Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Schrijven en een last verlichten.

1e herschrijf in #3 

2e herschrijf in #11

In een New-age winkel waar ik wel eens kom, heeft een schrijver een workshop afgezegd wegens te weinig belangstelling. Dat is jammer en het was niet voor de eerste keer dat er geen belangstelling was. Wat als ik - geen schrijver - een poging doe zo`n workshop te geven? Gratis, want dat kan ook een/de drempel zijn. Ik heb een stukje geschreven om te plaatsen in de nieuwsbrief van die winkel. Ik begeef mij op een onbekend pad en verzoek jullie vriendelijk om hulp. 

Graag je reactie op onderstaand bericht. 

1 Wekt het je interesse?

2 Voldoende informatie? 

3 Tips om de kans op succes te verhogen. 

   

Schrijven en een last verlichten.

De stroom van je bewustzijn beschrijven is het noteren van de ene gedachte na de andere gedachte. Je vertraagt – door te schrijven – ‘onbewust’ je gevoel, stemming, herinneringen. Nalezen welk conflict zich aftekent, wie je bent, wat je basisgedachten zijn. Jezelf leren kennen. Dieper en dieper gaan. Waarom ben je hier, waarom doe je dit. Wie ben jij? Hoe maak je van wartaal, ware taal? Schrijven met of zonder interpunctie – met of zonder taalfouten. Gebruik maken van je zintuigen. Begrijpen wat je ziet, reageren op geur, luisteren naar wat je hoort, voelen met je hart en proeven van het leven. Herkenbaar of onbekend? Probeer het eens.

- Wat nog volgt is de datum, tijd en benodigdheden. 

Vast hartelijk dank, Yrret. 

NB Ik heb dit geschreven na het lezen [dus onder de invloed] van;

https://www.mboox.nl/seperate_blog_post.php/blogid/17 

https://www.mboox.nl/blog/wat-is-zintuiglijk-schrijven-en-hoe-doe-je-dat 

Dit zijn posten van Thérèse Major op https://www.mboox.nl/ 

Geeft dit problemen, Thérèse? 

 

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator

Ik vind het geen probleem, Yrret - dank je wel voor de links.

Wel vind ik je tekst, die natuurlijk uitnodigend bedoeld is, vooral aan het begin een beetje 'taaie kost', wellicht zelfs iets zweverig, wat misschien past in een New Age winkel, zonder dat ik bevooroordelend wil zijn.

Je wilt een bepaald publiek aanspreken. Welk publiek? 
Je wilt dat mensen naar een schrijfbijeenkomst komen. Wat wil je dat ze daar doen? Probeer daarin concreet te zijn.

Dan zou je, denk ik, een toegankelijker begin kunnen bedenken - niet met de literaire deur in huis vallen, maar met de persoonlijke (die van je publiek): één (intrigerende) zin. Dan door naar de (literaire) uitnodiging.

Bijvoorbeeld/wellicht/misschien/ik doe een poging voor de gasten van de New Age winkel:

Je bewustzijn. Het stroomt. Wat, als je die stroom wilt vangen in woorden? Zodat je je eigen stroom kunt volgen? Hem meedelen? etc.

Overigens hoort dit topic eigenlijk thuis bij Proeflezen.

 

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Thérèse

Thérèse schreef; Je bewustzijn. Het stroomt. Wat, als je die stroom wilt vangen in woorden? Zodat je je eigen stroom kunt volgen?

Ja, dat is een heel mooi begin, Thérèse

Ik vind die 'andere' bezoekers eigenlijk wel een beetje taai. Ik zal een poging doen het ietwat luchtiger te kloppen. Ik heb overigens weinig [meer] ruimte om iets te vermelden in de nieuwsbrief. Verplaatsen naar proeflezen? 

Dank je wel! 

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

1e Herschrijf. 

Van wartaal naar ware taal. 

Schrijven met of zonder interpunctie – met of zonder taalfouten. Gebruik maken van je zintuigen. Begrijpen wat je ziet, geurherinneringen, luisteren naar wat je hoort, voelen met je hart of hoofd en proeven van het leven. Je gedachten springen van vreugde naar verdriet. In een vloek en een zucht van teleurstelling naar extase. Van hoogmoed naar bescheiden zijn. Verwachtingen en medelijden. Je bewustzijn. Het stroomt. Wat, als je die stroom wilt vangen in woorden? Zodat je je eigen stroom kunt volgen? Je gedachten kan nalezen. Je gedachten ordenen, al is het maar voor een kort moment. Nalezen welk conflict zich aftekent, wie je bent, wat je basisgedachten zijn. Jezelf leren kennen. Je eigen rode draad ontdekken. 

 

 

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator

Titel vind ik mooi speels, aantrekkelijk; de tekst zou mij ook wel aanspreken.

Ik neem aan dat er nog een concrete uitnodiging bij komt te staan, iets als die-en-die komt dan-en-dan hierover spreken/geeft een workshop o.i.d.

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Thérèse schreef; Ik neem aan dat er nog een concrete uitnodiging bij komt te staan, iets als die-en-die komt dan-en-dan hierover spreken/geeft een workshop o.i.d.

Ja, dat klopt. Maar eerst nog de tekst die het moet doen. Wie er komt is nu uit ervaring - helaas voor die ervaren schrijvers die een workshop geven op dit niveau - nog geen succes. Geen belangstelling. De drempel van de kosten haal ik al weg. Gratis. 

Nu zelf nog een rode draad verzinnen [uitschrijven] om - als er mensen komen - niet te verdwalen in mijn eigen wartaal.  

Zou ik al wat kunnen voorkauwen? Of hou ik deze rode draad voor mijzelf?   

Op een A4 ... Of 6 x een briefje, stuk voor stuk voorleggen als opdracht/leidraad. 

1 Zien. Schrijf het eerste wat in je opkomt als je naar een foto uit je jeugd kijkt. [Ik vraag de deelnemers een baby/jeugd/puber foto mee te nemen]

2 Ruiken. Waar doet deze geur je aan herinneren? [Op de tafel staan een aantal flesjes/wierook/kaarsen waar ze - van tevoren - uit hebben gekozen]

3 Voelen. Leg je linker/rechter hand op een dierbaar voorwerp. [Ook meenemen] Of een willekeurige edelsteen/kristal uit de winkel. 

4 Horen. Ik zet muziek op. Of een tikje op een klankschaal/gong/harp/drum. 

5 Proeven. Stukje appel, wortel, kaas, gemberkoekje ... serveren. 

6 6e zintuig. Als je een huis bent, in welke kamer ben je dan het liefst en waarom. Of, welk dier, waar in de wereld, werk, enzovoorts ... Of een kaart trekken.

Eindopdracht. Heel kort verhaal over een - vul zelf maar in - uit je eigen antwoorden. 

 

Lid sinds

9 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Het klinkt alsof je een moeilijk marketeerbaar format oppakt, als voor voorgaande schrijvers weinig belangstelling was.

Uit mijn duim gezogen tip: trek het een ander jasje aan?

Wat werkt wel? Zou er meer animo zijn voor yoga-sessies, of lezingen over mindfulness, of zelf-ontdekkingswandelingen? Vraag het eens aan de eigenaresse van de new-agewinkel.

En bestempel je workshop dan als Mindfulness met de pen in de hand

Schrijvend in contact komen met de wereld

Jezelf toevertrouwen aan het witte vel papier

...

Je interne alchemie ontrafeld door het geschreven woord?

Ik neem een ruime voorsprong op het antwoord van de eigenaresse, dus ik zit er vast naast.

 

 

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator

De drempel van de kosten haal ik al weg. Gratis.


Ik betwijfel of dit het effect zal geven dat je beoogt. Als mensen ergens voor betalen, 'is het van hen' (het is geen bezit, vandaar tussen aanhalingstekens gezet), mogen ze het zich toe-eigenen. 

'Gratis' werkt denk ik beter bij materiële dingen, een eau-de-parfummonstertje bij twee flessen shampoo.

Misschien is een gratis proefles een idee? En vervolgens een (korte?) cursus waarvoor men moet betalen.

Tegelijkertijd ben ik nu een beetje in de war over wat je wilt met dit topic. Suggesties voor een wervende tekst of tips om mensen over de drempel te krijgen?

Je interne alchemie ontrafeld door het geschreven woord?


Vind ik heel mooi gevonden voor deze gelegenheid.
 

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Diana Silver schreef; En bestempel je workshop dan als Mindfulness met de pen in de hand

Ja, dat is wel een hype. Zou de titel kunnen zijn!

Diana Silver schreef; Je interne alchemie ontrafeld door het geschreven woord.  

Een hint naar Paulo Coelho. 

Dank je wel, Diana.

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Thérèse schreef; Ik betwijfel of dit het effect zal geven dat je beoogt. Als mensen ergens voor betalen, 'is het van hen' (het is geen bezit, vandaar tussen aanhalingstekens gezet), mogen ze het zich toe-eigenen. 

Misschien is een gratis proefles een idee? En vervolgens een (korte?) cursus waarvoor men moet betalen.

 Oké, ik snap het. Een cursus gaat het niet worden. Ik heb een hekel aan geld. Ik ga het 'gratis' anders verpakken. 

Thérèse schreef;  Suggesties voor een wervende tekst of tips om mensen over de drempel te krijgen? 

Het gaat om die wervende [korte] tekst die mensen over de drempel krijgt. 

 

 

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

 

2e Herschrijf.

Van wartaal naar ware taal. 

Schrijven met of zonder interpunctie – met of zonder taalfouten. Gebruik maken van je zintuigen. Begrijpen wat je ziet, geurherinneringen, luisteren naar wat je hoort, voelen met je hart en proeven van het leven. Je gedachten springen van vreugde naar verdriet. In een vloek en een zucht van teleurstelling naar extase. Van hoogmoed naar bescheiden zijn. Verwachtingen en medelijden. Wat, als je die stroom gedachten kan vangen in woorden? Je gedachten kan nalezen. Je gedachten ordenen, al is het maar voor een kort moment. Zodat je je eigen gedachten kunt volgen.

 

Lid sinds

9 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

 

Ik heb ooit gelezen dat Draken het liefst leven in een overschaduwde grot van kalme bescheidenheid. Maar wat je nodig hebt nu, is een wervende tekst. Podium, schijnwerpers, actie.

Is je tekst misschien te bespiegelend? Voor een tekst die mensen moet werven dan, hè. Heel concreet op twee punten: ten eerste, zou je kunnen beginnen met "Wat als je dit-en-dat kon?" Dat is activerend en verleidend. Het spreekt de toekomstige cursist direct aan.
Mijn tweede gedachte is: wervende teksten hebben een zekere aanmatigende toon nodig, die je nu mist. Je gaat zo van "Je gedachten springen van vreugde naar verdriet. In een vloek en een zucht van teleurstelling naar extase." En sure, ja, dat kan allemaal wel zo zijn, maar wat moet ik ermee? Durf me te zeggen wat ik moet doen. (Naar jouw workshop komen!)

Mag ik heel onbescheiden een poging doen?

Wat als je je gedachten kon vangen in woorden? Ze kon nalezen, en zo je gevoelens helder inzichtelijk kon maken?
Leer te schrijven over je gedachten. Kom erachter hoe je door schrijven je zintuigen opnieuw wakker worden: beter luisteren, geurherinneringen omschrijven, je ogen voor de wereld openen.
We weten allemaal hoe gevoelens in een moment kunnen overschakelen tussen teleurstelling naar extase, van hoogmoed naar bescheidenheid. Maar begrijpen wat je voelt heeft tijd nodig. Leer te gaan zitten om te schrijven, en vind de tijd om jezelf te leren kennen.

LOCATIE: Bibliotheek Lutjesloot - 7 Maart 2020
Onder leiding van gastheer Yrret de Draak

- Deze sessie is gratis voor klanten van Steentjes & Elixers.

 

 

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

 

Diana Silver schreef; Wat als je je gedachten kon vangen in woorden? Ze kon nalezen, en zo je gevoelens helder inzichtelijk kon maken?
Leer te schrijven over je gedachten. Kom erachter hoe je door schrijven je zintuigen opnieuw wakker worden: beter luisteren, geurherinneringen omschrijven, je ogen voor de wereld openen.
We weten allemaal hoe gevoelens in een moment kunnen overschakelen tussen teleurstelling naar extase, van hoogmoed naar bescheidenheid. Maar begrijpen wat je voelt heeft tijd nodig. Leer te gaan zitten om te schrijven, en vind de tijd om jezelf te leren kennen.

LOCATIE: Bibliotheek Lutjesloot - 7 Maart 2020
Onder leiding van gastheer Yrret de Draak

- Deze sessie is gratis voor klanten van Steentjes & Elixers.

 

Ik vind u fantastisch, Diana!  

Diana Silver schreef; Ik heb ooit gelezen dat Draken het liefst leven in een overschaduwde grot van kalme bescheidenheid. 

Mijn vader heeft mij uit die 'grot' geschopt.  

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator

Misschien nog (concreet) het doel omschrijven: waarom deze workshop? Waar gaan de mensen mee naar huis? 
Wat is dus 'de belofte', waardoor je mensen aanzet te denken: hier moet ik toch echt wel naartoe?

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Thérèse, maar een belofte maakt schuld. Ga ik een belofte doen?

Het is een vorm van mindfulness, maar dan ver voor het een entrepreneur-kunstje was, dat je zelf instaat bent een nu-moment te creëren, door je gedachten letterlijk letter na letter te bevriezen en er een foto van te maken. Oké, ik wankel even op geitenwollen sokken. 

Wat neem je mee naar huis?  

"Een handvat om een nu-moment te creëren." [??]  

Ik heb eigenlijk geen idee wat ik mensen kan beloven. 

Lid sinds

7 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

 

1 Wekt het je interesse?

Alleen het laatste deel van de tweede herschrijf. Een workshop zodat ik mijn eigen gedachten kan volgen: dat vind ik grappig en het getuigt van een visie die mij aanspreekt.

2 Voldoende informatie?

Nee. Je aanpak en wat van mij wordt verwacht, blijft ongewis.  

3 Tips om de kans op succes te verhogen.

Tips heb ik niet. Wat anderen aantrekt of afstoot weet ik niet. Ik kan alleen spreken voor mijzelf. Het schrijven van wervende teksten is aan mij niet besteed.

 

Ik betwijfel of je er iets aan hebt maar ik zal per onderdeel weergeven wat ik ervan vind.

Van wartaal naar ware taal.

Mooie titel. Maakt me wel nieuwsgierig maar aangesproken voel ik mij niet. Er is van alles aan te merken op mijn schrijfsels, maar van wartaal kan ik mijzelf niet betichten.

 

Schrijven met of zonder interpunctie – met of zonder taalfouten.

Oninteressant, is het eerste wat ik denk. Het duurt even voor ik besef dat je waarschijnlijk vrij schrijven bedoelt, kritiekloos neerkrabbelen wat in je opkomt, alles in dienst van de woorden vloed, correctie komt later wel.

 

Gebruik maken van je zintuigen. Begrijpen wat je ziet, geurherinneringen, luisteren naar wat je hoort, voelen met je hart en proeven van het leven.

Zintuiglijk schrijven is het onderwerp van menige workshop, en ik ken geen schrijfcursus waar het niet op enig moment aan de orde komt. Door de zintuigen te bespelen trek je lezers het verhaal in. Een scene kan er door tot leven komen, en dat kan verhelderend werken. Als bijeffect. Wartaal voorkomt het niet.

 

Je gedachten springen van vreugde naar verdriet. In een vloek en een zucht van teleurstelling naar extase. Van hoogmoed naar bescheiden zijn.

Alsjeblieft, bespaar mij die carrousel aan emoties. Ik heb eens 6 weken in Myanmar doorgebracht in het gezelschap van een briljante klinisch psychologe die zelf gediagnosticeerd was met het borderline syndroom. Ik heb nog steeds spijt dat ik die vakantie niet vroegtijdig afgebroken heb.

 

Verwachtingen en medelijden.

Ik begrijp niet wat die twee met elkaar van doen hebben. Als ik medelijden heb met iemand, verwacht ik dan ooit zelf in een deerniswekkende toestand te verkeren? Of juist niet? Medelijden ervaar ik als neerbuigend. Van boven naar beneden. Vanachter het gekleurde glas van mijn limousine staar ik medelijdend naar de bedelende kinderen op straat. Magere scharminkels, gehuld in lompen. Wat een rotgevoel. Niet in staat tot medeleven schuif ik mijn raam open en werp een homp oud brood in de goot. Mijn verwachting komt uit: ze vechten erom.

 

Wat, als je die stroom gedachten kan vangen in woorden? Je gedachten kan nalezen. Je gedachten ordenen, al is het maar voor een kort moment. Zodat je je eigen gedachten kunt volgen.

Nu heb je mijn aandacht.

 

Bij ‘Van wartaal naar ware taal’ denk ik aan het aanbrengen van structuur, aan heldere zinsconstructies, en aan specifiek woordgebruik. En voor zover ware taal meer is dan klare taal: aan schrijven vanuit je innerlijk, vanuit de kern van je bewustzijn.

Het voert te ver om alles te ordenen en toe te lichten, maar in verband met structuur noem ik een aantal onderwerpen en trefwoorden:

- verhaallijnen, perspectief, patronen, verbanden, thema’s, overeenkomsten etc.

- een vloeiende stroom van gedachten of sprongsgewijs

- associatief

- dialectisch (these en antithese)

- convergerend: van groot naar klein; van massa naar individu; van algemeen naar bijzonder; van verzameling naar voorbeeld; van norm naar uitzondering; van totaal, eventueel via half-totaal, naar close up. Of divergerend: van klein naar groot; van ziektegeval naar pandemie; etc.

- deductief, van premissen naar conclusie of andersom, causaliteit

- inductief, van voorbeelden naar principe

- opsomming, of onderwerpen met een overkoepelend thema

- synthese

- tijd en plaats

 

 

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

@Uruguru

 

1 Wekt het je interesse?

Alleen het laatste deel van de tweede herschrijf. Een workshop zodat ik mijn eigen gedachten kan volgen: dat vind ik grappig en het getuigt van een visie die mij aanspreekt.

 

Met dat gedeelte was/ben ik zelf ook blij.   

 

Wat, als je die stroom gedachten kan vangen in woorden? Je gedachten kan nalezen. Je gedachten ordenen, al is het maar voor een kort moment. Zodat je je eigen gedachten kunt volgen.

Nu heb je mijn aandacht.

 

Nu ik ze opnieuw lees, voeg ik nog iets toe. 

 - Wat, als je die stroom gedachten kan vangen in geschreven woorden? Je gedachten kan nalezen. Je gedachten ordenen, al is het maar voor een kort moment. Zodat je je eigen gedachten kunt volgen en actie kan ondernemen. 

 

Je gedachten springen van vreugde naar verdriet. In een vloek en een zucht van teleurstelling naar extase. Van hoogmoed naar bescheiden zijn. 

***

***

Denk je wel eens dat jouw eigen gedachten een warboel van wartaal zijn? 

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

@Uruguru

Bij ‘Van wartaal naar ware taal’ denk ik aan het aanbrengen van structuur, aan heldere zinsconstructies, en aan specifiek woordgebruik. En voor zover ware taal meer is dan klare taal: aan schrijven vanuit je innerlijk, vanuit de kern van je bewustzijn.

Als ik titel aanpas in; 

 ‘Van gedachten-wartaal naar geschreven ware taal’

En wat denk je nu?

Lid sinds

7 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

 ‘Van gedachten-wartaal naar geschreven ware taal’

Te omslachtig, minder krachtig, en helemaal niet mooi meer.

Laat je niet van je spoor brengen door mijn associaties bij je vorige titel.

Ik had niet verwacht dat je mijn commentaar ter harte zou nemen, en nu dat zo lijkt te zijn schaam ik mij voor mijn tekst bij het stukje over emotie. Ik dacht mijn dorre kritiek te verfraaien met een ontboezeming. Ik geef precies weer waar ik aan denk en wat er in me opkomt, maar dat is onvoldoende rechtvaardiging om voor jou irrelevante herinneringen op te schrijven en te posten.

Ondanks mijn weerzin tegen werving, selectie, en schrijven volgens formules, zal ik proberen of ik nog iets kan bedenken waar je misschien iets aan kan hebben. Een aantal berichten heb ik nog niet gelezen, dat zal ik eerst doen. Zeker Diana heeft geregeld iets zinnigs te melden.

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator

 

Thérèse, maar een belofte maakt schuld. Ga ik een belofte doen?

Het is een vorm van mindfulness, maar dan ver voor het een entrepreneur-kunstje was, dat je zelf instaat bent een nu-moment te creëren, door je gedachten letterlijk letter na letter te bevriezen en er een foto van te maken. Oké, ik wankel even op geitenwollen sokken. 

Wat neem je mee naar huis?  

"Een handvat om een nu-moment te creëren." [??]  

Ik heb eigenlijk geen idee wat ik mensen kan beloven.



Eruit gepikt wat je misschien kunt gebruiken:

Het is een vorm van mindfulness, maar dan ver voor het een entrepreneur-kunstje was, dat je zelf instaat bent een nu-moment te creëren, door je gedachten letterlijk letter na letter te bevriezen en er een foto van te maken.

Een héél klein beetje aanpassen aan het medium dat je gebruikt. Het beeld van 'letter na letter bevriezen en er een foto van maken', daar zou je best iets op door kunnen gaan. Veel mensen maken graag foto's en een foto van je gedachten is iets speciaals. Voor 'bevriezen' dan een iets warmer equivalent zoeken.

Wat de 'belofte' betreft: als iemand ergens naartoe gaat - al is het naar de (geitenwollen)sokkenwinkel of een verjaardag - dan wil hij toch met iets huiswaarts keren. Met sokken (of het besluit ze níet te kopen) of een gezellig gevoel (of met een verkneukeling om tante Bep of ome Salie). Zo zal het toch ook zijn als iemand naar jouw workshop komt?

 

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Uruguru schreef; Ik geef precies weer waar ik aan denk en wat er in me opkomt, maar dat is onvoldoende rechtvaardiging om voor jou irrelevante herinneringen op te schrijven en te posten.

Dat moment heb ik gewist in mijn post.  Excuus dat ik het kopieerde.

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Thérèse schreef; Voor 'bevriezen' dan een iets warmer equivalent zoeken.

Het is een vorm van mindfulness, ontdekken dat je zelf instaat bent een nu-moment te creëren door je gedachten letterlijk letter na letter te verbinden, woorden en zinnen te vormen, je gedachten vastleggen in een kort verhaal. 

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator

Ja, is mooi, maar ik zie nu het stilstaande 'bevriezen' niet meer. 
Verbinden is toch iets anders en doet ook gewoner aan, terwijl bevriezen juist een sterk beeld gaf/geeft van een stagnerende beweging die iets in gang zet.

Lid sinds

7 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

 

Ik heb nagedacht over het vinden van deelnemers aan je workshop. Voordat je verder sleutelt aan de bewoording van je tekst, zou ik eerst nog eens nadenken over de structuur. Misschien is het nuttig een oude en bekende marketing formule af te stoffen: eerst probeer je de aandacht te trekken, daarna de interesse te wekken, vervolgens probeer je middels beloften de interesse om te zetten in verlangen, daarna biedt je de mogelijkheid om dat verlangen te bevredigen, oftewel in actie te komen in de vorm van een aankoop of deelname. Zie de beschrijving en de voorbeelden in onderstaande link.

https://www.strategischmarketingplan.com/marketingmodellen/aida-model/

 

Als DGA en opdrachtgever ben ik in het verleden betrokken geweest bij imago-onderzoeken, haalbaarheidsonderzoeken, reclamecampagnes, en het formuleren van verkoopstrategieën. Met een paar ‘slogans’ zal ik proberen enkele principes te vangen die ik uit mijn ervaringen gedistilleerd heb:

 

Prachtige teksten werken niet

Lange evenmin

Hou het simpel

Herhaling op verschillende plaatsen en tijdstippen werkt

Persoonlijke benadering heeft de grootste kans op succes

 

Open deuren inderdaad, die niettemin vaak gesloten blijven. Ondanks de vanzelfsprekendheid valt er nog heel wat toe te lichten. Vanwege de lengte van dit bericht beperk ik me tot één opmerking: de werking van herhaling vergelijk ik graag met vissen. Tussen het riet staat een dikke snoek. Twee keer laat je een smakelijk aasvisje langs de neus van de oude dame waggelen. Beide keren krijg je geen reactie. Stoïcijns kijkt de snoek voor zich uit. De derde keer hapt zij razendsnel toe, niet in staat nog langer weerstand te bieden aan de verleiding.

 

Mijn ervaring met reclame en marketing stamt van voor het millennium en inmiddels is er wel het één en ander veranderd. Zo zou aangescherpte privacy wetgeving obstakels op kunnen werpen, in jouw geval bijvoorbeeld als je gebruik zou willen maken van het klantenbestand van de new age winkel. Ook is de markt decennia lang overspoeld met quasi persoonlijke bedelbrieven en wat dies meer zij.

 

Er zijn nog heel wat riedeltjes af te steken, bijvoorbeeld over doelgroepen en de boodschap die precies daar terecht moet komen, voor jou allemaal niet relevant: je hebt één winkel, met één krantje, een beperkte groep klanten, en geen(?) budget. Daar moet je het mee doen. Maar is dat wel zo?

 

Ik ben onvoldoende op de hoogte van de omstandigheden dus op het gevaar af dat onderdelen niet toepasbaar zijn of te veel energie vergen, kom ik tot de volgende aanbevelingen:

 

- Maak een prijs die het imago en de veronderstelde waarde van de workshop verhoogt. Alleen voor klanten van de winkel is deelname gratis.

 

- Probeer te bedenken wat potentiële deelnemers willen of wat zij denken dat zij willen. Stem het resultaat dat je hen voorspiegelt daarop af. Als je precies weet wat je wilt en kunt brengen, dan kies je het meest aansprekende onderdeel van je programma, en (her)schrijf je daarover een glasheldere tekst, waarin je desgewenst iedere stap van AIDA met één of twee zinnen vormgeeft.

 

- Zorg dat je workshop op meerdere plaatsen in het krantje vertegenwoordigd is, een advertentie, een interview, en een editorial. Indien mogelijk zorg voor plaatsing van een redactioneel artikeltje in een regionale, dorps, stads, wijk, of buurt krant of website. Schrijf dat artikel zelf. Benader de redactie(s) telefonisch en maak duidelijk dat je dit belangeloos doet. De eventuele opbrengst gaat naar taallessen voor vluchtelingen bij de plaatselijke bibliotheek, of een ander goed doel. Overigens die opbrengsten zijn er waarschijnlijk niet, je geeft iedereen gratis kaarten, maar dat hoef je niet kenbaar te maken. Het is gunstiger als deelnemers denken dat er andere deelnemers zijn die moeten betalen. Probeer ook de bibliotheek te betrekken bij je plannen. Nodig deelnemers uit aan cursussen bij de bibliotheek. Geef bijvoorbeeld aan dat ze gratis kaarten kunnen halen bij de winkel. Of druk gratis kaarten en geef die weg.

Worden ergens anders in je omgeving schrijfcursussen gegeven? Welaan, meer hoef ik niet te zeggen.

 

- Maak een aantal posters, en hang die op strategische plekken, minimaal de winkel en de plaatselijke bibliotheek. Zorg ervoor dat alle uitingen, kaarten, folders, posters, zoveel mogelijk in dezelfde stijl vormgegeven worden. Hetzelfde lettertype, achtergrondkleur, beeldmerk indien aanwezig. Een eigen logo doet nog niet zoveel omdat het niet bekend is, maak gebruik van een kenmerkende afbeelding (eventueel als achtergrond). Een plaatje kan veelzeggend zijn en wordt sneller waargenomen dan tekst. Vaardigheid met fotoshop zou nuttig zijn.

 

- Haal de eigenaresse en verkopers in de winkel over om klanten persoonlijk uit te nodigen voor deelname aan je workshop. Zorg voor kaarten en folders die ze weg kunnen geven. Ga desnoods zelf in de winkel staan, maak contact en nodig mensen uit. (haha die Uru, zet de draak maar aan het werk)

Bah, ik haat marketing.

 

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Bah, ik haat marketing.

Me too. Maar ik haat de tandarts ook en toch ga ik regelmatig naar haar toe

De eigenaresse is een - amper 2 maanden - startende onderneemster. Bijna geen sociale media, omdat ze het a-sociaal vindt. Ze heeft net haar eerste aarzelende stapjes op FB gezet. Met het opzetten van een workshop in de winkel doe ik een poging mensen te 'lokken' naar de winkel. Op mijn vrije zaterdagen Excel ik de boeken van/in de winkel. En als dank voor mijn inzet mag ik - mijn droom - met een kleine collectie "Antiquariaat" een deel van de boekenkast opvullen. 

Een schrijfster zegt af wegens te weinig belangstelling en toen vroeg ze, de eigenaresse; is dat niet wat voor jou? 

Nee, zei ik, ik kan niet met mensen omgaan. Teveel zwartgallige voorouders met DDNA [DrakenDNA]. 

Ben je bang, hoorde ik haar mierzoet denken. 

Met als resultaat dat ik al een paar dagen worstel met een tekstje! 

- Probeer te bedenken wat potentiële deelnemers willen of wat zij denken dat zij willen.

Wat ik denk dat ze leuk vinden, is het ontdekken van een "vermogen" iets te kunnen en hoe simpel dat vermogen is op te roepen. 

Ik heb nagedacht over het vinden van deelnemers aan je workshop.

 Dat stel ik zeer op prijs. Ik weeg al je adviezen en suggesties naar waarde in deze context. Heel hartelijk dank!  

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Yerrt,

In je bericht van 29 feb. heb je het over je mogelijk rode draad; Het bewust worden en zijn van al onze zintuigen. Handig voor elke schrijver, herkenbaar in elke cursus of workshop. In je de voorgestelde oefeningen leer je de deelnemers te schrijven vanuit / met gebruik van hun zintuigen. Leuk plan, maar mijn vraag is of het anders kan.

In het gebruik van onze zintuigen zijn we in hoge mate bevooroordeeld, onze hersenen maken voortdurend aannames zodat we ons brein sneller en efficiënter kunnen gebruiken. Als ik een foto zie van de elfstedentocht, vraag ik me niet af waarom er niemand in een korte broek loopt. Zie ik een duiker vraag ik me niet af waarom hij iets in zijn mond heeft. 

Je hebt als opdracht bij 'zien' bedacht dat de deelnemers een foto van vroeger kunnen gebruiken. Als ik naar oude foto's kijk roept dat een herinnering op. Een associatie van mijn brein, misschien gevolgd door de zelfde emotie die de betreffende foto altijd bij mij oproept. Ben ik me door deze opdracht ook werkelijk meer bewust geworden van mijn zintuig 'zien'? Nee, ik heb het gebruikt, meer niet. 

Om bewust te worden van mijn zintuigen, moet ik mijn super efficiënte brein even op een zijspoor zetten. Zodat ik zonder vooroordelen kan ervaren wat 'zien' nu werkelijk behelst. Dus wat als ik iets zie wat mijn hersenen niet begrijpen? Wat als ik zie, maar niet weet wat ik zie? 

Wat als een blauwe banaan naar olie smaakt?

Hoe beschrijf je het gevoel wat je krijgt als je op de wolken loopt?

Een vriendin van mij is doof, op een dansfeestje houd ze een ballon vast, zo voelt ze het ritme van de muziek.

Je begrijpt wat ik bedoel te zeggen; Als je instaat bent de deelnemers te kunnen laten ervaren wat hun zintuigen betekenen voor de manier waarop wij de wereld om ons heen ervaren, dan kunnen ze ook bewust worden van hun zintuigen, en de manier waarop ze samenwerken. We gebruiken tenslotte onze zintuigen niet één voor één. Ook interpreteert ons brein alle informatie van al onze zintuigen tot een voor ons begrijpelijke versie van de werkelijkheid.

Hoe kun je als schrijver je woorden zo kiezen dat je bij de lezer een bepaalde zintuigelijke associaties juist wel of niet oproept? Als ik een sneeuwpop beschrijf, maakt de lezer zelf de aanname dat het winter is. Maar als ik schrijf dat er in de tuin drie stenen liggen, keurig in een rijtje met aan het einde een verschrompelde winterpeen, zal de lezer het beeld niet direct verbinden met de reeds gesmolten sneeuwpop. 

Wellicht is mijn uitleg wat simplistisch, maar ik wilde jou idee over het gebruik van onze zintuigen, slechts vanuit een andere invalshoek benaderen.

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hi Abeltje, bedankt voor je reactie. Het helpt mij een rode draad te ontwikkelen. 

Abeltje schreef; Wellicht is mijn uitleg wat simplistisch, maar ik wilde jou idee over het gebruik van onze zintuigen, slechts vanuit een andere invalshoek benaderen.

Simplistisch is goed. Ik hou van andere invalshoeken, immers dan val val ik uit de hoek waar ik van hou. 

Abeltje schreef; We gebruiken tenslotte onze zintuigen niet één voor één. 

Hé, dacht ik. Is dat zo?  

Abeltje schreef; Hoe kun je als schrijver je woorden zo kiezen dat je bij de lezer een bepaalde zintuigelijke associaties juist wel of niet oproept?

Waar ik naar toe wil - en mijn wil is ondergeschikt aan veel - is hoe je je woorden kan kiezen, zonder schrijver te zijn, iets te 'roepen' dat uitsluitend voor jezelf is. Mijn doel is - en ik 'verwacht' dat ik dat doel niet haal -  dat juist door je zintuigen één voor één te gebruiken - je iets ontdekt op weg naar doelloos verwachten.   

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Mijn eerste workshop was geen succes. Afgelopen zaterdag - 21 maart - was het heel stil in de winkel. Geen idee wat ik fout heb gedaan. Helemaal niemand. 

Lid sinds

5 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Yrret

Hallo Yrret,

Laat ik eerlijk zijn: ik zou me niet aanmelden. Ik vind het veel teveel allemaal. Ik word overdonderd. Dat schrikt mij af. 

"Begrijpen wat je ziet, geurherinneringen, luisteren naar wat je hoort, kijken... voelen (concreet tastzin), voelen (emotie, concreet, op dit moment, van welke emotie word je je als eerste bewust?), gedachten op dit moment). Stilstaan bij het moment is een vorm van mindfulness. Dat lijkt mij meer dan voldoende. 

Een voorwerp meenemen vind ik een goed uitgangspunt. De deelnemer kan er ook voor kiezen om zich te beperken tot 1 zintuig. Ik ben erg visueel ingesteld en zou beschrijven wat ik zie (als in een film) als ik aan dit voorwerp denk. 

Het is ook een therapeutische schrijfopdracht. Ik zou dan kiezen: is het schrijven of het therapeutische het belangrijkste? Dat zijn twee verschillende doelgroepen. Zelf zou ik in deze winkel de bewustwording voorop stellen. 

"Mijn vader heeft mij uit die grot geschopt". Het is heel erg voor je, maar ik zou dat proberen te "parkeren" en het niet meenemen in de workshop. Dat is van een heel ander kaliber dan bewustwording van het moment. Schrijven van metaforen (grot) is interessant, maar een heel andere opdracht. 

P.S. Ik ben psycholoog en schrijf af en toe wat. Succes!