Schrijven weer leuk en inspirerend maken

Lid sinds

4 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Schrijven weer leuk en inspirerend maken

Hoe houden jullie het schrijven leuk en inspirerend op momenten dat je het gevoel hebt dat je vast zit? Wat context bij mijn vraag: ik ben bezig met een informatief boek voor professionals binnen de gezondheidszorg. Het is een onderwerp dat me aanspreekt en dat dichtbij me staat, waar ik veel van weet en wat ik graag wil schrijven. Ik heb een contract en deadline, de indeling en de eerste hoofdstukken. Nu zit ik op een punt dat ik een document open zet van een hoofdstuk dat ik wil gaan schrijven of herschrijven en dat ik blokkeer. Ik voel me moedeloos, overspoeld door alle informatie en losse stukken die tot een groot geheel moeten komen en stel het uit tot morgen, overmorgen, volgende week, waarna ik het weer uitstel. Het is niet zo dat ik het niet kan. De eerste hoofdstukken zijn me gelukt en dit kan ik in termen van vaardigheden met de rest ook. Het zit voor mijn idee meer in de angst dat ik nu iets goeds moet schrijven en dat het iets moet voorstellen, dat ik het plezier erin kwijt raak en ook in dat ik het tegelijk druk heb met andere dingen. Het is me duidelijk dat ik dingen uit mijn planning zal moeten schrappen de komende zes maanden om het boek af te maken. Ik speel met het idee om een week weg te gaan en helemaal in het teken te stellen van het schrijven van mijn boek zodat ik er de ruimte en rust voor ervaar (nu voelt het alsof het overal tussendoor moet). Maar wat als ik ook dan vastloop en er weinig tot niets uit me komt? Ik ben benieuwd of dit herkenbaar is en hoe jullie ermee omgaan als je in een dip zit met een project waar je aan begonnen bent en wat je wilt afmaken, maar even niet weet hoe.

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dreaming, je schrijft:
Hoe houden jullie het schrijven leuk en inspirerend op momenten dat je het gevoel hebt dat je vast zit?
Wat anders doen. Vaak ook niets. Schrijven is een groot deel lummelen, mijmeren en klagen - dat leidt uiteindelijk weer tot inspiratie. Bij jou proef ik iets anders, je schrijft:
Het is een onderwerp dat me aanspreekt en dat dichtbij me staat, waar ik veel van weet en wat ik graag wil schrijven.
Dat zijn vier (uitstekende) redenen om het boek te schrijven. en je schrijft:
Ik heb een contract en deadline, de indeling en de eerste hoofdstukken.
Kortom, het is werk. Leuk is niet relevant. Het moet af, zoals altijd met werk. succes.

Lid sinds

11 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator
Het zit voor mijn idee meer in de angst dat ik nu iets goeds moet schrijven en dat het iets moet voorstellen.
Laat dat idee los. Schrijf desnoods iets wat niet goed is, maar schrijf in elk geval. Verbeteren, tekst veranderen kan altijd.
Ik speel met het idee om een week weg te gaan en helemaal in het teken te stellen van het schrijven van mijn boek zodat ik er de ruimte en rust voor ervaar (nu voelt het alsof het overal tussendoor moet). Maar wat als ik ook dan vastloop en er weinig tot niets uit me komt?
Een week weggaan kan werken, maar laat dan het idee thuis dat je ook hier vastloopt c.q. zou kunnen vastlopen, want anders blokkeer je vervolgens helemaal.
Hoe houden jullie het schrijven leuk en inspirerend op momenten dat je het gevoel hebt dat je vast zit?
Het besef dat het er niet om gaat dat het leuk moet zijn - althans niet in deze fase. Leuk wordt het weer als je redacteur je complimentjes gaat geven over je manuscript, als je boek in de winkel ligt, als erop gereageerd wordt in de pers of elders. Je zit nu in de ploeterfase. Misschien helpt het te weten dat elk project dat af moet, een aantal van dergelijke fases heeft. Een paar tips: Je kan een meelezer zoeken die reageert op stukken die je af hebt. Met zo iemand kun je sparren, dan voelt het schrijven niet zo lonely en heb je ook het idee dat je al voor iemand schrijft en voortgang boekt. Je kunt jezelf ook belonen na elke overwinning: hoera, wéér drie pagina's af! Nu even lekker ... vul in wat je prettig vindt. Zoek een schrijfclub waar je je ei kwijt kunt en waar mensen rekenen op het volgende stuk dat je tijdens de volgende bijeenkomst presenteert. Dan heb je een stok achter de deur. Realiseer je dat het geen zin heeft om jezelf - en het succes dat op je wacht - tegen te werken. Je kunt je mindset veranderen, zodat je weer zin krijgt in het schrijven. Meestal gebeurt dat pas wanneer je daadwerkelijk aan de slag gaat. 't Is een vicieuze cirkel: jij wacht tot je zin in het werk krijgt en je krijgt pas zin wanneer je aan het werk gaat.