Lid sinds

13 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Even voorstellen; Guido...

7 juni 2011 - 16:37
Hey forummers, In het kader van even voorstellen lijkt het me buitengewoon als ik dat ook maar doe! Ik ben Guido. Ik heb al 44 zomers achter de kiezen. Mijn beroep is, met een mooi woord, road-manager...Vroeger heette dat gewoon vrachtwagenchauffeur, maar ik ga met de tijd mee hè. Mijn grote passie buiten mijn schrijven is het fotograferen van verkeersvliegtuigen...Ach, elke gek zijn gebrek zullen we maar zeggen! Wandelen door het Savelsbos, wat op slechts 10 minuten lopen ligt is een andere passie van mij. Lang leve mijn Bourgondische instelling: Wat vandaag niet kan, kan altijd morgen...of zo...Een Bon Vivant puur sang! Op de middelbare school bleek al dat ik een levendige fantasie had. Bij inleveren van opstellen voor het vak Nederlands bleek dat ik altijd ruimschoots het opgegeven minimale aantal pagina's overschreed. Dhr Hodinius, Jaspars en Mevr de Jong vonden dat de andere klasgenoten maar een voorbeeld aan ondergetekende moesten nemen als het op opstellen aankwam.... Alsjeblieft niet!!!! Ik schreef mijn eerste boek rond die tijd. Een 231 pagina's tellende oorlogsfantasie...Nou ja...schreef hem zelf...Het was een boek waarin veel gebeurtenissen nogal overeen kwamen met de boeken "De Langste Dag"en "Een Brug Te Ver" van de Ierse auteur Cornelius Ryan. Mijn eerste echte boek telde slechts zestig pagina's. Een waar gebeurd verhaal over de zomer van 1983. In 2002 bekroop mij weer eens een idee om een boek te schrijven. Tijdgebrek door mijn werk was er debet aan dat ik maar niets meer deed met dat idee. Maar toch... het bloed kroop waar het niet gaan kon...Achter het stuur, rijdend door half Europa namen die ideëen steeds meer vorm aan. In 2003 schreef ik mijn eerste hoofdstuk... Toen werd het heel lang weer stil. Tot vorig jaar april. Ik fantaseer het geheel onderweg bij elkaar. De rustige wegen in Frankrijk lenen zich uitstekend voor een robbertje fantaseren. In het weekend schrijf ik doorgaans zo'n vier tot acht uur, al naar gelang welk weer het is. Uiteindelijk heb ik ook nog een gezin wat mijn aandacht krijgt. Nu zit ik inmiddels al acht weken thuis door ziekte en groeit het boek met de dag. Fantasie doe ik, bij gebrek aan rustige Franse wegen nu op tijdens mijn wandelingen - of beter hinkpartijen - in het bos, waarmee ik mijn schrijvende plaatsgenoot Jacques Vriens na aap. (Ja. Ik kom hem wel eens tegen!) Inmiddels telt mijn roman al 548 bladzijde en ik weet nog steeds niet van ophouden. Goed, 548 met lettertype Arial en tekengroote 12. Als ik dat omzet naar een meer normaal lettertype en grootte blijven er toch nog rond de 440 bladzijden over. Om eerlijk te zijn weet ik nog niet wat ik ermee ga doen. Uitgeven, of lekker voor mezelf houden...Mijn verhaal is nog lang niet af, en mocht ik besluiten om ermee verder te gaan dan lijkt het me het beste het geheel in een duologie uit te brengen... Time will tell! Genoeg gepraat over mij. Ik hoop lering uit dit forum te kunnen trekken. Je bent immers nooit oud genoeg om te leren, niet? Guido.

Lid sinds

19 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
7 juni 2011 - 18:46
Ha, een vrachtwagenchauffeur! Komt dat even goed uit! Ik heb nog een wagen met chauffeur nodig op 4 september voor een promotie van mijn kinderboek over een vrachtauto :lol: Een held in pyjama. Het speelt in Frankrijk, jawel. En de lading wordt daar gestolen! Tegenprestatie: schrijfadviezen :D P.s. vroeger werkte ik bij FNV Bondgenoten/wegvervoer. Kan ik je daar nog van kennen?

Lid sinds

13 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
7 juni 2011 - 19:43
Doorschrijven zal ik!! Ik heb door ziekte toch niet veel anders te doen. Voorlopig althans. Als het goed is hoop ik in acht weken toch weer aan het werk te kunnen.... Mijn verhaal speelt zich af in de VS alwaar vier vrienden bij gebrek aan werk in 1985 besluiten bij de marine te gaan. In grote lijnen komt het erop neer dat de vrienden de normale problemen moeten tackelen op hun marineschip ( Een niet in werkelijkheid bestaand "Missile Attack Ship" van de US Navy) , waarmee ze in de Eerste Golfoorlog mee terecht komen. Uiteraard speelt het thuisfront ook z'n rol mee. Geluk en verdriet in de vier vrienden hun persoonlijk leven blijken zich veelvuldig af te wisselen, zowel op zee, als op de wal. De tijdspanne is behoorlijk lang. Als ik mijn plan wil blijven volgen zou dat twintig jaar worden en dus eindigen in 2005. Maar niets is zo onzeker als een verhaal schrijven! @ Zjors Met de huidige rijtijdenregeling wordt een auto-met-chauffeur een lastige zaak. Ik weet niet waar je woont, maar misschien is er bij jou in de stad/dorp wel een vervoerder.Vier september is een zondag. Met een weekendrust van verplicht 48 uur zou dat betekenen dat de chauffeur van die auto de week erna al op donderdag thuis moet zijn. Of hij rijdt door en moet het volgend weekend de gemiste uren inhalen...Een auto waarop een derde rijdt, bijvoorbeeld de werkgever zelf, of een planner zou uitkomst bieden. Een ingewikkelde materie! Gelukkig heb ik tot nog toe nog nooit te maken gehad met ladingdiefstal. Wel al diverse keren "kijkoperaties" ondergaan. Kijkoperatie is de term die chauffeurs gebruiken als ladingdieven met een mes een snee in het dekzeil gemaakt hebben om te kijken wat je geladen hebt. Wel is vorig jaar mijn auto grotendeels afgebrand op een truckstop bij Hazeldonk. De auto naast die van mij was in brand gestoken door iemand die blijkbaar een hekel had aan autotransporters ( Hij had uiteindelijk in totaal 21 vrachtwagens in brand gestoken). de vlammen sloegen over naar mijn auto....Shit happens. Ik ben lid van FNV Bondgenoten/ wegvervoer....Nog tot september. Guido.

Lid sinds

19 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
8 juni 2011 - 18:45
Ah, ja, ik snap het Guido, dat wordt moeilijk met die chauffeur :\\ Ik weet dat de chauffeurs hier voor de truckrun ontheffing krijgen van de rijtijdenwet, maar dat geldt natuurlijk niet voor alles. :\\ Nou ja, jij kunt nu even lekker schrijven. :D

Lid sinds

13 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
10 juni 2011 - 10:51
Met de vlam in de pijp scheurt hij door het Savelsbos hij loopt een beetje lijp deze manke ouwe vos leven doet hij puur schrijft almaar door maar niet achter het stuur stel je voor Welkom!