Lid sinds

6 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#84 De put

Ik heb hem in mijn put gegooid. Die nare, manipulatieve jongen op mijn werk. Altijd aardig, altijd willen helpen, slijmbal. Hij moet vast iets van me, maar zo ver laat ik het niet komen. Ik laat niet met mij sollen, en al helemaal niet door magere scharminkels als Jannes. Die naam alleen al, brr. Nee hoor, ik red me prima zonder hem en als hij jammert, doe ik gewoon mijn handen voor mijn oren. Ik heb zijn hulp niet nodig. Mannen zijn nooit zomaar aardig, toch? Ik sta op van mijn werkplek en loop door de lege gangen van het gebouw naar het koffiezetapparaat. Toegegeven, nu ik zijn werk erbij doe, ben ik wel wat langer bezig. Maar ik hou mezelf voor dat het echt de beste oplossing is. Dat ik nu veel geconcentreerder werk, met meer plezier naar kantoor ga. En trouwens, thuis wacht er niemand op mij, dus waarom zou ik ook niet? Slapen is niet zo belangrijk. Hoeveelste espresso zou dit zijn? Ik pak een mueslireep uit de keukenla en loop terug naar mijn bureau. Ineens wordt het pikdonker om mij heen. Ik zoek houvast tegen de muur van de gang en wacht tot mijn ogen gewend zijn aan het donker. De muur voelt ruw, ruwer dan ik verwacht had. Een rilling trekt over mijn rug. Ik sla mijn armen om mijn lichaam. Langzaam begint de omgeving te dagen. Ik sta in een ronde koker van ruwe baksteen met een laagje modder op de bodem. Ik kijk omhoog. Vlak boven mijn hoofd begint een touwladder. Over de rand van de put steekt het gezicht van Jannes. Met twee handen houdt hij de ladder stevig vast. Aarzelend begin ik te klimmen. Bij elke stap die ik zet, wordt het lichter. Als ik boven ben, zit ik weer in mijn eentje achter mijn bureau.

Lid sinds

4 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Een paar keer herlezen. Ik vind het zo goed geschreven, dat ik vrees dat ik de clou nog altijd niet doorheb, sorry Allie :o Of is het omdat je langer werkt (de gangen zijn al verlaten) dat je gewoon achter je bureau in slaap bent gevallen, met een nachtmerrie over Jannes die je dagelijkse leven verklo.. ? En dat hij dan nog degene is die je uit je put van tragedie haalt? Knap geschreven!

Lid sinds

5 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@AlllieCalhoun Je verhaal fascineert me, het leest heel fijn, maar ik lan er geen vat op krijgen. Ik denk ook aan een hallucinatie. Ik kan de figuur van Jannes niet plaatsen, maar misschien zoek ik het te ver.

Lid sinds

6 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Okey ik leg het uit. In de bedoelde aflevering van How I Met Your Mother gaat het erover dat er soms mensen zijn aan wie je zo'n hekel hebt, dat je ze zou willen opsluiten in een put in je kelder (zoals in Silence of the Lambs). Maar uiteindelijk kom je erachter dat niet die ander, maar eigenlijk jijzelf in die put zit, omdat je zo geobsedeerd bent door die ander, die in feite niets verkeerd heeft gedaan. En dat je alleen maar uit die put komt, door dat onder ogen te zien, dat het bij jou ligt en niet bij die ander, en dat je dan spreekwoordelijk de put uitklimt door middel van de door die ander aangereikte ladder. Zoiets.

Lid sinds

6 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Een verhaal met een leerzaam moraal. :thumbsup: Helaas had ik het zonder je uitleg niet begrepen. De scene is duidelijk omschreven.