Lid sinds

6 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

# 19: Lekkere Dressing

Thomas voelde langs de muur. In die ruwe structuur, daar moet het toch opvallen. Op zijn knieën schuifelend over het tapijt. Het is hier ergens, ik ben het niet kwijt. Het moet gevonden worden voordat het bezoek komt. Door alle stress had hij niet eens in de gaten dat de telefoon bromt. De voicemail die zei: ‘Met mij, we zijn er over tien minuten, doei.’ Paniek in zijn hoofd, ijsberend door de huiskamer, hij zat in de knoei. Maar er was geen tijd meer. Hoop dat ze het niet ontdekken. Ik moet nu echt de nette kleren aantrekken. Binnen vijf minuten stond hij er netjes op. In de keuken hoorde hij het eten overkoken. Thomas zette het gas klein en controleerde het vlees in de oven. Alles was gaar. Hij nam de sla uit de koelkast en voegde de gesneden ui en dressing toe. Het eten ging de tafel op. De deurbel klonk en het bezoek stroomde binnen. Na een korte begroeting nam iedereen plaats aan de eettafel. Nog steeds keek Thomas onzeker om zich heen. Niemand merkte dat hij zojuist een stressvolle zoektocht door zijn huis had gevoerd. Er werd verteld en gelachen. Iedereen genoot van het eten, complimenten gingen uit naar de zelfgemaakte dressing. Thomas straalde en de avond verliep vlekkeloos. Nadat de laatste gasten naar huis gingen nam hij uitgeput plaats op de bank. Uit pure toevalligheid voelde hij aan de plank tussen de kussens. Ik heb het gevonden! Hij was opgelucht en opgewonden. Wat een gedoe…de volgende keer gebruik ik toch maar een tissue.

Lid sinds

9 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Welkom, Richard. Je houdt de lezer goed in spanning. Verwarrend vond ik de wisselende tijden (v.t./t.t.) (NB: ik bedoel niet je cursieve gedachten; die zijn prima). Het einde voelde voor mij als een deus ex machina.

Lid sinds

6 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Leuk idee. Er zat vaart in het verhaal. Volgens mij heeft wat je vindt niet 'het' als lidwoord, dus waarom er dan wel steeds naar verwijzen als 'het'? Wat me een beetje stoorde: Het moet gevonden worden voordat het bezoek komt. Passief is zo afstandelijk. Liever Ik moet.... Je spreekt uiteindelijk zoals de 'ik' echt spreekt. citaat: Niemand merkte dat hij zojuist een stressvolle zoektocht door zijn huis had gevoerd. Begrijp niet waarom je dit vermeldt. Mag weg voor mij > je bent zelf ongetwijfeld al 1000x ergens geweest en ik wed dat je dit nooit gedacht hebt, dus waarom zouden deze mensen dat denken? citaat: Nog steeds keek Thomas onzeker om zich heen. Vond ik wat bizar "nog steeds" > toen hij alleen was, zocht hij, maar keek hij niet onzeker ...

Lid sinds

6 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Als hij heeft gevonden wat ik denk, dan heeft hij verrekte veel geluk dat zijn gasten het niet vonden. Ook niet echt handig om kwijt te raken. Ik vind dit een erg leuk verhaal. Hopelijk ben je er volgende week weer.

Lid sinds

6 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Je houdt me continu in de spanning en dat vind ik leuk. Ook hoe je de gedachten van de hp hebt weergegeven is erg duidelijk. Ik weet alleen niet wat hij nou precies vindt...

Lid sinds

6 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik ben ook nog steeds zoekende. Volgens mij is het iets ranzigs maar te klein om terug te vinden dus ik weet het niet. Laat hem maar die tissue gebruiken. ;) Leuk verhaal, vlot geschreven!

Lid sinds

6 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dank je wel allemaal voor de fijne reacties. Jullie zitten wel in de goede richting, het is zo ranzig als je eigen gedachte het maakt ;)

Lid sinds

6 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Telkens ik in de lijst op het forum "lekkere dressing" zie staan denk ik Oh My God! In die mate heb ik me je verhaal al levendig kunnen voorstellen. Schadelijk voor de gezondheid gewoon ;)

Lid sinds

6 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Erg leuk bedacht, het maakt me nieuwsgierig. Als vraag ik me wel af wat je met de laatste alinea bedoeld. "Uit pure toevalligheid voelde hij aan de plank tussen de kussens." Ik ben een erg visuele lezer. Bij deze zin zie ik een gewone bank, maar met tussen de zitkussens een houten plank. Ik neem aan dat dit niet zo bedoeld is, maar ik kan het zo gauw niet anders zien.