? Uit een fles op de lepel? Eet zij al een pannenkoekje alvorens er een de saggerijn aan te bieden? Of eet zij een beschuitje met appelstroop? Die lepel je op, uit een potje, die lekt niet. [Haar man nam de krant op van de tafel ...] Een krant opnemen? Suggestie: haar man nam/pakte de krant van tafel. (Dit terzijde; had ze die klaargelegd en wellicht van tevoren gestreken? Lol.) Heb je de streepjes bewust in laat-me-met-rust gezet om te benadrukken? Vandaar de lage stem?
Mili, De stroop zit in een rode strooppot. Ze lepelt de stroop eruit en ze eet de stroop op een plak roggebrood - geloof me, alles gaat plakken van de lekkende stroop. Euh, ja, oké hij pakt de krant van de tafel (Zou kunnen, dat klaarleggen en strijken. Ze is er gedienstig genoeg voor ;) ) Hm, één van de twee kan weg, begrijp ik. Ik denk dat ik de lage stem maar weglaat. Bedankt weer voor je kritische blik en opmerkingen.

Lid sinds

12 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik vermoed een ruzie, die voor hem nog niet achter de rug is. Zij probeert weer gewoon te doen, maar we weten natuurlijk niet wat ze de avond daarvoor heeft uitgevreten. Als hij altijd zo doet, wordt het tijd dat ze bij hem weggaat. Leuk stuk.
Dankjewel, Petra. Hij doet altijd zo. Zij ook. Ik zou bij hem weggaan, maar ik ben ook niet zo gedienstig als deze vrouw, eerlijk gezegd :)

Lid sinds

4 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hallo Wilemina, je fragment is herkenbaar. Vrouw bemoeit zich overal mee en is té zorgzaam, zo voelt de man het. Vrouw wil alleen maar lief zijn. Met de opening stop je gelijk een plaatje in het hoofd van je lezer: stroop lekte van haar lepel. Goed begin. Daarna loopt je fragment wat vertraging op doordat dialoog en verteller elkaar een beetje in de weg. Schrijven is schrappen. De stroop lekte van haar lepel toen haar man aanschoof . 'Lekker geslapen?' 'Hm.' 'Heb je zin in een gebakken eitje?' 'Geen antwoord. 'Oké, geen eitje dus. Iets anders?' Hij nam de krant op van de tafel en verborg zijn gezicht erachter. 'Wil je een pannenkoekje als ontbijt? Met spek? Lieverd?' De krant ritselde. 'Of een bord havermoutpap? Toe nou, zeg eens wat.' De krant zakte niet toen hij met lage stem zei: 'Laat-me-met-rust.' Bij bovenstaande aanpassing kun je je afvragen of het van begin af aan duidelijk is wie de vragen stelt. Wie weet is het spannend als je het zo doet: De stroop lekte van haar lepel toen haar man aanschoof . 'Lekker geslapen?' Zijn reactie was niet anders dan de dag ervoor: 'Hm.' 'Heb je zin in een gebakken eitje?' Dan dik je het nog meer aan en geef je ook wat weg van de geschiedenis. Fijn elke ochtend zo samen ontbijten... Zo dat was een lange reactie van mijn kant. Dat krijg je bij interessante fragmenten. Veel schrijfplezier! Nina Blanken

Lid sinds

12 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hallo Wilemina, je fragment is herkenbaar. Vrouw bemoeit zich overal mee en is té zorgzaam, zo voelt de man het. Vrouw wil alleen maar lief zijn. Met de opening stop je gelijk een plaatje in het hoofd van je lezer: stroop lekte van haar lepel. Goed begin. Daarna loopt je fragment wat vertraging op doordat dialoog en verteller elkaar een beetje in de weg. Schrijven is schrappen. De stroop lekte van haar lepel toen haar man aanschoof . 'Lekker geslapen?' 'Hm.' 'Heb je zin in een gebakken eitje?' 'Geen antwoord. 'Oké, geen eitje dus. Iets anders?' Hij nam de krant op van de tafel en verborg zijn gezicht erachter. 'Wil je een pannenkoekje als ontbijt? Met spek? Lieverd?' De krant ritselde. 'Of een bord havermoutpap? Toe nou, zeg eens wat.' De krant zakte niet toen hij met lage stem zei: 'Laat-me-met-rust.' Bij bovenstaande aanpassing kun je je afvragen of het van begin af aan duidelijk is wie de vragen stelt. Wie weet is het spannend als je het zo doet: De stroop lekte van haar lepel toen haar man aanschoof . 'Lekker geslapen?' Zijn reactie was niet anders dan de dag ervoor: 'Hm.' 'Heb je zin in een gebakken eitje?' Dan dik je het nog meer aan en geef je ook wat weg van de geschiedenis. Fijn elke ochtend zo samen ontbijten... Zo dat was een lange reactie van mijn kant. Dat krijg je bij interessante fragmenten. Veel schrijfplezier! Nina Blanken
Hallo Nina, Bedankt voor je uitgebreide commentaar. Zelfs met zo'n klein fragment kun je alle kanten op met schrijven, zo blijkt :). Stoeien met taal en tekst blijft leuk. Je hebt veel werk verricht en de uitgewerkte opdrachten ruim voorzien van opmerkingen. Iedereen heeft zo zijn eigen manier van schrijven. De "discussies" die ontstonden na opmerkingen onder de diverse uitvoeringen van deze opdracht waren leerzaam. De grens tussen mooi schrijven en mooischrijverij is vaag, zo blijkt wel uit de verschillende meningen. Al met al een mooie opdracht.

Lid sinds

12 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dag Willemina, nou van mij mag hij de pot op, blij dat ik zoiets niet in mijn huis heb! Graag gelezen, leerzaam, zeer leerzaam op alle gebied. :p
Dankjewel, Blavatski. "Zeer leerzaam op alle gebied". Je maakt me nieuwsgierig ;).

Lid sinds

12 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Prachtig neergezet de sfeer. Ik zou hem de deur uitdoen!
Mw.Marie Bedankt voor je mooie commentaar. Met háár kun je wel leven? :)

Lid sinds

4 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Grappig dat je dat zegt! Volgens mij zijn ze gemaakt voor elkaar! Kunnen niet zonder en met elkaar! Mooi weer gegeven.