Lid sinds

3 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Kortverhaal: hoe concreet aan de slag als je idee hebt?

De vraag zit in de titel. Ik zou me eens aan een kortverhaal willen wagen. Ik weet waarover ik het wil laten gaan (het ruime thema, welke m'n twee hoofdpersonages zouden zijn en waar het verhaal zich afspeelt, in wat voor omgeving). Maar wat dan? Hoe start je dan? Werk je eerst schematisch de personages uit, en het verhaal? Of begin je gewoon meteen te schrijven? Iemand die zijn of haar eigen werkwijze met me wil delen?

Lid sinds

10 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator
Je werkwijze hangt heel erg af van welk soort schrijver je bent: werk je liever eerst alle gegevens uit, waarna je begint met het schrijven van het verhaal of begin je liever spontaan en zie je wel hoe het verhaal zich ontwikkelt/ontrolt/ontspint? Op basis hiervan kun je kiezen uit diverse startpunten: bij het begin (ab ovo), ergens in het midden (in media res) of bij het eind (post rem). Deze keuze hangt weer af van waar je het zwaartepunt van het verhaal wilt leggen, of hoe je de spanning wilt opbouwen. Plaats eens een experimenteel stukje op Proeflezen, dan kunnen de forummers er hun licht over laten schijnen.

Lid sinds

3 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker
Bedankt Thérèse...Ik weet niet wat voor een soort schrijver ik ben/ of wil zijn. Ik ben een absolute beginner. Ik denk wel dat ik eerst in grote lijnen zou willen weten hoe het verhaal zou lopen, en dat ik dat eerst schematisch zou willen uitwerken. Net als de personages.... het beginnen vind ik moeilijk. Het kriebelt wel, maar ik denk dat er sprake is van faalangst. En onervarenheid uiteraard. Maar ik maak er werk van en zet later graag een stukje hier op proeflezen. Oefenen gaat niet zonder ooit eens te beginnen he...

Lid sinds

8 maanden 3 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Eerst een tijd nagedacht. Wat research gedaan. Begonnen. Ging lekker, d.w.z. de eerste tien hoofdstukken. Daarna schreef ik een aantal (losse) scènes. Begon te zwabberen kwam er niet meer uit. Een lijst gemaakt met twee regels voor elk hoofdstuk. Uiteindelijk zo'n tien regels per hoofdstuk en daarmee schuiven. Nadat ik uitgeschoven was vlogen de hoofdstukken er achter elkaar uit. Op ongeveer 80% heb ik de synopsis gemaakt. Achteraf vind ik dat ik ergens in het begin (10% ?) de synopsis had moeten schrijven, dat zou me veel tijd en gehannes bespaard hebben. Edoch, zoals Thérèse zegt: iedereen heeft z'n eigen stijl.

Lid sinds

6 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Je kunt bijvoorbeeld starten met een (eenvoudige) handeling die je hoofdpersonage verricht - en dan het liefst een handeling die, later in het verhaal,  het thema ondersteunt. Start liever niet met een uitleg of samenvatting. Anders gezegd, je kunt gewoon beginnen met iets dat je HP doet, je hoeft de lezer niets te vertellen of uit te leggen. Nog anders gezegd: laat je personage iets doen alsof hij/zij echt leeft. ;)  

Lid sinds

3 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door janpmeijers

Ik ben nu bv. een scène aan het schetsen die ik als openingsscène zie, maar op de manier van flowschrijven, zonder veel op details te letten of echt te kijken naar of het "mooi" geschreven is. Ik probeer zo het verhaal en m'n personage voor mezelf tot leven te laten komen. Is dat goed, of is het net belangrijk dat ik het meteen in een vorm tracht te schrijven die "af" is, echt op een lezer gericht?

Lid sinds

3 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Anahita

En nog een andere vraag: heeft een kortverhaal altijd per se veel actie nodig? Ik heb al één en ander gelezen over het kortverhaal. Ik probeer ook zelf kortverhalen van verschillende auteurs te lezen. Het verhaal dat ik nu voor ogen heb, heeft het vooral van de sfeer, denk ik. Ik weet dat het hoofdpersonage met een conflict geconfronteerd moet worden en dat hij iets moet willen. Bij mij is het conflict nogal innerlijk. Het hoofdpersonage leeft alleen met haar geliefde, nogal afgezonderd, aan de rand van een bos. Plots verdwijnt hij en keert na enkele dagen nog steeds niet terug. Wat de hoofdpersoon wil: weten wat er met hem gebeurd is, ze wil hem terug. Conflict: haar geliefde verdwijnt wel vaker. Zij wil dat "kunnen" verdragen, omdat onafhankelijkheid en vrijheid belangrijk voor en eigen aan hem is. Maar nu is ze wel degelijk ongerust en bang. En gaat ze dus toch op zoek. Volstaat dat qua actie? Veel gebeurt er dus in wezen niet. 

Lid sinds

2 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Anahita,

Zelf vond ik de filmpjes van Brandon Sanderson op YouTube er leerzaam. Je hebt schrijvers die gewoon beginnen (discovery writers) en schrijvers die eerst de globale lijnen neerzetten. 

Over je tweede vraag. Regels daar hoef je je niet aan te houden. Sanderson noemt het een toolbox. Als iets niet werkt, kan het verklaringen en oplossingen bieden om het wel werkend te maken.

Dus probeer je idee gewoon uit. Als het niet werkt, dan heb je jezelf al antwoord gegeven. Het heeft dan te weinig actie en conflict. 

Lucas

Lid sinds

2 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Faalangst is alleen voor uitvoerende kunstenaars, sporters, examens etc.

Of als je als Michelangelo een beeld hakt en je hakt iets te veel weg,

Bij schrijven kun je het steeds weer herschrijven, verder polijsten en als het niet goed is er gewoon mee stoppen. Hooguit even wat uit leggen aan je omgeving die weet dat je schrijft, maar er zijn ergere dinfen.

Lucas

Lid sinds

3 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door lkruijsw

Dank je. Dat van die faalangst is waar. Ik geniet zeker wel van het proces hoor. Maar ben echt nog maar sinds een goeie maand bezig met dagelijks m'n pen ter hand nemen en schrijven, ook als het "niet goed" is. En als ik dan iets nieuws wil proberen (was tot nu toe enkel met brieven, dagboeken en gedichten bezig) beangstigt me dat blijkbaar toch. Maar daar  moet ik me overzetten.