hoofdstukken verlengen zonder langdradig te zijn.

Dag allemaal, Wanneer ik een hoofdstuk schrijf, is die meestal redelijk kort (ongeveer 800 woorden). Ik zou graag wat tips verzamelen om die hoofdstukken te verlengen. Maar hoe moet ik dat nu precies doen zonder langdradig te zijn? Alle tips zijn welkom!!

Als 800 woorden redelijk kort is voor een hoofdstuk - wat is dan redelijk niet kort, maar ook niet onredelijk lang of veel te lang. Is er een standaard voor de juiste lengte van een hoofdstuk? 800 woorden kan 2 maar ook meer dan 3 bladzijden lang zijn. Er is een schrijver die hoofdstukken schrijft van amper 200 woorden die op een halve bladzijde passen. Waarom wil je een hoofdstuk verlengen om alleen maar het aantal woorden? Om te beoordelen of het dan langdradig is geworden zal je eerst moeten bepalen of het al niet langdradig was.

Minder hoofdstukken maken (hoofdstukken samenvoegen, minder snel naar een nieuw hoofdstuk gaan). Of gebeurtenissen en verhaallijnen toevoegen, je verhaal uitbreiden dus.

Minder hoofdstukken maken (hoofdstukken samenvoegen, minder snel naar een nieuw hoofdstuk gaan). Of gebeurtenissen en verhaallijnen toevoegen, je verhaal uitbreiden dus.

Ja, eerder het tweede. Concreet zou ik meer onbelangrijke elementen in mijn verhaal willen invoegen, zonder langdradig te zijn. Dus meer informatie in een hoofdstuk toevoegen.

Minder hoofdstukken maken (hoofdstukken samenvoegen, minder snel naar een nieuw hoofdstuk gaan). Of gebeurtenissen en verhaallijnen toevoegen, je verhaal uitbreiden dus.

Ja, eerder het tweede. Concreet zou ik meer onbelangrijke elementen in mijn verhaal willen invoegen, zonder langdradig te zijn. Dus meer informatie in een hoofdstuk toevoegen.

Als de informatie minder belangrijk is hoort ze niet thuis in je verhaal.

Alexander: Ik denk dat je verder komt met de vraag wanneer je een verhaal afsluit om een nieuw hoofdstuk te beginnen. Ik kom bij mijn eigen schrijverij het volgende tegen: 1. een verhaal heeft een aansprekend begin, een hoogtepunt en een verrassend einde nodig. Dat kan soms in tien regels en dan las je een witregel in. Is het verhaal een wat groter afgerond geheel, dan geeft een volgend hoofdstuk je de kans om een nieuw afgerond geheel te scheppen. Een hoogtepunt is sowieso genoeg per hoofdstuk. Een hoofdstuk over een brand was zo heftig dat ik rust heb ingelast door het verhaal te laten doorlopen in een volgend hoofdstuk. Je schrijft voor de lezer. 2. Sterk is als een hoofdstuk een vraag open laat, waarvan de lezer hoopt en verwacht dat die in een volgend hoofdstuk wordt beantwoord of in elk geval voordat het boek uit is, maar zelfs dat hoeft niet het geval te zijn volgens sommige coaches. Ik heb op dit forum geleerd dat een verklaring/uitleg als slotzin vaak overbodig is, laat de lezer zijn eigen invulling geven. 3. als je met een hoofdpersoon en bijfiguren werkt is een natuurlijke break als je van personage wisselt. Ik leg mezelf de regel op dat er in elk hoofdstuk een connectie met de hoofdpersoon moet zitten, want anders kan dat hoofdstuk er gewoon uit. Ik probeer van mijn personages te dromen om ze beter te leren kennen. Als zij in geschreven woord iets hebben meegemaakt is dat een natuurlijk einde van het hoofdstuk. 4. wat ik probeer beter te plannen is de structuur van mijn volgende boek. Wat zijn grofweg de verhaallijnen, kan ik de informatie al in een rechte lijn ordenen? Zo'n structuur geeft ook een indeling in hoofdstukken. Onderdeel daarvan, vind ik, zijn de plots, de antwoorden op de vraag" wat wil ik eigenlijk vertellen; wat vertel ik in het begin, wat is iets dat zich moet ontwikkelen, waarbij de lezer kan meedenken, dilemma's overwegen, en de conclusie voor mijzelf, voor de hoofdpersoon, voor andere personages. Mijn vrouw wordt af en toe gek van mij als ik midden in de kamer mijn briefjes met trefwoorden probeer te ordenen. Bij non-fiction is dat simpel, omdat het logisch is, bij een roman is het een wilde bende (in mijn hoofd althans). Hopelijk heb jij hier wat aan. Ik ben ook in een leerproces en benieuwd naar de reacties van anderen, beginners en gevorderden. Nog een laatste opmerking: van inkorten wordt een verhaal beter, van langer maken meestal niet. Een columnist in een huis-aan-huis blad schrijft ontzettend leuk, puntig, origineel 300 woorden, maar hij moet 600 woorden inleveren, gevolg is dat de tweede helft inzakt als een plumpudding. Veel succes, PeterFD

Dag allemaal, Wanneer ik een hoofdstuk schrijf, is die meestal redelijk kort (ongeveer 800 woorden). Ik zou graag wat tips verzamelen om die hoofdstukken te verlengen. Maar hoe moet ik dat nu precies doen zonder langdradig te zijn? Alle tips zijn welkom!!

Eerste vraag: voor wie schrijf je? Een hoofdstuk van 800 woorden is genoeg voor een tienjarige. Tweede vraag: in welk genre schrijf je? Sprookjes, legende's, sagen hoeven niet langer dan 800 woorden te zijn. Derde vraag: waarom vind je 800 woorden te weinig voor een hoofdstuk c.q. waarom vind je dat een hoofdstuk meer woorden dient te hebben? Wie heeft je dat verteld? Vierde vraag: wat is het nut van het toevoegen van onbelangrijke elementen? Tip: zet een hoofdstuk op proeflezen. Dan kunnen de forummers er hun reacties op geven. Wij hebben op basis van je startbericht geen idee wat er in de hoofdstukken staat geschreven, dus kunnen we geen adviezen geven. Misschien zijn de hoofdstukken perfect. Misschien hebben ze echter verduidelijking nodig. Misschien verdieping. Nuancering. Info. Laat je tekst zien, zodat we je- mogelijk - verder kunnen helpen.

Eerste vraag: voor wie schrijf je? Een hoofdstuk van 800 woorden is genoeg voor een tienjarige. Tweede vraag: in welk genre schrijf je? Sprookjes, legende's, sagen hoeven niet langer dan 800 woorden te zijn. Derde vraag: waarom vind je 800 woorden te weinig voor een hoofdstuk c.q. waarom vind je dat een hoofdstuk meer woorden dient te hebben? Wie heeft je dat verteld? Vierde vraag: wat is het nut van het toevoegen van onbelangrijke elementen? Tip: zet een hoofdstuk op proeflezen. Dan kunnen de forummers er hun reacties op geven. Wij hebben op basis van je startbericht geen idee wat er in de hoofdstukken staat geschreven, dus kunnen we geen adviezen geven. Misschien zijn de hoofdstukken perfect. Misschien hebben ze echter verduidelijking nodig. Misschien verdieping. Nuancering. Info. Laat je tekst zien, zodat we je- mogelijk - verder kunnen helpen.[/quote] Antwoord eerste vraag: Ik ben 15 jaar oud. Antwoord tweede vraag: Het genre waarin ik schrijf is YA Antwoord derde vraag: In boeken die qua stijl lijken op mijn verhalen, zijn de hoofdstukken vaak 5000 woorden lang. Antwoord vierde vraag: Eigenlijk bedoel ik niet onbelangrijke elementen, maar gewoon elementen die geen invloed hebben op het plot, maar wel belangrijk zijn voor bijvoorbeeld de achtergrond van een personage of van een bepaald gebruikt voorwerp. Antwoord tip: Ja, ik weet al af van proeflezen, erg handig btw

Ik denk altijd aan het sprookje van roodkapje. Dat kan je zo vertellen: Er was eens een meisje, dat van haar moeder een jasje met een rood kapje kreeg. Gehuld in dat jasje bracht ze haar oma, die diep in het bos leefde, koekjes. Helaas zag de wolf haar en vrat haar op. Hij vrat ook oma op. Een jager probeerde hem nog te redden. Dat lukte! Ze leefden nog lang en gelukkig. Maar je kan het ook zo vertellen: Er was eens een meisje, dat van haar moeder een jasje met een rood kapje kreeg. 'Hier, lief kind,' zei moeder. Ze hing het jasje over de schouders van het meisje. Het meisje stak haar armen in de mouwen en vouwde de kap over haar hoofd. 'Het staat je prachtig,' zei haar vader. 'Van nu af aan noem ik je: roodkapje.' Het meisje, dat nu Roodkapje werd genoemd, was erg trots op haar mooie, rode jas. Ze droeg hem overal en overal waar ze ging zeiden de mensen: 'Kijk, daar heb je Roodkapje.' Nu was Roodkapje een erg lief en behulpzaam meisje. Ze pompte dagelijks water op het plein, voor de oude besjes die zelf niet meer goed konden pompen. Ze hielp de slager als hij met bestellingen uit zijn winkel kwam en belaagd werd door straathonden. 'Hier,puppy, puppy, puppy,' riep Roodkapje dan en de hondjes vonden haar zo lief en bijzonder dat ze de slager vergaten en naar haar toekwamen. En ze hielp haar oma, die midden in een donker bos woonde. Nu wilde het geval, dat oma zich al enige tijd niet goed voelde. En ik kan nog wel een uur doorgaan, maar ik denk dat je het punt wel hebt. Wat heb ik toegevoegd: - dialoog - familierelaties. Ze hoeven er niet in, maar je kunt door de familie wel laten zien wie zij is. - een stukje over haar karakter: ik laat zien dat ze behulpzaam is en trots op haar jasje, maar niet arrogant. - details: hoe kwam het meisje aan haar naam, waarom had ze een opvallende jas aan in een bos vol gevaarlijke wolven. En, heel belangrijk, ik heb er plezier in om dat te vertellen. Maar net zo belangrijk: ik dwaal niet te ver weg van de hoofdlijn. Ik ga niet vertellen hoe het jasje precies gemaakt is, tenzij het natuurlijk van belang is. Misschien heeft oma hem wel gemaakt en is ze tijdens het maken van het jasje ziek geworden. En komt dan het bericht over de wolf maar gaat roodkapje toch koekjes brengen omdat ze zich schuldig voelt.

Ceridwen: prachtig uitgewerkte les. Opmerking: het sprookje van Roodkapje is door de eeuwen telkens aangepast aan de moraal van de tijd. Een paar jaar geleden heeft de Koninklijke Bibliotheek er een tentoonstelling aan gewijd. Het materiaal is uiteraard nog beschikbaar.

Jee, wat jammer dat ik dat gemist heb. Sprookjes zijn op zoveel gebieden ontzettend leerzaam.