Lid sinds

13 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Wat is de mooiste zin die jullie ooit hebben gemaakt?

Bij mij de allereerste van mijn lange verhaal:
Ik woon in Mohenjo-daro, de grootste stad van de hele wereld.

Eerdere versies, allemaal net zo stom:
Ik woon in de grootste stad van de wereld, Mohenjo-daro heet 'ie.
Ik woon in de grootste stad van de wereld, Mohenjo-daro.
Ik woon in de grootste stad van de hele wereld, Mohenjo-daro.

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

In een verhaal dat ik zo'n twee jaar geleden heb gelezen, staat zo'n zin. Hij keek omhoog en zag de sterren. Alleen moet je het verhaal gelezen hebben om die te snappen :P Vind het nog steeds een mooie zin, iedere keer dat ik hem zie. En een schrijver mag soms best wel een beetje arrogant zijn, toch?

Lid sinds

13 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Zeker mag een schrijver een beetje arrogant zijn over wat hij zelf heeft geschreven :D als hij er maar helemaal achter staat.
Cixi, heb jij daar dan echt geen idee van?
Ing: :lol: :lol:
Nbrok, in wat voor context staat die zin?

Lid sinds

13 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Mijn mooiste zin tot nu toe vind ik deze:

"Ongure windmuren die bij momenten hun ketenen weten te doorbreken, snokken aan de vele boomarmen, beduvelen vluchtende krantendelen, en hier en daar zoekt nog een vogel zijn weg door de verwarde luchtlagen."

Uit een column over winter

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ing wrote:
Ik zou het echt niet weten. Bij het doorlezen van mijn schrijfsels stuit ik soms wel op passages waarvan ik denk: WAUW, heb ík dat geschreven?

Wat Ing zegt ;)

Ik ben nu aan het herschrijven, als ik iets leuks tegenkom, post ik het wel ;)

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Quote:
Soms kom ik ineens zo'n lompe zin tegen dat ik me afvraag hoe ik hem daar zo lang heb kunnen laten staan.

Ja, hier idem! Of hele alinea's die geen moer toevoegen, kabbeldekabbel, dan leuter ik maar door....

Lid sinds

13 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ing wrote:
Quote:
Soms kom ik ineens zo'n lompe zin tegen dat ik me afvraag hoe ik hem daar zo lang heb kunnen laten staan.

Ja, hier idem! Of hele alinea's die geen moer toevoegen, kabbeldekabbel, dan leuter ik maar door....

Ja dat is heel irritant! Oeverloos gezwets... ik heb er zes a5'jes mee verwijderd in mijn verhaal (en ben nog maar op 40 a5'jes bij de versie met minder personages)

Lid sinds

13 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Het mooiste wat ik geschreven heb, is eigenlijk niet één zin :oops:. Het is eerder een stukje tekst, ter afsluiting van het desbetreffende verhaal.
Maar zal 'm wel even plaatsen...

Wanneer ik met alle winden mee ga,
Zoals een zacht briesje dat overslaat in een hevige storm.

Een muur zijn zij, die de storm buiten kunnen sluiten,
En daarvoor plaats kunnen maken voor opnieuw een zacht briesje,
Die zo nu en dan tot stilstand komt.

Lid sinds

14 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Cixi heeft een punt als ze zegt dat ze liever heeft dat een ander haar op de mooiste zin in haar werk wijst. Helaas heb ik (nog) niets van je gelezen, Cixi, anders kreeg je nu antwoord. Mooiste zin die ik wel las in het debuut van een van onze forumleden, te weten Alexa, is haar beginzin 'Talent herkende je meteen. Al voor zo'n student een noot had gespeeld.'
Een zin die gelijk een hele wereld oproept.

Lid sinds

14 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Soulwriter wrote:
Het mooiste wat ik geschreven heb, is eigenlijk niet één zin :oops:. Het is eerder een stukje tekst, ter afsluiting van het desbetreffende verhaal.
Maar zal 'm wel even plaatsen...

Wanneer ik met alle winden mee ga,
Zoals een zacht briesje dat overslaat in een hevige storm.

Een muur zijn zij, die de storm buiten kunnen sluiten,
En daarvoor plaats kunnen maken voor opnieuw een zacht briesje,
Die zo nu en dan tot stilstand komt.

Ai, Soulwriter, er staan een paar storende taalfoutjes in je zin. (En het is nog wel je mooiste zin) Misschien dat ik hem daarom niet begrijp?

Lid sinds

14 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Zal ze ook maar noemen, anders heb je er nog niets aan.

Wanneer ik met alle winden mee ga,
Dit is niet echt fout, maar Met alle winden mee waai, is de eigenlijke uitdrukking en gezien de rest van je metaforen in deze regels mooier en passender.

Zoals een zacht briesje dat overslaat in een hevige storm.

Een muur zijn zij, die de storm buiten kunnen sluiten,
Hier gebruik je enkelvoud en meervoud door elkaar. Een rommeltje.

En daarvoor plaats kunnen maken voor opnieuw een zacht briesje,
Twee maal voor vlak na elkaar. Bij daarvoor kan je voor weglaten.

Die zo nu en dan tot stilstand komt.
Verkeerd gebruik van het voornaamwoord. Tenminste, ik neem aan dat die verwijst naar een zacht briesje.

Verder begin je elke regel met een kapitaal, terwijl er geen nieuwe zin begint.

Lid sinds

14 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Mijn mooiste zin (ik heb pas één kort verhaal geschreven) is voor mij:

Een sensationeel gevoel trok door mijn lijf, mijn handen jeukten en ik kon niet wachten om te beginnen. :oops:

groet, enna

Lid sinds

15 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Marlies77 wrote:
Ach... De mooiste zin.

Mijn huidige probleem is de beginzin. De openingszin :twisted:. Deze moet de lezer nieuwsgierig maken en tot doorlezen dwingen. :roll:
De zin is geweest: Op een regenachtige nazomerdag, het is bijna herfst, krijgen we een telefoontje. :?
Deze werd: Het nieuwe schooljaar is net begonnen en ik ga dit jaar examen doen! :?
Het nieuwe schooljaar was net begonnen en voor mij zou dit het examenjaar zijn! :(
De zin is nu: :D Aan het begin van het nieuwe schooljaar wilde ik graag slagen. :x
Is er al iemand nieuwsgierig?
Ik vind de zin nog steeds niet goed. Opties, ideeen? :idea:

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Minke wrote:
Marlies77 wrote:
Ach... De mooiste zin.

Mijn huidige probleem is de beginzin. De openingszin :twisted:. Deze moet de lezer nieuwsgierig maken en tot doorlezen dwingen. :roll:
De zin is geweest: Op een regenachtige nazomerdag, het is bijna herfst, krijgen we een telefoontje. :?
Deze werd: Het nieuwe schooljaar is net begonnen en ik ga dit jaar examen doen! :?
Het nieuwe schooljaar was net begonnen en voor mij zou dit het examenjaar zijn! :(
De zin is nu: :D Aan het begin van het nieuwe schooljaar wilde ik graag slagen. :x
Is er al iemand nieuwsgierig?
Ik vind de zin nog steeds niet goed. Opties, ideeen? :idea:

Kun je niet iets met dat herfst doen of zoiets? 'De saaie herfstkleuren leken op mijn stemming, het enige waar ik nog aan kon denken was aan mijn eindexamen dit schooljaar.' Het is natuurlijk totaal niets wat ik zeg, maar het gaat om het principe. Je hoeft niet een superkorte zin te hebben of eentje die onmiddelijk verteld wat er is. Je zou ook bijvoorbeeld kunnen beginnen met een rinkelende telefoon. De hoofdpersoon loopt erheen, terwijl dwarrelende bladeren tegen het raam slaan en terwijl de hoofdpersoon zelf al aan het eindexamen denkt.

Ach, ik houd m'n mond. Ik moet nog een heel literatuuronderzoek voor morgen in elkaar flansen :lol: In ieder geval succes :)

Lid sinds

15 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

:lol: Bedankt. De nadruk op de herfst leggen, dat is goed.
Wat dacht je van: De fiets zette ik in de schuur en door de gevallen, natte bladeren in de tuin volgde ik het bedekte pad en opende de keukendeur. 8) Duidelijk moet nu zijn dat het herfst is, het regent en de hoofdpersoon komt thuis op de fiets. :) Maar wordt je hiermee nieuwsgierig naar het vervolg?

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Minke wrote:
De zin is geweest: Op een regenachtige nazomerdag, het is bijna herfst, krijgen we een telefoontje. :?
Deze werd: Het nieuwe schooljaar is net begonnen en ik ga dit jaar examen doen! :?
Het nieuwe schooljaar was net begonnen en voor mij zou dit het examenjaar zijn! :(
De zin is nu: :D Aan het begin van het nieuwe schooljaar wilde ik graag slagen. :x
Is er al iemand nieuwsgierig?
Ik vind de zin nog steeds niet goed. Opties, ideeen? :idea:

Natte bladeren, overal. Buiten regent het en binnen regent het proefwerken.
Dit is mijn examenjaar en we moeten ons zo vaak voorbereiden, dat het me bang maakt. Bang dat ik straks door vermoeidheid de belangrijkste testen tussen de natte bladeren op straat gooien kan.

Zoiets?

Lid sinds

15 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Marlies77 wrote:
Oh, ik zie nu dat de thuiskomst er nog bij moet...
Misschien iemand anders een idee?
Nee, die thuiskomst is niet echt van belang en de fiets is alleen van belang als ik op geen andere wijze duidelijk kan maken dat de hoofdpersonage iemand is, die ong. 17 jaar is. Dus geen auto en rijbewijs. :wink:

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ze ziet erg uit naar volgend jaar, als ze met rijlessen mag gaan starten. Dat zal veel tijd schelen! Die modderige paden waar ze nu in de kou doorheen ploetert, maken van haar zeker geen blijer mens.

p.s. Voor mensen die net aanhaken - dit topic heeft een wending genomen en dit is dus niet een zin die ik als mijn mooiste beschouw ofzo he, haha :lol: [/i]

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik geloof dat ik er eentje gevonden heb...

Het liegen tegen de mensen die hij aardig vond, mensen die hem aardig vonden, knaagde aan hem, maakte de randjes van de fijne momenten rafelig, maar altijd bleek de angst sterker.

Lid sinds

13 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Het zijn twee zinnen op mijn blog die een geheel vormen, in het engels.

And the sunset of dissolution is red... just like the petals of the poppies.

in antwoord op:

ktismatics said...
“In the sunset of dissolution, everything is illuminated by the aura of nostalgia, even the guillotine.” -- Milan Kundera, The Unbearable Lightness of Being, 2nd page.

December 11, 2006 11:55:00 PM PST

Lid sinds

14 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Mooie zin, ik heb wel een van de meest smerige zinnen gevonden die ik heb bedacht...

Ze hebben die gore, aan drekkige derriekramp lijdende, puntsnuiten van hen ook als schijtkanon gebruikt, maar dit slaat alles!'

Een van de minst charmante ...