# 145 Oude rocker

Och, moppie toch. Laat ik nu veel tussen de regels door lezen. :o Eerst voor een typo op je vingers tikken. Herinneringen aan vroeger, dus 'wegvluchtten'. Jij die altijd zo correct Nederlands schrijft. :nod: [Fijne honden die we hebben gehad]. Hobbezak? Suggestie: Fijne honden die we hadden? Mijn hart krampte bij de collega. Ik had er een die ik net had aangenomen. Hij deed hetzelfde en liet zijn vrouw in verwachting van een tweeling achter. Vergeet het nooit meer. Je open einde klinkt dramatisch. Wel hier blijven, we kunnen je niet missen. :thumbsup:

@Ton, je gaat toch niet vertellen dat de oude rocker nooit meer op het podium zal staan? Zullen we het er maar op houden dat het een verzonnen verhaal is, om de weekopdracht te kunnen maken? Was leuk te lezen, Connie

Hoi Mili, Haags moppie! Wat jij tussen de regels doorleest en niet met mij deelt, kan ik niet raden Mili. Ik hoop dat er ook nog wat goeds tussen zit... Je tikt me op de vingers, dat moet je nooit doen bij een muzikant! Maar van jou kan ik het hebben, deze keer. De verklaring; wat HP in die ambulance aan herinneringen heeft, ziet hij op dat moment weer voor zich. Hij herbeleeft dit, daarom kies ik voor ott. Jij hebt mij hierover extra laten nadenken, dank daarvoor; ik heb er nog een paar gecorrigeerd. Inclusief alle honden, dat waren er een stelletje lieverds bij elkaar! (nu wel ovt, alleen die van nu leeft nog). Je krampende hart om je collega; Mili, wat een triest verhaal; hoeveel kan een mens hebben? Ik voel met je mee. (maar die van mij was verzonnen, dat maakt het misschien niet makkelijker voor jou; de herinnering is nu eenmaal bij jou gewekt. Sorry voor het ongerief). Het open einde; ja inderdaad dramatisch, maar ook dat is verzonnen. Ik blijf nog lang, daar heb ik vele redenen voor. En wees gerust, Mili, jij en de andere SOL-lers zitten daar ook bij! Dankje hartelijk voor je reactie, Mili, ik keek er al naar uit sinds ik het verhaal uploadde!

Hoi Connie, Dankjewel voor je reactie. Ik ben blij dat je het leuk vond dit te lezen. Ik ga je niet vertellen dat het podium nooit meer wordt beklommen. Als het aan mij ligt ga ik er nog lang mee door. Ik heb deze keer lang zitten zoeken naar een invulling voor deze opdracht. Eenmaal een paar verhalen van forumleden gelezen hebbend vond ik niet dat ik weer voluit kon gaan zitten geiten. Dus ik heb wat zitten mijmeren en enkele autobiografische elementen verknoopt met fantasie. Sommige elementen; zie #3 aan Mili, voor de rest mag de lezer er ook zijn/haar fantasie mee laten spelen.

Die Ton! Pinkpop s waiting for you! Vermakelijk verhaal, ikheb er van genoten.

Ha Maddy, wat laat je me schateren! Pinkpop, nou dat is wel hééél hoog gegrepen. Van dat volle Marktplein kreeg ik het al moeilijk, je hebt het zelf kunnen lezen... ;) Blij dat je weer hebt genoten! Dat verhoogt mijn schrijfplezier, Maddy, dankjewel daarvoor.

Een bijzondere Ton. Een compliment om buiten je comfort zone te gaan. Goed geslaagd. :thumbsup: Ik vul de opdracht in dat HP zich ouder voelt dan hij is. Waarom Y. en niet een naam of mijn lief etc. ? De benoeming van -zie ik voor me- vind ik minder omdat ik dan de schrijver lees en niet de gedachtegang van de HP. Door de ___ op het einde trek ik de conclusie dat de HP overlijdt net zoals de platte streep op de monitor. Zoals eerder gezegd: een bijzondere invulling. :nod:

Hoi Marietje, dank voor je compliment, ik ben er verguld mee! De invulling zou ik zelf eerder typeren als een HP die zich jonger gedraagt dan hij is (maar dat invulling geven aan zijn ideaal heeft hij vanaf zijn jeugd uitgesteld). Waarom? ik heb geen antwoord; ik koos daarvoor. - zie ik voor me - gebruikte ik bewust om in het 2e deel wat variatie aan te brengen; in wezen is alles wat daar is beschreven een herinnering die hij op dat moment voor zijn geestesoog ziet. Ik heb daarom 2x niet benoemd, 1x zie ik voor me en 1x ik zie. Je conclusie over het einde is juist, ik bedoelde dat zo weer te geven. Ik vind het fijn dat je dit een bijzondere invulling noemt! Nogmaals dank, Marietje!

Hi Ton, met plezier gelezen. Gelukkig ben je er nog en heb je het een en ander verzonnen. Was je op tv? Geef dan eens een seintje wanneer er weer zo'n heuglijk feit gepland staat.

Hallo Badhemd, Bij het lezen van je inzending kwam bij mij de oude rocker Bill Haley met de spuuglok voor het voetlicht. Ik was erbij toen de Beatles het Concertgebouw op zijn fundamenten lieten daveren en om bij een concert van Satchmo te zijn klom ik uit het raam, want ik mocht er niet naar toe! Heerlijke lang vergeten jeugdherinneringen. Dank daarvoor. :nod:

Hoi Riny, fijn dat je me weer met plezier hebt gelezen. En ja, het meeste is verzonnen, vooral het einde. Gelukkig maar, want ik wil nog lang van veel dingen genieten, waaronder schrijven op SOL en vooral de leuke onderlinge reacties van de SOL'ers. Nee, Riny, op TV was ik niet en dat gaat ook niet gebeuren. Een keer heb heb ik een keer geprobeerd, op TV, maar dat hield dat toestel niet, kostte me weer een hoop geld voor een nieuwe. Maar als het een keer gebeurt, kondig ik dat ruim van tevoren aan. Zo ben ik dan ook wel weer! Dankjewel voor je fijne reactie, Riny!

Oh Blavatski, wat leuk dat je de Beatles hebt gezien! Voor mij alleen maar een droom. Bill Haley is ook gaaf, staat op ons repertoire, heerlijk om te doen! Ik ben blij dat ik je jeugdherinneringen heb kunnen afstoffen! Graag gedaan, Blavatski!

Ton, Wat een mooie 'en andere Badhemd deze week. Wat leuk dat je buiten de vrolijkheid nu ook het meer serieuze pad kiest. Een mooi verhaal leverde het deze week op. Je verrast mij deze week en ik hoop nog vaker zo door jou verrast te worden! Groet, Marceline

Hoi Marceline, hartelijk dank maar weer voor het mij laten blozen. :) Ja ik weet dat de vrolijkheid samen met ondeugendheid en absurde gekkigheid bij mij nogal dominant kunnen zijn. En als die eenmaal los gaan, houd ik ze soms niet meer in toom. Mijn serieuze kant heeft jou kennelijk verrast, daar ben ik blij om, net als met je compliment dat je aan dit verhaal verbindt. Kijk ook eens bij #134 Bevrijding en #135 Ochtendmijmering voor mijn andere uitglijers. :p Maar ervaringen uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst, dus of er meer verrassingen komen zul je moeten afwachten. Net als ik, trouwens...

Ah nee,Ton, toch niet ___ ik vind het heel knap dat je buiten je comfort zone durft te gaan. Je verhaal is goed gelukt! Goed aangevoeld dat het tijd was voor een ander verhaal maar toch ben ik dol op je humor en je gegeit dus ik kijk weer uit naar je volgende!

Hoi i-Kat, hartelijk dank voor je leuke reactie. En de complimenten, het went bij mij niet snel om ze te krijgen. Ja en dan weer die comfort zone... Ik ken de grenzen ervan (hoewel ze nogal fluide zijn bij mij) en daarom wil ik er expres wel eens overheen. Ik verwijs maar even naar mijn reactie aan Connie #4 en aan Marceline # 14. Het doet me goed dat je dol bent op mijn humor en gegeit, dankjewel i-Kat!

Ja maar, zo serieus is het toch ook niet? Ik heb er om gelachen, althans, zeker de eerste helft. Ik zag het zo voor me (ietwat gekleurd door een plotseling terugkerende herinnering aan Monster Magnet op Lowlands 1998). Je weet met weinig woorden heel veel beelden op te roepen (al begreep ik pas uit je commentaar dat het een reeks opeenvolgende honden betrof, ik dacht dat ze er gewoon echt veel hadden), en vooral een heel mooi compleet beeld te geven van de oude rocker, en vooral het contrast met zijn 'echte' leven (en ja, dat kan een serieuze bespiegeling zijn -zeker als je de val van de collega vergelijkt met die van het podium, de uitvlucht die beide mannen op hun eigen manier zoeken- maar ik moet toch gewoon lachen om de burgerman die zonodig rocker moet zijn en dan van het podium klettert -hoop dat je het me vergeeft, want ik genoot daardoor wel van je verhaal).

Hoi Schriivenmaar, Dankjewel voor je reactie. Lachen of niet, it's up to you. Serieus; ik ben wel wat serieuzer dan je anders van mij gewend bent, dat hebben andere SOL'ers inmiddels ook opgemerkt. Ik was er niet bij op Blowlands 1998, dus die herinnering deel ik niet met jou. Misschien is daar ook iemand niet goed geworden op het podium? Leuk hoe verschillend SOL'ers reageren op dit verhaal (maar ook op andere verhalen en/of op wat men van mij verwacht). Het is uiteindelijk aan de lezer wat hij/zij ermee doet, ik heb mijn best gedaan om een verhaal te schrijven waarvan ik denk dat de lezer er iets aan heeft of iets mee kan. Als is het maar een paar aangename momenten. Dankjewel voor je complimenten, dat komt lekker binnen, Schrijvenmaar (Lisette?). De val van het podium had ik niet bedoeld als verband houdend met de sprong van de collega, als waren zij beiden op hun eigen manier zoekend naar een uitweg. Eerlijk gezegd zijn zowel de sprong als de val bedacht. (eerlijk gezegd had ik in mijn hoofd dat mijn HP - een 60plusser - gewoon even niet goed werd, zijn hart of zo, en daardoor van het podium viel). Maar ik vind het wel leuk dat jij dat eruit haalt; jouw goed recht, ik doe daar niets aan af. Voel me ook niet miskend of verdrietig omdat jij er iets anders uithaalt. Wel realistisch, zo je wilt autobiografisch, is dat de jongensdroom om in de muziek te gaan pas laat in vervulling is gekomen, en dan nog op zeer bescheiden schaal (geen grote podia, dus geen Pinkpop, Lowlands etc.). Mijn andere bezigheden in de afgelopen jaren zijn mij daarmee niet minder waard. Kortom, ik ben gewoon een tevreden mens; ik heb mijn ding gedaan, de laatste tijd wat meer gericht op andere leuke dingen dan werk. Er valt wat mij betreft niets te vergeven dat jij het beeld hebt van de burgerman die zo nodig de rocker wil uithangen en daarbij van het podium klettert; het is gewoon jouw beeld en ik vind dat OK! En je hebt er ook nog eens door genoten van mijn verhaal. Dat jij als lezer geniet, is voor mij een geweldig fijn compliment, Schrijvenmaar! Dankjewel! Tenslotte; ook hartelijk dank voor je openhartige reactie, ik ben er echt blij mee!

Hoi Schrijfcoach Corrie, dankjewel voor het lezen en je compliment!

Oh Ton ouwe rocker wat erg ik zie je bijdrage nu pas. Morgen ga ik je met een uitgerust snappertje lezen :o I'll be back

Zo uitgeslapen, wat een heerlijk verhaal en ik ben zo blij te lezen dat het fictie is. Ik had bij het lezen niet het gevoel dat je uit je comfortzone bent gegaan. In tegendeel, je idolen, zelf muzikant en dan ja, ook de dood en de afloop die doet vermoeden dat deze rockster het loodje legt, komen voorbij. Goed geschreven, ik had het gevoel dat ik erbij was op de markt. Ik had dan zeker een poging gedaan je op te vangen :thumbsup: