Lid sinds

6 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Wekelijkse schrijfopdracht #1 - Reizen; de Reis

Ik zit in de limousine, op weg naar mijn moeder. Gespannen pluk ik aan mijn pak. Ik ben zenuwachtiger dan ik aanvankelijk wil toegeven. Ik zie uit het raam hoe het Hollandse landschap langzaam plaatsmaakt voor de Duitse omgeving. Het doet me denken aan vroeger en verscheidene herinneringen komen bovendrijven. Ik voel mezelf emotioneel worden, ik wend mijn blik af van het raam, proberend om niet in tranen uit te barsten. Per ongeluk kijk ik recht in mijn spiegelbeeld, ik schrik. Na al die maanden van vechten ben ik nog niet aan mijn kale kop gewend. Natuurlijk, mijn uiterlijke kenmerken zijn hetzelfde gebleven. Mijn blauwe ogen, kleine neus, dunne lippen en flaporen. Zij zijn er nog. Maar mijn identiteit, mijn haar is verdwenen, samen met mijn toekomst, mijn hoop. De doctoren geven me hooguit nog een maand, misschien twee. De vrijwilliger van Dream4You werkt me op mijn zenuwen. Stralend lachend kijkt hij rond, terwijl hij maar door blijft doorratelen over het prachtige weer, de geweldige limousine en het feit dat ik mijn moeder weer ga zien. Ik kijk weer naar buiten, probeer mezelf af te zonderen. Als het maar even kon, dan deed ik mijn leven opnieuw. Dan was ik niet verhuisd op mijn twintigste. Dan maakte ik niet de fouten die ik toen had gemaakt. Dan ging ik haar niet teleurstellen. Nu kan ik niet meer terug, ik zal haar onder ogen zien. Ik zit in de limousine, op weg naar mijn moeder, voor de laatste keer.

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mooi conflict, met die naderende dood en de spijt. Misschien iets om uit te werken in een langer verhaal?

Lid sinds

6 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Bedankt PetraO! Ik ben momenteel nog druk bezig met mijn tweede boek/verhaal. Maar ik zal dit idee zeker meenemen. Ik denk ook niet dat, nu ik eenmaal dit idee zo heb uitgewerkt, het me gauw zal loslaten.

Lid sinds

6 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
:thumbsup: Jij hebt de drie losse onderwerpen mooi samen gebracht in 1 verhaal. Ik las bij proeflezen dat jij onzeker bent over jouw schrijfstijl: niet doen! Gewoon lekker schrijven en jezelf verbeteren met de gekregen feedback. Maar alleen als jij het met de feedback eens bent! Zo ontdek je de stijl die bij jouw past. [Ik zie uit het raam hoe het Hollandse landschap langzaam plaatsmaakt voor de Duitse omgeving.] Mooi omschreven! Bestaat de Dream4You stichting echt? De laatste 2 zinnen zou ik weglaten en ik zou de eerste complete zin herhalen.[ Ik zit in de limousine, op weg naar mijn moeder] Als laatste zin zijn gedachten gang hoe hij hoopt dat deze dag gaat verlopen, of eindigen met de realiteit:- Ik zit in de limousine, op weg naar mijn moeder, voor de laatste keer- Mooi, rustig en duidelijk het verhaal weer gegeven.

Lid sinds

6 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dankjewel Marietje! De Dream4You stichting bestaat inderdaad echt. Ik heb voordat ik dit korte verhaaltje heb geschreven even een kort onderzoekje gedaan naar zulke stichtingen. Wat een goed idee voor de laatste zin! Ik had zelf al het idee om de eerste zin weer een beetje terug te laten komen, maar ik had niet een goed idee hoe ik dat zou moeten formuleren, bedankt voor dit idee, ik zal het snel gaan aanpassen!

Lid sinds

11 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Mooi Anne, een indrukwekkende situatie. :thumbsup: Ik dacht zelf dat de laatste zin beter wegkan, omdat het alleen samenvat wat daarvoor al gezegd is. Het lijkt mij sterker als de lezer zelf tot de conclusie komt.

Lid sinds

7 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hallo Anne, Ontroerend verhaal. Ik ga nu een kritische noot zetten, waar ik mezelf schuldig aan heb gemaakt, dus doe ermee wat je wilt. Als je limousine als opdracht krijgt, moet je dat gebruiken. Het is geen auto of een taxi, het is een luxe limo. Er moet dus wat decadentie of extravagants rijden. Het mag best een treurige reis zijn, maar de opdracht is limo. Verder goed uitgewerkt!

Lid sinds

6 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hallo nienkea, Ik denk dat ik snap wat je bedoelt, ik kan het verhaal wel zo aanpassen dat hij zijn moeder mee wilt nemen voor een speciaal dagje uit, vandaar de limousine. Moet ik dit in het bovenstaande al verbeteren of in een reactie? Groetjes, Anne

Lid sinds

7 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Geen idee. Ik weet niet of het de bedoeling is om te herschrijven. Het is meer een tip voor de volgende keer (of een schrijfwedstrijd in de toekomst.) Ik moest een keer een spannend verhaal schrijven met een paar ingrediënten. Mijn verhaal was geweldig... Niet dus: ik had de andere zaken zo letterlijk genomen dat ik de spanning was vergeten. Ik omzeil vaak de opdracht en maak er mijn eigen verhaal van. De ene keer pakt het goed uit de andere keer niet. Hier viel het me op, meer niet. Het is een leerproces om van een opdracht, die dus niet uit je eigen fantasie komt, een mooi verhaal te maken. Dus puzzelen met de 3 ingrediënten die je hebt. Maar het is hier de pot verwijt de ketel, want ik heb het zelf ook niet gedaan. Als je iedere keer meedoet zul je zien hoeveel we met z'n allen leren. Van de opdracht zelf en van elkaars verhalen. Tot de volgende!

Lid sinds

13 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Je hebt al prachtig commentaar gekregen van medeforummers. Ik wil alleen nog een tipje geven: blauwe ogen,... is een opsomming. Wil je dat of vind je het mooier om het minder als een opsomming te presenteren?

Lid sinds

6 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Odile, Sorry dat ik zo laat reageer, maar ik heb het erg druk. Ik vind het zelf inderdaad mooier om dat allemaal op te sommen. Hierdoor krijg je een idee van hoe hij eruit ziet en kan het gelijk met zijn kale hoofd en identiteit vergeleken worden, wat wel verdwenen is.

Lid sinds

7 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Interessant punt waar ik iedere keer mee zit: hoeveel moet je van de mensen zeggen mbt uiterlijk: Je vertelt je verhaal. de mensen om wie het gaat kennen elkaar vaak al dus dan kun je niet schrijven: Piet met de rode krullen en Jan komt heeft ook rode krullen.Vooral niet met ik perspectief. Toch wil ik dat de lezer ziet dat dit een kenmerk is van het volk. Hoe doe je dat. Als ik het pas op pagina drie over rode krullen heb, ben ik te laat: dan heeft de lezer al een beeld gevormd en die bevat vast geen rode krullen. In dit kleine stukje wil je snel dat de lezer weet hoe de hp eruit ziet. Als je zelf een boek leest, wil je volgens mij geen opsomming maar iets geleidelijker aan de hp leren kennen (al moeten sommige kenmerken wellicht direct) en dan moet er volgens mij ruimte zijn voor eigen fantasie. Ik ben met dit onderwerp juist erg aan het stoeien in een kinderverhaal. Ik geef ieder persoon een kenmerk mee en de rest moet de lezer zelf verzinnen. Zo blijven we bezig!